PG 120, col. 1225
θεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ⁸ πλούσιας δὲ
καὶ τρυφῶν δυσκόλως ἒν αὒτῇ εἰσελεύσεται. Ei μὴ
γὰρ τῶν κινδύνων τοῦ βίου τούτου καὶ τῶν θλίψεων
ἀπογεύσονται καὶ οἱ πλούσιοι, τῆς θείας ζωῆς κοι-
νωνῆσαι (74) οὒκ έχουσι. Μακάριοι δὲ καὶ οἱ πλού-
σιοι οἱ κινδύνοις καὶ πειρασμοῖς περιπίπτοντες, καὶ
ἐν ταῖς ἐπισυμϐαινούσαις συμφοραῖς ὑπομένοντες,
καί πεινῶντες, καὶ διψῶντες, καὶ θλιϐόμενοι, καὶ
στενοχωρούμενοι, καὶ εὐχαριστοῦντες ἐν ἅπασιν.
’,Ετι ὀὖν ὀὐκ ἐσμὲν Νᾶκριϐεϊς τῶν πραγμάτων
ἐξετασταὶ, οὐδὲ γινώσκομεν τὰ κρίματα Θεοῦ, ἀλλὰ
μόνον είδέναι ὀφείλομεν, ὅτι πάντα συμφερόντως
ἡμῖν ἐκεῖθεν (76) οἰκονομεῖται. Ei δὲ φέρειν οὔ δυ-
νάμεῖθα τὴν πενίαν, καὶ διὰ τοῦτο Δ(Ξιγανακτοῡμεν1
ἀκούσωμεν τοῦ Κυρίον λέγοντος ο α Ἐμϐλὲψατε εἷς τὰ πετεινὰ τοῦ οὖρανοῦ ⁸ οὔτε σπείρουσιν οὔτε θε-
ρίζουσιν, οὔτε συνάγουσιν εἰς τὰς ἀποθήκας, καὶ 6 Πατὴρ ἡμῶν 6 οὐράνιος τρέφει αὐτά 3 ° οἶδε γὰρ 6 Σω-
τὴρ ἡμῶν καὶ εὐεργέτης, ὅτι χρείαν ἔχομεν πάντων, καὶ κατὰ τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς δίδωσι.
3 Ἀπέθανε ι) δὲ, φησὶ, tt καὶ ὁ πλούσιος, καὶ
ἐτάφη. 3 Οὐδεὶς 6 προηγούμενος τοῦ πλουσίου, οὐ·
δεὶς 6 δορυφορῶν, καθάπερ τὸν Λάζαρον. Ἐπειδὴ
γὰρ ἐν τῷ βίῳ τούτῳ πολλοὺς ἔσχε τοὺς δορυφοροῦν-
τας 6 πλούσιος καὶ τοὺς θεραπεύοντας, ἡνίκα (77)
καὶ πρὸς τὸ τέλος ἔφθασε, γυμνὸς καὶ ἔρημος πάν-
των γέγονε, μᾶλλον δὲ καὶ μετὰ τὴν βραχεῖαν ἐκεί-
νην ἄνεσιν (ἅπας γὰρ 6 παρὼν βίος βραχὺς τῷ
μέλλοντι συγκρινόμενος), εἷς τὴν αἰωνίαν κατήντησε
κόλασιν. Σκοπεττε δὲ, πῶς ἐπὶ τοῦ πλουσίου ταφὴ
τέτακται, καθὼς 6 Δαϐὶδ λέγει, α Καὶ (78) οἱ τάφοι
αὐτῶν οἰκίαι εἷς τόν αἰῶνα. 3 Θάνατος γὰρ τοῖς ἆπαν-
θρώποις καὶ ὠμοτάτοις πλουσίοις τὸ ἀπαλλαγῆναι
τοῦ σωματος ⁶ ἀπέρχονται γὰρ ἐκ τρυφῆς εἰς κόλα·⁸
σιν, ἐα δόξης εἰς ἀτιμίαν, ἐκ φωτὸς εἰς σκότος. Δια
τοῦτο εἶπεν, ὅτι ἐτάφη ⁸ δηλῶν, ὡς ἡ ψυχὴ αὐτοῦ
τὸν κατώτατον καὶ ζοφώδη τόπον ἔλαχεν. Ἀλλὰ καὶ
ὅτε ἔζη 6 πλούσιος, ὡς ἐν μνήματι κατορωρυγμένην
εἶχε τὴν ἰδίαν ψυχὴν, ἀντὶ τάφου τὸ σῶμα περιφέ-
ρων. Διὰ τοῦτο καὶ 6 μακάριος Δαϐὶδ λέγει ⁸ Μὴ
φοϐοῦ (79), ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος, ’r‘. ὅταν πλη-
θυνθείη ἡ· δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ὅτι οὒκ έν τῷ ἀπο-
θνήσκειν αὺτὸν λήψεται τὰ πάντα, οὐδὲ συγκατα-
ϐήσεται αὒτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ. Ἐνταῦθα γὰρ πάντα
καταλιμπάνει, καὶ γυμνὸς ἐκεῖθεν ἀπέρχεται, καὶ
τῇ κολάσει παραδίδοται. α. Ἀπέθανε δὲ καὶ 6 πλού-
σιος καὶ ἐτάφη. 3 Ὀ μὲν πτωχὸς τελευτῆσαι λέγεται,
τὸν χρόνον τῆς πλάνης πληρώσας, καὶ πεταλλάξας,
ἀντιὶ τῆς κατᾶ σάρκα ξωῇς τὴν πνευματικήν ⁶ 6 δὲ
πλούσιος τῆ ᾲπιστίᾳ νενέκρωται καὶ τεθανάτωται.
ι Καὶ ὲν τῷ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ
ὑπάρχων ἐν ϐασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀϐραὰμ ἀπὸ μα-
κρόθεν, καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ ⁶ καὶ
αὐτὸς φωνήσας εἷπε ⁶ Πάτερ Ἀϐραὰμ, ἐλέησόν με,
ιι (rex ἔχουσι.ῆξ Malim, ὀὐχ ἕξουσι,
575;) a_tE~.-t οἷν. 3 Sic correii pro ἐπὶ οὖν, quod in
. θαι ur.
d. legitur. ν ’
(7 6) ε Ἐκεῖθεν. 3_ Ηγουν άπὸ τοῦ Θεοῦ.
CO
Pauor. Gn. CXX.
καὶ τρυφῶν δυσκόλως ἒν αὒτῇ εἰσελεύσεται. Ei μὴ
γὰρ τῶν κινδύνων τοῦ βίου τούτου καὶ τῶν θλίψεων
ἀπογεύσονται καὶ οἱ πλούσιοι, τῆς θείας ζωῆς κοι-
νωνῆσαι (74) οὒκ έχουσι. Μακάριοι δὲ καὶ οἱ πλού-
σιοι οἱ κινδύνοις καὶ πειρασμοῖς περιπίπτοντες, καὶ
ἐν ταῖς ἐπισυμϐαινούσαις συμφοραῖς ὑπομένοντες,
καί πεινῶντες, καὶ διψῶντες, καὶ θλιϐόμενοι, καὶ
στενοχωρούμενοι, καὶ εὐχαριστοῦντες ἐν ἅπασιν.
’,Ετι ὀὖν ὀὐκ ἐσμὲν Νᾶκριϐεϊς τῶν πραγμάτων
ἐξετασταὶ, οὐδὲ γινώσκομεν τὰ κρίματα Θεοῦ, ἀλλὰ
μόνον είδέναι ὀφείλομεν, ὅτι πάντα συμφερόντως
ἡμῖν ἐκεῖθεν (76) οἰκονομεῖται. Ei δὲ φέρειν οὔ δυ-
νάμεῖθα τὴν πενίαν, καὶ διὰ τοῦτο Δ(Ξιγανακτοῡμεν1
ἀκούσωμεν τοῦ Κυρίον λέγοντος ο α Ἐμϐλὲψατε εἷς τὰ πετεινὰ τοῦ οὖρανοῦ ⁸ οὔτε σπείρουσιν οὔτε θε-
ρίζουσιν, οὔτε συνάγουσιν εἰς τὰς ἀποθήκας, καὶ 6 Πατὴρ ἡμῶν 6 οὐράνιος τρέφει αὐτά 3 ° οἶδε γὰρ 6 Σω-
τὴρ ἡμῶν καὶ εὐεργέτης, ὅτι χρείαν ἔχομεν πάντων, καὶ κατὰ τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς δίδωσι.
3 Ἀπέθανε ι) δὲ, φησὶ, tt καὶ ὁ πλούσιος, καὶ
ἐτάφη. 3 Οὐδεὶς 6 προηγούμενος τοῦ πλουσίου, οὐ·
δεὶς 6 δορυφορῶν, καθάπερ τὸν Λάζαρον. Ἐπειδὴ
γὰρ ἐν τῷ βίῳ τούτῳ πολλοὺς ἔσχε τοὺς δορυφοροῦν-
τας 6 πλούσιος καὶ τοὺς θεραπεύοντας, ἡνίκα (77)
καὶ πρὸς τὸ τέλος ἔφθασε, γυμνὸς καὶ ἔρημος πάν-
των γέγονε, μᾶλλον δὲ καὶ μετὰ τὴν βραχεῖαν ἐκεί-
νην ἄνεσιν (ἅπας γὰρ 6 παρὼν βίος βραχὺς τῷ
μέλλοντι συγκρινόμενος), εἷς τὴν αἰωνίαν κατήντησε
κόλασιν. Σκοπεττε δὲ, πῶς ἐπὶ τοῦ πλουσίου ταφὴ
τέτακται, καθὼς 6 Δαϐὶδ λέγει, α Καὶ (78) οἱ τάφοι
αὐτῶν οἰκίαι εἷς τόν αἰῶνα. 3 Θάνατος γὰρ τοῖς ἆπαν-
θρώποις καὶ ὠμοτάτοις πλουσίοις τὸ ἀπαλλαγῆναι
τοῦ σωματος ⁶ ἀπέρχονται γὰρ ἐκ τρυφῆς εἰς κόλα·⁸
σιν, ἐα δόξης εἰς ἀτιμίαν, ἐκ φωτὸς εἰς σκότος. Δια
τοῦτο εἶπεν, ὅτι ἐτάφη ⁸ δηλῶν, ὡς ἡ ψυχὴ αὐτοῦ
τὸν κατώτατον καὶ ζοφώδη τόπον ἔλαχεν. Ἀλλὰ καὶ
ὅτε ἔζη 6 πλούσιος, ὡς ἐν μνήματι κατορωρυγμένην
εἶχε τὴν ἰδίαν ψυχὴν, ἀντὶ τάφου τὸ σῶμα περιφέ-
ρων. Διὰ τοῦτο καὶ 6 μακάριος Δαϐὶδ λέγει ⁸ Μὴ
φοϐοῦ (79), ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος, ’r‘. ὅταν πλη-
θυνθείη ἡ· δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ὅτι οὒκ έν τῷ ἀπο-
θνήσκειν αὺτὸν λήψεται τὰ πάντα, οὐδὲ συγκατα-
ϐήσεται αὒτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ. Ἐνταῦθα γὰρ πάντα
καταλιμπάνει, καὶ γυμνὸς ἐκεῖθεν ἀπέρχεται, καὶ
τῇ κολάσει παραδίδοται. α. Ἀπέθανε δὲ καὶ 6 πλού-
σιος καὶ ἐτάφη. 3 Ὀ μὲν πτωχὸς τελευτῆσαι λέγεται,
τὸν χρόνον τῆς πλάνης πληρώσας, καὶ πεταλλάξας,
ἀντιὶ τῆς κατᾶ σάρκα ξωῇς τὴν πνευματικήν ⁶ 6 δὲ
πλούσιος τῆ ᾲπιστίᾳ νενέκρωται καὶ τεθανάτωται.
ι Καὶ ὲν τῷ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ
ὑπάρχων ἐν ϐασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀϐραὰμ ἀπὸ μα-
κρόθεν, καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ ⁶ καὶ
αὐτὸς φωνήσας εἷπε ⁶ Πάτερ Ἀϐραὰμ, ἐλέησόν με,
ιι (rex ἔχουσι.ῆξ Malim, ὀὐχ ἕξουσι,
575;) a_tE~.-t οἷν. 3 Sic correii pro ἐπὶ οὖν, quod in
. θαι ur.
d. legitur. ν ’
(7 6) ε Ἐκεῖθεν. 3_ Ηγουν άπὸ τοῦ Θεοῦ.
CO
Pauor. Gn. CXX.