PG 130, col. 1300
τικῶν δυνάμεων ἔχειν τὸ ὕδωρ ἐνδιαιτητήριονς
Καὶ γὰρ καὶ νῦν ὕδασιν ὲνδιαιτῶνται, καὶ πη-
τῶν ἁνεμιαὶων πνευμάτων ἀῦλότερα. Εἰ δὲ καὶ φῦ· θ
σει Θεοῦ. υίὸς ἦν, ίσοσθενὴς ἂν ἦν τῷ φύσει [Ιατρὶ ,
καθάπερ καὶ δήμονογενὴς Υἱὸς ὁ λέγων, Ἐγὼ καί ὁ
Πατὴρ ’ἓν ἐσμεν. Καὶ αὖθις. '0 ἑωρακὼς ἐμὲ ἑω-
ρακεπτὸν Πατέρα. Καὶ πάλιν, Ὅσα ἔχει ό Πατὴρ
ἐμά ἐστι. Καὶ αὖθις, ει οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ Πα- -
t-pdc μου.μὴ πιστεύετέ μοι. Ἱσοσθενὴς δὲ ὣν ἀντ-
ἐὶν, ὲτπε-ιδὴ καὶ ὅλως ἀποστασίαν ἐμελέτησε, καὶ
llo Β οὑκ-ἃν οὕτω ῥαδίως κατεϐλήθη. Πῶς δὲ καὶ ριφεὶς
εῖχεν ἔτι τὴν Θεοῦ μορφὴν, καὶ στολὴν, καὶ τὴν
δημιουργικὴν αὑτοῦ δύναμιν; Ἔδει γὰρ αὐτὸν πρό-
τερον γυμνωθῆναι τούτων, εἶτα καταρῤιφῆναι. Ἀπι-
θάνου ’δὲ’ τοῦ μέρους τούτου φανέντος, καὶ γυμνοῦ
πάσης ἀληθείας, ἀκολούθως καὶ τὰ ἀκόλουθα τούτῳ
ψευδῆ φαίνονται. καὶ ἀσύστατα. Σκοπητέον δὲ, πῶς
ἐκ τῆς ’ἀθετουμένης αὐτοῖς μωσαῖκῆς βίϐλου παρά-
γουσίἾ μαρτυρίαν, ὅτι ὲν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν
οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Τὸ δὲ δογματίζειν, ὅτι ὁ Σα-
ταναὴλ ἐδημιούργησε τὸ στερέωμα, καὶ ὃτι συνήγαγε
τά ῦδατα είς τὰς κατασκευασθείσας αὐτοῖς συναγωο
γάς, καὶ ὅτι κατεκόσμησε τὸ στερέωμα καὶ τὴν γῆν,
itaita ἑφεξῆς ἅπαντα μέχρι τοῦ είς τὸν πρωτόπλα-
μὲν κοσμο-
us l’aulicianos ϐ στον ὲμφυσήματος, ὲκ τῆς μωσαϊκῆς
γενείας ὲσυλήῡησαν ,ο τῷ Σαταναὴλ δὲ ἀνέθεντο τὴν
τούτων δημιουργίαν οί Βογόμιλοι τῷ δόγματι τῶν
Παυλικιάνων ἀκολουθοῦντες. Ἐκεῖνοι γὰρ τῷ πονηρῷ
οῦ μόνον τὴν τουτων δημιουργίαν ἀπονέμουσιν, ἀλλά
καὶ τὴν τοῦ πρώτου οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, καὶ ἁπλῶς
⁷““” Ι Ι ,
εἰπεῖν, ἁπάντων τῶν ὲγκοσμίων. Καὶ ζήτησον ὲν τῷ
κατά τῶν Παυλικιάγων τίτλῳ τά κεφάλαια, οἷς
ἐπιγέγραπται,”οτι οὐ δύο ἁρχαὶ, ἀ.ὶ.ι’ εἷς δημιουρ-
γὸςυοίνρανοῦ, καὶ γῆς, καὶτῶν ἐνμέσῳ, καὶ εὑρήσεις
ἐν εκείνοις τὰς προσφόρους ἀνατροπὰς,ὅσαι τῶ παρ-
όντι ⁹τῶν Βογομίλων δόγματι προσαρμόζουσιν. Ὀτι
δὲ οὐδὲ τὸ σῶμα τοῦ πρωτοπλάστου δημιούργημα τοῦ
Σαταναήλ ἐστιν, ἐκεῖ πάλιν σαφῶς εὑρήσεις ἐν τοῖς
ἑφεξῆς κεφαλαίοις, οἷς ὁμοίως ἑπιγέγραπται,”οτι εἷς
"5 D δημιουργὸς τοῦ σώματος, καὶτῆς ψυχῆς, ἢτοι τοῦ
C
ἀν-όριτητου. Τὴν γάρ κατά τὸν ὅφιν μυθολογίαν αὐτῶν
i
παρήσομεν, ὡς γέλωτος μᾶλλον ἢ ἀντιρρήσεως ἀξίαν.
Διάγεέίνοέ δέ μεσιίτου καὶ-τὴν πρὸς τὸν έσιιιδουλευθέντα1
Πατέρα καὶ¹ θεὸν ἐποιήσατο πρεσὸείαν ὁ καταρραγεὶς
ἐχθρός ; οὐδεὶς μὲν γάρ ὲκ τῶν συναποστάντων αὐτῷ
ταύτην ἀνετόλμησεν ὑποστῆναι. Καὶ αῦοις οὐδεὶς
τῶν ἰταρά τῷ Θεῷ λειτουργικῶν ἀγγέλων ἠθέλησε
μεσιτεῦσαι τῷ καὶ τούτων ἐχθρῷ. Πῶς δὲ καὶ ὁ ἁγα-
δὸς Θεὸς ἐπλήρωσεν ἂν τὴν αἴτησιν τοῦ δυσμενοῦς
τὴν περὶ τοῦ καταπέμψαι πρὸς τὸ δι’ αὐτοῦ πλασῡὲν
σιῦμα ψυχὴν , ὥστε εἶναι τὸν ἄνθρωπον κοινόν ; Τίς
γὰρκοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; Τίς δὲ συμφώνησις
Θεῷ πρὸς Βελίαρ; [ιὼς δ’ ἂν καὶ ὁ Σαταναὶπλ dati:—
⁵ Il Cor. vr, Η, l3.
‘ Joan χ, 57.
Καὶ γὰρ καὶ νῦν ὕδασιν ὲνδιαιτῶνται, καὶ πη-
τῶν ἁνεμιαὶων πνευμάτων ἀῦλότερα. Εἰ δὲ καὶ φῦ· θ
σει Θεοῦ. υίὸς ἦν, ίσοσθενὴς ἂν ἦν τῷ φύσει [Ιατρὶ ,
καθάπερ καὶ δήμονογενὴς Υἱὸς ὁ λέγων, Ἐγὼ καί ὁ
Πατὴρ ’ἓν ἐσμεν. Καὶ αὖθις. '0 ἑωρακὼς ἐμὲ ἑω-
ρακεπτὸν Πατέρα. Καὶ πάλιν, Ὅσα ἔχει ό Πατὴρ
ἐμά ἐστι. Καὶ αὖθις, ει οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ Πα- -
t-pdc μου.μὴ πιστεύετέ μοι. Ἱσοσθενὴς δὲ ὣν ἀντ-
ἐὶν, ὲτπε-ιδὴ καὶ ὅλως ἀποστασίαν ἐμελέτησε, καὶ
llo Β οὑκ-ἃν οὕτω ῥαδίως κατεϐλήθη. Πῶς δὲ καὶ ριφεὶς
εῖχεν ἔτι τὴν Θεοῦ μορφὴν, καὶ στολὴν, καὶ τὴν
δημιουργικὴν αὑτοῦ δύναμιν; Ἔδει γὰρ αὐτὸν πρό-
τερον γυμνωθῆναι τούτων, εἶτα καταρῤιφῆναι. Ἀπι-
θάνου ’δὲ’ τοῦ μέρους τούτου φανέντος, καὶ γυμνοῦ
πάσης ἀληθείας, ἀκολούθως καὶ τὰ ἀκόλουθα τούτῳ
ψευδῆ φαίνονται. καὶ ἀσύστατα. Σκοπητέον δὲ, πῶς
ἐκ τῆς ’ἀθετουμένης αὐτοῖς μωσαῖκῆς βίϐλου παρά-
γουσίἾ μαρτυρίαν, ὅτι ὲν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν
οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Τὸ δὲ δογματίζειν, ὅτι ὁ Σα-
ταναὴλ ἐδημιούργησε τὸ στερέωμα, καὶ ὃτι συνήγαγε
τά ῦδατα είς τὰς κατασκευασθείσας αὐτοῖς συναγωο
γάς, καὶ ὅτι κατεκόσμησε τὸ στερέωμα καὶ τὴν γῆν,
itaita ἑφεξῆς ἅπαντα μέχρι τοῦ είς τὸν πρωτόπλα-
μὲν κοσμο-
us l’aulicianos ϐ στον ὲμφυσήματος, ὲκ τῆς μωσαϊκῆς
γενείας ὲσυλήῡησαν ,ο τῷ Σαταναὴλ δὲ ἀνέθεντο τὴν
τούτων δημιουργίαν οί Βογόμιλοι τῷ δόγματι τῶν
Παυλικιάνων ἀκολουθοῦντες. Ἐκεῖνοι γὰρ τῷ πονηρῷ
οῦ μόνον τὴν τουτων δημιουργίαν ἀπονέμουσιν, ἀλλά
καὶ τὴν τοῦ πρώτου οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, καὶ ἁπλῶς
⁷““” Ι Ι ,
εἰπεῖν, ἁπάντων τῶν ὲγκοσμίων. Καὶ ζήτησον ὲν τῷ
κατά τῶν Παυλικιάγων τίτλῳ τά κεφάλαια, οἷς
ἐπιγέγραπται,”οτι οὐ δύο ἁρχαὶ, ἀ.ὶ.ι’ εἷς δημιουρ-
γὸςυοίνρανοῦ, καὶ γῆς, καὶτῶν ἐνμέσῳ, καὶ εὑρήσεις
ἐν εκείνοις τὰς προσφόρους ἀνατροπὰς,ὅσαι τῶ παρ-
όντι ⁹τῶν Βογομίλων δόγματι προσαρμόζουσιν. Ὀτι
δὲ οὐδὲ τὸ σῶμα τοῦ πρωτοπλάστου δημιούργημα τοῦ
Σαταναήλ ἐστιν, ἐκεῖ πάλιν σαφῶς εὑρήσεις ἐν τοῖς
ἑφεξῆς κεφαλαίοις, οἷς ὁμοίως ἑπιγέγραπται,”οτι εἷς
"5 D δημιουργὸς τοῦ σώματος, καὶτῆς ψυχῆς, ἢτοι τοῦ
C
ἀν-όριτητου. Τὴν γάρ κατά τὸν ὅφιν μυθολογίαν αὐτῶν
i
παρήσομεν, ὡς γέλωτος μᾶλλον ἢ ἀντιρρήσεως ἀξίαν.
Διάγεέίνοέ δέ μεσιίτου καὶ-τὴν πρὸς τὸν έσιιιδουλευθέντα1
Πατέρα καὶ¹ θεὸν ἐποιήσατο πρεσὸείαν ὁ καταρραγεὶς
ἐχθρός ; οὐδεὶς μὲν γάρ ὲκ τῶν συναποστάντων αὐτῷ
ταύτην ἀνετόλμησεν ὑποστῆναι. Καὶ αῦοις οὐδεὶς
τῶν ἰταρά τῷ Θεῷ λειτουργικῶν ἀγγέλων ἠθέλησε
μεσιτεῦσαι τῷ καὶ τούτων ἐχθρῷ. Πῶς δὲ καὶ ὁ ἁγα-
δὸς Θεὸς ἐπλήρωσεν ἂν τὴν αἴτησιν τοῦ δυσμενοῦς
τὴν περὶ τοῦ καταπέμψαι πρὸς τὸ δι’ αὐτοῦ πλασῡὲν
σιῦμα ψυχὴν , ὥστε εἶναι τὸν ἄνθρωπον κοινόν ; Τίς
γὰρκοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; Τίς δὲ συμφώνησις
Θεῷ πρὸς Βελίαρ; [ιὼς δ’ ἂν καὶ ὁ Σαταναὶπλ dati:—
⁵ Il Cor. vr, Η, l3.
‘ Joan χ, 57.