PG 123, col. 514
καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ
Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. Ἦσαν γὰρ πολλοὶ,
καλ⁵ ἠκολούθησαν αὐτῷ. Kal οί Γραμματεῖς καὶ οἱ
Φαρισαῖοι, ίδόντες αὐτὸν εσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν
καὶ ἁμαρτωλῶν, έλεγον τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ ⁹Τί ὅτι
μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει ς
καὶ ἀκούσας ὀ Ἰησοῦς, λέγει αὐτοῖς’ Ού χρείαν ἔχου*
σιν οί ίσχύοντες ίατροῦ, ἀλλ’ oi κακῶς ἔχοντες· οὐκ
ἦλθον καλέσαι δικαίους, am άμαρτωλτίις είς μετάο
νοιαν. ι Μετὰ. τὸ τελέσαι τὸ ἐπὶ τῷ παραλυτικῷ
θαῦμα ὁ Κύριος ἐξέρχεται παρὰ τὴν θάλασσαν, τάχα
ο Β θέλων ίδιάσαι, ἀλλ’ ὀ δχλος συντρέχει πάλιν, ἵνα σὺ
μάθῃς ὅτι ὅσον ἁποφεύγεις τὴν δόξαν, τοσοῦτον αὕτη
καταδιῶξεταί σε, El μέντοι διώκεις αὐτὴν σὺ, άπο-
φεύξεταί σε ἐκείνη. ’Ὥσπερ οὖν xal 6 Κύριος ἔφευγε
παρὰ τὴν θάλασσαν, καὶ πάλιν 6 ὄχλος αὐτὸν κατ-
εδίωκεν · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὲκεῖθεν ἔφυγε. Kal παρά·
γων ιζὼγρησε τὸν Ματθαῖον· ὁ Λευῖ γὰρ ὁ παρὰ τῷ
Μάρκῳ vuvl λεγόμενος, 6 Mateaioc εστι, διῶνυμος
γὰρ ἦν, Ὀ μὲν οὖν Λουκᾶς καὶ ὁ Μάρκος, Λευ⁴ί αύ-
τδν ὀνομάζουσι, συγκαλύπτοντες τὸ ὄνομα. Αὐτὸς δι
ἐκεῖνος, οὐκ αἰσχύνεται, ἀλλὰ τὸ καθ’ ἑαυτὸν άπαγ -
γέλλει · ἐθεάσατο γὰρ, φησιν, 6 Ἰησοῦς Ματθαῖον
τὸν τελώνην. Ούτως οὖν καὶ ἡμεῖς μὴ ἐπαισχυνὼ-
μεθα ἐξαγορεύειν τάς οἰκείας ἁμαρτίας · ἐκάθητο
δὶ ἐπὶ τὸ τελώνιον ὁ Λευῒ, ὡς ἔοικεν, ἀπαιτῶν τι-
ιν νας,ἢ λογοπραγῶν, ἢ ἄλλο τι ποιῶν ὧν εἰώθασιν οι
τελῶναι ὲν τοῖς οἰκείοις ἐργαστηρίοις ποιεῖν. '0 δὲ
οὕτως ἦν διεγηγερμένος, ῶστε καταλείψας πάντα.
ἠκολούθησεν, οἷα δὲ εὐφραινόμενος, συνεκάλεσε
πολλοὺς είς ἑστίασιν. Ol δὲ Φαρισαῖοι αίτιῶνται,
καθαροὺς δῆθεν ἑαυτοὺς ποιοῦντες. '0 δὲ Κύριος.
Οὖκ ἦλθον, φησὶ, καλέσαι δικαίους, τουτέστιν ὑμᾶς
τοὺς δικαιοῦντας ἑαυτοὺς (κατ’ εἰρωνείαν γὰρ τοῦτό ~
φησιν, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς), καλέσαι δι αὐτοὺς, οὐχ
(51) ι Kal ἦσαν οί μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ ol τῶν
'Dlistis vario nomine appellatus, nempe Muttinem.
Levi et Jacobus; et au fuerit Illius Alphmi? Dupli-
cem ejusdem persona: appellationem aliis etiam locis
ag Scriptura usurpatam reperimus : ut iu socero
Moysis', qui quandoque Jollltlf', quandoque Raguel
vocatur. Sic iu libro tertio Regum ide Atler et Hiero-
boatu; non enim duo sunt, sed unus. utroque hoc
nomine designatus. Ex eo itaque quod duplicemap-
pellalionettt exhibeat Evattgelitttn Marci in calalogo
duodecim apostolorum, ittpOte qui alicubi lia-
[ιρι (ιι, Η). Etcum pra-terim, vidit Jucobnm Alpha-t'
sedentem ad telonium, alibi vero (Ill, l8) Matttiwuut
nominat publicanum , dicet quispiam, duos ex ne-
mcro duodecim apostolorum fuisse publicanos,
nempe Mattliueum et lambunt Alpliazi; quod ιι..
non est, sed unus ac idem est (α). Et discipuli
Joannis, ι ειν.
Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. Ἦσαν γὰρ πολλοὶ,
καλ⁵ ἠκολούθησαν αὐτῷ. Kal οί Γραμματεῖς καὶ οἱ
Φαρισαῖοι, ίδόντες αὐτὸν εσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν
καὶ ἁμαρτωλῶν, έλεγον τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ ⁹Τί ὅτι
μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει ς
καὶ ἀκούσας ὀ Ἰησοῦς, λέγει αὐτοῖς’ Ού χρείαν ἔχου*
σιν οί ίσχύοντες ίατροῦ, ἀλλ’ oi κακῶς ἔχοντες· οὐκ
ἦλθον καλέσαι δικαίους, am άμαρτωλτίις είς μετάο
νοιαν. ι Μετὰ. τὸ τελέσαι τὸ ἐπὶ τῷ παραλυτικῷ
θαῦμα ὁ Κύριος ἐξέρχεται παρὰ τὴν θάλασσαν, τάχα
ο Β θέλων ίδιάσαι, ἀλλ’ ὀ δχλος συντρέχει πάλιν, ἵνα σὺ
μάθῃς ὅτι ὅσον ἁποφεύγεις τὴν δόξαν, τοσοῦτον αὕτη
καταδιῶξεταί σε, El μέντοι διώκεις αὐτὴν σὺ, άπο-
φεύξεταί σε ἐκείνη. ’Ὥσπερ οὖν xal 6 Κύριος ἔφευγε
παρὰ τὴν θάλασσαν, καὶ πάλιν 6 ὄχλος αὐτὸν κατ-
εδίωκεν · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὲκεῖθεν ἔφυγε. Kal παρά·
γων ιζὼγρησε τὸν Ματθαῖον· ὁ Λευῖ γὰρ ὁ παρὰ τῷ
Μάρκῳ vuvl λεγόμενος, 6 Mateaioc εστι, διῶνυμος
γὰρ ἦν, Ὀ μὲν οὖν Λουκᾶς καὶ ὁ Μάρκος, Λευ⁴ί αύ-
τδν ὀνομάζουσι, συγκαλύπτοντες τὸ ὄνομα. Αὐτὸς δι
ἐκεῖνος, οὐκ αἰσχύνεται, ἀλλὰ τὸ καθ’ ἑαυτὸν άπαγ -
γέλλει · ἐθεάσατο γὰρ, φησιν, 6 Ἰησοῦς Ματθαῖον
τὸν τελώνην. Ούτως οὖν καὶ ἡμεῖς μὴ ἐπαισχυνὼ-
μεθα ἐξαγορεύειν τάς οἰκείας ἁμαρτίας · ἐκάθητο
δὶ ἐπὶ τὸ τελώνιον ὁ Λευῒ, ὡς ἔοικεν, ἀπαιτῶν τι-
ιν νας,ἢ λογοπραγῶν, ἢ ἄλλο τι ποιῶν ὧν εἰώθασιν οι
τελῶναι ὲν τοῖς οἰκείοις ἐργαστηρίοις ποιεῖν. '0 δὲ
οὕτως ἦν διεγηγερμένος, ῶστε καταλείψας πάντα.
ἠκολούθησεν, οἷα δὲ εὐφραινόμενος, συνεκάλεσε
πολλοὺς είς ἑστίασιν. Ol δὲ Φαρισαῖοι αίτιῶνται,
καθαροὺς δῆθεν ἑαυτοὺς ποιοῦντες. '0 δὲ Κύριος.
Οὖκ ἦλθον, φησὶ, καλέσαι δικαίους, τουτέστιν ὑμᾶς
τοὺς δικαιοῦντας ἑαυτοὺς (κατ’ εἰρωνείαν γὰρ τοῦτό ~
φησιν, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς), καλέσαι δι αὐτοὺς, οὐχ
(51) ι Kal ἦσαν οί μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ ol τῶν
'Dlistis vario nomine appellatus, nempe Muttinem.
Levi et Jacobus; et au fuerit Illius Alphmi? Dupli-
cem ejusdem persona: appellationem aliis etiam locis
ag Scriptura usurpatam reperimus : ut iu socero
Moysis', qui quandoque Jollltlf', quandoque Raguel
vocatur. Sic iu libro tertio Regum ide Atler et Hiero-
boatu; non enim duo sunt, sed unus. utroque hoc
nomine designatus. Ex eo itaque quod duplicemap-
pellalionettt exhibeat Evattgelitttn Marci in calalogo
duodecim apostolorum, ittpOte qui alicubi lia-
[ιρι (ιι, Η). Etcum pra-terim, vidit Jucobnm Alpha-t'
sedentem ad telonium, alibi vero (Ill, l8) Matttiwuut
nominat publicanum , dicet quispiam, duos ex ne-
mcro duodecim apostolorum fuisse publicanos,
nempe Mattliueum et lambunt Alpliazi; quod ιι..
non est, sed unus ac idem est (α). Et discipuli
Joannis, ι ειν.