PG 116, col. 662
τοῦ νέου βασιλέως τὸ δοκεῖν tat φιλανθρωπίας lm-
τρέψαντος τὴν ἀνάκλησιν. Ταῖς γάρ ἀληθείαις
οὐδὲν τοῦ προλαϐόντος ἢττων ὦν τὴν δυσσέϐειαν,
περὶ τὸν διωγμὸν ἥττων ἦν.
ιζ’. Ἐκεῖνοι μὶν δὴ παρὰ τῇ πόλει γενόμενοι,
καὶ αὖθις τὸ εὐσεϐδς παρρησιασάμενοι, πολλοὺς μιν
τοῦ λοιποῦ πλήθους, Ξτι καὶ αὐτῶν τῶν ιν τέλει
σύμφρονας προσλαμϐάνουσι α τοῦτο μιν καὶ δια τῆς
τῶν κανόνων ἐκθέσεως, οὓς Θεοφάνηςὸ γνήσιος
ἀδελφὸς έμελῴδησε· τοῦτο δὲ καὶ διὰ τῆς τῶν λόγων
ἀντιθέσεως, οὓς ό μέγας οὗτος Θεό“ωρος συνεγρά-
B ψατο.
lll'. Πλὴν ἀλλὰ τὴν τοσαύτην τῶν ἀνδρῶν ἁρε-
τὴν Ἰαννῆς ό Αἰγύπτιος μάγος, καὶ τοῦ Ἰαμϐρή ζε-
μέστιος, μὴ ςοέρων όρᾷν οὓτω φανερῶς λάμπουσα-ι,
ἐν φρουρᾷ κατακλείει ο καὶ τελευταῖον τοις λόγοις
προσϐαλὼν, επεὶ μὴ οἷός τε ἦν πρὺς ικείνους ἄγω·
νίζεσθαι, ἀλλὰ, τὸ τοῦ λόγου , πρὸς λέοντα Copti;
ἥπτετο μάχης, βίᾳ πάλιν αὐτοὺς ἀπελαύνοι τῆς
πόλεως, an δη παρὰ βασιλεῖ τὰ μέγιστα δυνάμενος
ἃμα μὲν διὰ τὸ ὁμόδοξοι , ἅμα δὲ καί ὅ περιϐέϐλητο
τῶν μοναχῶν σχῆμα, καὶ τὴν imum-psylqu
αὐτῷ εὐσέϐειαν, ὑφ’ ἧς καὶ τὸν βασιλέα, καὶ πολ·
λους τῶν ἐν τέλει. ό μιαρὸς παρεκρούετο, καὶτοῦ
πατριαρχικοῦ θρόνου μετ’ ὀλίγον ἀναξίως ἐπέϐη.
‘. (ζ Καὶ οἱ μὲν οὕτω τῆς πόλεως ἐξωθούμενοι, ὡς πα-
τρξόα διὰ Χριστὸν τὴν ξένην ἑώρων, ἀνα τὸν τόπον,
ὃς οὖτωκιλεῖται, Σωσθένιον, διατρίϐοντες.
19'. Ἐπεὶ δὲ καὶ Μιχαὴλ ἐτελεύτα ό δυσσεϐὴς
βασιλεὺς, τῷ δυσσεϐεστὲρῳ παιδὶ essent}; κατα-
λείπει τὴν βασιλείαν ο ὃς οὕτως ἀντεποιήθη τοῦ πο-
νηρ.ὖ τούτου δὸγματοῖ, καὶ οὓτως ὥςθη βαρὺς τοῖς
τὴν εὐσέϐειαν διηκριϐωμένας, ὡς μιγροῦ πάντας
τους φθάσαντας κακοδόξους ,ψνγροὺς ἁποδετξιι
καὶ μαλακοὺς περὶ τὴν δυσσέϐειαν. Ἐ-ιτευθεν
διωγμοὶ πάλιν κατὰ τῶν εὐσεϐούντων ⁶ καὶ πάλιν
ιερῶν εἰκόνων καταστροφαὶ, καὶ βᾶσα-ια πάλιν, καὶ
δικαστήρια καὶ φρουραὶ, καὶ πᾶς ἀδικίας τρόπος
κατὰ τῆς εὐσεϐείας κινούμενος. Ἐντεῦθεν Θεόδωρος
σύναμα τῷ ἀδελφῷ ἐναγόμενος, καί τὴν εὐσέϐειαν
. θ ἐγκαλούμενος ’ ὑπὲρ ἧς ποῖον μὲν εἷδο; οὐχ ὑπ-
έστη κολάσεως , μᾶλλον δὲ μαρτυρίας ποῖον οὐκ
ἐστέψατο στέφανον; υὺ τὸν tif; ὑπομονῆς ; οὐ τὸν
τῆς παρῤησῖαςς οὐ τὶν ζῆλον, ὃν ἐζηλωκὼς
Κυρίω καθ’ ἡμέραν διῃωνὶζετο; μάρτυς ἐν μαρ-
τυσι , καὶ ὁμολογῇ-τὴς δι’ αὺτῶι τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ
Auctor iamborum sanctorum vultibus in seriptorum.
τὴν πόλιν τοῦ κράτους, imperii urbem. Αι quis re-
giam novi imperatoris audiat, velut ejus nova
regia esset. aut alia 'quam superiorum Constantino-
poli itnperatorutu ἲ νέου βασιλέως genitivus abso'
lutus est; mirorque cespitare,‘qui vel procul tine-
cia ιι ειιιυιιινετιιξιὶεςίδιιι, βασίλειον et βασίλεια vo-
cant, τὰ ἀνάκτορα.
τρέψαντος τὴν ἀνάκλησιν. Ταῖς γάρ ἀληθείαις
οὐδὲν τοῦ προλαϐόντος ἢττων ὦν τὴν δυσσέϐειαν,
περὶ τὸν διωγμὸν ἥττων ἦν.
ιζ’. Ἐκεῖνοι μὶν δὴ παρὰ τῇ πόλει γενόμενοι,
καὶ αὖθις τὸ εὐσεϐδς παρρησιασάμενοι, πολλοὺς μιν
τοῦ λοιποῦ πλήθους, Ξτι καὶ αὐτῶν τῶν ιν τέλει
σύμφρονας προσλαμϐάνουσι α τοῦτο μιν καὶ δια τῆς
τῶν κανόνων ἐκθέσεως, οὓς Θεοφάνηςὸ γνήσιος
ἀδελφὸς έμελῴδησε· τοῦτο δὲ καὶ διὰ τῆς τῶν λόγων
ἀντιθέσεως, οὓς ό μέγας οὗτος Θεό“ωρος συνεγρά-
B ψατο.
lll'. Πλὴν ἀλλὰ τὴν τοσαύτην τῶν ἀνδρῶν ἁρε-
τὴν Ἰαννῆς ό Αἰγύπτιος μάγος, καὶ τοῦ Ἰαμϐρή ζε-
μέστιος, μὴ ςοέρων όρᾷν οὓτω φανερῶς λάμπουσα-ι,
ἐν φρουρᾷ κατακλείει ο καὶ τελευταῖον τοις λόγοις
προσϐαλὼν, επεὶ μὴ οἷός τε ἦν πρὺς ικείνους ἄγω·
νίζεσθαι, ἀλλὰ, τὸ τοῦ λόγου , πρὸς λέοντα Copti;
ἥπτετο μάχης, βίᾳ πάλιν αὐτοὺς ἀπελαύνοι τῆς
πόλεως, an δη παρὰ βασιλεῖ τὰ μέγιστα δυνάμενος
ἃμα μὲν διὰ τὸ ὁμόδοξοι , ἅμα δὲ καί ὅ περιϐέϐλητο
τῶν μοναχῶν σχῆμα, καὶ τὴν imum-psylqu
αὐτῷ εὐσέϐειαν, ὑφ’ ἧς καὶ τὸν βασιλέα, καὶ πολ·
λους τῶν ἐν τέλει. ό μιαρὸς παρεκρούετο, καὶτοῦ
πατριαρχικοῦ θρόνου μετ’ ὀλίγον ἀναξίως ἐπέϐη.
‘. (ζ Καὶ οἱ μὲν οὕτω τῆς πόλεως ἐξωθούμενοι, ὡς πα-
τρξόα διὰ Χριστὸν τὴν ξένην ἑώρων, ἀνα τὸν τόπον,
ὃς οὖτωκιλεῖται, Σωσθένιον, διατρίϐοντες.
19'. Ἐπεὶ δὲ καὶ Μιχαὴλ ἐτελεύτα ό δυσσεϐὴς
βασιλεὺς, τῷ δυσσεϐεστὲρῳ παιδὶ essent}; κατα-
λείπει τὴν βασιλείαν ο ὃς οὕτως ἀντεποιήθη τοῦ πο-
νηρ.ὖ τούτου δὸγματοῖ, καὶ οὓτως ὥςθη βαρὺς τοῖς
τὴν εὐσέϐειαν διηκριϐωμένας, ὡς μιγροῦ πάντας
τους φθάσαντας κακοδόξους ,ψνγροὺς ἁποδετξιι
καὶ μαλακοὺς περὶ τὴν δυσσέϐειαν. Ἐ-ιτευθεν
διωγμοὶ πάλιν κατὰ τῶν εὐσεϐούντων ⁶ καὶ πάλιν
ιερῶν εἰκόνων καταστροφαὶ, καὶ βᾶσα-ια πάλιν, καὶ
δικαστήρια καὶ φρουραὶ, καὶ πᾶς ἀδικίας τρόπος
κατὰ τῆς εὐσεϐείας κινούμενος. Ἐντεῦθεν Θεόδωρος
σύναμα τῷ ἀδελφῷ ἐναγόμενος, καί τὴν εὐσέϐειαν
. θ ἐγκαλούμενος ’ ὑπὲρ ἧς ποῖον μὲν εἷδο; οὐχ ὑπ-
έστη κολάσεως , μᾶλλον δὲ μαρτυρίας ποῖον οὐκ
ἐστέψατο στέφανον; υὺ τὸν tif; ὑπομονῆς ; οὐ τὸν
τῆς παρῤησῖαςς οὐ τὶν ζῆλον, ὃν ἐζηλωκὼς
Κυρίω καθ’ ἡμέραν διῃωνὶζετο; μάρτυς ἐν μαρ-
τυσι , καὶ ὁμολογῇ-τὴς δι’ αὺτῶι τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ
Auctor iamborum sanctorum vultibus in seriptorum.
τὴν πόλιν τοῦ κράτους, imperii urbem. Αι quis re-
giam novi imperatoris audiat, velut ejus nova
regia esset. aut alia 'quam superiorum Constantino-
poli itnperatorutu ἲ νέου βασιλέως genitivus abso'
lutus est; mirorque cespitare,‘qui vel procul tine-
cia ιι ειιιυιιινετιιξιὶεςίδιιι, βασίλειον et βασίλεια vo-
cant, τὰ ἀνάκτορα.