PG 120, col. 29
τοῦ σταυροῦ, καὶ δυσωπῆσας τὸν Θεὸν ἐκτε-
νῶς σκεπάσαι αὑτὸν ἀπὸ τοῦ κατακρτναι τον οἷονδήποτε μοναχὸν, εἰσῆλθεν emam; εἷς τὴν ἁγῖαν ὲκεῖνην
μονήν-
In mollium admissus vixque habitum pactus destinatur atteri monasterio ρνίειαῑαε, sed sollicite
illum craterasque dignitates refugit, abstinentiae et humilitati studens. Prophetiw spiritu claret.
Ad cellam solitariam se recipit.
γε’. Καὶ προσκυνήσας τόν τε ἡγούμενον, καὶ πάντας
τοὺς ἀδελφοὺς καὶ παρακαλέσας ἵνα εὔχωνται ὑπὲρ
αὑτοῦ πρὸς Κύριον. προσεδέχθη παρ’ αὐτῶν ὡς υἱὸς
καὶ ἀδελφὸς ἀγαπητός ⁸ ἰδόντες δὲ αὐτὸν κεκοπια-
κότα λίαν ἐκ τῆς ὁδοῦ, φτλοφρόνως ἐδεξιώσαντο
. . ν . ,η ι ν - ι η. η - ς ,
αὺτὸν ’ἐν τε ἰχθύσι καὶ οἴνῷ καὶ τῇ λοιπῇ παρακλήσει
τῶν ἀδελφῶν, καθὼς αὐτοῖς εἴθιστο ’ αὐτὸς δὲ τᾶ
πολλὰ παριδὼδ ὡς ὰνοίκεια ὄντα τοῖς εἷσαγωγικοῖς,
καὶ μάλιστα τοῖς σφριγῶσι τῇ.τῆς νεότητος ἀκμῇ,
καὶ βουλομένοις τὸν τοῦ Χριστοῦ ζυγὸν ὑπελθεῖν,
Ξρτῲ μόνῲ καὶ ὕδατι τὴν χρείαν ἆπεπλήρου τοῦ
σώματος, ἀνάξιον ἑαυτὸν κρατῶν διὰ τὴν ἀγάπην
τώ Χριστοῦ καὶ τῖς αὐτῶν μεταλήψεως. Εἶτα μετὰ
ταῦτα ἀνατίθησι τῷ ἡγουμένῲ πάντα τὰ κατ αὑτὸν,
καὶτὸν λογισμὸν τῆς ἀφίξεως αυτοῦ, παρακαλῶν τῷ
τοιούτῲ σκοπῷ ἐνδῦσαι αὐτὸν τὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν,
ὥστε μὴ πλέον τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ποιῆσαι
ἐν αὒτῇ τῇ μονῇ, ἀλλὰ τῇ αὺτοῦ βουλῇ καὶ εὐχῇ
ὖποστρέψαι αὺτὸν πρὸς τοὺς ἁγέους Πατέρας, οἷς
.,-.......,.ε. .ς η,
ᾠκειώθη ἐν τῇ ἀρχῇ, καὶ ἀπήλειψαν αὐτὸν νουθεσίαις
ι κ ιιι ρ κ ν Ι ‘
και οιοασκαλιαις πνευματικαῖς. Προς τουτοις o μιν
ἆϐὄᾶς ἠϐούλετο ἅμα τοῦ καθιερῶσαι αὐτὸν, καὶ
ἡγούμενον καταστῆσαι ἐν ἔτερ-ξ) μοναστηρίῲ αὐτοῦ.
Αὐτὸς δὲ ἀκούσας τοῦ τοιούτου λόγον, τοσοῦτον
ἒῳάνη αὖτῷ φορτικὸν καὶ ἀπρεπὲς, ὅτι καὶ δεξιὰς
δέδωκε τῷ Θεῷ τοῦ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας, εἰ πατρι-
sip-[qv βωληθεέη τις καταστῆσαι αὐτὸν, μηδόλως
ποτε καταδέξασθαι οἷαν δήποτε ἀρχήν ‘ ἀλλ’ ἀρκετὸν
τυγχάνειν αὐτῷ, τὸ ἐν τῇ τέξει τῶν μοναχῶν εὔα-
ρεστῆσαι Θεῷ, καὶ μὴ ὑπερφρονεῖν, παρ’ ὅ δεῖ
ορονεῖν, ἀπολλύντα τὸ σωορρονεῖν. Οὗ μόνον δὲ
τοῦτο, ἀλλᾶ καὶ ἑτέροις τισὶν οροις παρέσφιγξεν
ἑαυτὸν, ὑφ’ ὧν ὡς περιεκτικωτέροις καὶ κειραλαιω-
δεστέροις τῶν ἀρετῶν συγκροτούμενος, τὰ λοιπὰ
πὰντα ἐπαινετὰ καὶνκαλᾶι τούτοις συνέψονται ὡς ἐν
ἀλύσεσιν ἐχόμενα. Ἐστι δέ ταῦτα ’ τὸ φυλάξαι τὸ
σῶμα auro} ἒν ἁγνείᾳ καὶ καθαρότητι, ὡς προσφο-
ρᾶν καὶ δῶρον προσενεχθέν τῷ Χριστῷ ’ καὶ τὸ
ἀπέχεσθαι φιλαργδρίας, τῆς ῥίζης πάντων τῶν κα-
κῶν μέχρι καὶ ἑνὸς ὀϐολοῦ ⁸ καὶ τὸ μὴ ἐκϐαλλειν
μοναχὸν ἢ ἡγούμενον ἀπὸ τῆς ἰδίας μονῆς ἕνεκεν
τῆς ’παροικίας αὐτοῦ.
θ’. τοῦτων ἕνεκα των κανονισθέντων καὶ ὁρισθένο
των αὖτῷ ὑφ’ ἑαυτοῦ ἐν τῇ αὖτοῦ ἀμφιάσει τοῦ
induco} σχήματος, πολλοὺς καὶ μεγίστους ὑπέ-
μεινε πιρκσμσᾶς · πρὸς γὰρ τὸ ἀντιτεῖνον μᾶλλον ἢ
7Rom. χιι, 13. 8 Psal. cm, 4.
νῶς σκεπάσαι αὑτὸν ἀπὸ τοῦ κατακρτναι τον οἷονδήποτε μοναχὸν, εἰσῆλθεν emam; εἷς τὴν ἁγῖαν ὲκεῖνην
μονήν-
In mollium admissus vixque habitum pactus destinatur atteri monasterio ρνίειαῑαε, sed sollicite
illum craterasque dignitates refugit, abstinentiae et humilitati studens. Prophetiw spiritu claret.
Ad cellam solitariam se recipit.
γε’. Καὶ προσκυνήσας τόν τε ἡγούμενον, καὶ πάντας
τοὺς ἀδελφοὺς καὶ παρακαλέσας ἵνα εὔχωνται ὑπὲρ
αὑτοῦ πρὸς Κύριον. προσεδέχθη παρ’ αὐτῶν ὡς υἱὸς
καὶ ἀδελφὸς ἀγαπητός ⁸ ἰδόντες δὲ αὐτὸν κεκοπια-
κότα λίαν ἐκ τῆς ὁδοῦ, φτλοφρόνως ἐδεξιώσαντο
. . ν . ,η ι ν - ι η. η - ς ,
αὺτὸν ’ἐν τε ἰχθύσι καὶ οἴνῷ καὶ τῇ λοιπῇ παρακλήσει
τῶν ἀδελφῶν, καθὼς αὐτοῖς εἴθιστο ’ αὐτὸς δὲ τᾶ
πολλὰ παριδὼδ ὡς ὰνοίκεια ὄντα τοῖς εἷσαγωγικοῖς,
καὶ μάλιστα τοῖς σφριγῶσι τῇ.τῆς νεότητος ἀκμῇ,
καὶ βουλομένοις τὸν τοῦ Χριστοῦ ζυγὸν ὑπελθεῖν,
Ξρτῲ μόνῲ καὶ ὕδατι τὴν χρείαν ἆπεπλήρου τοῦ
σώματος, ἀνάξιον ἑαυτὸν κρατῶν διὰ τὴν ἀγάπην
τώ Χριστοῦ καὶ τῖς αὐτῶν μεταλήψεως. Εἶτα μετὰ
ταῦτα ἀνατίθησι τῷ ἡγουμένῲ πάντα τὰ κατ αὑτὸν,
καὶτὸν λογισμὸν τῆς ἀφίξεως αυτοῦ, παρακαλῶν τῷ
τοιούτῲ σκοπῷ ἐνδῦσαι αὐτὸν τὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν,
ὥστε μὴ πλέον τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ποιῆσαι
ἐν αὒτῇ τῇ μονῇ, ἀλλὰ τῇ αὺτοῦ βουλῇ καὶ εὐχῇ
ὖποστρέψαι αὺτὸν πρὸς τοὺς ἁγέους Πατέρας, οἷς
.,-.......,.ε. .ς η,
ᾠκειώθη ἐν τῇ ἀρχῇ, καὶ ἀπήλειψαν αὐτὸν νουθεσίαις
ι κ ιιι ρ κ ν Ι ‘
και οιοασκαλιαις πνευματικαῖς. Προς τουτοις o μιν
ἆϐὄᾶς ἠϐούλετο ἅμα τοῦ καθιερῶσαι αὐτὸν, καὶ
ἡγούμενον καταστῆσαι ἐν ἔτερ-ξ) μοναστηρίῲ αὐτοῦ.
Αὐτὸς δὲ ἀκούσας τοῦ τοιούτου λόγον, τοσοῦτον
ἒῳάνη αὖτῷ φορτικὸν καὶ ἀπρεπὲς, ὅτι καὶ δεξιὰς
δέδωκε τῷ Θεῷ τοῦ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας, εἰ πατρι-
sip-[qv βωληθεέη τις καταστῆσαι αὐτὸν, μηδόλως
ποτε καταδέξασθαι οἷαν δήποτε ἀρχήν ‘ ἀλλ’ ἀρκετὸν
τυγχάνειν αὐτῷ, τὸ ἐν τῇ τέξει τῶν μοναχῶν εὔα-
ρεστῆσαι Θεῷ, καὶ μὴ ὑπερφρονεῖν, παρ’ ὅ δεῖ
ορονεῖν, ἀπολλύντα τὸ σωορρονεῖν. Οὗ μόνον δὲ
τοῦτο, ἀλλᾶ καὶ ἑτέροις τισὶν οροις παρέσφιγξεν
ἑαυτὸν, ὑφ’ ὧν ὡς περιεκτικωτέροις καὶ κειραλαιω-
δεστέροις τῶν ἀρετῶν συγκροτούμενος, τὰ λοιπὰ
πὰντα ἐπαινετὰ καὶνκαλᾶι τούτοις συνέψονται ὡς ἐν
ἀλύσεσιν ἐχόμενα. Ἐστι δέ ταῦτα ’ τὸ φυλάξαι τὸ
σῶμα auro} ἒν ἁγνείᾳ καὶ καθαρότητι, ὡς προσφο-
ρᾶν καὶ δῶρον προσενεχθέν τῷ Χριστῷ ’ καὶ τὸ
ἀπέχεσθαι φιλαργδρίας, τῆς ῥίζης πάντων τῶν κα-
κῶν μέχρι καὶ ἑνὸς ὀϐολοῦ ⁸ καὶ τὸ μὴ ἐκϐαλλειν
μοναχὸν ἢ ἡγούμενον ἀπὸ τῆς ἰδίας μονῆς ἕνεκεν
τῆς ’παροικίας αὐτοῦ.
θ’. τοῦτων ἕνεκα των κανονισθέντων καὶ ὁρισθένο
των αὖτῷ ὑφ’ ἑαυτοῦ ἐν τῇ αὖτοῦ ἀμφιάσει τοῦ
induco} σχήματος, πολλοὺς καὶ μεγίστους ὑπέ-
μεινε πιρκσμσᾶς · πρὸς γὰρ τὸ ἀντιτεῖνον μᾶλλον ἢ
7Rom. χιι, 13. 8 Psal. cm, 4.