PG 129, col. 127
Ὥστε λοιπὸν Ξτερος Ἰεχονίας ἦν, ὁ υίὸς Ἰωα-
κεὶμ (16), οὗτινος οὐδὲ ἀδελφοὺς οὐδεμία βίϐλος ἀνέ-
γραψεν. Etuta; (l'l) δὲ. μετὰ τὸ κατατροπωθῆναι
τοὺς Αἰγυπτίους ὑπὸ Ναδουχοδονόαορ, βασιλέως
Βαϐυλῶνος. μετενεχθῆναι καὶ τὸν Ἰεχονίαν, είς
Βαϐυλῶνα, καὶ ἐν ταύτῃ γεννῆσαι τὸν Σαλαθιήλ.
Ἰωσίας δὲ, φησὶν, ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ
τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαϐυ-
λῶνος. Καὶ μὴν, πρὸ τῆς εἰς Βαϐυλῶνα μετοικε-
σίας τῶν Ἰουδαίων, τούτους ὁ Ἰωσίας ἐγέννησε.
Λοιπδν οὖν τὸ, Ἐπί τῆς μετοικεσίας, ἀντὶ τοῦ,
Πλησίον τοῦ καιροῦ τῆς μετοικεσίας. Ἑμνημόνευσε
δὲ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, διότι καὶ αὐτοὶ πάντες η η
ἀμοιϐαδὸν ἐϐασίλευσαν , καὶ μετῳκίσθησαν καὶ οὗτοι ὑπὸ Ναδουχοδονόσορ αἰχμάλωτοι εἰς (3161:-
λῶκα.
[Ti δὲ (18) δήποτε κατὰ τὴν μέσην ταύτην μερίδα
τρεῖς παρέλιπε βασιλεῖς, τόν τε τοῦ Ἰωρὰμ υίδν,
Ὀχοζίαν, καὶ τὸν τοῦ Ὀχοζὲου υἱὸν, Ὶωὰς, καίτοι
τοῦ Ἰωὰς υίδν (19).¹Λμεσίαν ς Ἀμεοίας γὰρ ἐγέννησε
τὶν Ἀζαρίαν, κατὰ τὴν τετάρτην τῶν Βασιλειῶν
βὶ6)ον,ὃν Ὀζίαν ἡ δευτέρα τῶν Παραλειπομένων
ὼνὰμασε’ διώνυμος γὰρ ἦν. Πῶς οὖν ὁ Ματθαίός
φησιν, ὅτι Ἰωρὰμ ἐγέννησε τὸν Ὀζίανς ἀλλ’ ὅτι
μὲν Ἰωρὰμ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν. ὡς ἀπόγονον αὖ·
τοῦ (⁸10), δῆλον · διὰ τίνα δὲ λόγον οξ τρεῖς παρειά-
οησαν, ὠς εἴρηται, βασιλεῖς, οὐδείς πω (21) μέχρι
καὶ νῦν εἷπε. Πάνυ γαρ ἄπορος ὁ λόγος τοῖο-γε κατὰ
τὰς ἡμετέρας γενεὰς, ὅτι μηδέ τῶν πρὸ ἡμῶν τις C ς
ἐλυσε τὸ (22) ζητούμενον.)
Μετὰ δὲ -- ό λεγόμενος Χριστός. Καταντήσας
εἱς τὸν Ἰωσὴφ, οὐκ ἔστησε μέχρι τούτου τὸν λόγον,
ἀλλὰ προσέθηκεν, ὅτι τὸν ἄνδρα Μαρίας, διδάσκων.
δτι διὰ ταύτην αὐτὸν ἐγενεαλόγησεν. Ἐπεὶ γὰρ οὐκ
ἦν ἔθος γειιεαλογεῖσθαι γυναῖκας, ἐσπούδασεν, ἵνα
καὶ τὸ ἔθος φυλάξῃ, καὶ τρόπον ἕτερον ἀποδείξῃ τον
Χριστὸν ὲκ γένους τοῦ Ἀϐραὰμ καὶτοῦ Δαυῒδ κατα
αγόμενον. Διὸ καὶ γενεαλογήσας τὸν μνηστῆρα τῆς
Θεομήτορος, διὰ τούτου τὸ σπουδαζόμενον ἀπέδει-
ξεν. Ἐπεὶ γὰρ ὁ Ἰωσὴφ ἐκ τοῦ γένους ἐκείνων ἀπε-
δείχθη, πρόδηλον, ὅτι ἐκεῖθεν καὶ ἡ Θεοτόκος
κατήγετο. Οὐ γὰρ ἐξῆν ἑτέρωθεν ἄγεσθαι μνηστὴν,
ἀλλ⁹ ἢ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ φυλῆς, καὶ τῆς αὐτῆς πατριᾶς,
είτουν συγγενείας. ’Λνδρα δὲ αὐτῆς εἷπε τὸν Ἰωσὴφ,
ὡς μνηστῆρα. Καὶ γὰρ καὶ γυναῖκα ταύτην αὑτοῦ
⁸⁸ 1 Paral. xxvr. 1 ;ιν Reg. xlv, 21.
(Hi) lleutcnius Joacham legendum esse suspica-
tur. Seil uterque codex hic Ἰωακείμ habet. \‘ariant
vero etiam in his duobus nominibus editi libri τῶν
3'} In his ergo textus llchraicus pro norma ("‘50
e .et. ’
debet. '
(1 ἸλΝυεςίο eur dicat εἰκός, cum ita diserte loga
tnrll Parali . um. 9.10.
(l8) Aé.uniittit. Α. Malim δέ. post δήποτε. Qua
κεὶμ (16), οὗτινος οὐδὲ ἀδελφοὺς οὐδεμία βίϐλος ἀνέ-
γραψεν. Etuta; (l'l) δὲ. μετὰ τὸ κατατροπωθῆναι
τοὺς Αἰγυπτίους ὑπὸ Ναδουχοδονόαορ, βασιλέως
Βαϐυλῶνος. μετενεχθῆναι καὶ τὸν Ἰεχονίαν, είς
Βαϐυλῶνα, καὶ ἐν ταύτῃ γεννῆσαι τὸν Σαλαθιήλ.
Ἰωσίας δὲ, φησὶν, ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ
τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαϐυ-
λῶνος. Καὶ μὴν, πρὸ τῆς εἰς Βαϐυλῶνα μετοικε-
σίας τῶν Ἰουδαίων, τούτους ὁ Ἰωσίας ἐγέννησε.
Λοιπδν οὖν τὸ, Ἐπί τῆς μετοικεσίας, ἀντὶ τοῦ,
Πλησίον τοῦ καιροῦ τῆς μετοικεσίας. Ἑμνημόνευσε
δὲ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, διότι καὶ αὐτοὶ πάντες η η
ἀμοιϐαδὸν ἐϐασίλευσαν , καὶ μετῳκίσθησαν καὶ οὗτοι ὑπὸ Ναδουχοδονόσορ αἰχμάλωτοι εἰς (3161:-
λῶκα.
[Ti δὲ (18) δήποτε κατὰ τὴν μέσην ταύτην μερίδα
τρεῖς παρέλιπε βασιλεῖς, τόν τε τοῦ Ἰωρὰμ υίδν,
Ὀχοζίαν, καὶ τὸν τοῦ Ὀχοζὲου υἱὸν, Ὶωὰς, καίτοι
τοῦ Ἰωὰς υίδν (19).¹Λμεσίαν ς Ἀμεοίας γὰρ ἐγέννησε
τὶν Ἀζαρίαν, κατὰ τὴν τετάρτην τῶν Βασιλειῶν
βὶ6)ον,ὃν Ὀζίαν ἡ δευτέρα τῶν Παραλειπομένων
ὼνὰμασε’ διώνυμος γὰρ ἦν. Πῶς οὖν ὁ Ματθαίός
φησιν, ὅτι Ἰωρὰμ ἐγέννησε τὸν Ὀζίανς ἀλλ’ ὅτι
μὲν Ἰωρὰμ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν. ὡς ἀπόγονον αὖ·
τοῦ (⁸10), δῆλον · διὰ τίνα δὲ λόγον οξ τρεῖς παρειά-
οησαν, ὠς εἴρηται, βασιλεῖς, οὐδείς πω (21) μέχρι
καὶ νῦν εἷπε. Πάνυ γαρ ἄπορος ὁ λόγος τοῖο-γε κατὰ
τὰς ἡμετέρας γενεὰς, ὅτι μηδέ τῶν πρὸ ἡμῶν τις C ς
ἐλυσε τὸ (22) ζητούμενον.)
Μετὰ δὲ -- ό λεγόμενος Χριστός. Καταντήσας
εἱς τὸν Ἰωσὴφ, οὐκ ἔστησε μέχρι τούτου τὸν λόγον,
ἀλλὰ προσέθηκεν, ὅτι τὸν ἄνδρα Μαρίας, διδάσκων.
δτι διὰ ταύτην αὐτὸν ἐγενεαλόγησεν. Ἐπεὶ γὰρ οὐκ
ἦν ἔθος γειιεαλογεῖσθαι γυναῖκας, ἐσπούδασεν, ἵνα
καὶ τὸ ἔθος φυλάξῃ, καὶ τρόπον ἕτερον ἀποδείξῃ τον
Χριστὸν ὲκ γένους τοῦ Ἀϐραὰμ καὶτοῦ Δαυῒδ κατα
αγόμενον. Διὸ καὶ γενεαλογήσας τὸν μνηστῆρα τῆς
Θεομήτορος, διὰ τούτου τὸ σπουδαζόμενον ἀπέδει-
ξεν. Ἐπεὶ γὰρ ὁ Ἰωσὴφ ἐκ τοῦ γένους ἐκείνων ἀπε-
δείχθη, πρόδηλον, ὅτι ἐκεῖθεν καὶ ἡ Θεοτόκος
κατήγετο. Οὐ γὰρ ἐξῆν ἑτέρωθεν ἄγεσθαι μνηστὴν,
ἀλλ⁹ ἢ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ φυλῆς, καὶ τῆς αὐτῆς πατριᾶς,
είτουν συγγενείας. ’Λνδρα δὲ αὐτῆς εἷπε τὸν Ἰωσὴφ,
ὡς μνηστῆρα. Καὶ γὰρ καὶ γυναῖκα ταύτην αὑτοῦ
⁸⁸ 1 Paral. xxvr. 1 ;ιν Reg. xlv, 21.
(Hi) lleutcnius Joacham legendum esse suspica-
tur. Seil uterque codex hic Ἰωακείμ habet. \‘ariant
vero etiam in his duobus nominibus editi libri τῶν
3'} In his ergo textus llchraicus pro norma ("‘50
e .et. ’
debet. '
(1 ἸλΝυεςίο eur dicat εἰκός, cum ita diserte loga
tnrll Parali . um. 9.10.
(l8) Aé.uniittit. Α. Malim δέ. post δήποτε. Qua