PG 126, col. 1204
οὐκ ἔμελλεν ἐκεῖνος, ἀνδράποδον ἡδονῶν γυναικείων
ῶν καὶτῷ βορδόρῳ τῶν μυσαρῶν ἐγκνλιόμενος πρά -
ξεων. ἐκείνοις-μᾶλλον διδόναι τὴν οἰκείαν γνώμην
τοῖς θύραν αυτῷ πρὸς τὰ πάθη πᾶσαν ἀνοίγουσιν,
ἢ Μεθοδίῳ τῷ πάσης ἡδονῆς πικρίαν ψυχόλεθρον
στηλιτεύσντις Ὅπερ γὰρ Εὑνόμιος ἐκεῖνος, 6 τῆς
τῶν ’Λνομίων ἄρξας αἱρέσεως, ἐξεῦρε πρὶς τδ μα-
θητὰς ἐπισπᾶσθαι πλείονας, τοῦτο δὴ καὶ τὸ Φραγ-
γων ἔθνος ἀνόητον ἐπενόησε, τὺ τοῖς ἁμαρτάνουσι,
φημὶ, πάντα συγχωρεῖν, ἀπόνως οὕτω καὶ ἀταλαι-
πώρως ὑπὲρ ἐνὸς τοῦ τοῖς ἑαυτῶν συντὶῡεσθαι
δόγμασι, καὶ βίον ῥυπαρὸν ἐνδιδόναι ὑπὲρτοῦ δόγμα
στρεϐλὸν κερδῆσαι, ῶσπερ ἂν εἴ τινες ἀλλήλοις ἁν-
τιδιδοῖεν, δ μὲν κοπρὲαν, ὁ δὲ. βόρϐορον, ἄξιοί τε τῶν
τοιούτων ἐκεῖνοι θησαυρισμάτων τῆς πραγματεῐας.
ἐν καὶ τὸ ἐμπόρευμα ῥυπαρὸν καὶ τὸ ἀντάλλαγμα
βδελυρόν. Ὑπὸ τούτων οὖν ό Σφεντόπλικος 6:1;01-
psi; τῶν πάντα χαριζομένων αὐτῷ, τοῖς Μῶοἰὶοο
λόγοις ἐλάχιστα προσεῖχε τὸν νοῦν, τούναντίον μὲν
οὖν καὶ ὡς ἐχθρῷ προσεφέρετο. Βδέλυγμα γὰρ,
φησὶν, ἁμαρτωλῷ θεοσέϐεια· καίτοι τί μὲν οὐκ
ἔλεγεν ἱλαρὸν, τί δὲ οὐκ ἠπείλει φοεερονὸ μέγας τῷ
ἄρχοντι ;Τοῦτο μὲν ἀπὸ τῶν θείων Γραιρῶν τὴν τοῦ
δόγματος εἰσάγων ὀρθότητα, καὶ ταύταις προσέχειν
ὡς τὴν ζωὴν προξενούσαις καὶ πηγαῖς οὔσαις τοῦ
(ἶ σωτηρίου διατασσομενος. Ὀ τε γὰρ Κύριος ἐν τῇ
ἐρεύνῃ τῶν Γραφῶν τὴν ζωὴν κεῖσθαι ἐδίδαξεν, Ἡσαΐας
τε ἀντλεῖν ἡμῖν ὕδωρ οὐκ ἐκ τοῦ τῶν αἱρέσεων βορ-
ϐόρου, αλλ’ ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρέου ἐντέλλεται,
τοῦτο δὲ καὶ ἐκφοϐῶν, ὡς, εἰ τοῖς αἱρετικοῖς προα-
οῆται. καὶ ἐαυτὸν διαφθερεῖ καὶ πάντας τοὺς ὑπ’ αὖ-
τὸν, τοῖς ἐχθροῖς γινόμενος εὐεπιχείρητος καὶ εὖχείο
ρωτος, Δνσσὲδεια γὰρ κᾶν πρὸς ὀλίγον ἀνθῇ. ἀλλα
τῷ χρόνῳ περὶ αὐτὴν καταρρεῖ, ἱνα μὴ κακίαν εὗσε-
6εἴς μάθωσι, καὶταῦτα, ἔλεγε, μετᾶ τὴν αὑτοῦ τεο
λευτὴν τῷ ἄρχοντι προσγενήσεται. ᾶπερ οὖνκαὶ
κατὰ τὰς τοῦ Ἀγίου προρρήσεις γέγονε. Καὶ γαρ
ἕως μὲν Μεθόδιος ἐν τοῖς ζῶσιν ἐξεταζόμενος ἦν,
οὔτε ό ἅρχων τὴν ὠδῖνα τῆς καρδίας ἐξέρρηξεν,
ἀλλ’ εἶχε τὸν βασιλίσκον τοῖς ’ᾠοῖς τῶν ἀσπίδων ἐγ-
D
κρυπτόμενόν τε καὶ ἐντρεφόμενον, οὔτε ἡ δίκη τὴν
μὲν ἐντετα μέ -
οἰκείαν ἐπήγαγε μάστιγα, ἀλλ’ εἶχε
νον τὸ τόξον καὶ τὴν ῥομφαίαν ἐστῢδον, οὔπω δὲ
Ἐπεὶ δὲ ὅ τε “Atta;
ς’. Τότε δὲ Μεϐόδιος τῷ ἄρχοντι προεῖπε τὴν οῖ-
κείαν τελευτὴν μετά τρεῖς ἐσομένην ἡμέρας, τῶν
συχνῶν παραινέσεων τὴν πρόρρησιν ταύτην 3562b»-
σιν, ὡς ἐγὼ κρίνω, ποιούμενος. ΕΞ γαρ ή πρξῄῥηκς
προφή ην αὐτὸν ἐποίει εὶς ἔργον ἐκϐᾶσα. καὶ τῷν
μελλόντων τὴν προοψίαν λαχόντα τῷ Πνεθζματι,
πρόδηλον, ὡς καί τὸ παρὰ τοῦτον auctam-332nm to-
ῶν καὶτῷ βορδόρῳ τῶν μυσαρῶν ἐγκνλιόμενος πρά -
ξεων. ἐκείνοις-μᾶλλον διδόναι τὴν οἰκείαν γνώμην
τοῖς θύραν αυτῷ πρὸς τὰ πάθη πᾶσαν ἀνοίγουσιν,
ἢ Μεθοδίῳ τῷ πάσης ἡδονῆς πικρίαν ψυχόλεθρον
στηλιτεύσντις Ὅπερ γὰρ Εὑνόμιος ἐκεῖνος, 6 τῆς
τῶν ’Λνομίων ἄρξας αἱρέσεως, ἐξεῦρε πρὶς τδ μα-
θητὰς ἐπισπᾶσθαι πλείονας, τοῦτο δὴ καὶ τὸ Φραγ-
γων ἔθνος ἀνόητον ἐπενόησε, τὺ τοῖς ἁμαρτάνουσι,
φημὶ, πάντα συγχωρεῖν, ἀπόνως οὕτω καὶ ἀταλαι-
πώρως ὑπὲρ ἐνὸς τοῦ τοῖς ἑαυτῶν συντὶῡεσθαι
δόγμασι, καὶ βίον ῥυπαρὸν ἐνδιδόναι ὑπὲρτοῦ δόγμα
στρεϐλὸν κερδῆσαι, ῶσπερ ἂν εἴ τινες ἀλλήλοις ἁν-
τιδιδοῖεν, δ μὲν κοπρὲαν, ὁ δὲ. βόρϐορον, ἄξιοί τε τῶν
τοιούτων ἐκεῖνοι θησαυρισμάτων τῆς πραγματεῐας.
ἐν καὶ τὸ ἐμπόρευμα ῥυπαρὸν καὶ τὸ ἀντάλλαγμα
βδελυρόν. Ὑπὸ τούτων οὖν ό Σφεντόπλικος 6:1;01-
psi; τῶν πάντα χαριζομένων αὐτῷ, τοῖς Μῶοἰὶοο
λόγοις ἐλάχιστα προσεῖχε τὸν νοῦν, τούναντίον μὲν
οὖν καὶ ὡς ἐχθρῷ προσεφέρετο. Βδέλυγμα γὰρ,
φησὶν, ἁμαρτωλῷ θεοσέϐεια· καίτοι τί μὲν οὐκ
ἔλεγεν ἱλαρὸν, τί δὲ οὐκ ἠπείλει φοεερονὸ μέγας τῷ
ἄρχοντι ;Τοῦτο μὲν ἀπὸ τῶν θείων Γραιρῶν τὴν τοῦ
δόγματος εἰσάγων ὀρθότητα, καὶ ταύταις προσέχειν
ὡς τὴν ζωὴν προξενούσαις καὶ πηγαῖς οὔσαις τοῦ
(ἶ σωτηρίου διατασσομενος. Ὀ τε γὰρ Κύριος ἐν τῇ
ἐρεύνῃ τῶν Γραφῶν τὴν ζωὴν κεῖσθαι ἐδίδαξεν, Ἡσαΐας
τε ἀντλεῖν ἡμῖν ὕδωρ οὐκ ἐκ τοῦ τῶν αἱρέσεων βορ-
ϐόρου, αλλ’ ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρέου ἐντέλλεται,
τοῦτο δὲ καὶ ἐκφοϐῶν, ὡς, εἰ τοῖς αἱρετικοῖς προα-
οῆται. καὶ ἐαυτὸν διαφθερεῖ καὶ πάντας τοὺς ὑπ’ αὖ-
τὸν, τοῖς ἐχθροῖς γινόμενος εὐεπιχείρητος καὶ εὖχείο
ρωτος, Δνσσὲδεια γὰρ κᾶν πρὸς ὀλίγον ἀνθῇ. ἀλλα
τῷ χρόνῳ περὶ αὐτὴν καταρρεῖ, ἱνα μὴ κακίαν εὗσε-
6εἴς μάθωσι, καὶταῦτα, ἔλεγε, μετᾶ τὴν αὑτοῦ τεο
λευτὴν τῷ ἄρχοντι προσγενήσεται. ᾶπερ οὖνκαὶ
κατὰ τὰς τοῦ Ἀγίου προρρήσεις γέγονε. Καὶ γαρ
ἕως μὲν Μεθόδιος ἐν τοῖς ζῶσιν ἐξεταζόμενος ἦν,
οὔτε ό ἅρχων τὴν ὠδῖνα τῆς καρδίας ἐξέρρηξεν,
ἀλλ’ εἶχε τὸν βασιλίσκον τοῖς ’ᾠοῖς τῶν ἀσπίδων ἐγ-
D
κρυπτόμενόν τε καὶ ἐντρεφόμενον, οὔτε ἡ δίκη τὴν
μὲν ἐντετα μέ -
οἰκείαν ἐπήγαγε μάστιγα, ἀλλ’ εἶχε
νον τὸ τόξον καὶ τὴν ῥομφαίαν ἐστῢδον, οὔπω δὲ
Ἐπεὶ δὲ ὅ τε “Atta;
ς’. Τότε δὲ Μεϐόδιος τῷ ἄρχοντι προεῖπε τὴν οῖ-
κείαν τελευτὴν μετά τρεῖς ἐσομένην ἡμέρας, τῶν
συχνῶν παραινέσεων τὴν πρόρρησιν ταύτην 3562b»-
σιν, ὡς ἐγὼ κρίνω, ποιούμενος. ΕΞ γαρ ή πρξῄῥηκς
προφή ην αὐτὸν ἐποίει εὶς ἔργον ἐκϐᾶσα. καὶ τῷν
μελλόντων τὴν προοψίαν λαχόντα τῷ Πνεθζματι,
πρόδηλον, ὡς καί τὸ παρὰ τοῦτον auctam-332nm to-