PG 133, col. 1015
INovum et Vetus Testamentum. ιη sacram missam, et in Electram Euripidis. De postremis duobus, qui
legent, verum judicabunt. Joannes Meursius, in N0tis ad Constantinum iPorpbyroéennetam δέ
strando imperio, cap. 51, laudat Theodori Prodromi Lexicon; et librum De accentibus, in οιοεεαι-ίδζᾷέε.
stomacho leges. Et fere syllabarum ratio nulla est. Adeo invita Minerva illa scripsit! lambica et politica
non infeliciter producuntur: et sipauca excipias, inter poetarum non infimi nominis carmina ac'censeri
possent. Habent enim acumen, et orationem ingrate non ferres. [dque ut plane dijudices apponam hic
nonnulla illius adhuc inedita:
Ε’ίς tati/lar.
ξΕκ παιδιᾶς, ἄριστε, τῆς ἐκ τῶν κύϐων
[Ῑροσϐεὶς ἐναργὲς εικόνισμα καὶ τύπον
[ἰξοῦ τεανστρᾴφοῦ τε καὶ πολυστρόφου βίον,
μᾶλλονῌείπεῖν ζῳγραφήσας eti βίον
Ἀντικρυς ὄντα παιδιᾶς μήδὲν πλέον (li).
(Hi-Exin Allatius ponit ex Prodromo fiis‘licha γραὸς, ycaurtgeo odio plenum, quae nos omittenda
:iimtct είς δακτυλον ἔχοντα σφραῖίδα Ίἐριῖἰντςιις
660’etc. item longum carmen {ciui φιλόπόρνοῦ
*-
———-———_—____——__.______.___________
OPERUM THEOD'
JUXTA CODICEM VATICANUM cccv A F. J. G. LA PORTE DU THEIL
latim ιι Eximit: des nm. de la bibliothéque du foi,;.()l8ni;’llé. 496-560 ; tom. VH, parte 1i, p. ΞΗ sqq.; tam. νιι.
ΠῙΝΑΞ ΑΚΡΙΒΗΣ ἸῊΣ ΠΑΡΟ ΥΣΗΣ Π ΥΞΙΔ ΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟ Υ.
ι’. Τετράστιχα ἰαμϐεῖα καὶ ἡρῷα (ι) Α ια’. Τοῦ αὑτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ αὐτῷ.
β’. Τοῦ αὐτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ ἐφόρῳ. ιβ’. Τοῦ αὐτοῦ. Τῷ αὐτῷ, ὅτε δὶς ὀρφανοτρόφος
γ’. Τοῦ αὐτοῦ. Εὐχαριστήριος τῷ νομοφύλακι, ἐγένετο, στίχοι ίαμὸετοι, ήρῷοι.
πρωτεκδίκῳ (2), καὶ ὁρφαντορόφῳ , τῷ κυρίῳ ιγ’. Ἐλεγεῖοι καὶ Ἀνακρεόντειοι.
’Δλιξίῳ Ἀριστηνῷ ιδ’. Τοῦ αὐτοῦ. Εἰς τὸν Καίσαρα, ἢ ὑπὲρ πραη
δ’. Τοῦ αὑτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ λογοθέτῃ, κυρίῳ Στε- σινου,
φᾶνῳ τῷ Μέλητι. ts'.T06 αὐτοῦ. Πρὸς τοὺς διὰ πενίαν βλασφημοῦν-
e'. T06 αὑτοῦ. Στίχοι ήρῷοι είς τὴν σταύρωσιν. τας τὴν Πρόνοιαν.
ςό Τοῦ αὐτοῦ. Τῷ ὀρφανοτρόερῳ διὰ τὴν κατα· ις’. Τοῦ αὐτοῦ. El; τὸ εὐαγγελικδν ῥητόν. ‹ Καὶ
σχοῦσαν λοίμωξιν. αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ὲν πνεύματι καὶ
ζ’. Τοῦ αὐτοῦ. Τῷ αὐτῷ ἐπιστολή.. δυνάμει Ἡλίου (3). ι
η’. Τοῦ αὑτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ μητροπολίτῃ Τραῳ ιζ’. Τοῦ αὑτοῦ. ’Δνατροπὴ τοῦ· Πενίη σοφίαν
πιεζοῦντος.
. ἔλαχεν.
θ’. Τοῦ αὐτοῦ. ’Υπὲρ τῆς γλώττης τοῦ ὀρφανο- ιη’. Τοῦ αὐτοῦ. Ἀμαθὴς, ἢ παρὰ ἑαυτῷ γραμμας
τρόφου καὶ νομοφύλακος. _ τικός.
ι’. Τοῦ αὑτοῦ. Είσιτήριος τῷ ὀρφανοτρὸφῳ ’ ὅτε Β ιθ). Τοῦ αὐτοῦ. Φιὶνιπλὰτων, ἢ σκυτοδέψης.
δὶς τὴν τοῦ ὀρφανοτρόφου ἀξίαν ἔλαϐεν. κ’. Τοῦ αὐτοῦ. Δήμιος, ἢ ίατρό-ς.
(_i) Le vrai litre esti Tsfp‘ticuxmlaggsia καὶ
ρῷα είς τὰ. κεφαιξαιωξᾷξς ῥήθέντςῖ ὲν ’ἑῇ Γραφῇ.
rgzu‘mlenta sive capitafllibraruin sacrorum: ’γ ξ ” Ωνέςιὶῤ. γ, cup: 45, ¢.'X,"pa§.’517i.j
algu ferranquece personnage ne_ peut-étre νβῖίᾇοᾲἰξῖῖξ
le nemo que (ἱβὶαείιηκέ ρνοιεςάίξιιδ, ᾱοῖιζήρέιτιέ
legent, verum judicabunt. Joannes Meursius, in N0tis ad Constantinum iPorpbyroéennetam δέ
strando imperio, cap. 51, laudat Theodori Prodromi Lexicon; et librum De accentibus, in οιοεεαι-ίδζᾷέε.
stomacho leges. Et fere syllabarum ratio nulla est. Adeo invita Minerva illa scripsit! lambica et politica
non infeliciter producuntur: et sipauca excipias, inter poetarum non infimi nominis carmina ac'censeri
possent. Habent enim acumen, et orationem ingrate non ferres. [dque ut plane dijudices apponam hic
nonnulla illius adhuc inedita:
Ε’ίς tati/lar.
ξΕκ παιδιᾶς, ἄριστε, τῆς ἐκ τῶν κύϐων
[Ῑροσϐεὶς ἐναργὲς εικόνισμα καὶ τύπον
[ἰξοῦ τεανστρᾴφοῦ τε καὶ πολυστρόφου βίον,
μᾶλλονῌείπεῖν ζῳγραφήσας eti βίον
Ἀντικρυς ὄντα παιδιᾶς μήδὲν πλέον (li).
(Hi-Exin Allatius ponit ex Prodromo fiis‘licha γραὸς, ycaurtgeo odio plenum, quae nos omittenda
:iimtct είς δακτυλον ἔχοντα σφραῖίδα Ίἐριῖἰντςιις
660’etc. item longum carmen {ciui φιλόπόρνοῦ
*-
———-———_—____——__.______.___________
OPERUM THEOD'
JUXTA CODICEM VATICANUM cccv A F. J. G. LA PORTE DU THEIL
latim ιι Eximit: des nm. de la bibliothéque du foi,;.()l8ni;’llé. 496-560 ; tom. VH, parte 1i, p. ΞΗ sqq.; tam. νιι.
ΠῙΝΑΞ ΑΚΡΙΒΗΣ ἸῊΣ ΠΑΡΟ ΥΣΗΣ Π ΥΞΙΔ ΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟ Υ.
ι’. Τετράστιχα ἰαμϐεῖα καὶ ἡρῷα (ι) Α ια’. Τοῦ αὑτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ αὐτῷ.
β’. Τοῦ αὐτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ ἐφόρῳ. ιβ’. Τοῦ αὐτοῦ. Τῷ αὐτῷ, ὅτε δὶς ὀρφανοτρόφος
γ’. Τοῦ αὐτοῦ. Εὐχαριστήριος τῷ νομοφύλακι, ἐγένετο, στίχοι ίαμὸετοι, ήρῷοι.
πρωτεκδίκῳ (2), καὶ ὁρφαντορόφῳ , τῷ κυρίῳ ιγ’. Ἐλεγεῖοι καὶ Ἀνακρεόντειοι.
’Δλιξίῳ Ἀριστηνῷ ιδ’. Τοῦ αὐτοῦ. Εἰς τὸν Καίσαρα, ἢ ὑπὲρ πραη
δ’. Τοῦ αὑτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ λογοθέτῃ, κυρίῳ Στε- σινου,
φᾶνῳ τῷ Μέλητι. ts'.T06 αὐτοῦ. Πρὸς τοὺς διὰ πενίαν βλασφημοῦν-
e'. T06 αὑτοῦ. Στίχοι ήρῷοι είς τὴν σταύρωσιν. τας τὴν Πρόνοιαν.
ςό Τοῦ αὐτοῦ. Τῷ ὀρφανοτρόερῳ διὰ τὴν κατα· ις’. Τοῦ αὐτοῦ. El; τὸ εὐαγγελικδν ῥητόν. ‹ Καὶ
σχοῦσαν λοίμωξιν. αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ὲν πνεύματι καὶ
ζ’. Τοῦ αὐτοῦ. Τῷ αὐτῷ ἐπιστολή.. δυνάμει Ἡλίου (3). ι
η’. Τοῦ αὑτοῦ. Ἐπιστολὴ τῷ μητροπολίτῃ Τραῳ ιζ’. Τοῦ αὑτοῦ. ’Δνατροπὴ τοῦ· Πενίη σοφίαν
πιεζοῦντος.
. ἔλαχεν.
θ’. Τοῦ αὐτοῦ. ’Υπὲρ τῆς γλώττης τοῦ ὀρφανο- ιη’. Τοῦ αὐτοῦ. Ἀμαθὴς, ἢ παρὰ ἑαυτῷ γραμμας
τρόφου καὶ νομοφύλακος. _ τικός.
ι’. Τοῦ αὑτοῦ. Είσιτήριος τῷ ὀρφανοτρὸφῳ ’ ὅτε Β ιθ). Τοῦ αὐτοῦ. Φιὶνιπλὰτων, ἢ σκυτοδέψης.
δὶς τὴν τοῦ ὀρφανοτρόφου ἀξίαν ἔλαϐεν. κ’. Τοῦ αὐτοῦ. Δήμιος, ἢ ίατρό-ς.
(_i) Le vrai litre esti Tsfp‘ticuxmlaggsia καὶ
ρῷα είς τὰ. κεφαιξαιωξᾷξς ῥήθέντςῖ ὲν ’ἑῇ Γραφῇ.
rgzu‘mlenta sive capitafllibraruin sacrorum: ’γ ξ ” Ωνέςιὶῤ. γ, cup: 45, ¢.'X,"pa§.’517i.j
algu ferranquece personnage ne_ peut-étre νβῖίᾇοᾲἰξῖῖξ
le nemo que (ἱβὶαείιηκέ ρνοιεςάίξιιδ, ᾱοῖιζήρέιτιέ