PG 120, col. 31
meos mihi subjiciam, sicut volo ego: duobus vero
annis paenitentiam agam et recipiet me Deus, ut
olim meretricem et latronem 9. Tunc abbas Nilus
sancto afflatus Spiritu, respondens illi, ait: Cave
tibi, miselle homo: nam decem, quos te putas
victurum annos et animae desideria expleturum,
decem dies tantum sunt. Ne fallaris ergo, somniis
et divinationibus te ipsum decipiens. Haec cun
animi libertate ad eum fatus in monasterium re
versus, hegumeno quidem renuntiavit, futurar
brevi perditi hominis mortem. At insolens ille vi
frigida calidaque febri statim correptus, jaceba
per dies novem gravissimis afflictus doloribus:
9 Jos. vi, 25 ; Hebr. v1, 3f ; Luc. xxnt, 43.
, (12) Quae hic desiderantur non pauca ex _Sirleti ver-
sionesupplemus; ¢ At divina ope communitus acpro-
pria alacritate concertans, haec usque ad extremum
vitae spiritum immobiliter servavitf Cum igitur qua;
draginta dies in sancti hac magni martyris Naiarii
monasterio permaneret, ubi et sanctum habitum se
induit, per totos hos dies neque panem, neque
vinum gustavit, neque aliud ex' his quae igni con-
ficiuntur 3 sed vivebat arborum fructibns' et ole-
ribus contentus. Multum autem illi hoc ad male
patiendum fuit, homini a deliciosa vita repente
ad austeram hanc vivendi formam translato. Ne-
queenim desidia abstinentiae pondus levabatLautc
multosomno otium transigebat: sed totum diem
in pulchre scribendo conterebat, ut monasterio gerens.propterea. quod ita a propheta sunt cum
-man_uum suarum monumentum reliqueret, neque,
quod otiosus panem manducarot, condemnaretur
Noctem autem in oratione, psalmis et genibus fle-
ctendis ducebat, tribus certaminibus sibi proposi-
tis trinitateflmunito, duplici continentia, corporis
labore et afflictione, cum vigiliis peracta. At ne
quis existimet, initia certaminum hujusmodi ex:
stitisse, fines autem minus feliciter peractos: sed
quemadmodum principium approbatum, ita et
postremum Deo fuit acceptum. Manifestum autem
hoc eritiDei~ gratia adjuvante et orationedprogre-
diente. Quodam die adiit illum ex familiaribus ve-
teribus quidam, qui cum laudasset e_um,_quem
erga _Deum bonum animum prae se tulit, dum in
mundo vitam degeret, et rursusin monastica
conservatione; cumque beatum illumprzelica-
Ξῗὶ ἓὶῗΡέῗῖῗέν ,Ευοέ δΨΞδΡΞ. Ρέἷίῗηηὲ- 5311331339.?“D'PPEf‘f'efl‘f'B ³9 εἶξίέἛΞάυἷΗ,ι’,ιὶΪΡΡὶίιὲωηΥΣηίῖίῗὶτὶε
non auferetur ab eo. At is: Si bonum, inquit,
est, o_fi_'ater, quod laudas, quare et tu non eamus
laris? Pr0pterea quod, inquit, non existit mihi
amictus, neque lana confecta tunica.
‹ Statim autem surgens sanctus vir, dempto sibi,
quem gerebat, amictu? novum ac maxime delecta-
bilem‘ei dat excusationes, importunas_ fingenti,
ac quamprimum zonam dissolvens, studebat sese
exuere, ut et tunicam illi daret: Cape, inquiens,
haec. frater modo, ne bona parte priveris,'de me
vero abjecto illius servo 'Dominus providehit.
Cum ille viri~ magnanimitatem perspexisset, im-
memsanque charitaiem atque efferventem zelum,
non permisit illum omniuo' exui, erubescens nu-
d_t_iin.videre: amictum au'em solum capiens ac alicui homini esset obtemperaturus, ut ejusmodi
sibi im_ponens._Pmnitens, inquit, credo 'Domino animam eriperet;
nostro Jesu_Ch_risto, et spero in sanctas tuas ora- lum injecit,
t_io_nes, quod 9b recordationem hujus amictus stu- idoneam esse, ut et lapideam animant move-
debo etego Deo placere, ac certamen subire pro re. ι
annis paenitentiam agam et recipiet me Deus, ut
olim meretricem et latronem 9. Tunc abbas Nilus
sancto afflatus Spiritu, respondens illi, ait: Cave
tibi, miselle homo: nam decem, quos te putas
victurum annos et animae desideria expleturum,
decem dies tantum sunt. Ne fallaris ergo, somniis
et divinationibus te ipsum decipiens. Haec cun
animi libertate ad eum fatus in monasterium re
versus, hegumeno quidem renuntiavit, futurar
brevi perditi hominis mortem. At insolens ille vi
frigida calidaque febri statim correptus, jaceba
per dies novem gravissimis afflictus doloribus:
9 Jos. vi, 25 ; Hebr. v1, 3f ; Luc. xxnt, 43.
, (12) Quae hic desiderantur non pauca ex _Sirleti ver-
sionesupplemus; ¢ At divina ope communitus acpro-
pria alacritate concertans, haec usque ad extremum
vitae spiritum immobiliter servavitf Cum igitur qua;
draginta dies in sancti hac magni martyris Naiarii
monasterio permaneret, ubi et sanctum habitum se
induit, per totos hos dies neque panem, neque
vinum gustavit, neque aliud ex' his quae igni con-
ficiuntur 3 sed vivebat arborum fructibns' et ole-
ribus contentus. Multum autem illi hoc ad male
patiendum fuit, homini a deliciosa vita repente
ad austeram hanc vivendi formam translato. Ne-
queenim desidia abstinentiae pondus levabatLautc
multosomno otium transigebat: sed totum diem
in pulchre scribendo conterebat, ut monasterio gerens.propterea. quod ita a propheta sunt cum
-man_uum suarum monumentum reliqueret, neque,
quod otiosus panem manducarot, condemnaretur
Noctem autem in oratione, psalmis et genibus fle-
ctendis ducebat, tribus certaminibus sibi proposi-
tis trinitateflmunito, duplici continentia, corporis
labore et afflictione, cum vigiliis peracta. At ne
quis existimet, initia certaminum hujusmodi ex:
stitisse, fines autem minus feliciter peractos: sed
quemadmodum principium approbatum, ita et
postremum Deo fuit acceptum. Manifestum autem
hoc eritiDei~ gratia adjuvante et orationedprogre-
diente. Quodam die adiit illum ex familiaribus ve-
teribus quidam, qui cum laudasset e_um,_quem
erga _Deum bonum animum prae se tulit, dum in
mundo vitam degeret, et rursusin monastica
conservatione; cumque beatum illumprzelica-
Ξῗὶ ἓὶῗΡέῗῖῗέν ,Ευοέ δΨΞδΡΞ. Ρέἷίῗηηὲ- 5311331339.?“D'PPEf‘f'efl‘f'B ³9 εἶξίέἛΞάυἷΗ,ι’,ιὶΪΡΡὶίιὲωηΥΣηίῖίῗὶτὶε
non auferetur ab eo. At is: Si bonum, inquit,
est, o_fi_'ater, quod laudas, quare et tu non eamus
laris? Pr0pterea quod, inquit, non existit mihi
amictus, neque lana confecta tunica.
‹ Statim autem surgens sanctus vir, dempto sibi,
quem gerebat, amictu? novum ac maxime delecta-
bilem‘ei dat excusationes, importunas_ fingenti,
ac quamprimum zonam dissolvens, studebat sese
exuere, ut et tunicam illi daret: Cape, inquiens,
haec. frater modo, ne bona parte priveris,'de me
vero abjecto illius servo 'Dominus providehit.
Cum ille viri~ magnanimitatem perspexisset, im-
memsanque charitaiem atque efferventem zelum,
non permisit illum omniuo' exui, erubescens nu-
d_t_iin.videre: amictum au'em solum capiens ac alicui homini esset obtemperaturus, ut ejusmodi
sibi im_ponens._Pmnitens, inquit, credo 'Domino animam eriperet;
nostro Jesu_Ch_risto, et spero in sanctas tuas ora- lum injecit,
t_io_nes, quod 9b recordationem hujus amictus stu- idoneam esse, ut et lapideam animant move-
debo etego Deo placere, ac certamen subire pro re. ι