PG 126, col. 1196
καὶ
B‘. Τίνες οὖν οἱ Πατέρες οὗτοι, τάχα ζητεῖτε μα-
θεῖν ’ Μεθόόιος, ὃς τὴνοΙΙανόνων ἐπαρχίαν ἐκόσμτ,-
σεν ἀρχιεπίσκοπος Μοράϐου γενόμενος, καὶ K2390.-
λος, ὁ πολὺς μὲν τὴν ἐξω φιλοσουὶαν, πλείων δὲ τὴν
toto, καὶ τῆς τῶν όντων φύσεως ἐπιγνώμων, μᾶλλον
δὶ τοῦ ἑνὸς Ὀντος, παρ’ οὗ τὰ πάντα ὲκ μὴ φαινο-
μένων τὸ εῖναι ἔλαϐον. Οὗτοι γὰρ δὴ διὰ τὴν to}
βίου καθαρότητα, Θεὸν βαλόντες ὲν ἑαυτοῖς, καὶ διὰ
τοῦ τὸν φόϐον λαϐεῖν ιν γαστρὶ τὸ ammentis;
Πνεῦμα ἀποτεκεῖν σπεύδοντες εἴχοντο μὲν ίκανῶς
λόγου διδασκαλικοὶ Ἐλλάδι γλώσσῃ προφερομένου.
καὶ πολλοὺς εἷλκεν ἡ τῆς τοιαύτης socia; ἅλυσις.
Ἐπεὶ δὲ τὸ τῶν Σθλοϐενῶν γένος εἴτ’ οὖν Βουλγὰρων
ἀσυνέτως εῐχον τῶν Ἐλλάδι γλώσσῃ συντεθειμένων
γραφῶν, ζημίαν ἡγοῦντο τοῦτο μεγίστην οἱ ἅγιοι,
καὶ τὸ μὴ τὸν λύχνον τῶν Γραφῶν ὲπανάπτεσθαι τῷ
τῶν Βουλγὰρων αὐχμηρῷ τόπῳ ἁπαρακλήτου λύττης
ἐποιοῦντο ὑπόθεσιν · ἧλυον, ιδυσφόρουν, ἁπελέ-
γοντο τὴν ζωήν. Τί γοῦν ποιοῦσι; Πρὸς τὸν Παρὰ-
κλητον ἀποϐλέπουσιν, οὗ πρῶτον δῶρον ai γλῶσσαι
καὶ τοῦ λόγου βοήθεια · καὶ παρὰ τούτου τὴν χάριν
ταύτην αἰτοῦνται. γράμματὰ τε ιεευρὲσθαι, δασύ-
trist-Bouh:de γλώσσης κατάλληλα, καὶ δυνηθῆναι
τὰς θείας Γραφὰς πρλλς τὴν φωνὴν τοῦ ἔθνους τῇ
ἑρμηνείᾳ μεταγαγεῖν. Ἀμέλει καὶ νηστεία εὐτόνι;ι
καὶ προσευχῇ ιπιμόνῳ κακώσει τε σώματος καὶ
ψυχῆς συντριϐῇ καὶ ταπεινώσει ικὸόντες taurea; τοῦ
ποθουμένου τυγχάνουσιν, Ἐγγὺς γὰρ, ensi, Κύριος
πᾶσι τοῖς ιπικαλουμὲνοις αὑτὸν ιν ἀληθείᾳ. καὶ Et:
λαλοῦντός σου ipsi · Ἰδοὺ πάρειμι. Θεὸς γὰρ ἐγγί-
(ων ίῖώ “in. καὶ οὗ θιδς πόρρωθεν. Ἀντακοὺουσι-ρ-
οὖν καὶ οὗτοι τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν, ὡς ὄρθρον
ῑτοιμον, καὶ φῶς ἀνέτειλε τοῖς δικαίοις γνώσεως
καὶή αὐξυγος αὐτῶν εὐφροσύνη τὴν προτέραν λύπη-ι
αὐτῶν ἀπήλασε. Τυχόντες οὖν τοῦ εὑκταίου τούτου
χαρίσματος ἐξευρίσκουσι μὲν τὰ Σθλοϐενικὰ γράμ-
ματα, ἑρμηνεύουσι δι τὰς θεοπνεύστους Γραφὰς εκ
’τῆς Ἑλλάδος γλώσσης εἰς τὴν Βουλγαρικὴν, ποιοῦ-ιο
ται δὲ σπουδὴν τοῖς όξυτέροις τῶν μαθητῶν παρσ-
ὃοῦναι τὰ θεῖα μαθήματα. Οὐκ ὀλίγοι γὰρ τῆς διδα-
Γ. Ἐπεὶ δι καὶ Παῦλον ἐγίνωσκον τοῖς ἀποστό-
λοις τὸ Εὑαγγὲλιον κοινωσάμενον, τρέχουσι καὶ αῦ-
τοὶ πρὸς τὸν Ῥώμης, τῷ μακαρίῳ usu; τὸ {pyra
τῆς ἑρμηνείας τῶν Γραφῶν ἐμφανίσοντες ’ ἑκατηυ
θῦνθη ἐπ’ αὐτοὺς, καὶ μὴ είς κενὸν εδρσμον. 'tl
δὲ τηνικαῦτα τοῖς ἁποστολικοῐς δμπρόπων θρόνοις
Ἁδριανὸς, τὴν τούτων ἀκούσας tum, ιχάρη μὶν
χαρὰν μεγάλην σφόδρα. Ἕκ μακροῦ γὰρ τῇ βροντῇ
τῆς περὶ τῶν ἁγίων φήμης καταπληττόμενος endem
καὶ τὴν ἀστραπὴν ἰδεῖν τῆς ιν αὐτοῖς χάριτος. ἐκεῖνο
B‘. Τίνες οὖν οἱ Πατέρες οὗτοι, τάχα ζητεῖτε μα-
θεῖν ’ Μεθόόιος, ὃς τὴνοΙΙανόνων ἐπαρχίαν ἐκόσμτ,-
σεν ἀρχιεπίσκοπος Μοράϐου γενόμενος, καὶ K2390.-
λος, ὁ πολὺς μὲν τὴν ἐξω φιλοσουὶαν, πλείων δὲ τὴν
toto, καὶ τῆς τῶν όντων φύσεως ἐπιγνώμων, μᾶλλον
δὶ τοῦ ἑνὸς Ὀντος, παρ’ οὗ τὰ πάντα ὲκ μὴ φαινο-
μένων τὸ εῖναι ἔλαϐον. Οὗτοι γὰρ δὴ διὰ τὴν to}
βίου καθαρότητα, Θεὸν βαλόντες ὲν ἑαυτοῖς, καὶ διὰ
τοῦ τὸν φόϐον λαϐεῖν ιν γαστρὶ τὸ ammentis;
Πνεῦμα ἀποτεκεῖν σπεύδοντες εἴχοντο μὲν ίκανῶς
λόγου διδασκαλικοὶ Ἐλλάδι γλώσσῃ προφερομένου.
καὶ πολλοὺς εἷλκεν ἡ τῆς τοιαύτης socia; ἅλυσις.
Ἐπεὶ δὲ τὸ τῶν Σθλοϐενῶν γένος εἴτ’ οὖν Βουλγὰρων
ἀσυνέτως εῐχον τῶν Ἐλλάδι γλώσσῃ συντεθειμένων
γραφῶν, ζημίαν ἡγοῦντο τοῦτο μεγίστην οἱ ἅγιοι,
καὶ τὸ μὴ τὸν λύχνον τῶν Γραφῶν ὲπανάπτεσθαι τῷ
τῶν Βουλγὰρων αὐχμηρῷ τόπῳ ἁπαρακλήτου λύττης
ἐποιοῦντο ὑπόθεσιν · ἧλυον, ιδυσφόρουν, ἁπελέ-
γοντο τὴν ζωήν. Τί γοῦν ποιοῦσι; Πρὸς τὸν Παρὰ-
κλητον ἀποϐλέπουσιν, οὗ πρῶτον δῶρον ai γλῶσσαι
καὶ τοῦ λόγου βοήθεια · καὶ παρὰ τούτου τὴν χάριν
ταύτην αἰτοῦνται. γράμματὰ τε ιεευρὲσθαι, δασύ-
trist-Bouh:de γλώσσης κατάλληλα, καὶ δυνηθῆναι
τὰς θείας Γραφὰς πρλλς τὴν φωνὴν τοῦ ἔθνους τῇ
ἑρμηνείᾳ μεταγαγεῖν. Ἀμέλει καὶ νηστεία εὐτόνι;ι
καὶ προσευχῇ ιπιμόνῳ κακώσει τε σώματος καὶ
ψυχῆς συντριϐῇ καὶ ταπεινώσει ικὸόντες taurea; τοῦ
ποθουμένου τυγχάνουσιν, Ἐγγὺς γὰρ, ensi, Κύριος
πᾶσι τοῖς ιπικαλουμὲνοις αὑτὸν ιν ἀληθείᾳ. καὶ Et:
λαλοῦντός σου ipsi · Ἰδοὺ πάρειμι. Θεὸς γὰρ ἐγγί-
(ων ίῖώ “in. καὶ οὗ θιδς πόρρωθεν. Ἀντακοὺουσι-ρ-
οὖν καὶ οὗτοι τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν, ὡς ὄρθρον
ῑτοιμον, καὶ φῶς ἀνέτειλε τοῖς δικαίοις γνώσεως
καὶή αὐξυγος αὐτῶν εὐφροσύνη τὴν προτέραν λύπη-ι
αὐτῶν ἀπήλασε. Τυχόντες οὖν τοῦ εὑκταίου τούτου
χαρίσματος ἐξευρίσκουσι μὲν τὰ Σθλοϐενικὰ γράμ-
ματα, ἑρμηνεύουσι δι τὰς θεοπνεύστους Γραφὰς εκ
’τῆς Ἑλλάδος γλώσσης εἰς τὴν Βουλγαρικὴν, ποιοῦ-ιο
ται δὲ σπουδὴν τοῖς όξυτέροις τῶν μαθητῶν παρσ-
ὃοῦναι τὰ θεῖα μαθήματα. Οὐκ ὀλίγοι γὰρ τῆς διδα-
Γ. Ἐπεὶ δι καὶ Παῦλον ἐγίνωσκον τοῖς ἀποστό-
λοις τὸ Εὑαγγὲλιον κοινωσάμενον, τρέχουσι καὶ αῦ-
τοὶ πρὸς τὸν Ῥώμης, τῷ μακαρίῳ usu; τὸ {pyra
τῆς ἑρμηνείας τῶν Γραφῶν ἐμφανίσοντες ’ ἑκατηυ
θῦνθη ἐπ’ αὐτοὺς, καὶ μὴ είς κενὸν εδρσμον. 'tl
δὲ τηνικαῦτα τοῖς ἁποστολικοῐς δμπρόπων θρόνοις
Ἁδριανὸς, τὴν τούτων ἀκούσας tum, ιχάρη μὶν
χαρὰν μεγάλην σφόδρα. Ἕκ μακροῦ γὰρ τῇ βροντῇ
τῆς περὶ τῶν ἁγίων φήμης καταπληττόμενος endem
καὶ τὴν ἀστραπὴν ἰδεῖν τῆς ιν αὐτοῖς χάριτος. ἐκεῖνο