PG 116, col. 677
σῶμα καύσαιεν τῷ πυρι, λειπόντων· ό τοῦ Χρι-
στοδούλου πατὴρ ἐν χάριτος μοίρᾳ τὸν λόγον
τοῖς ἐναντίοις ποιούμενος, Οὐδέποτε, πρὸς τὸν
ὕπαρχον ἔφη, προσεκύνησαν οὗτοι εικόνα · καὶ
τίνα παθόντες ἐληλύθασιν ὧδε, οὐκ οἶδα. Πρὸς
. δν αὐστηρῶς ἐγὼ, Ἀπόστα, ἔφην. ἐντεῦθεν ο
οὐκ οἶδας τί λέγεις, οὺδέ περὶ τίνων διαόεο
ϐαιοῦσαι.
ΚΘ. '0 δὲ ἔπαρχος αὖθις θωπείαις ξρίὶιμενοςς
Μταν, εἷπε, μίαν μόνον κοινωνήσατε, καὶ ἕτερον
οὐκ ἀπαιτοῦμεν ⁸ καὶ ἔρχομαι και ἐγὼ μεθ’
ὑμῶν είς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πορεύεσθε ὅποι
φίλον ὑμῖν. Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτὸν γελάσας.
“Onetor τι λέγεις, κύριε ό ἔπαρχος, εἷπον,
ὥσπερ ἄν τις ἕτερον ἀξιῶν λέγοι, Οὐδὲν αἰτοῦ-
μαί σε, ἀλλ’ ἢ τὴν σὴν ἅπαξ ἀποτεμεῖν κεφα-
λὴν, καὶ τὸ μετὰ ταῦτα πορεύου ὅπου θέλεις.
Γίνωσκε τοίνυν, ὡς ἡμῖν καὶ τοῦτο δι’ αἰσχύνης
ἐστὶ, τὸ τολμᾷν τινα ὅλως πρὸς κοινωνίαν ἡμᾶς
προτρέπεσθαι, πρὸς ἦν αὐτὸς οὐκ οἷδ’ ὅπως
παραινεῖς ἐλθεῖν , καὶ μὴ πόρρωθεν πεπεῖσθαι
τὸν τοιοῦτον , ὡς ῥᾷον αὐτῷ τῆν καί οὐρανὸν
ἄνωθεν παι κάτωθεν ποιεῖν, ἤπερ ἡμᾶς μετατι-
θέναι τῆς εὐσεϐείας. Τότε τραφῆναι τὰς ὄψεις
ἡμῶν ἐκέλευε. Καὶ δὴ ἔτι τῶν ἐκ τῶν μαστίγων
πληγῶν φλεγμαινουσὼν ἐν ἡμῖν, καὶ ἀφορήτους
ποιουσῶν τὰς ὀδύνας, διατείναντες ἐπὶ σκάμνων
τὰς ὄψεις ἐκόλαπτον. Ἐπὶ πολλὴν δὲ τὴν
ὥραν ἑκκεντούντων τὰ πρόσωπα, σκότος
τὴν εις τέλος ἐπέσχε γραφήν.
Λ’. Μέλλοντες δὲ ἐξιέναι, πρὸς τὸν ἔπαρχον
και τοὺς παρόντας , Τὰ γράμματα ταῦτα, εἴπο-
μεν. εὖ [στε, θεασάμενα τὰ Χερουϐὶμ, ὑποχω-
ρήσει, καὶ ἡ φλογίνη ῥομφαία, τὰ νῶτα δοῦσα,
τῆς εἰσόδου ἡμῖν τοῦ παραδείσου παραχωρήσει,
αἱδούμενα τὰς ἡμῶν ὄψεις, τὰς ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ
Δεσπότου ἀτίμως οὕτως ἐτχαραχθείσας. Μόνσις
γὰράπ⁹αιώνος ἡμῖν πέπρακται τοῦτο, καὶ καινὸν
ἐπιτήδευίια εὕρηται ° καὶ φιλανθρώπους dissoci-
εατε πάντας, ὅσοι κατὰ τοῦ θείου ἡμῶν ἐμάνη-
σαν δόῃιατος. Ἐν δὲ τῷ πρςσώπφ Χριστούέ
πάντως ἐπιγνώσεσθε, καὶ είς ἀνάγνωσιν ὑμῖν
παραστήσονται ταυτὶ τὰ γράμματα. Αὐτὸς γὰρ
εἴρηκεν, ι Ὅσα ἂν ἐποιήσατε ἐνὶ τούτων τῶν
ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. ι
ΛΑο. Τούτους τοὺς λόγους ὡς ἤκουσεν ὁ
,βασιλεὺς διὰ τοῦ ἐπάρχου, ἔδοξε λέγειν ὑπὸ
sic τῶν λογισμῶν ἐναργείας, ὡς οἶμαι, κατα·
σροντηθείς· El ἐπιστὰμην ἀληθὲς εἶναι τοῦτο,
παντὶ τῷ λαῷ μου οὕτως ἂν ταῦτα ἔγραψα.
Ἡμεῖς μὲν οὖν ταῦτα. πολλῶν ὄντων καὶ ἄλλων,
ἐπιτομώτερον δεδηλώκαμεν , τῶν πραχθέντων
πολλοὺς ἔχοντες μάρτυρας· οἵτινες, εὖ οἶδα,
καὶ τούτων πλείονα καὶ σαφέστερον διηγήσον-
ι· Matth. xxv, ιο.
στοδούλου πατὴρ ἐν χάριτος μοίρᾳ τὸν λόγον
τοῖς ἐναντίοις ποιούμενος, Οὐδέποτε, πρὸς τὸν
ὕπαρχον ἔφη, προσεκύνησαν οὗτοι εικόνα · καὶ
τίνα παθόντες ἐληλύθασιν ὧδε, οὐκ οἶδα. Πρὸς
. δν αὐστηρῶς ἐγὼ, Ἀπόστα, ἔφην. ἐντεῦθεν ο
οὐκ οἶδας τί λέγεις, οὺδέ περὶ τίνων διαόεο
ϐαιοῦσαι.
ΚΘ. '0 δὲ ἔπαρχος αὖθις θωπείαις ξρίὶιμενοςς
Μταν, εἷπε, μίαν μόνον κοινωνήσατε, καὶ ἕτερον
οὐκ ἀπαιτοῦμεν ⁸ καὶ ἔρχομαι και ἐγὼ μεθ’
ὑμῶν είς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πορεύεσθε ὅποι
φίλον ὑμῖν. Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτὸν γελάσας.
“Onetor τι λέγεις, κύριε ό ἔπαρχος, εἷπον,
ὥσπερ ἄν τις ἕτερον ἀξιῶν λέγοι, Οὐδὲν αἰτοῦ-
μαί σε, ἀλλ’ ἢ τὴν σὴν ἅπαξ ἀποτεμεῖν κεφα-
λὴν, καὶ τὸ μετὰ ταῦτα πορεύου ὅπου θέλεις.
Γίνωσκε τοίνυν, ὡς ἡμῖν καὶ τοῦτο δι’ αἰσχύνης
ἐστὶ, τὸ τολμᾷν τινα ὅλως πρὸς κοινωνίαν ἡμᾶς
προτρέπεσθαι, πρὸς ἦν αὐτὸς οὐκ οἷδ’ ὅπως
παραινεῖς ἐλθεῖν , καὶ μὴ πόρρωθεν πεπεῖσθαι
τὸν τοιοῦτον , ὡς ῥᾷον αὐτῷ τῆν καί οὐρανὸν
ἄνωθεν παι κάτωθεν ποιεῖν, ἤπερ ἡμᾶς μετατι-
θέναι τῆς εὐσεϐείας. Τότε τραφῆναι τὰς ὄψεις
ἡμῶν ἐκέλευε. Καὶ δὴ ἔτι τῶν ἐκ τῶν μαστίγων
πληγῶν φλεγμαινουσὼν ἐν ἡμῖν, καὶ ἀφορήτους
ποιουσῶν τὰς ὀδύνας, διατείναντες ἐπὶ σκάμνων
τὰς ὄψεις ἐκόλαπτον. Ἐπὶ πολλὴν δὲ τὴν
ὥραν ἑκκεντούντων τὰ πρόσωπα, σκότος
τὴν εις τέλος ἐπέσχε γραφήν.
Λ’. Μέλλοντες δὲ ἐξιέναι, πρὸς τὸν ἔπαρχον
και τοὺς παρόντας , Τὰ γράμματα ταῦτα, εἴπο-
μεν. εὖ [στε, θεασάμενα τὰ Χερουϐὶμ, ὑποχω-
ρήσει, καὶ ἡ φλογίνη ῥομφαία, τὰ νῶτα δοῦσα,
τῆς εἰσόδου ἡμῖν τοῦ παραδείσου παραχωρήσει,
αἱδούμενα τὰς ἡμῶν ὄψεις, τὰς ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ
Δεσπότου ἀτίμως οὕτως ἐτχαραχθείσας. Μόνσις
γὰράπ⁹αιώνος ἡμῖν πέπρακται τοῦτο, καὶ καινὸν
ἐπιτήδευίια εὕρηται ° καὶ φιλανθρώπους dissoci-
εατε πάντας, ὅσοι κατὰ τοῦ θείου ἡμῶν ἐμάνη-
σαν δόῃιατος. Ἐν δὲ τῷ πρςσώπφ Χριστούέ
πάντως ἐπιγνώσεσθε, καὶ είς ἀνάγνωσιν ὑμῖν
παραστήσονται ταυτὶ τὰ γράμματα. Αὐτὸς γὰρ
εἴρηκεν, ι Ὅσα ἂν ἐποιήσατε ἐνὶ τούτων τῶν
ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. ι
ΛΑο. Τούτους τοὺς λόγους ὡς ἤκουσεν ὁ
,βασιλεὺς διὰ τοῦ ἐπάρχου, ἔδοξε λέγειν ὑπὸ
sic τῶν λογισμῶν ἐναργείας, ὡς οἶμαι, κατα·
σροντηθείς· El ἐπιστὰμην ἀληθὲς εἶναι τοῦτο,
παντὶ τῷ λαῷ μου οὕτως ἂν ταῦτα ἔγραψα.
Ἡμεῖς μὲν οὖν ταῦτα. πολλῶν ὄντων καὶ ἄλλων,
ἐπιτομώτερον δεδηλώκαμεν , τῶν πραχθέντων
πολλοὺς ἔχοντες μάρτυρας· οἵτινες, εὖ οἶδα,
καὶ τούτων πλείονα καὶ σαφέστερον διηγήσον-
ι· Matth. xxv, ιο.