PG 122, col. 497
chaelem Psellum. Nam praeter commune przenomen,
utrumque constat recentiorem fuisse, Christianum,
Peripateticum, Aristotelis paraphrastem. Multi alii
ejusdem prenominis reeentiores, Christiani, et
Peripatetici, Aristotelis paraphrasim, nova haece
argumentandi ratione Pselli erunt, inepte. Verum
est utrumque recentiorem esse, Christianum, an
teque Peripatetici, dubium; [22] certum omnino
paraphrastes non esse : ni scholia, et expositiones
textus brevissimae, una cum Paraphrasi confun-
dere velimus. Conferantur utriusque in Aristotc-
lem commentationes, quamvis sententia in multis
conveniant, in modo, ac methodo exponendi Ari-
stotelem longe diversi sunt.Psellus continua textus
paraphrasi sententiam aperit, Ephesius non nisi
difficilioribus operam dat, clara, apertaque, uti
cuique obvia, negligit.
XXXII. At quisnam sit iste Ephesius Michael,
qui in enodando Aristotele tantopere etiam elucu-
brationibus editis, insudavit, quasiere multi. Sed
frustra operam contriverunt. Ubi nullum rei vesti-
ginm apparet, si venatori res non succedit,laudem
ille pro conatu, non, quod non invenerit, repre-
hensionem promeretur.Verum dum ego etiam om-
nia pervcstigo, si quid subodoratus sum, in me-
dium afferam, donec meliora ab aliis producantur.
Sensuum, ac enarrationum similitudo hos duos
auctores unum ab alio adjutum fuisse satisindicat, (ἶ sunt, quaedam adhuc inedita : de editis primum
vel utrumque ab alio, et ex uno fonte utriusque
monumenta corrivari. Cumque a quo Psellus sua
hauserit non habeam, utique Ephesium ex Pselli,
sive ore, sive monumentis, quamuis verosimilius
ex ore, sua habuisse, esseque Michaelem Du-
cam Parapinaceum dictum, Pselli discipulum, si
conjectura aliquid valeo, existimo. Hic enim, dum
summam imperii teneret, a Psello edoctus, illo
amisso, in Ephesum delatus, illius Ecclesiae anti-
stes consecratur. Zonaras in Botaniata. Ὀ μὲν τοι
προϐασιλευκὼς Μιχαὴλ, ὡς ε’ἷρηται, τὴν τρίχα κα-
ρεῖς, καὶ ψήφῳ πνοόικῇ Μητροπολίτης Ἐφέσου
κεχειροτόνητο, καὶ ἅπαξ φοιτήσας ἐκεῖ ἐπανῆλθε,
καὶ ἦν τῇ τοῦ Μανουήλ μονῇ ἐποιεῖτο τῆν δίαιταν.
. Hichael vero, pridem imperator, tonsa coma, ut di- ι) nes Oporinus (r) anno 1544,ἱ[ι 8, una cum Heracli-
ctum est, concilii quragiis Ephesi Metropolim
creatur. Et cum semel eo venisset, reversus, in. Μα-
nuelis monasterio vitam egit. Constantinus Manas-
885:
(p) Ducam vel Monomachum, ut Allatius notavit
supra non Porphyrogennetam, ut Gyral-
dus Ρ.. de Poetis. _Prodierunt etiam hi libelli
de victu humanquna cumuliis variorum scriptis
ab eodem G. Valla versis Venet._ 1498, fol., ut edi-
tiones Colon. 1526. 8, et Basil. 4457 in 8 omittam
In libellis istis imperatoris jussu collectis nullum
scriptorem laudat'Psellus praeter'.p. 8, Galenum.
De eodem argumento sed plane diversus liber Si-
utrumque constat recentiorem fuisse, Christianum,
Peripateticum, Aristotelis paraphrastem. Multi alii
ejusdem prenominis reeentiores, Christiani, et
Peripatetici, Aristotelis paraphrasim, nova haece
argumentandi ratione Pselli erunt, inepte. Verum
est utrumque recentiorem esse, Christianum, an
teque Peripatetici, dubium; [22] certum omnino
paraphrastes non esse : ni scholia, et expositiones
textus brevissimae, una cum Paraphrasi confun-
dere velimus. Conferantur utriusque in Aristotc-
lem commentationes, quamvis sententia in multis
conveniant, in modo, ac methodo exponendi Ari-
stotelem longe diversi sunt.Psellus continua textus
paraphrasi sententiam aperit, Ephesius non nisi
difficilioribus operam dat, clara, apertaque, uti
cuique obvia, negligit.
XXXII. At quisnam sit iste Ephesius Michael,
qui in enodando Aristotele tantopere etiam elucu-
brationibus editis, insudavit, quasiere multi. Sed
frustra operam contriverunt. Ubi nullum rei vesti-
ginm apparet, si venatori res non succedit,laudem
ille pro conatu, non, quod non invenerit, repre-
hensionem promeretur.Verum dum ego etiam om-
nia pervcstigo, si quid subodoratus sum, in me-
dium afferam, donec meliora ab aliis producantur.
Sensuum, ac enarrationum similitudo hos duos
auctores unum ab alio adjutum fuisse satisindicat, (ἶ sunt, quaedam adhuc inedita : de editis primum
vel utrumque ab alio, et ex uno fonte utriusque
monumenta corrivari. Cumque a quo Psellus sua
hauserit non habeam, utique Ephesium ex Pselli,
sive ore, sive monumentis, quamuis verosimilius
ex ore, sua habuisse, esseque Michaelem Du-
cam Parapinaceum dictum, Pselli discipulum, si
conjectura aliquid valeo, existimo. Hic enim, dum
summam imperii teneret, a Psello edoctus, illo
amisso, in Ephesum delatus, illius Ecclesiae anti-
stes consecratur. Zonaras in Botaniata. Ὀ μὲν τοι
προϐασιλευκὼς Μιχαὴλ, ὡς ε’ἷρηται, τὴν τρίχα κα-
ρεῖς, καὶ ψήφῳ πνοόικῇ Μητροπολίτης Ἐφέσου
κεχειροτόνητο, καὶ ἅπαξ φοιτήσας ἐκεῖ ἐπανῆλθε,
καὶ ἦν τῇ τοῦ Μανουήλ μονῇ ἐποιεῖτο τῆν δίαιταν.
. Hichael vero, pridem imperator, tonsa coma, ut di- ι) nes Oporinus (r) anno 1544,ἱ[ι 8, una cum Heracli-
ctum est, concilii quragiis Ephesi Metropolim
creatur. Et cum semel eo venisset, reversus, in. Μα-
nuelis monasterio vitam egit. Constantinus Manas-
885:
(p) Ducam vel Monomachum, ut Allatius notavit
supra non Porphyrogennetam, ut Gyral-
dus Ρ.. de Poetis. _Prodierunt etiam hi libelli
de victu humanquna cumuliis variorum scriptis
ab eodem G. Valla versis Venet._ 1498, fol., ut edi-
tiones Colon. 1526. 8, et Basil. 4457 in 8 omittam
In libellis istis imperatoris jussu collectis nullum
scriptorem laudat'Psellus praeter'.p. 8, Galenum.
De eodem argumento sed plane diversus liber Si-