PG 123, col. 517
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς 6 Ἰησοῦςο Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ
νυμφῶνοςν δν ᾧ δ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστι, νη·
στεύειν; ὅσον χρόνον μεθ’ ἑαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμ-
φίον, οὐ δύνανται νηστεύειν. Ἐλεύσονται καὶ ἡμέ-
ραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν 6 νυμφίος, καὶ τότε
νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. ι Καὶ οἱ τοῦ
Ἰωάννου μαθηταὶ ἀτελέστερον διακείμενοι, τοῖς
Ἰουδαϊκοῖς ἐνέμενον ἔθεσινο ὅθεν προσέρχονταί τιο
νες τῷ Χριστῷ, εἰς ὑπόδειγμα τούτους ἄγοντες, καὶ
αίτιώμενοι διατί oi μαθηταὶ αὐτοῦ οὐ νηστεύουσιν
ἐπίσης αὐτοῖς. Ὀ δὲ, νῦν μέν φησιν, Νυμφίος είμὶ
ἐγὼ, καὶ δεῖ αὐτοὺς εὐθυμεῖν, καὶ μὴ νηστεύειν ⁸
δὲάρθῶ ἐγὼ ’ἀπὸ τοῦ βίου τούτου, ’τότε πειο Β
ρασμοῖς περιπεσόντες, καὶ νηστεύσουσι καὶ ολιδή-
σονται. Νυμφίον μὲν οὖν ἐαυτὸν ὀνομάζει, οὐ μόνον
ὡς νυμφευόμενον τὰς παρθένους ψυχάς, ἀλλὰ καὶ
διότι 6 καιρός τῆς πρώτης παρουσίας αὐτοῦ, οὐ
πένθους, οὐδὲ σκυθρωπότητός ἐστι· τοῖς είς αὐτὸν
πιστεύουσιν, οὐδὲ κόπους ἔχων, ἀλλ’ εὐκόπως καὶ
χωρὶς ἔργων τῶν τοῦ νόμου, διὰ τοῦ βαπτίσματος
ἀναπαύων ἡμᾶς. Doto; γὰρ πόνος βαπτίσασθαι ; ἀλλ’
ὅμως διὰ τοῦ εὐχεροῦς τούτου, σωτηρίαν εὑρίσκον
μεν. Υἱοὶ δὲ νυμφῶνος, oi ἀπόστολοι, ὡς τῆς χαρᾶς
τοῦ Κυρίου καὶ αὐτοὶ καταξιούμενοι, καὶ παντὸς
ἐπουρανίου ἀγαθοῦ καὶ πάσης ἡδονῆς μέτοχοι. Νόει
δὲ καὶ οὕτως, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος, ὅταν τὴν ἀρετὴν
ἐργάζηται, υίὸς νυμφῶνός ἐστιν. Ἕως μὲν οῦν ἔχει
μεθ’ ἑαυτοῦ τὸν νυμφίον Χριστὸν, οὐ νηστεύει, τουτ
ἐστιν, οὐ τὰ τῆς μετανοίας ἔργα ἐπιδείκνυται. Πῶς
γὰρ 6 μὴ πταίων ; Ὅταν δὲάρθῇ ἀπ’ αὑτοῦ 6 νυμφίος
Χριστὸς, εἱς ἁμαρτίαν δηλαδὴ όλισθήσαντος, τότε
νηστεύει καὶ μετανοεῖ, ἵνα τὴν ἁμαρτίαν ἰάσηται.
ι Οξιδεὶς ἐπίϐλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιῤῥάπτει
ἐπὶ ίματίῳ παλαιῷ, εί δέ μὴ, αίρειτὺ πλήρωμα αὐ-
τοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνε-
ται. Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς ποι⁹
λαιούς· εἰ δὲ μὴ, ρήσσει 6 νέος τοὺς ἀσκοὺς, καὶ 6
οἶνος ἐκχεῖται, καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· ἀλλὰ οἶνον
νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον. ι Ὥσπερ, φησὶν,
εἰ ῥάκος άγναφον, τουτέστι καινὸν, ἐπιϐληθείη ίμα-
τίῳ παλαιῷ, διαρρήγνυσι τοῦτο τῇ οἰκεία στερρότητι,
οἶνός τε νέος τῇ αὐτοῦ θερμότητι τούς ἀσκοὺς πα· ι)
λαιούς διαρῤήσσει, οὓτω καὶ oi μαθηταί μου οὐπω
γεγόνασιν ἰσχυροὶ, ὥστε ἐὰν βαρήσωαιεν αὐτοὺς, βλά-
ιξιομεν. [Ιαλαιοῖς γὰρ ἐοίκασιν ἱματίοις, διὰ τὸ ἀσθεο
νές τῆς αὐτῶν γνώμης. Οὐ χρὴ οῦν ἐπιϐάλλειν αὐο
τοῖς τὸ τῆς νηστείας βαρῦ ἐπίταγμα ⁸ ἢ καὶ οὕτω
νοήσαις ’ ΟΞ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ καινοὶ ὄντες, οὐ
δύνανται δουλεύειν παλαιοῖς ἔθεσι καὶ νόμοις.
t Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς
Σάὅὸασι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ
αὐτοῦ ὁδοποιεῖν, τίλλοντες τοὺς στάχυας, καὶ οἱ Φα-
ρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ ⁸ Ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς Σάϐ-
(ἶασιν ὃ οὐκ egeo-4; Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς · Θῦ-
δὲποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαόὶδ ὅτε χρείαν ἔσχε,
καὶ ἐπείνασεν αὐτδς ut οί μετ’ αὐτοῦ ; πῶς εἰσῆλ-
νυμφῶνοςν δν ᾧ δ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστι, νη·
στεύειν; ὅσον χρόνον μεθ’ ἑαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμ-
φίον, οὐ δύνανται νηστεύειν. Ἐλεύσονται καὶ ἡμέ-
ραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν 6 νυμφίος, καὶ τότε
νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. ι Καὶ οἱ τοῦ
Ἰωάννου μαθηταὶ ἀτελέστερον διακείμενοι, τοῖς
Ἰουδαϊκοῖς ἐνέμενον ἔθεσινο ὅθεν προσέρχονταί τιο
νες τῷ Χριστῷ, εἰς ὑπόδειγμα τούτους ἄγοντες, καὶ
αίτιώμενοι διατί oi μαθηταὶ αὐτοῦ οὐ νηστεύουσιν
ἐπίσης αὐτοῖς. Ὀ δὲ, νῦν μέν φησιν, Νυμφίος είμὶ
ἐγὼ, καὶ δεῖ αὐτοὺς εὐθυμεῖν, καὶ μὴ νηστεύειν ⁸
δὲάρθῶ ἐγὼ ’ἀπὸ τοῦ βίου τούτου, ’τότε πειο Β
ρασμοῖς περιπεσόντες, καὶ νηστεύσουσι καὶ ολιδή-
σονται. Νυμφίον μὲν οὖν ἐαυτὸν ὀνομάζει, οὐ μόνον
ὡς νυμφευόμενον τὰς παρθένους ψυχάς, ἀλλὰ καὶ
διότι 6 καιρός τῆς πρώτης παρουσίας αὐτοῦ, οὐ
πένθους, οὐδὲ σκυθρωπότητός ἐστι· τοῖς είς αὐτὸν
πιστεύουσιν, οὐδὲ κόπους ἔχων, ἀλλ’ εὐκόπως καὶ
χωρὶς ἔργων τῶν τοῦ νόμου, διὰ τοῦ βαπτίσματος
ἀναπαύων ἡμᾶς. Doto; γὰρ πόνος βαπτίσασθαι ; ἀλλ’
ὅμως διὰ τοῦ εὐχεροῦς τούτου, σωτηρίαν εὑρίσκον
μεν. Υἱοὶ δὲ νυμφῶνος, oi ἀπόστολοι, ὡς τῆς χαρᾶς
τοῦ Κυρίου καὶ αὐτοὶ καταξιούμενοι, καὶ παντὸς
ἐπουρανίου ἀγαθοῦ καὶ πάσης ἡδονῆς μέτοχοι. Νόει
δὲ καὶ οὕτως, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος, ὅταν τὴν ἀρετὴν
ἐργάζηται, υίὸς νυμφῶνός ἐστιν. Ἕως μὲν οῦν ἔχει
μεθ’ ἑαυτοῦ τὸν νυμφίον Χριστὸν, οὐ νηστεύει, τουτ
ἐστιν, οὐ τὰ τῆς μετανοίας ἔργα ἐπιδείκνυται. Πῶς
γὰρ 6 μὴ πταίων ; Ὅταν δὲάρθῇ ἀπ’ αὑτοῦ 6 νυμφίος
Χριστὸς, εἱς ἁμαρτίαν δηλαδὴ όλισθήσαντος, τότε
νηστεύει καὶ μετανοεῖ, ἵνα τὴν ἁμαρτίαν ἰάσηται.
ι Οξιδεὶς ἐπίϐλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιῤῥάπτει
ἐπὶ ίματίῳ παλαιῷ, εί δέ μὴ, αίρειτὺ πλήρωμα αὐ-
τοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνε-
ται. Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς ποι⁹
λαιούς· εἰ δὲ μὴ, ρήσσει 6 νέος τοὺς ἀσκοὺς, καὶ 6
οἶνος ἐκχεῖται, καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· ἀλλὰ οἶνον
νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον. ι Ὥσπερ, φησὶν,
εἰ ῥάκος άγναφον, τουτέστι καινὸν, ἐπιϐληθείη ίμα-
τίῳ παλαιῷ, διαρρήγνυσι τοῦτο τῇ οἰκεία στερρότητι,
οἶνός τε νέος τῇ αὐτοῦ θερμότητι τούς ἀσκοὺς πα· ι)
λαιούς διαρῤήσσει, οὓτω καὶ oi μαθηταί μου οὐπω
γεγόνασιν ἰσχυροὶ, ὥστε ἐὰν βαρήσωαιεν αὐτοὺς, βλά-
ιξιομεν. [Ιαλαιοῖς γὰρ ἐοίκασιν ἱματίοις, διὰ τὸ ἀσθεο
νές τῆς αὐτῶν γνώμης. Οὐ χρὴ οῦν ἐπιϐάλλειν αὐο
τοῖς τὸ τῆς νηστείας βαρῦ ἐπίταγμα ⁸ ἢ καὶ οὕτω
νοήσαις ’ ΟΞ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ καινοὶ ὄντες, οὐ
δύνανται δουλεύειν παλαιοῖς ἔθεσι καὶ νόμοις.
t Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς
Σάὅὸασι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ
αὐτοῦ ὁδοποιεῖν, τίλλοντες τοὺς στάχυας, καὶ οἱ Φα-
ρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ ⁸ Ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς Σάϐ-
(ἶασιν ὃ οὐκ egeo-4; Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς · Θῦ-
δὲποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαόὶδ ὅτε χρείαν ἔσχε,
καὶ ἐπείνασεν αὐτδς ut οί μετ’ αὐτοῦ ; πῶς εἰσῆλ-