PG 125, col. 344
Θὸν ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ ἀνήλωσε τὴν θυσίαν, καὶ ἐκ
τούτου καὶ ό Κάῖν ἐπέγνω ὅτι πρωτιμὴθη ὀ Ἀ6;λ.
Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως Διδ καίτις τῶν μετἰοεμένων
τὴν Ἐσραῖδα εἰς τὴν Ἐλλάδα γλῶτταν, οὕτως ἔθη.
κεν · Ἐπέὄλεπεν ἐπὶ τὰς θυσίας Ἅϐελ ό Κύριος,
καὶ ἐνέπρησε.
Kal διἀὺτῆς ἀποθανὼν ἔτιλαλεῖ. Τουτέστι. καὶ
δι’ αὐτῆς τῆς πίστεως ἔτι λαλεῖ, τουτέστιν, ή πίστις
αὑτὸν ἐποίησεν ἔτι ζῇν, καὶ διδάσκαλον καθίστασθαι
πᾶσι λαλοῦντα μονονουχί ο Μιμήσασθέ με, ἄνθρω-
ποι, κα¹ιεὺαρεστίῖτεγδ⁷ τῷ πλάσαντι, δίκαιοι γενό-
μενοι. Δαλεῖ οὖν , τουτέστι, δοξαζόμενος, φημιζόμε-
νος, μνημονευόμενος λαλεί · ὼς καὶ ὁ οὐρανὸς λαλεῖ
ὁρώμενος μόνον. Οὐ τοσοῦτον γὰρ λόγος ἀνύει , ὅσον
τὸ ἐκείνου πάθος. Τοῦτο δὲ εἶπεν, ἱνα δείξῃ τοῖς 61t-
γοψύχοις, ὅτι ὲν μέρει ἀπολαύει τιμῆς καὶ ἐνταῦθα
ὁ δίκαιος. Ὥστε καὶ ὑμεῖς ἀπολαύσεσθε. Tm 62-: τῶν
ἀντιγράφων, λαλεῖται, ἔχουσιν. οὗ καλῶς οἶμαι.
Πίστει Ἑνὼχ μετετέθη τοῦ μὴ ιδεῖν θάνατον,
καὶ οὐκ εὑρίσκετο, διότι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεὸς ·
πρὸ γὰρ τῆς μεταθέσεως αὑτοῦ, μεμαρτύρηται
εὐαρεστηκέναι τῷ Θεῷ. Οὗτος μείζω πίστιν τοῦ
’Λϐελ ἑπεδειξατο. Τὰ γὰρτίς τὸν Ἀὃελ γενόμενα,
ἱκανὰ ἦν αὐτὸν σκανδαλίσω, ὅτι δίκαιος ὢν συνεχως
ρήθη σφαγῆναι ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ. Τί γὰρ εἰ ἐτιμω-
Ἇθη ο σφαγεύς; τίς ὠφέλεια ἐκείνῳ ἐκποδῶν ἠδη
γεγονότι ⁵⁸; Μεγάλην οὖν πίστιν ἐπεδείξατο, πιστεύ-
σεις ὅτι ὲστὶ μισθαποδότης ό Θεὸς ὲν τῷ μέλλοντι, εἰ
καὶ μὴ νῦν δ’ ο καὶ διἀὺτῆς εὐηρέστησε τῷ θεῷ, καὶ
εὐαρεστήσας μετετέθη. [linat οὖν μετετέοη , τουτ-
ἐστιν, ἠ πίστις αὐτὸν μετέθηκε, δι’ ἦς εὒηρέστῃσεν.
Ὅρα δὲ πῶς διὰ μὲν τοῦ Ἀὁελ ἔδειξεν ὁ Θεδς τὴν
ἀπόφασιν τὴν περὶ τοῦ θανάτου , ἁληθῆ · διὰ δὲ τοῦ
Ἑνὼχ πάλιν ἔδειξεν, ὅτι πρόσκαιρος ἡ caudeam;
καὶ ἀναιρεθήσεται. Ὀτι μὲν οὖν ζῶν μετετέθη , καὶ
ὅτι ἔτι ζῇ, ταμεν ποῦ δὲ, ἢ πῶς; Ἄδηλον, τῆς Γρα-
φῆς μὴ εῑποὺσης.
Χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι. Εἰ
γὰρ μὴ πιστεύσῃ τις ἀντίδοσιν εἶναι καλῶν καὶ κα-
κῶν, οὐκ ,ἂν εὐαρεστήσῃ. Πῶς γὰρ ἂν τὴν ἐπίπονον
τῆς ἀρετῆς ὁδὸν βαδίσῃ, μὴ πεισθεὶς εἶναι ὲν τῷ
μέλλοντι πολλαπλασίας καὶ μονιμωτέρας τὰς ἀμοι-
ϐάς ; Ἀκουε δὲ καὶ τῶν ἑξῆς.
Πιστεῦσαι γὰρ δεῖ τὸν προσερχόμενον τῷ Θεῷ,
ὅτι ἐστι, καὶ τοῖς ἐκζητοῦσιν αὑτὸν 1tw€a1rodd~
της γίνεται. Τὸ μὲν, ὅτι ἔστι Θεὸς, καὶ μισθαποδό-
της γίνεται, διὰ πίστεως ἔχομεν’ τινὲς γὰρ αὐτό-
ματά φασιν εἷναι τὰ ὄντα, τὸ δὲ, τί ἐστι κατ’ οὐσίαν,
ἀνεπιχείρητον ὅλως τοῖς γε σωφρονοῦσι. Τί δέ ἐστι,
τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτόν; τουτέστι, τοῖς διὰ βίου εὑ-
τούτου καὶ ό Κάῖν ἐπέγνω ὅτι πρωτιμὴθη ὀ Ἀ6;λ.
Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως Διδ καίτις τῶν μετἰοεμένων
τὴν Ἐσραῖδα εἰς τὴν Ἐλλάδα γλῶτταν, οὕτως ἔθη.
κεν · Ἐπέὄλεπεν ἐπὶ τὰς θυσίας Ἅϐελ ό Κύριος,
καὶ ἐνέπρησε.
Kal διἀὺτῆς ἀποθανὼν ἔτιλαλεῖ. Τουτέστι. καὶ
δι’ αὐτῆς τῆς πίστεως ἔτι λαλεῖ, τουτέστιν, ή πίστις
αὑτὸν ἐποίησεν ἔτι ζῇν, καὶ διδάσκαλον καθίστασθαι
πᾶσι λαλοῦντα μονονουχί ο Μιμήσασθέ με, ἄνθρω-
ποι, κα¹ιεὺαρεστίῖτεγδ⁷ τῷ πλάσαντι, δίκαιοι γενό-
μενοι. Δαλεῖ οὖν , τουτέστι, δοξαζόμενος, φημιζόμε-
νος, μνημονευόμενος λαλεί · ὼς καὶ ὁ οὐρανὸς λαλεῖ
ὁρώμενος μόνον. Οὐ τοσοῦτον γὰρ λόγος ἀνύει , ὅσον
τὸ ἐκείνου πάθος. Τοῦτο δὲ εἶπεν, ἱνα δείξῃ τοῖς 61t-
γοψύχοις, ὅτι ὲν μέρει ἀπολαύει τιμῆς καὶ ἐνταῦθα
ὁ δίκαιος. Ὥστε καὶ ὑμεῖς ἀπολαύσεσθε. Tm 62-: τῶν
ἀντιγράφων, λαλεῖται, ἔχουσιν. οὗ καλῶς οἶμαι.
Πίστει Ἑνὼχ μετετέθη τοῦ μὴ ιδεῖν θάνατον,
καὶ οὐκ εὑρίσκετο, διότι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεὸς ·
πρὸ γὰρ τῆς μεταθέσεως αὑτοῦ, μεμαρτύρηται
εὐαρεστηκέναι τῷ Θεῷ. Οὗτος μείζω πίστιν τοῦ
’Λϐελ ἑπεδειξατο. Τὰ γὰρτίς τὸν Ἀὃελ γενόμενα,
ἱκανὰ ἦν αὐτὸν σκανδαλίσω, ὅτι δίκαιος ὢν συνεχως
ρήθη σφαγῆναι ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ. Τί γὰρ εἰ ἐτιμω-
Ἇθη ο σφαγεύς; τίς ὠφέλεια ἐκείνῳ ἐκποδῶν ἠδη
γεγονότι ⁵⁸; Μεγάλην οὖν πίστιν ἐπεδείξατο, πιστεύ-
σεις ὅτι ὲστὶ μισθαποδότης ό Θεὸς ὲν τῷ μέλλοντι, εἰ
καὶ μὴ νῦν δ’ ο καὶ διἀὺτῆς εὐηρέστησε τῷ θεῷ, καὶ
εὐαρεστήσας μετετέθη. [linat οὖν μετετέοη , τουτ-
ἐστιν, ἠ πίστις αὐτὸν μετέθηκε, δι’ ἦς εὒηρέστῃσεν.
Ὅρα δὲ πῶς διὰ μὲν τοῦ Ἀὁελ ἔδειξεν ὁ Θεδς τὴν
ἀπόφασιν τὴν περὶ τοῦ θανάτου , ἁληθῆ · διὰ δὲ τοῦ
Ἑνὼχ πάλιν ἔδειξεν, ὅτι πρόσκαιρος ἡ caudeam;
καὶ ἀναιρεθήσεται. Ὀτι μὲν οὖν ζῶν μετετέθη , καὶ
ὅτι ἔτι ζῇ, ταμεν ποῦ δὲ, ἢ πῶς; Ἄδηλον, τῆς Γρα-
φῆς μὴ εῑποὺσης.
Χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι. Εἰ
γὰρ μὴ πιστεύσῃ τις ἀντίδοσιν εἶναι καλῶν καὶ κα-
κῶν, οὐκ ,ἂν εὐαρεστήσῃ. Πῶς γὰρ ἂν τὴν ἐπίπονον
τῆς ἀρετῆς ὁδὸν βαδίσῃ, μὴ πεισθεὶς εἶναι ὲν τῷ
μέλλοντι πολλαπλασίας καὶ μονιμωτέρας τὰς ἀμοι-
ϐάς ; Ἀκουε δὲ καὶ τῶν ἑξῆς.
Πιστεῦσαι γὰρ δεῖ τὸν προσερχόμενον τῷ Θεῷ,
ὅτι ἐστι, καὶ τοῖς ἐκζητοῦσιν αὑτὸν 1tw€a1rodd~
της γίνεται. Τὸ μὲν, ὅτι ἔστι Θεὸς, καὶ μισθαποδό-
της γίνεται, διὰ πίστεως ἔχομεν’ τινὲς γὰρ αὐτό-
ματά φασιν εἷναι τὰ ὄντα, τὸ δὲ, τί ἐστι κατ’ οὐσίαν,
ἀνεπιχείρητον ὅλως τοῖς γε σωφρονοῦσι. Τί δέ ἐστι,
τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτόν; τουτέστι, τοῖς διὰ βίου εὑ-