PG 120, col. 1221
ὑπόθεσις πλουσίω καὶ πένητος πολιτείαν διηγουμένη
διάφορον, τοῦ μὲν τῇ τρυφῇ βεϐαπτισμένοι), τοῦ δὲ
τῇ (58) πενίᾳ κατεστιγμένου, καὶ ἐκατέρου τούτων’
ἀντάξιον τῆς πολιτείας ἀντιλαϐόντος ἀντάμειψιν,
ὡς αὐτὰ δηλώσει τὰ εὖαγγελικὰ ῥξματα οὕτως
ἔχοντα. α Εἶπεν 6 Κύριος τὴν παραϐολὴν ταύτην ·
Ἰνθρωπός τις (59) ἦν πλούσιος. καὶ ἐνεδιδύσκετο
πορφύραν καὶ βύσσον, εὐφραινόμενος καθημέραν
λαμπρῶς. Πτωχὸς δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς
ἐϐέϐλητο εἷς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος καὶ ἐπι-
θυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων
ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου. ι Θέλων 6 Κύριος
κοινωνικοὺς ἡμᾶς εἶναι καὶ φιλαλλήλους καὶ μετα-
δοτικοὺς, καὶ παιδεῦσαι τοὺς ἀναλεήμονας, οἶα αὒ-
τοτς ἀποϐήσονται, καὶ διδάξαι πάλιν, τοὺς κακοπα-
θοῦντας, οἷα εὖπαθήσουσιν, ὑπὲρ ὧν ἐνταῦθα ὕπο-
μένουσι, τὸν πλούσιον τῇ ἀσπλαγχνίᾳ καὶ πολλῇ τῇ
ἀπανθρωπίᾳ, καὶ τὸν πτωχὸν τῇ ἀπορίᾳ καὶ πολλῇ
τῇ καρτερίᾳ παραϐολικῶς ἡμῖν εἰς τύπον ἀρετῆς καὶ
κακίας πανσόφως ὑπεζωγράφησε ο καὶ τὸν μὲν πλού-
σιον ἀνωνύμως παρέλαϐεν, ὡς μηδὲ ἄξιον παρὰ
Θεοῦ ὀνομάζεσθαι, καθὰ καὶ διὰ τοῦ Προφίξτου λὲ-
γει ⁶ tt Οὐ μὴ (60) μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διά
χειλέων μου, καὶ ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον (61) αὒτοῦ
μετ’ ἤχου. ι Τοῦ δὲ ὀνόματος μνημονεύει τοῦ πένη-
τος, ἔπειδή τῶν,,δικαίων τὰ ὀνόμεπιταΔ ἐν βίϐλῳ ,ζωῆς
ἀπογράφονται, Ἔχει δὲ, καὶ ἡ Ἐϐραίκῆ παράδοσις,
Λάζαρον εἷναί τινα ἐν Ἰεροσολύμοις κατὰ τὸν καιέ-
ρὺν τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἐν ἐσχάτῇ πε-
νία διάγοντα, οὗ καὶ μνημονεύει (62) 6 Κύριος, ὡς
εὐχαρίστου καὶ καρτερικοῦ, καὶ μακροθύ;.ο.υ›ς ἔργα-ο
ζομένου πᾶσαν δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν. cr Μακάριοι
γὰρ φησὶν, οἱ φοϐούμενοι τὸν Κύριον, καὶ τὸ μνημό·
συνον αὐτῶν μένει εἷς τὸν αἰῶνα, καὶ (63) μνήμῃ
δικαίου μετ’ ἐγκωμίων, καὶ, εἷς (64) μνημόσυνον
αἰώνιον ἕσταιδικαίος. ι Ὀ μὲν οὖν πλούσιος πορφύ-
ραν καὶ βύσσον ἐνεδιδύσκετο, πολλῶν ἐτέρων γυμνη-
τευόντων καὶ ῥυγούντων καὶ ψύχει καὶ κρύει πη-
γνυμένων, καὶ ναύτοὖ δὴ τοῦ πτωχοῦ Λαζάρου πρὸς
τὸν πυλῶνα τούτου τοῦ ἀδίκου καὶ κακοτρόπου κα¹
ἀνελεήμονος καὶ ἀσπλάγχνου βεϐλημένου καὶ στενο-
χωρουμένου καὶ γυμνητεύοντος. Καὶ 6 μὲν πλούσιος
οὗτος καθ’ ἡμέραν λαμπρὸς ἧν, εὐφραινόμενος, καὶ
ἀσώτως καὶ πολυτελῶς τῶν τῆς γῆς καὶ θαλάσ-
σης προσόδων κατατρυφῶν, πλοῦτον καὶ καταπο-
λαύων. Περὶ ταῦτα γὰρ ἡ πᾶσα τοῧ πλοτσίου σπουδὴ,
περί τε ἱματισμοῦ πολυτέλειαν καὶ τραπέζας καὶ
κώμους. ’0 δὲ Λάζαρος πενίᾳ καὶ νόσῳ τετρυχωμέ-
57) ι Καταπίπτειν. ι Animum abjicere.
57) ι Καταπίπτειν. ι Animum abjicere.
E218): Πενίᾳ κατεστιγμένου. ι Inopia et egestate
notabilis." ' ί
(59) ε Ανθρωπός τις ἧν. ι Luc. xvt, 19.
59) α -Λνθρωπός τις ἧν. ι Luc. xvr,
(60) ι 06 μὴ μνησθῷ. ι Ρεεὶ. xv, 4.
διάφορον, τοῦ μὲν τῇ τρυφῇ βεϐαπτισμένοι), τοῦ δὲ
τῇ (58) πενίᾳ κατεστιγμένου, καὶ ἐκατέρου τούτων’
ἀντάξιον τῆς πολιτείας ἀντιλαϐόντος ἀντάμειψιν,
ὡς αὐτὰ δηλώσει τὰ εὖαγγελικὰ ῥξματα οὕτως
ἔχοντα. α Εἶπεν 6 Κύριος τὴν παραϐολὴν ταύτην ·
Ἰνθρωπός τις (59) ἦν πλούσιος. καὶ ἐνεδιδύσκετο
πορφύραν καὶ βύσσον, εὐφραινόμενος καθημέραν
λαμπρῶς. Πτωχὸς δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς
ἐϐέϐλητο εἷς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος καὶ ἐπι-
θυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων
ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου. ι Θέλων 6 Κύριος
κοινωνικοὺς ἡμᾶς εἶναι καὶ φιλαλλήλους καὶ μετα-
δοτικοὺς, καὶ παιδεῦσαι τοὺς ἀναλεήμονας, οἶα αὒ-
τοτς ἀποϐήσονται, καὶ διδάξαι πάλιν, τοὺς κακοπα-
θοῦντας, οἷα εὖπαθήσουσιν, ὑπὲρ ὧν ἐνταῦθα ὕπο-
μένουσι, τὸν πλούσιον τῇ ἀσπλαγχνίᾳ καὶ πολλῇ τῇ
ἀπανθρωπίᾳ, καὶ τὸν πτωχὸν τῇ ἀπορίᾳ καὶ πολλῇ
τῇ καρτερίᾳ παραϐολικῶς ἡμῖν εἰς τύπον ἀρετῆς καὶ
κακίας πανσόφως ὑπεζωγράφησε ο καὶ τὸν μὲν πλού-
σιον ἀνωνύμως παρέλαϐεν, ὡς μηδὲ ἄξιον παρὰ
Θεοῦ ὀνομάζεσθαι, καθὰ καὶ διὰ τοῦ Προφίξτου λὲ-
γει ⁶ tt Οὐ μὴ (60) μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διά
χειλέων μου, καὶ ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον (61) αὒτοῦ
μετ’ ἤχου. ι Τοῦ δὲ ὀνόματος μνημονεύει τοῦ πένη-
τος, ἔπειδή τῶν,,δικαίων τὰ ὀνόμεπιταΔ ἐν βίϐλῳ ,ζωῆς
ἀπογράφονται, Ἔχει δὲ, καὶ ἡ Ἐϐραίκῆ παράδοσις,
Λάζαρον εἷναί τινα ἐν Ἰεροσολύμοις κατὰ τὸν καιέ-
ρὺν τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἐν ἐσχάτῇ πε-
νία διάγοντα, οὗ καὶ μνημονεύει (62) 6 Κύριος, ὡς
εὐχαρίστου καὶ καρτερικοῦ, καὶ μακροθύ;.ο.υ›ς ἔργα-ο
ζομένου πᾶσαν δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν. cr Μακάριοι
γὰρ φησὶν, οἱ φοϐούμενοι τὸν Κύριον, καὶ τὸ μνημό·
συνον αὐτῶν μένει εἷς τὸν αἰῶνα, καὶ (63) μνήμῃ
δικαίου μετ’ ἐγκωμίων, καὶ, εἷς (64) μνημόσυνον
αἰώνιον ἕσταιδικαίος. ι Ὀ μὲν οὖν πλούσιος πορφύ-
ραν καὶ βύσσον ἐνεδιδύσκετο, πολλῶν ἐτέρων γυμνη-
τευόντων καὶ ῥυγούντων καὶ ψύχει καὶ κρύει πη-
γνυμένων, καὶ ναύτοὖ δὴ τοῦ πτωχοῦ Λαζάρου πρὸς
τὸν πυλῶνα τούτου τοῦ ἀδίκου καὶ κακοτρόπου κα¹
ἀνελεήμονος καὶ ἀσπλάγχνου βεϐλημένου καὶ στενο-
χωρουμένου καὶ γυμνητεύοντος. Καὶ 6 μὲν πλούσιος
οὗτος καθ’ ἡμέραν λαμπρὸς ἧν, εὐφραινόμενος, καὶ
ἀσώτως καὶ πολυτελῶς τῶν τῆς γῆς καὶ θαλάσ-
σης προσόδων κατατρυφῶν, πλοῦτον καὶ καταπο-
λαύων. Περὶ ταῦτα γὰρ ἡ πᾶσα τοῧ πλοτσίου σπουδὴ,
περί τε ἱματισμοῦ πολυτέλειαν καὶ τραπέζας καὶ
κώμους. ’0 δὲ Λάζαρος πενίᾳ καὶ νόσῳ τετρυχωμέ-
57) ι Καταπίπτειν. ι Animum abjicere.
57) ι Καταπίπτειν. ι Animum abjicere.
E218): Πενίᾳ κατεστιγμένου. ι Inopia et egestate
notabilis." ' ί
(59) ε Ανθρωπός τις ἧν. ι Luc. xvt, 19.
59) α -Λνθρωπός τις ἧν. ι Luc. xvr,
(60) ι 06 μὴ μνησθῷ. ι Ρεεὶ. xv, 4.