PG 122, col. 485
tribuendus est, si vitam eo usque protraxit; certe Α firmant, huic Νιοθὶω Davidi tribuunt. Habent enim
in PhilosOphicis Rhetoricis composuisse. At non
scripsit, inquies, quidquid de aliis sit, in Simeo-
nem Metaphrastem panegyricum, ut Baronius
somniat, [9] cum illum Psellus recentior scripserit.
Quare Baronius falsus est, et in Psello, quem in
aliud tempus nmandat, et in Metaphraste, quem ob
imaginarium Psellum annis ferre ducentis, ante-
quam esset, suam Ecclesia: operam contuluisse in
enarrandis sanctorum vitis contendit. Nec feliciori
eventu Bellarminus de Scriptoribus Ecclesiasticis,
seculo ix, anno 850 ; Jacobus Gaulterus in tabula
Chronologica, saculo IX, pag. 598; Jacobus Gretse-
rus De imaginibus manu non [actis c. 10, et alii, Ba-
ronium secuti sunt.
XIII. llic historice ecclesiastica: hostes, et Simeo-
nis Metaphrastc: acerrimi defensoris oppugnatores,
tantorum virorum lapsu triumphare sibi videnlur.
Sed nulla id evidenti ratione conantur, ni me
mea fallit opinio. Pselli tempora Baronius non
distinxit; at quonam ipsi modo distinguunt? Ipsi
Panegyrim illam in Metaphrastem iuniori Psello,
sed quonam argumento adjudicant? Prorsus nullo.
Auctorem illius orationis Psellum alterum esse,
non Leonis Philosophi magistrum nunquam evin-
cent. Scripsit ille plurima, ut versimile est; quare
non et hanc orationem scribere potuit? Et scripsisse
argumunto hoc ad probandum firmissimo, ni me
codices manuscripti fallunt, ni ipsi, qui contrarium
astruunt, lapides sunt, demonstrabo. Concedunt C Nicetam Davidem eumdem esse cum Niceta Ser-
et concedere debent orationis parentem cogno-
mento Psellum fuisse, vixisseque non diu post
Metaphrastze tempora. Eu illius verba (Ιι);Ἕδειξε
γᾶρ κάν τῷ τέλει ὁποῖος αὐτῷ ὁ διεσπουδασμένος
βίος ἐτύγχανεν ὤν. Οὐ γὰρ ὥσπερ τετιμῆσθαι αὖ·
τὸν οἱ συνεωρακότες φασὶν, οὐδὲ διῃρῆσθαι, ἀλλ’
ἐδόκει ὥσπερ τινὸς δέσμης ἐλενδοιροῦμενος, καὶ
ιῦμαρῶς πρὸς τοὺς ἄγοντας ἀγγὲλους ἀνατεινόμενος
νεύματι. Id est : Nam vel in fine ostendit, qualem
vitum egerat. Non enim eum veluti abscissum, aut
divisum fuisse dicunt ii,qui viderunt : sed videbatur
veluti a quodam vinculo liberari, et hilari nutu se
extendere ad ducentes angelos. Neque negare pote-
runt, Nicetam qui, et David dicebatur, Paphalgo-
nem divo Ignatio Constantinopolitano, aqualem, Ι) dus quem nescio, an unquam expedientadversarii.
iisdem cum senioris Michaelis Pselli temporibus,
scriptis editis celeberrimum, vixisse. Ipse hoc de
se, in principio Vitae Ignatii a se conscriptamtradit.
Nicetam hunc eumdem cum Niceta Serrone faciunt
plerique codices Vaticani. Expositionem siquidem
in Carmina Gregorii Nazianzeni, ejusdem, qui et
in alia Gregorii commentatus est Nicetas, Serronis
scilicet, quod et plurimi codices manuscripti con-
(ἡ) Apud Allatium de Simeonibus p. 335. Quem
vide etiam p. A48 seq.
(i) Glycaa'etiam sunt quos sub Metochitae nomine
in PhilosOphicis Rhetoricis composuisse. At non
scripsit, inquies, quidquid de aliis sit, in Simeo-
nem Metaphrastem panegyricum, ut Baronius
somniat, [9] cum illum Psellus recentior scripserit.
Quare Baronius falsus est, et in Psello, quem in
aliud tempus nmandat, et in Metaphraste, quem ob
imaginarium Psellum annis ferre ducentis, ante-
quam esset, suam Ecclesia: operam contuluisse in
enarrandis sanctorum vitis contendit. Nec feliciori
eventu Bellarminus de Scriptoribus Ecclesiasticis,
seculo ix, anno 850 ; Jacobus Gaulterus in tabula
Chronologica, saculo IX, pag. 598; Jacobus Gretse-
rus De imaginibus manu non [actis c. 10, et alii, Ba-
ronium secuti sunt.
XIII. llic historice ecclesiastica: hostes, et Simeo-
nis Metaphrastc: acerrimi defensoris oppugnatores,
tantorum virorum lapsu triumphare sibi videnlur.
Sed nulla id evidenti ratione conantur, ni me
mea fallit opinio. Pselli tempora Baronius non
distinxit; at quonam ipsi modo distinguunt? Ipsi
Panegyrim illam in Metaphrastem iuniori Psello,
sed quonam argumento adjudicant? Prorsus nullo.
Auctorem illius orationis Psellum alterum esse,
non Leonis Philosophi magistrum nunquam evin-
cent. Scripsit ille plurima, ut versimile est; quare
non et hanc orationem scribere potuit? Et scripsisse
argumunto hoc ad probandum firmissimo, ni me
codices manuscripti fallunt, ni ipsi, qui contrarium
astruunt, lapides sunt, demonstrabo. Concedunt C Nicetam Davidem eumdem esse cum Niceta Ser-
et concedere debent orationis parentem cogno-
mento Psellum fuisse, vixisseque non diu post
Metaphrastze tempora. Eu illius verba (Ιι);Ἕδειξε
γᾶρ κάν τῷ τέλει ὁποῖος αὐτῷ ὁ διεσπουδασμένος
βίος ἐτύγχανεν ὤν. Οὐ γὰρ ὥσπερ τετιμῆσθαι αὖ·
τὸν οἱ συνεωρακότες φασὶν, οὐδὲ διῃρῆσθαι, ἀλλ’
ἐδόκει ὥσπερ τινὸς δέσμης ἐλενδοιροῦμενος, καὶ
ιῦμαρῶς πρὸς τοὺς ἄγοντας ἀγγὲλους ἀνατεινόμενος
νεύματι. Id est : Nam vel in fine ostendit, qualem
vitum egerat. Non enim eum veluti abscissum, aut
divisum fuisse dicunt ii,qui viderunt : sed videbatur
veluti a quodam vinculo liberari, et hilari nutu se
extendere ad ducentes angelos. Neque negare pote-
runt, Nicetam qui, et David dicebatur, Paphalgo-
nem divo Ignatio Constantinopolitano, aqualem, Ι) dus quem nescio, an unquam expedientadversarii.
iisdem cum senioris Michaelis Pselli temporibus,
scriptis editis celeberrimum, vixisse. Ipse hoc de
se, in principio Vitae Ignatii a se conscriptamtradit.
Nicetam hunc eumdem cum Niceta Serrone faciunt
plerique codices Vaticani. Expositionem siquidem
in Carmina Gregorii Nazianzeni, ejusdem, qui et
in alia Gregorii commentatus est Nicetas, Serronis
scilicet, quod et plurimi codices manuscripti con-
(ἡ) Apud Allatium de Simeonibus p. 335. Quem
vide etiam p. A48 seq.
(i) Glycaa'etiam sunt quos sub Metochitae nomine