PG 116, col. 673
λιπών. Kal δὴ προσκυνήσαντας , ἐγγύτερον πα-
ραστῆναι θρασυτέρᾳ τῇ φωνῇ σὺν αὐστηριᾳ
παρεκελεύετο. Μέχρι οὖν αὐτοῦ γενομένους,
ἤρετο, Ἐν ποίᾳ χώρῃ, εὶπὼν,ἐτεννήθητε; Ἠμῶν
ἀποκρινομένων, Ἑν Μωαϐίτιδι, πάλιν ἐκεῖνος
αὐτοῖς ῥήμασι, Διατί ἤλθετε ὧδε; Kal πρὶν
ἀποκρίνασθαι, ἐπέτρεψεν ἡμῶν παίεσθαι τὰς
ὄψεις. Πολλὰς δὲ τὰς πληγὰς ol παίοντες ἐνς
τείναντες καὶ βαρείας. ὡς σκοτοδινης ἡμᾶς
πληροῦσθαι καὶ πίπτειν laurel. Kal γὰρ εἰ μὴ
τοῦ πρὸς τῷ στήθει χιτῶνος ἐδραεὰμην τοῦ
παίοντος, εις τὸ τοῦ ,βασιλέως ἂν ὑποπόδιον
εὐθὺς κατεϐλήθην. Κατέχων δὲ τὸ ἱμάτιον , ἐδε-
χόμην ἀμεταστρεπτὶ τὰς πληγὰς, ἕως παύσασθαι
τοῦ παίειν ἐκέλευσεν ό κρατῶν. Παυσαμένων
δὲ τῶν παιόντων. ἤρετο πάλιν ό flammic-
Τίνος χάριν ἐληλύθατε ἐνταῦθα Ἐἴοῡλιιιο δὲ
ό λόγος αὐτῷ, Ὄτου χάριν τὴν αὐτὴν ἡμῖν ἀσπάσεσθαι πίστιν οὐ βουλόμενοι,
ἡμῶν οικησιν nollem-bats;
κε’. Ἠμῶν δὲ σιωπησάντῖιιν, καὶ εις γῆν ὶ
νενευκότων, πρὸς τὸν ἔπαρχον infitier ἑστῶτα, ιι
ιταιιῷ τῷ λόγῳ καὶ βλοσυρῷ τῷ ὄμματι ἀπο· ιε
τεινάμενος, ,λόγον τοιόνδε μετὰ ,πολλοῦ τοῦ a
θυμοῦ καὶ τραχείας τῆς φωνῆς ἀπεφϋέβατιο c ιι
Ἀρον αὐτοὺς, καὶ γράψον τὰ πρόσωπα αὐτῶν, ’ b
ἂγιολάψας τούσδε τοὺς ἰάμϐους ⁶ καὶ παράδος ⁴ g
αὐτοὺς δύο Σαρακηνοῖς. καὶ ἀπαγέτωσαν αὐτοὺς b
εις τὴν ιδιαγ αὐτῶν τῆν. Ἔστηκρ δὲ πλησίον ό n
τοὺς ἰάμϐους ἔχων, ες ἦν nal τούτους σκεψάμε-
νος, Χριστόδουλος τοῦνομα · ᾧ καὶ ὑπαγαγινώ·
σκειν αὐτοὺς ἐπέταττε, προσθεὶς καὶ τοῦτο ·
Κᾶν μὴ ὦσι καλοὶ, μή σοι μελέται). Τοῦτο δὲ
ειρηκεν, εἰδὼς ὡς ἄριστα ἡμῖν ἤσκηται ἡ ι ἰν
ποιητικῶν σκεμμάτων ἀκρίϐεια, καὶ εὶς ὅσον
καταχελασθήσονται πρὸς ἡμῶν. Διά τοῖ’ἴο καί
τις ⁶παρὼν, καὶ χαριζόμενος αὐτῷ, Οὐδὲ ἄξιοί
εἰσιν, ὦ δέσποτα, οὗτοι, ἵνα καλλίους ὦσιν oi Ζαμΰοι. Καλὸν δὲ καὶ αὐτοὺς, ὡς εἶχον, ἐνθεῖναι
τῷ διητήματι.
Πάντων ποθούντων προστρέχειν πρξς τὴν ο ί
[πόλιη
Ὀπου πάναγινοι τοῦ Θεοῦ ᾼόγου πόδες
Ἐστησαν εἷς σύστασιν τῆς οἰκουμένης,
Ὠφῦησιιν οὗτοι τῷ σεϐασμίῳ τόπῳ .
Σκεύη πονηρὰ δυσειόαίμονος mtas-nc ,
Ἐκεῖσε πολ ta λοιπὸν ἐξ ἀγνωσίης
Πράεαντες αἰσχρὰ. δεινὰ, ὃυσσεδοξρόνως,
Ἐκεῖθεν ἠλάθησαν ὠς ἀποστάται. ’
Πρὸς τὴνίπόλινΔ θεὲΔ τοῦ κράτους πεφευγότες, ἠ
Uine e£a§efirear τάξ ἀθέσμιιυς μωρίαςἼ
Ὀθενάριιφέντες (ἑκ-,κακοῦργοι την θέαν,
Κατακρῖνονται καὶ διώκονται πάλιν.
κεῖν. Τούτων δὲ ὑπαναγνωσθέντων, ἀπάγειν
ἡμᾶς εἰς τὸ πραιτώριον ἐκέλευε · και μετὰ τὸ
ἐξελθεῖν ἡμᾶς, καὶ τὴν λεγομένην Θερμάστραν
ἤδη καταλαϐεῖν, φθάσας τις, ἐκέλευεν ὑποστρόο
ρειν ’ καὶ σὺν πολλῷ τῷ τάχει τῷ βασιλεῖ
παρίστησινο ὃς καὶ ιδὼν ἡμᾶς, πρὸς ,ιέειν
ραστῆναι θρασυτέρᾳ τῇ φωνῇ σὺν αὐστηριᾳ
παρεκελεύετο. Μέχρι οὖν αὐτοῦ γενομένους,
ἤρετο, Ἐν ποίᾳ χώρῃ, εὶπὼν,ἐτεννήθητε; Ἠμῶν
ἀποκρινομένων, Ἑν Μωαϐίτιδι, πάλιν ἐκεῖνος
αὐτοῖς ῥήμασι, Διατί ἤλθετε ὧδε; Kal πρὶν
ἀποκρίνασθαι, ἐπέτρεψεν ἡμῶν παίεσθαι τὰς
ὄψεις. Πολλὰς δὲ τὰς πληγὰς ol παίοντες ἐνς
τείναντες καὶ βαρείας. ὡς σκοτοδινης ἡμᾶς
πληροῦσθαι καὶ πίπτειν laurel. Kal γὰρ εἰ μὴ
τοῦ πρὸς τῷ στήθει χιτῶνος ἐδραεὰμην τοῦ
παίοντος, εις τὸ τοῦ ,βασιλέως ἂν ὑποπόδιον
εὐθὺς κατεϐλήθην. Κατέχων δὲ τὸ ἱμάτιον , ἐδε-
χόμην ἀμεταστρεπτὶ τὰς πληγὰς, ἕως παύσασθαι
τοῦ παίειν ἐκέλευσεν ό κρατῶν. Παυσαμένων
δὲ τῶν παιόντων. ἤρετο πάλιν ό flammic-
Τίνος χάριν ἐληλύθατε ἐνταῦθα Ἐἴοῡλιιιο δὲ
ό λόγος αὐτῷ, Ὄτου χάριν τὴν αὐτὴν ἡμῖν ἀσπάσεσθαι πίστιν οὐ βουλόμενοι,
ἡμῶν οικησιν nollem-bats;
κε’. Ἠμῶν δὲ σιωπησάντῖιιν, καὶ εις γῆν ὶ
νενευκότων, πρὸς τὸν ἔπαρχον infitier ἑστῶτα, ιι
ιταιιῷ τῷ λόγῳ καὶ βλοσυρῷ τῷ ὄμματι ἀπο· ιε
τεινάμενος, ,λόγον τοιόνδε μετὰ ,πολλοῦ τοῦ a
θυμοῦ καὶ τραχείας τῆς φωνῆς ἀπεφϋέβατιο c ιι
Ἀρον αὐτοὺς, καὶ γράψον τὰ πρόσωπα αὐτῶν, ’ b
ἂγιολάψας τούσδε τοὺς ἰάμϐους ⁶ καὶ παράδος ⁴ g
αὐτοὺς δύο Σαρακηνοῖς. καὶ ἀπαγέτωσαν αὐτοὺς b
εις τὴν ιδιαγ αὐτῶν τῆν. Ἔστηκρ δὲ πλησίον ό n
τοὺς ἰάμϐους ἔχων, ες ἦν nal τούτους σκεψάμε-
νος, Χριστόδουλος τοῦνομα · ᾧ καὶ ὑπαγαγινώ·
σκειν αὐτοὺς ἐπέταττε, προσθεὶς καὶ τοῦτο ·
Κᾶν μὴ ὦσι καλοὶ, μή σοι μελέται). Τοῦτο δὲ
ειρηκεν, εἰδὼς ὡς ἄριστα ἡμῖν ἤσκηται ἡ ι ἰν
ποιητικῶν σκεμμάτων ἀκρίϐεια, καὶ εὶς ὅσον
καταχελασθήσονται πρὸς ἡμῶν. Διά τοῖ’ἴο καί
τις ⁶παρὼν, καὶ χαριζόμενος αὐτῷ, Οὐδὲ ἄξιοί
εἰσιν, ὦ δέσποτα, οὗτοι, ἵνα καλλίους ὦσιν oi Ζαμΰοι. Καλὸν δὲ καὶ αὐτοὺς, ὡς εἶχον, ἐνθεῖναι
τῷ διητήματι.
Πάντων ποθούντων προστρέχειν πρξς τὴν ο ί
[πόλιη
Ὀπου πάναγινοι τοῦ Θεοῦ ᾼόγου πόδες
Ἐστησαν εἷς σύστασιν τῆς οἰκουμένης,
Ὠφῦησιιν οὗτοι τῷ σεϐασμίῳ τόπῳ .
Σκεύη πονηρὰ δυσειόαίμονος mtas-nc ,
Ἐκεῖσε πολ ta λοιπὸν ἐξ ἀγνωσίης
Πράεαντες αἰσχρὰ. δεινὰ, ὃυσσεδοξρόνως,
Ἐκεῖθεν ἠλάθησαν ὠς ἀποστάται. ’
Πρὸς τὴνίπόλινΔ θεὲΔ τοῦ κράτους πεφευγότες, ἠ
Uine e£a§efirear τάξ ἀθέσμιιυς μωρίαςἼ
Ὀθενάριιφέντες (ἑκ-,κακοῦργοι την θέαν,
Κατακρῖνονται καὶ διώκονται πάλιν.
κεῖν. Τούτων δὲ ὑπαναγνωσθέντων, ἀπάγειν
ἡμᾶς εἰς τὸ πραιτώριον ἐκέλευε · και μετὰ τὸ
ἐξελθεῖν ἡμᾶς, καὶ τὴν λεγομένην Θερμάστραν
ἤδη καταλαϐεῖν, φθάσας τις, ἐκέλευεν ὑποστρόο
ρειν ’ καὶ σὺν πολλῷ τῷ τάχει τῷ βασιλεῖ
παρίστησινο ὃς καὶ ιδὼν ἡμᾶς, πρὸς ,ιέειν