PG 129, col. 140
πρόσγεια ο οὐ γὰρ ἂν ἔδειξε τὸ (55) σπήλαιον, εί
παραπλησίως τοῖς ἄλλοις ἄστρασιν ὑψηλὸς ἐφέρετο.
οὗτος δὲ. ἐλθὼν ἔστη ἐπάνω, οὗ ἦν τὸ παιδίον.
Ἀκούσας δὲ -ρεΐ αὑτοῦ. 'U μὲν Ἡρώδης
ἐταράχθη, δειλιασας περὶ τῆς βασιλείας ἑαυτοῦ τε
καὶ τῶν παίδων αὑτοῦ. Πᾶσα δὲ ἡ *λέν ·, ιχ talo:-
μένη Ἱεροσόλυμα, δεατί τετάρακται; καίτοι χαίρειν
αὐτὴν ἔδει μᾶλλον, δτι ἐγεννήθη αὐτοῖς βασιλεὺς,
ὃν οἱ προφῆται πάλαι προκατήγγειλαν Σωτῆρα καὶ
Λυτρωτὴν τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ ἐγκαλλωπίζεσθαι ὡς (56)
συγγενεῖς, ὅτι εὐθὺς ἐκ σπαργάνων τοὺς Πέρσας
ιιι Β εἵλκυσεν εἰς προσκύνησιν ' ἀλλ’ ή βασκανία tat-J-
φλωκεν αὐτοὶ) ⁸, καὶ εὐθὺς ἀκούσαντες ὲταραχτηταν,
ὥσπερ δεδοικότες, μήποτε σωτηρίας τύχωσιν. ’Λλλὰ
Πέρσαι μὲν, ἀλλογενεῖς ὅντες, οὐ μόνον οὐκ ἑσθὸνη-
σαν τῷ γεννηθέντι, ἀλλα καὶ ἀπὸ τῶν περάτων τῆς
οἷκουμένης μέχρι τῆς Βηθλεὲμ ἦλθον δι’ αὐτόν. Ἰου-
δαῖοι δερ συγγενεῖ; τυγχάνοντες, καὶ ἐφθόνησαν
αὑτῴ τῆς δόξης, εἰ μέλλοι μέγας ἔσεσθαι, καὶ τὴν
Βηθλ;ὲμ ἐγγὺς ἔχοντες, οὐκ ἀπῆλθον. Οὕτω καὶ
ᾳθονεροὶ ἦσαν καί ὀκνηροί.
Καὶ συναγαγὼν - ό Χριστὸς γεννᾶται. Καὶ
μὴν oi, Μάγοι οὐκ εἷπον, ὃτι τὸν Χριστὸν ζητοῦσι.
Πῶς οὖν ὁ Ἡρώδης περὶ τοῦ Χριστοῦ έρωτᾷ; Διότι
παλαι ἤκουεν , ὅτι μέλλει γεννηθῆναι ὁΧριστὺς
βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ εὐθὺς ἀκούσαθδτι βασι-
λεὺς ἐγεννήθη ὲν Ἰουδαίᾳ, καὶ δτι ἀστὴρ τοῦτον
Πέρσαις ἐμήνυσε. συνῆκεν, ὃτι οὗτός ἐστιν ὁ λεγό-
μενος Χριστὸς, καὶ συγκαλεῖ τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ
τοὺς Γραμματεῖς, ὡς τὰς προφητικας βίϐλους-καὶ
ῥήσεις (57) διὰ στόματος εχοντας, καὶ διερωτᾷ πιιῦ
ὁ Χριστὸς γεννᾶται, τουτέστιν, ἐν ποίῳ τόπῳτῆς
γῆς εὑρίσκεται, ὃτι γεννᾶται· oi δὲ καὶ τὸν τόπον
λέγουσι, καὶ μάρτυρα παράγουσι τὸν προφήτην. Χρὴ
δὲ γινώσκειν, ὅτι ὀνομαστὶ (38) Χριστὸν τὸν Χριο
στὸν φανερώτερον τῶν ἄλλων προφητῶνὸΔα-ιιὴλ
ἀνέγραψεν. ⁸ -
οι δὲ -Ἰσραήῶ Μιχαίου μὲνὴ προφητεία,καθ-
ὼς ἀνωτέρω δεδηλώκαμεν⁸ ἀπιγγὲλλουσιδὲ αὐτὴν
κατ’ ἐπιτομὴν οίαρχιερεῖς καὶ Γραμματείς. Ὅρα
ιη υ δὲ, ὁποῖα περὶ τῆς Βηθλεὲμ διὰ τοῦ προᾳήτου προ-
ανεφὼνησεν ὁ Θεὸς, ὅτι Εἰ καὶ τὸ φαινόμενον εὖο
τελὴς εἴ (59), ἀλλὰ γε τὸ νοούμενον οὐκ ἐλαχίστη
τις ὑπάρχεις ἐν ὅλαις ταῖς ἡγεμονίαις τῆς τοῦ
Ἰούδα φυλῆς. Ἐκάστη γὰρ φυλὴ διαφόρους εἶχεν
ἡγεμονίας ἐν ταῖς οἰκείαις πόλεσι, Καὶ ὅντως δνο-
μαστοςάῖη γέγονε, μετὰ τὴν γέννησιν τοῦ Σωτῆρος.
Varice lectiones ct nota).
Mog tamen cst ἀλλογενεῖε et rursus συγγενεῖς.
37) Καὶ ῥήσεις, omittit A.
(ἒξ) llentenius videtur legisse Θεόν.
(59) Δοκεῖς, pro εἴ. Α.
παραπλησίως τοῖς ἄλλοις ἄστρασιν ὑψηλὸς ἐφέρετο.
οὗτος δὲ. ἐλθὼν ἔστη ἐπάνω, οὗ ἦν τὸ παιδίον.
Ἀκούσας δὲ -ρεΐ αὑτοῦ. 'U μὲν Ἡρώδης
ἐταράχθη, δειλιασας περὶ τῆς βασιλείας ἑαυτοῦ τε
καὶ τῶν παίδων αὑτοῦ. Πᾶσα δὲ ἡ *λέν ·, ιχ talo:-
μένη Ἱεροσόλυμα, δεατί τετάρακται; καίτοι χαίρειν
αὐτὴν ἔδει μᾶλλον, δτι ἐγεννήθη αὐτοῖς βασιλεὺς,
ὃν οἱ προφῆται πάλαι προκατήγγειλαν Σωτῆρα καὶ
Λυτρωτὴν τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ ἐγκαλλωπίζεσθαι ὡς (56)
συγγενεῖς, ὅτι εὐθὺς ἐκ σπαργάνων τοὺς Πέρσας
ιιι Β εἵλκυσεν εἰς προσκύνησιν ' ἀλλ’ ή βασκανία tat-J-
φλωκεν αὐτοὶ) ⁸, καὶ εὐθὺς ἀκούσαντες ὲταραχτηταν,
ὥσπερ δεδοικότες, μήποτε σωτηρίας τύχωσιν. ’Λλλὰ
Πέρσαι μὲν, ἀλλογενεῖς ὅντες, οὐ μόνον οὐκ ἑσθὸνη-
σαν τῷ γεννηθέντι, ἀλλα καὶ ἀπὸ τῶν περάτων τῆς
οἷκουμένης μέχρι τῆς Βηθλεὲμ ἦλθον δι’ αὐτόν. Ἰου-
δαῖοι δερ συγγενεῖ; τυγχάνοντες, καὶ ἐφθόνησαν
αὑτῴ τῆς δόξης, εἰ μέλλοι μέγας ἔσεσθαι, καὶ τὴν
Βηθλ;ὲμ ἐγγὺς ἔχοντες, οὐκ ἀπῆλθον. Οὕτω καὶ
ᾳθονεροὶ ἦσαν καί ὀκνηροί.
Καὶ συναγαγὼν - ό Χριστὸς γεννᾶται. Καὶ
μὴν oi, Μάγοι οὐκ εἷπον, ὃτι τὸν Χριστὸν ζητοῦσι.
Πῶς οὖν ὁ Ἡρώδης περὶ τοῦ Χριστοῦ έρωτᾷ; Διότι
παλαι ἤκουεν , ὅτι μέλλει γεννηθῆναι ὁΧριστὺς
βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ εὐθὺς ἀκούσαθδτι βασι-
λεὺς ἐγεννήθη ὲν Ἰουδαίᾳ, καὶ δτι ἀστὴρ τοῦτον
Πέρσαις ἐμήνυσε. συνῆκεν, ὃτι οὗτός ἐστιν ὁ λεγό-
μενος Χριστὸς, καὶ συγκαλεῖ τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ
τοὺς Γραμματεῖς, ὡς τὰς προφητικας βίϐλους-καὶ
ῥήσεις (57) διὰ στόματος εχοντας, καὶ διερωτᾷ πιιῦ
ὁ Χριστὸς γεννᾶται, τουτέστιν, ἐν ποίῳ τόπῳτῆς
γῆς εὑρίσκεται, ὃτι γεννᾶται· oi δὲ καὶ τὸν τόπον
λέγουσι, καὶ μάρτυρα παράγουσι τὸν προφήτην. Χρὴ
δὲ γινώσκειν, ὅτι ὀνομαστὶ (38) Χριστὸν τὸν Χριο
στὸν φανερώτερον τῶν ἄλλων προφητῶνὸΔα-ιιὴλ
ἀνέγραψεν. ⁸ -
οι δὲ -Ἰσραήῶ Μιχαίου μὲνὴ προφητεία,καθ-
ὼς ἀνωτέρω δεδηλώκαμεν⁸ ἀπιγγὲλλουσιδὲ αὐτὴν
κατ’ ἐπιτομὴν οίαρχιερεῖς καὶ Γραμματείς. Ὅρα
ιη υ δὲ, ὁποῖα περὶ τῆς Βηθλεὲμ διὰ τοῦ προᾳήτου προ-
ανεφὼνησεν ὁ Θεὸς, ὅτι Εἰ καὶ τὸ φαινόμενον εὖο
τελὴς εἴ (59), ἀλλὰ γε τὸ νοούμενον οὐκ ἐλαχίστη
τις ὑπάρχεις ἐν ὅλαις ταῖς ἡγεμονίαις τῆς τοῦ
Ἰούδα φυλῆς. Ἐκάστη γὰρ φυλὴ διαφόρους εἶχεν
ἡγεμονίας ἐν ταῖς οἰκείαις πόλεσι, Καὶ ὅντως δνο-
μαστοςάῖη γέγονε, μετὰ τὴν γέννησιν τοῦ Σωτῆρος.
Varice lectiones ct nota).
Mog tamen cst ἀλλογενεῖε et rursus συγγενεῖς.
37) Καὶ ῥήσεις, omittit A.
(ἒξ) llentenius videtur legisse Θεόν.
(59) Δοκεῖς, pro εἴ. Α.