PG 122, col. 483
Syntagma : Michaelem Psellum, qua praeter propter Α non uni ascribentur parenti, et quis junioris Pselli
Prsafat. ad Psellum in Cantica canticorum, et Gor-
hardus Vossius de Historicis Graeci: lib. ιι,
cap. 26, Caesari Baronio et Bellarmino imponunt,
sibi et aliis persuasisse conati, floruisse Psellum
Christi anno 859, quo Constantinopoli imperator
Leo PhilosOphus fuit, quem et Psellus litteris in-
formavit. Licet enim de Psello verum sit, nec in
eo Baronius fallitur; fuit enim vere eo tempore
Psellus,quidam, litteratura insignis; nunquam
tamen Baronius eum Psellum Leonem imperato-
rem litteris imbuisse affirmavit,sed Leonem Philo-
sophum longe ab imperatore Leone diversum. Ba-
ronius, dicunt, a Psello, non Leonis aequali, sed
mullo recentiore, Simeonem Metaphrastam oratione
panegyrica celebratum narrat. Ita est. Sed non
dixerat unicum tantum Psellum exstitisse. Et nos
ad [7] quemnam Psellum oratio referri debeat,certo
affirmare non possumus. Conjectura tamen, eaque
levissima ducimur, hunc recentiorem esse illius
auctorem; quod et plura scripserit in omni disci-
plina et scriptorum gloria celeberrimus fuerit. An
vero senior ille aliquid scripto tradiderit, certo
non constat.
IX. Ego vero nullus dubito, si verum fateri ve-
limus, Psellum illum sub Basilio Macedone, multa
philosophica scripto consignasse, eaque nunc
affinitate nominis indistincta sub recentioris Pselli
nomine circumferri. Scripta namque omnia, qum C jectura non fallit, tribuendus est, vel certe nulli.
Psellum patrem indigitant,cum et tractandi ratione,
et inveniendi acumine, nec eadem dicendi forma,
nec figurarum coloribus gestiant, sed alia incom-
ptam illam,et Graecam philosophiam,non barbaram
scilicet,sed virilem,et quas suo splendore nitescat,
pris se ferant; alia cum Musis ludant, et (initiis,
et verborum flosculis, et compto periodorum in-
structu hilariter subsiliant; diversos sibi parentes
pro genii diversitate reposcunt. Et licet magni
viri aliquando rerum excelsarum parturitione do-
fatigati Qvideantur destitui, et in alias atque
alias se dicendi formas convertere, semper tamen
in illis vis quaadam naturai, a semetipsa nunquam
degenerans, inclarescit, qua nasuta ingenia et
acres operum judices verum auctorem expiscan- Β
tur. Quamvis deturpata facie et pedibus distortis
Ganymedes claudicet, non ita in alium virum mi-
grare poterit,ut Ganymedes esse non cognoscatur;
adhuc lineamenta illa,et pessime exceptas pulchri-
tudinis scintillas, et latentes in membris radios,
si fungus omnino non es, prompte dignoscas.Saepe-
que in confracto, exeso ac partibus mutilato
marmore coelum Praxitelis deprehendi. Cum ita-
que in hisce operibus longe diversa sint omnia,
N OT1E.
(ο) De hoc infra § 39. Laudat et Allatius diss. de Engastrimytho c. 2 et l6.
Prsafat. ad Psellum in Cantica canticorum, et Gor-
hardus Vossius de Historicis Graeci: lib. ιι,
cap. 26, Caesari Baronio et Bellarmino imponunt,
sibi et aliis persuasisse conati, floruisse Psellum
Christi anno 859, quo Constantinopoli imperator
Leo PhilosOphus fuit, quem et Psellus litteris in-
formavit. Licet enim de Psello verum sit, nec in
eo Baronius fallitur; fuit enim vere eo tempore
Psellus,quidam, litteratura insignis; nunquam
tamen Baronius eum Psellum Leonem imperato-
rem litteris imbuisse affirmavit,sed Leonem Philo-
sophum longe ab imperatore Leone diversum. Ba-
ronius, dicunt, a Psello, non Leonis aequali, sed
mullo recentiore, Simeonem Metaphrastam oratione
panegyrica celebratum narrat. Ita est. Sed non
dixerat unicum tantum Psellum exstitisse. Et nos
ad [7] quemnam Psellum oratio referri debeat,certo
affirmare non possumus. Conjectura tamen, eaque
levissima ducimur, hunc recentiorem esse illius
auctorem; quod et plura scripserit in omni disci-
plina et scriptorum gloria celeberrimus fuerit. An
vero senior ille aliquid scripto tradiderit, certo
non constat.
IX. Ego vero nullus dubito, si verum fateri ve-
limus, Psellum illum sub Basilio Macedone, multa
philosophica scripto consignasse, eaque nunc
affinitate nominis indistincta sub recentioris Pselli
nomine circumferri. Scripta namque omnia, qum C jectura non fallit, tribuendus est, vel certe nulli.
Psellum patrem indigitant,cum et tractandi ratione,
et inveniendi acumine, nec eadem dicendi forma,
nec figurarum coloribus gestiant, sed alia incom-
ptam illam,et Graecam philosophiam,non barbaram
scilicet,sed virilem,et quas suo splendore nitescat,
pris se ferant; alia cum Musis ludant, et (initiis,
et verborum flosculis, et compto periodorum in-
structu hilariter subsiliant; diversos sibi parentes
pro genii diversitate reposcunt. Et licet magni
viri aliquando rerum excelsarum parturitione do-
fatigati Qvideantur destitui, et in alias atque
alias se dicendi formas convertere, semper tamen
in illis vis quaadam naturai, a semetipsa nunquam
degenerans, inclarescit, qua nasuta ingenia et
acres operum judices verum auctorem expiscan- Β
tur. Quamvis deturpata facie et pedibus distortis
Ganymedes claudicet, non ita in alium virum mi-
grare poterit,ut Ganymedes esse non cognoscatur;
adhuc lineamenta illa,et pessime exceptas pulchri-
tudinis scintillas, et latentes in membris radios,
si fungus omnino non es, prompte dignoscas.Saepe-
que in confracto, exeso ac partibus mutilato
marmore coelum Praxitelis deprehendi. Cum ita-
que in hisce operibus longe diversa sint omnia,
N OT1E.
(ο) De hoc infra § 39. Laudat et Allatius diss. de Engastrimytho c. 2 et l6.