PG 122, col. 834
bola depelli atque aboleri. Illa enim animis nostris
non aliter inhaerentia, quam vexillum aliquod
regium in aedibus,diemones timent et adversantur.
Itaque ut daemones in eorum animis conversari
queant, vecordes illi symbola divina spurcitiis hu ο
jusmodi exagitant, talia talibus compensantes; nec
se solos hoc scelere contaminare volunt, sed ut
alios etiam eamdem in fraudem pelliciant, pios
quoque viros tentant abominandi epulones, eosque
lam mirorum cibariorum apparatu clam, quidam
quasi Tantali, convivio Pelopeo excipiunt.
ΤΙΜΟΤΗ. Papa! hoc illud est mi Thrax, quod
mihi pridem paternus avus praedixit. Cum enim
aliquando graviter et iniquo animo ferrem, quod
cum alia bonorum virorum ornamenta, tum vero
maxime liberalium disciplinarum studia pessum-
irent, eum percontatus sum, numnam pristinis
illis bonis accessio ulla fieri denuo posset. At ille
jam senio gravis, et futurorum pleraque animo
praesentiscere gnarus, sensim capitis hujus comam
demulcens, et ab imo pectore suspirans. Ο chare
fili, opuer, inquit, eensen’ vero fore, ut discipli-
nis liberalibus, aut cuivis alii virtuti, ulla unquam
fiat accessio? Tempus jam instat, cum homines τ
vitam vel brutis animantibus deteriorem agent.
Antichristi enim regnum jam pro foribus est. Cu-
jus adventum necesse estmala praecurrere,absurd as
inquam, hisreses, exlegesque actiones, nihilo Bac-
chanalibus orgiis illis meliores, quaeque adeo Grae-
corum tragici poeta: in theatra invexerunt, Satur-
nus vel Thyestes, vel Tantalus, filiorum se san-
guine commaculantes.CEdipus nefando eum matre
concubitu se commiscens, et Cinyras cum filia, ea,
inquam, malorum omnium gravissima, in nostram
quoque rempublicam obreptura sunt. Sed attendite,
tibique caveto, fili. Scias enim, scias, inquam, fu-
turum, ut plerique non tantum ex indocta illaet
(41) Utimur Galli : it est tombé dans la [osse
(42) Καοάρμαῖα’ meditetur? δεοξῖ _ περιψήματα
gaulus '(‘rl‘ cor.lL1v,'13),j&vj:‘t aestimatis}: “et
ἀπονίμματα Eustathius ad Homer. (Ad. 0d. A);
anoyyioflaru et λύματα etiam grammatici Graeco:
rum"; illa tamen distinguunt. Ritus notissimus est
καθαρμάτων, φαρμακῶν, etc.
υα ματων, φαρμακων, etc.
(ὁ) Prorsus habet ex Athanasio, apud quem-An-
tonius de Arianis, ut iste ide Manichaeis: μέλλει
τήν -ἐκκλησίαν ὀργὴ καταλαμοάνειν, καί μέλλει
παραδίδοσθαι ἀνθρώποις ὁμοίοιςΔ ἀλόγοις κτήνεσιν.
Utrumque suo tempore verum fuit.
non aliter inhaerentia, quam vexillum aliquod
regium in aedibus,diemones timent et adversantur.
Itaque ut daemones in eorum animis conversari
queant, vecordes illi symbola divina spurcitiis hu ο
jusmodi exagitant, talia talibus compensantes; nec
se solos hoc scelere contaminare volunt, sed ut
alios etiam eamdem in fraudem pelliciant, pios
quoque viros tentant abominandi epulones, eosque
lam mirorum cibariorum apparatu clam, quidam
quasi Tantali, convivio Pelopeo excipiunt.
ΤΙΜΟΤΗ. Papa! hoc illud est mi Thrax, quod
mihi pridem paternus avus praedixit. Cum enim
aliquando graviter et iniquo animo ferrem, quod
cum alia bonorum virorum ornamenta, tum vero
maxime liberalium disciplinarum studia pessum-
irent, eum percontatus sum, numnam pristinis
illis bonis accessio ulla fieri denuo posset. At ille
jam senio gravis, et futurorum pleraque animo
praesentiscere gnarus, sensim capitis hujus comam
demulcens, et ab imo pectore suspirans. Ο chare
fili, opuer, inquit, eensen’ vero fore, ut discipli-
nis liberalibus, aut cuivis alii virtuti, ulla unquam
fiat accessio? Tempus jam instat, cum homines τ
vitam vel brutis animantibus deteriorem agent.
Antichristi enim regnum jam pro foribus est. Cu-
jus adventum necesse estmala praecurrere,absurd as
inquam, hisreses, exlegesque actiones, nihilo Bac-
chanalibus orgiis illis meliores, quaeque adeo Grae-
corum tragici poeta: in theatra invexerunt, Satur-
nus vel Thyestes, vel Tantalus, filiorum se san-
guine commaculantes.CEdipus nefando eum matre
concubitu se commiscens, et Cinyras cum filia, ea,
inquam, malorum omnium gravissima, in nostram
quoque rempublicam obreptura sunt. Sed attendite,
tibique caveto, fili. Scias enim, scias, inquam, fu-
turum, ut plerique non tantum ex indocta illaet
(41) Utimur Galli : it est tombé dans la [osse
(42) Καοάρμαῖα’ meditetur? δεοξῖ _ περιψήματα
gaulus '(‘rl‘ cor.lL1v,'13),j&vj:‘t aestimatis}: “et
ἀπονίμματα Eustathius ad Homer. (Ad. 0d. A);
anoyyioflaru et λύματα etiam grammatici Graeco:
rum"; illa tamen distinguunt. Ritus notissimus est
καθαρμάτων, φαρμακῶν, etc.
υα ματων, φαρμακων, etc.
(ὁ) Prorsus habet ex Athanasio, apud quem-An-
tonius de Arianis, ut iste ide Manichaeis: μέλλει
τήν -ἐκκλησίαν ὀργὴ καταλαμοάνειν, καί μέλλει
παραδίδοσθαι ἀνθρώποις ὁμοίοιςΔ ἀλόγοις κτήνεσιν.
Utrumque suo tempore verum fuit.