PG 125, col. 337
μελλόντων, οὕτως ὑπεμείνατε. Οὐκ εἶπε, πειρα-
σμοὺς, ἁλλ’,ᾶθλησιικ ὃ γενναιότητος καὶ καρτε-
ρῖας ἐνδεικτικὸν, καὶ ταύτην πολλήν.
Τοῦτο μὲν, ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατρι-
(operor. Ὀρα ἐγκώμιον. Γενναίας γὰρ τῳόντι δεῖο
ται ψυχῆς, τὸ ὑπομεῖναι ὀνειδισμοὺς, ὡς καὶ ὸ Προτ
ςήτης μαρτυρεῖ· Ἐγεννήθη τὰ δάκρυά μουέν τῷ
λέγεσθαί μοι, ποῦ ἐστιν ό Θεός σου; Καί· Et δ ἐχ-
θρὸς ὠνείδισέ με, ὑπήνεγκα ἄν. Καί ο Ὀνειδος
ἄφρονι ἕδωκάςμε. Καὶ Ἰὼϐ ἐδυσχέρανε πρὸς τὸν
ὀνειδισμὸν, καίτοι τᾶλλα ὼς ἀδάμας καρτερήσας. El
δὲ καὶ παρρησίᾳ γίγνοιτο καὶ ἐνώπιον πολλῶν ό ὀνει-
δωμὸς, έτιι ’μέλλον χρεία γενναιοτέρας ψυχῆςοε
καὶ ἐνταῦθα. ἐδήλωσε, θεατριζόμενοι, εἰπών. Ἐν-
νόησον δὲ πῶς ἦσαν μεγάλοι οὗτοι, καταφρονήσαν-
τες μὲν διὰ Χριστὸν καὶ δόξης καὶ πλούτου. Ὑϐρι-
ζόμενοι δὲ καὶ θεατριζόμενοι, τουτέστιν, ὥσπερ ὲπὶ
θέατρον παραδειγματιςόμενοι, καὶ ταῦτα τυχὸν παρ’
εὐτελῶν τινων, καὶ οὐδαμινῶν, καὶ ἀνεχόμενοι.
in theatro ignominia: ‘expositi, idqiiefon-tassisa vilibus ac nullius pretii homuncioutbus, sustine-
bant tamen idque animo forti, et malorum toleranti.
Τοῦτο δὲ, κοινωνοὶ τῶν οὓτως ἀναστρεφομέ-
νων γεννηθέντες. Οὒ μόνον, φησὶ, τὰς ὑμετέρας
θλίψεις, ἀκουσίως δοκούσας ὲπάγεθαι, ὑπεμείνατε,
ἀλλ’ οὕτως ἦτε γενναῖοι, ὥστε καὶ κοινωνοὶ ὲγένε-
σθε τῶν ἀποστόλων τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων,
τουτέστιν, ὲν θλίψεσι καὶ ὀνειδισμοῖς , καὶ ἑκόντες
ὑπεϐήκατε ἑαυτοὺς, ὥστε συγκακουχεῖσθαι ἐκείνοις
xa‘. κοινωνεῖν τῶν αὐτῶν παθημάτων. Οὐκ εἷπε δὲ,
ἐμοῦ μόνον, ἀλλὰ, κοινῶς πάντων, ῐνα τὸ ἐγκώμιον
αὐτῶν αὐξήσῃ.
Kal τὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε. UO
μόνον ἐν τοῖς ὑμετέροις οὐκ ἐδεήθητε παρακλήσεως,
ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐγένεσθε παράκλησις , καὶ μάρ-
τυς ἐγώ.
Καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ
χαι ἇς προσεδέξασθε. Εἶπεν ἱδικῶς πῶς τοῖς ἄλ·
tot; ἐκοινώνησαν, νῦν πάλιν λέγει, πῶς καὶ τὰς εἰς
αὐτοὺς θλίψεις ὑπέμειναν. Καὶ τὸ διαρπαγῆναι μὲν
τὰρ μέγα ⁸ διότι γὰρ ἐπιστεύσατε, διὰ τοῦτο διηρ-
πάγη-τε. Ἐξῆν γὰρ πάντως ’ὑμῖν μὴ πιστεῦσαι. Τὸ
δὲ καὶ προσδέξασθαι τὴν ἑκουσίαν ὑπομονὴν δηλοῖ,
καὶ ὅτι-εἵλοντο ἀσμένωξ. Καὶ τὸ, μετὰ lapis δὲ
13510 τοῖς ἀποστόλοις ὑμᾶς ἐξισοῖ, οἳ ὑπέστρεψαν
χαίροντες ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἠτιμά-
οθησαν.
Γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρ-
ξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν. Καὶ τοῦτο, φησὶν,
ἐποιεῖτε μετὰ κρίσεως καὶ λογισμοῦ καὶ πίστεως.
Ὲγινώσκετε γάρ ὅτι κρείττονα ὕπαρξιν καὶ μένουσαν
ἔχετε, οὐκ ἀπολλυ μένην καὶ διαρπαζομένην, ὡς ταύτην.
Μὴ ἀποϐάλητε οὖν τὴν παρῤησιαν ὑμῶν. ‘Ev
τῷ εἰπεῖν μὴ ἀποϐάλητε, δείκνυσιν, ὅτι οὔπω ὲκ-
πεπτώκασι, δέονται μέντοι καὶ βεεὶαιώσειυς καὶ
” Psal. xxmn. 6.
⁸¹ Psal. xu, Al. δ’ Psal. LIV, 15,
σμοὺς, ἁλλ’,ᾶθλησιικ ὃ γενναιότητος καὶ καρτε-
ρῖας ἐνδεικτικὸν, καὶ ταύτην πολλήν.
Τοῦτο μὲν, ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατρι-
(operor. Ὀρα ἐγκώμιον. Γενναίας γὰρ τῳόντι δεῖο
ται ψυχῆς, τὸ ὑπομεῖναι ὀνειδισμοὺς, ὡς καὶ ὸ Προτ
ςήτης μαρτυρεῖ· Ἐγεννήθη τὰ δάκρυά μουέν τῷ
λέγεσθαί μοι, ποῦ ἐστιν ό Θεός σου; Καί· Et δ ἐχ-
θρὸς ὠνείδισέ με, ὑπήνεγκα ἄν. Καί ο Ὀνειδος
ἄφρονι ἕδωκάςμε. Καὶ Ἰὼϐ ἐδυσχέρανε πρὸς τὸν
ὀνειδισμὸν, καίτοι τᾶλλα ὼς ἀδάμας καρτερήσας. El
δὲ καὶ παρρησίᾳ γίγνοιτο καὶ ἐνώπιον πολλῶν ό ὀνει-
δωμὸς, έτιι ’μέλλον χρεία γενναιοτέρας ψυχῆςοε
καὶ ἐνταῦθα. ἐδήλωσε, θεατριζόμενοι, εἰπών. Ἐν-
νόησον δὲ πῶς ἦσαν μεγάλοι οὗτοι, καταφρονήσαν-
τες μὲν διὰ Χριστὸν καὶ δόξης καὶ πλούτου. Ὑϐρι-
ζόμενοι δὲ καὶ θεατριζόμενοι, τουτέστιν, ὥσπερ ὲπὶ
θέατρον παραδειγματιςόμενοι, καὶ ταῦτα τυχὸν παρ’
εὐτελῶν τινων, καὶ οὐδαμινῶν, καὶ ἀνεχόμενοι.
in theatro ignominia: ‘expositi, idqiiefon-tassisa vilibus ac nullius pretii homuncioutbus, sustine-
bant tamen idque animo forti, et malorum toleranti.
Τοῦτο δὲ, κοινωνοὶ τῶν οὓτως ἀναστρεφομέ-
νων γεννηθέντες. Οὒ μόνον, φησὶ, τὰς ὑμετέρας
θλίψεις, ἀκουσίως δοκούσας ὲπάγεθαι, ὑπεμείνατε,
ἀλλ’ οὕτως ἦτε γενναῖοι, ὥστε καὶ κοινωνοὶ ὲγένε-
σθε τῶν ἀποστόλων τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων,
τουτέστιν, ὲν θλίψεσι καὶ ὀνειδισμοῖς , καὶ ἑκόντες
ὑπεϐήκατε ἑαυτοὺς, ὥστε συγκακουχεῖσθαι ἐκείνοις
xa‘. κοινωνεῖν τῶν αὐτῶν παθημάτων. Οὐκ εἷπε δὲ,
ἐμοῦ μόνον, ἀλλὰ, κοινῶς πάντων, ῐνα τὸ ἐγκώμιον
αὐτῶν αὐξήσῃ.
Kal τὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε. UO
μόνον ἐν τοῖς ὑμετέροις οὐκ ἐδεήθητε παρακλήσεως,
ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐγένεσθε παράκλησις , καὶ μάρ-
τυς ἐγώ.
Καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ
χαι ἇς προσεδέξασθε. Εἶπεν ἱδικῶς πῶς τοῖς ἄλ·
tot; ἐκοινώνησαν, νῦν πάλιν λέγει, πῶς καὶ τὰς εἰς
αὐτοὺς θλίψεις ὑπέμειναν. Καὶ τὸ διαρπαγῆναι μὲν
τὰρ μέγα ⁸ διότι γὰρ ἐπιστεύσατε, διὰ τοῦτο διηρ-
πάγη-τε. Ἐξῆν γὰρ πάντως ’ὑμῖν μὴ πιστεῦσαι. Τὸ
δὲ καὶ προσδέξασθαι τὴν ἑκουσίαν ὑπομονὴν δηλοῖ,
καὶ ὅτι-εἵλοντο ἀσμένωξ. Καὶ τὸ, μετὰ lapis δὲ
13510 τοῖς ἀποστόλοις ὑμᾶς ἐξισοῖ, οἳ ὑπέστρεψαν
χαίροντες ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἠτιμά-
οθησαν.
Γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρ-
ξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν. Καὶ τοῦτο, φησὶν,
ἐποιεῖτε μετὰ κρίσεως καὶ λογισμοῦ καὶ πίστεως.
Ὲγινώσκετε γάρ ὅτι κρείττονα ὕπαρξιν καὶ μένουσαν
ἔχετε, οὐκ ἀπολλυ μένην καὶ διαρπαζομένην, ὡς ταύτην.
Μὴ ἀποϐάλητε οὖν τὴν παρῤησιαν ὑμῶν. ‘Ev
τῷ εἰπεῖν μὴ ἀποϐάλητε, δείκνυσιν, ὅτι οὔπω ὲκ-
πεπτώκασι, δέονται μέντοι καὶ βεεὶαιώσειυς καὶ
” Psal. xxmn. 6.
⁸¹ Psal. xu, Al. δ’ Psal. LIV, 15,