PG 122, col. 848
φωνάς ἀφιέντες τὰς μετά πληγῶν καὶ ψόφων, ἀλλ’
ἀψόφως τοὺς παρ’ ἑαυτῶν ἐνιέντες λόγους. Ἀπορον,
ἔφην, ἄνευ φωνῶν ἐνιέναι λόγους. Οὐκ ἄπορον, δ’
ὃς, ἣν ἐκεῖνο ἐνθυμηθῇς, ὡς 6 λέγων, πόρρωθεν μὶν
ὧν, ἰσχυροτέρας δεῖται κραυγῆς, ἀγχοῦ δὲ γενόμε-
νος, εἷς τὸ τοῖ’) ἀκούοντος οὖς ψιθυρίζων ὑποφωνεῖ·
καὶ , εἶ ἐνῆν αὖτῷ συνεγγίσαι πνεύματι τῆς ψυ-
χῆς, οὐδενὸς ἃν ἐδεήθη ψόφου, ἀλλ’ ῆν 6 κατά βοός
λησιν λόγος ἀψόιρῳ κελεύθῳ πρὸς τὸ δεχόμενον ὲγο
γινόμενος. "0 φασι κάν ταῖς ψυχαῖς τοῖς ἑξιοῦσαις
τῶν σωμάτων εἶναι· καὶ γάρ καί ταῦτας ἀπλήκτως
ὁμιλεῖν ἀλλήλαις (72). Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον καὶ
δαίμονες ποιοῦνται τήν ὁμιλίαν λανθάνοντες, ὡς
μήθ’ ὁπόθεν ἡμῖν ἐστιν 6 πόλεμος συναισθάνεσθαι.
Καὶ οὐ χρή σε περῖ τούτου διαπορεῖν, τὸ περὶ τὸν
ἀέρα συμϐαῖνον κατά νοῦν λαϐόντα. Καθάπερ γάρ
ἀκτῖνος οὔσης, οὑτοσὶ, χρώματα καὶ μορφὰς λαμ-
ϐάνων, εἷς τὰ πεφυκότα δέχεσθαι διαδίδωσιν, ὡς ἐπὶ
τῶν ἐνόπτρων ὁρᾷν ἔστιν· οὕτω δὴ καὶτὰ δαιμόνια
σώματα παρά τῆς ἐν αὐτοῖς φανταστικῆς οὐσίας
δεχόμενα καὶ σχήματα καὶ χρώματα, καὶ ὁποίας ἂν
αὐτοὶ βούλωνται (73) μορφὰς, εἷς τὸ ψυχικὸν καὶ
ἡμέτερον πνεῦμα ταῦτα διαπορθμεύουσι, καὶ πολλά
ἡμῖν ἐντεῦθεν παρέχουσι πράγματα , βουλὰς ὑπο-
τιθὲντες, μορφὰς ὑποδεικνύντες, ἀνακενοῦντες μνήο
μας ἡδονῶν, εἷ’δωλα παθῶν , θαμά παρενοχλοῦντες
ἐγρηγορόσι τε καὶ καθεύδουσιν, ἐνίοτε δὲ καὶ τά ἐν
ἧμῖν ὑπογάστρια (74) γαργαλισμοῖς ἐριθίζοντες (ἷ5),
ῖς ἐμμανεῖς, καὶ⁷ παρανόμους Ἴ ἔρωτας ὑποθήγουσι,
καὶ μάλιστα ἣν γε καὶ τὰς ἐν ἡμῖν ἐνθὲρμους ὑγρόο
τητας λάϐωσι συνεργούς. ’νλλ’ οὕτω μὶν οὗτοι, τὴν
ἀϊδος ὑποδύντες κυνὲην (76), ἐπιταράττουσι τάς ψυ-
χάς σὺν τέχνῃ καὶ μάλα σοφιστικῶςο τά δ’ ἄλλα
δαιμόνων γένη σοφὸν μὲν οἶδεν οὐδὲν, οὐδὲ ῥᾳδιουρο
γεῖν ἐπίσταται, χαλεπά μέντοι καὶ δεινῶς ἐστιν εἶδε-
χθῆ καὶτὸν χαρωνείου πνεύματος (77) τρόπον βλά-
πτοντα. Καθάπερ γάρ φασι διαφθείρειν τοῦτο πᾶν τὸ
προσπελάζον, κᾶν τετράπουν, κ’ἀν ἅνθρωπος, κᾶν πτη-
νόν ἐστι· κατὰ τὸν αὐτὸν δη τρόπον καὶ τά δυσάντητα
ταῦτα δαιμόνια λυμαίνεται δεινῶς οἷς ἂν εἰσπεσόντα
τ·3χῃ, δονοῦντα τε καὶ σώματα καὶ ψυχὰς, καὶ τὰς
’ἓεὲμειγξιργαλισμοῖς ἐρεθίζειν·
(76) Ταῦτην ἔχων (Χᾶῗδος κυνέην), αὑτὸς μὶν οὖς
ελενὲϐλεπεν, υπό ἃ λων δὲ οὐοί ἑωρᾶτο ’ Apollo-
ἤθελεξθῌὲὅλεπεν, ιςπὸ ἄλλων δὲ οὐχ ἒωράτο ’
Anollo-
quatts‘fliO/tifli‘l, υπο αΛΑων οε Ουχ εωρατο ’ Αροιιο-
ςὶοι·ζ lib;u_. Utitur Eustathius man. καθ’.. ὁσμ. καί
ὑσμὶν. Πρὸς τοὺς ἐπικρύπτοντας ἑαυτοὺς Sci-nvi»:
μηχανη μάτων, ν ut_alii '_omnes. llomeri interpretes
somniant (ad fl. 8.45] ἀθάνατον ῖι-νέτφος, δ’ περι-
ϐάλλονται ὀἱ θεοὶ, ὅταν θέλωσιν ἀλλήλοις μὴ γινώ-
σκεσθαι.
(77) Deerat πνεύματος in, meo ; sed reposui ex
Morelliano. Pbotius in Isidori Vita ex Damascio
(Bibl. cod. Δ242). καταϐάσιον ὑπέκειτο θανασίμους
πνοάς παρεχόμενονκ-Εοοθ τὸ χαρώνειονῗίῃ Αροιιί.
nis fano tlie'rapqli. [lla nota sagittut et fuisse ὲομο-
ςρυλακίου θύραν, δι’ ἧς οἱ καταδικοι τὴν ἐπὶ θανάτου
{sivo-v39; u'nde et‘AXanpAté‘IEtOs θρρα in"Zenobio (6,
41) et Diogeniano (8, 68). Adagium vulgare.
ἀψόφως τοὺς παρ’ ἑαυτῶν ἐνιέντες λόγους. Ἀπορον,
ἔφην, ἄνευ φωνῶν ἐνιέναι λόγους. Οὐκ ἄπορον, δ’
ὃς, ἣν ἐκεῖνο ἐνθυμηθῇς, ὡς 6 λέγων, πόρρωθεν μὶν
ὧν, ἰσχυροτέρας δεῖται κραυγῆς, ἀγχοῦ δὲ γενόμε-
νος, εἷς τὸ τοῖ’) ἀκούοντος οὖς ψιθυρίζων ὑποφωνεῖ·
καὶ , εἶ ἐνῆν αὖτῷ συνεγγίσαι πνεύματι τῆς ψυ-
χῆς, οὐδενὸς ἃν ἐδεήθη ψόφου, ἀλλ’ ῆν 6 κατά βοός
λησιν λόγος ἀψόιρῳ κελεύθῳ πρὸς τὸ δεχόμενον ὲγο
γινόμενος. "0 φασι κάν ταῖς ψυχαῖς τοῖς ἑξιοῦσαις
τῶν σωμάτων εἶναι· καὶ γάρ καί ταῦτας ἀπλήκτως
ὁμιλεῖν ἀλλήλαις (72). Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον καὶ
δαίμονες ποιοῦνται τήν ὁμιλίαν λανθάνοντες, ὡς
μήθ’ ὁπόθεν ἡμῖν ἐστιν 6 πόλεμος συναισθάνεσθαι.
Καὶ οὐ χρή σε περῖ τούτου διαπορεῖν, τὸ περὶ τὸν
ἀέρα συμϐαῖνον κατά νοῦν λαϐόντα. Καθάπερ γάρ
ἀκτῖνος οὔσης, οὑτοσὶ, χρώματα καὶ μορφὰς λαμ-
ϐάνων, εἷς τὰ πεφυκότα δέχεσθαι διαδίδωσιν, ὡς ἐπὶ
τῶν ἐνόπτρων ὁρᾷν ἔστιν· οὕτω δὴ καὶτὰ δαιμόνια
σώματα παρά τῆς ἐν αὐτοῖς φανταστικῆς οὐσίας
δεχόμενα καὶ σχήματα καὶ χρώματα, καὶ ὁποίας ἂν
αὐτοὶ βούλωνται (73) μορφὰς, εἷς τὸ ψυχικὸν καὶ
ἡμέτερον πνεῦμα ταῦτα διαπορθμεύουσι, καὶ πολλά
ἡμῖν ἐντεῦθεν παρέχουσι πράγματα , βουλὰς ὑπο-
τιθὲντες, μορφὰς ὑποδεικνύντες, ἀνακενοῦντες μνήο
μας ἡδονῶν, εἷ’δωλα παθῶν , θαμά παρενοχλοῦντες
ἐγρηγορόσι τε καὶ καθεύδουσιν, ἐνίοτε δὲ καὶ τά ἐν
ἧμῖν ὑπογάστρια (74) γαργαλισμοῖς ἐριθίζοντες (ἷ5),
ῖς ἐμμανεῖς, καὶ⁷ παρανόμους Ἴ ἔρωτας ὑποθήγουσι,
καὶ μάλιστα ἣν γε καὶ τὰς ἐν ἡμῖν ἐνθὲρμους ὑγρόο
τητας λάϐωσι συνεργούς. ’νλλ’ οὕτω μὶν οὗτοι, τὴν
ἀϊδος ὑποδύντες κυνὲην (76), ἐπιταράττουσι τάς ψυ-
χάς σὺν τέχνῃ καὶ μάλα σοφιστικῶςο τά δ’ ἄλλα
δαιμόνων γένη σοφὸν μὲν οἶδεν οὐδὲν, οὐδὲ ῥᾳδιουρο
γεῖν ἐπίσταται, χαλεπά μέντοι καὶ δεινῶς ἐστιν εἶδε-
χθῆ καὶτὸν χαρωνείου πνεύματος (77) τρόπον βλά-
πτοντα. Καθάπερ γάρ φασι διαφθείρειν τοῦτο πᾶν τὸ
προσπελάζον, κᾶν τετράπουν, κ’ἀν ἅνθρωπος, κᾶν πτη-
νόν ἐστι· κατὰ τὸν αὐτὸν δη τρόπον καὶ τά δυσάντητα
ταῦτα δαιμόνια λυμαίνεται δεινῶς οἷς ἂν εἰσπεσόντα
τ·3χῃ, δονοῦντα τε καὶ σώματα καὶ ψυχὰς, καὶ τὰς
’ἓεὲμειγξιργαλισμοῖς ἐρεθίζειν·
(76) Ταῦτην ἔχων (Χᾶῗδος κυνέην), αὑτὸς μὶν οὖς
ελενὲϐλεπεν, υπό ἃ λων δὲ οὐοί ἑωρᾶτο ’ Apollo-
ἤθελεξθῌὲὅλεπεν, ιςπὸ ἄλλων δὲ οὐχ ἒωράτο ’
Anollo-
quatts‘fliO/tifli‘l, υπο αΛΑων οε Ουχ εωρατο ’ Αροιιο-
ςὶοι·ζ lib;u_. Utitur Eustathius man. καθ’.. ὁσμ. καί
ὑσμὶν. Πρὸς τοὺς ἐπικρύπτοντας ἑαυτοὺς Sci-nvi»:
μηχανη μάτων, ν ut_alii '_omnes. llomeri interpretes
somniant (ad fl. 8.45] ἀθάνατον ῖι-νέτφος, δ’ περι-
ϐάλλονται ὀἱ θεοὶ, ὅταν θέλωσιν ἀλλήλοις μὴ γινώ-
σκεσθαι.
(77) Deerat πνεύματος in, meo ; sed reposui ex
Morelliano. Pbotius in Isidori Vita ex Damascio
(Bibl. cod. Δ242). καταϐάσιον ὑπέκειτο θανασίμους
πνοάς παρεχόμενονκ-Εοοθ τὸ χαρώνειονῗίῃ Αροιιί.
nis fano tlie'rapqli. [lla nota sagittut et fuisse ὲομο-
ςρυλακίου θύραν, δι’ ἧς οἱ καταδικοι τὴν ἐπὶ θανάτου
{sivo-v39; u'nde et‘AXanpAté‘IEtOs θρρα in"Zenobio (6,
41) et Diogeniano (8, 68). Adagium vulgare.