PG 126, col. 1208
ρετο δὲ ἄρα τούτων τὴν πρώτην Γοράσδος, ὃν καὶ
προφθάσας ὁ λόγος ἐν τοῖς μάλιστα τῶν Μεθοδίου
Z'. Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἤνεγκεν ἠ πάντολμος πληθὺς
τῶν αἱρετικῶν τὸν Μεθὸδιον ἔχειν καὶ μετᾶ θάνα-
τον ζῶντα ἀντίμαχον · ἀλλὰ, Δεῦτε, εἰπόντες, Γορά-
σδον καταδυναστεύσωμέν τε καὶ ὲνεδρεύσωμεν·
ἀνόμοιος γάρ ἐστιν ἡμῖν ὁ βίος αὑτοῦ, καὶ παρηλ-
λαγμέναι αἱ τρί6οι αὑτοῦ, καὶ ὀνειδίζει ἡμῖν ἀμαρο
σήματα, καὶ εί ζῇν οὗτος ὲαθείη, ἀναὸιῴη ἃν ἡμῖν
. ὁ Μεθὸδιος ο τοῦτον μὲν τῆς ἑπισκοπικῆς ἀρχῆς παρα-
λύουσι, Βιχνίκον δέ τινα τοῦ τῆς αἱρέσεως ἀκρίτου
μεθυσθέντα καὶ τοὺς ἄλλους μεθύσκειν δυνάμενον,
⁸ καὶ μέντοι διὰ τούτο παρὰ τοῦ Μεθοδίου τῷ τοῦ άνα-
θέματος Σατανᾷ παραδοθέντος μετὰ τοῦ θιάσου τῶν
συν αύτῷ μαινομένων, τοῦτον, ὦ πόνοι καὶ ἀγῶνες
τοῦ Μεθοδίου καὶ Τριας συγχεομένη τᾶς ἰδιότητας,
ἐπὶ τὸν θρόνον ἀνάγουσι. μᾶλλον δὲ τὸν θρόνον διά
τοῦτον κατάγουσι, καὶ ὅσον διὰ Μεθόδιον ἔνδοξος ἦν
καὶ τῶν πολλῶν προφαινόμενος, τοσοῦτον διά Πιχνῖ-
κον τῇ τῆς ἀδοξίας κοιλάδι ὲπικλινόμενος.
ll'. Ἀλλ’ ὁ μὲν οὕτω τῆς ἐπισκοπῆς παρανόμως
καὶ μηδὲν αὐτῷ προσῆκον ἐδράξατο, ἑαυτῷ λαϐὼν
τὴν τιμὴν καὶ ἁρπαγμὸν ἡγησάμενος, τὸν δὲ ὑπὸ
Θεοῦ κληθέντα τυραννίδι βραχίονος άμαρτωλοῦ παρ-
αγκωνισάμενος. Κεφαλήν δὲ ἡ αἵρεσις αἴρει, καὶ
κατὰ τίς ὀρθοδοξπύσης πληθύος τῶν Μεθοδίου μαθη-
τῶν γαυριᾷ · καὶ δὴ θορυϐήσαντες καὶ τοῖς πιστοῖς
ἐπαναστάντες, Διὰ τί, φασὶν, ἔτι τοῖς Μεθοδίου λύ-
γοις τοῖς δδωῒόσι καὶ νεκροῖς εὐνούστερον προσ-
,διάκεισθε,άλλα μὴ τῷ ζῶντι ἀρχιεπισκύπῳ συν-
ίστασθε, καὶ ὁμολογεῖτε ὲκ Πατρδς Tib) γεννηθέντι
καὶ ἐξ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα ἐκπορευόμενον ; Οἱ δὲ διὰ
Γοράσδου xa‘t Κλήμεντος ἔφασαν ⁸ Ὀτι μὲν llis-066:0;
ἓτιζῇ,ὲκ τοῦ Κυρίου πάντως ἐμάθομεν, ποτὲ μὲν
τὸν είς αὐτὸν πιστεύσαντα κᾶν ἀποθάνῃ ζήσεσθαι
φάσκοντος, ποτὲ δὲ διδάσκοντος τδν Θεδν τῷ Ἀϐραὰμ
καὶ Ἰσαὰκ καί Ἰακὼϐ ὠς ζῶσιν, ἀλλ’ ού νεκροῖς ἐπι-
λέγεσθαι. Τί γοῦν ἁμαρτάνομεν, εἰ τὸν ὲν Θεῷ ζῶντα
διδάσκαλον ἔχομεν, πνευματικῶς ἡμῖν συνόντα καὶ
συλλαλοῦντα καὶ καθ’ ὁ μῶν συνεπιρῤωννύοντα ; Τὴν
δὲ καινὴν ταύτην πίστιν ἡμῶν οὔτε ὑπὸ Γραφῆς
μαρτυρουμένην οἱασοῦν εὑρόντες οὗθ’ era Πατέρων
ἁγίων συντεθειμένην, ὀκνοῦμεν ὑποϐαλεῖν ἑαύτους
ἁναθέματι, τοῦ Παύλου διαρρήδην βοῶντος Εἴ τις
ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάϐετε, ἀνάθεμα
ἔστω. Ἡμεῖς γὰρ Πνεῦμα μὲν Υίοῦ, ἐπεὶ καὶ
Πνεῦμα ζωῆς καὶ ἁληθείας,ὂ. ὁ Υἷῗνς, καὶ νεῖν Χρι-
στοῦ τδ Πνεῦμα πιστεύομεν, ἐξ Υἱοῦ δὲ τοῦτο προερ-
χόμενον οὗτε-μεμαθήκαμεν, οὗτε μαθησόμεθα, οὒτε
τὴν πίστιν ἀρνησόμεθα, καὶ χείρονες ἀπίστων s36-
μεθα, οὒ μὰ τὸν ἁγίασμὸν τῆς τοῦ ἁγίου [ΐνενέματος
χάριτος, ἀλλ’ ὲκ Πατρδς μὲν προϊέναι τ’) Πνεῦμα
προφθάσας ὁ λόγος ἐν τοῖς μάλιστα τῶν Μεθοδίου
Z'. Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἤνεγκεν ἠ πάντολμος πληθὺς
τῶν αἱρετικῶν τὸν Μεθὸδιον ἔχειν καὶ μετᾶ θάνα-
τον ζῶντα ἀντίμαχον · ἀλλὰ, Δεῦτε, εἰπόντες, Γορά-
σδον καταδυναστεύσωμέν τε καὶ ὲνεδρεύσωμεν·
ἀνόμοιος γάρ ἐστιν ἡμῖν ὁ βίος αὑτοῦ, καὶ παρηλ-
λαγμέναι αἱ τρί6οι αὑτοῦ, καὶ ὀνειδίζει ἡμῖν ἀμαρο
σήματα, καὶ εί ζῇν οὗτος ὲαθείη, ἀναὸιῴη ἃν ἡμῖν
. ὁ Μεθὸδιος ο τοῦτον μὲν τῆς ἑπισκοπικῆς ἀρχῆς παρα-
λύουσι, Βιχνίκον δέ τινα τοῦ τῆς αἱρέσεως ἀκρίτου
μεθυσθέντα καὶ τοὺς ἄλλους μεθύσκειν δυνάμενον,
⁸ καὶ μέντοι διὰ τούτο παρὰ τοῦ Μεθοδίου τῷ τοῦ άνα-
θέματος Σατανᾷ παραδοθέντος μετὰ τοῦ θιάσου τῶν
συν αύτῷ μαινομένων, τοῦτον, ὦ πόνοι καὶ ἀγῶνες
τοῦ Μεθοδίου καὶ Τριας συγχεομένη τᾶς ἰδιότητας,
ἐπὶ τὸν θρόνον ἀνάγουσι. μᾶλλον δὲ τὸν θρόνον διά
τοῦτον κατάγουσι, καὶ ὅσον διὰ Μεθόδιον ἔνδοξος ἦν
καὶ τῶν πολλῶν προφαινόμενος, τοσοῦτον διά Πιχνῖ-
κον τῇ τῆς ἀδοξίας κοιλάδι ὲπικλινόμενος.
ll'. Ἀλλ’ ὁ μὲν οὕτω τῆς ἐπισκοπῆς παρανόμως
καὶ μηδὲν αὐτῷ προσῆκον ἐδράξατο, ἑαυτῷ λαϐὼν
τὴν τιμὴν καὶ ἁρπαγμὸν ἡγησάμενος, τὸν δὲ ὑπὸ
Θεοῦ κληθέντα τυραννίδι βραχίονος άμαρτωλοῦ παρ-
αγκωνισάμενος. Κεφαλήν δὲ ἡ αἵρεσις αἴρει, καὶ
κατὰ τίς ὀρθοδοξπύσης πληθύος τῶν Μεθοδίου μαθη-
τῶν γαυριᾷ · καὶ δὴ θορυϐήσαντες καὶ τοῖς πιστοῖς
ἐπαναστάντες, Διὰ τί, φασὶν, ἔτι τοῖς Μεθοδίου λύ-
γοις τοῖς δδωῒόσι καὶ νεκροῖς εὐνούστερον προσ-
,διάκεισθε,άλλα μὴ τῷ ζῶντι ἀρχιεπισκύπῳ συν-
ίστασθε, καὶ ὁμολογεῖτε ὲκ Πατρδς Tib) γεννηθέντι
καὶ ἐξ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα ἐκπορευόμενον ; Οἱ δὲ διὰ
Γοράσδου xa‘t Κλήμεντος ἔφασαν ⁸ Ὀτι μὲν llis-066:0;
ἓτιζῇ,ὲκ τοῦ Κυρίου πάντως ἐμάθομεν, ποτὲ μὲν
τὸν είς αὐτὸν πιστεύσαντα κᾶν ἀποθάνῃ ζήσεσθαι
φάσκοντος, ποτὲ δὲ διδάσκοντος τδν Θεδν τῷ Ἀϐραὰμ
καὶ Ἰσαὰκ καί Ἰακὼϐ ὠς ζῶσιν, ἀλλ’ ού νεκροῖς ἐπι-
λέγεσθαι. Τί γοῦν ἁμαρτάνομεν, εἰ τὸν ὲν Θεῷ ζῶντα
διδάσκαλον ἔχομεν, πνευματικῶς ἡμῖν συνόντα καὶ
συλλαλοῦντα καὶ καθ’ ὁ μῶν συνεπιρῤωννύοντα ; Τὴν
δὲ καινὴν ταύτην πίστιν ἡμῶν οὔτε ὑπὸ Γραφῆς
μαρτυρουμένην οἱασοῦν εὑρόντες οὗθ’ era Πατέρων
ἁγίων συντεθειμένην, ὀκνοῦμεν ὑποϐαλεῖν ἑαύτους
ἁναθέματι, τοῦ Παύλου διαρρήδην βοῶντος Εἴ τις
ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάϐετε, ἀνάθεμα
ἔστω. Ἡμεῖς γὰρ Πνεῦμα μὲν Υίοῦ, ἐπεὶ καὶ
Πνεῦμα ζωῆς καὶ ἁληθείας,ὂ. ὁ Υἷῗνς, καὶ νεῖν Χρι-
στοῦ τδ Πνεῦμα πιστεύομεν, ἐξ Υἱοῦ δὲ τοῦτο προερ-
χόμενον οὗτε-μεμαθήκαμεν, οὗτε μαθησόμεθα, οὒτε
τὴν πίστιν ἀρνησόμεθα, καὶ χείρονες ἀπίστων s36-
μεθα, οὒ μὰ τὸν ἁγίασμὸν τῆς τοῦ ἁγίου [ΐνενέματος
χάριτος, ἀλλ’ ὲκ Πατρδς μὲν προϊέναι τ’) Πνεῦμα