PG 133, col. 120
,, δi ρ7
s æ« s
oA
rrr
ATIOIICO.
σον βααιιλικοῦ καὶ θείου γράμματος πρός τόνæ
Καθολικόν Ἀρμενίων. Κατέστρωται δὲ ἐν τῷ
παρόντι βιβλίῳ τῆς διιαλέξεως οὐ μάτην· δη-
λοῦται γὰρ ἐκ τῆς αὐτοῦ περιλήύεως ἡ τοῦ
συγγράμματος ὑπόθεσις ἄπασι (1).
Μανουὴλ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς Πορ-
φυρογέννητος,θεοστεφὴς, ἄναξ, κραταιὸς,ὑψηλὸς, ἀεὶ
αὕγουστος καὶ αὐτοκράτωρ ωμαίων ὁ Κομνηνὸς,
τῷ τιμιωτάτῳ καὶ εὐλαβεστάτῳ Καθολικῷ τῶν Ἀρ-
μενίων τὴν χάριν αὐτοῦ.
Ἡ βασιλεία μου πολλάκις (2) ἀναμαθοῦσα παρʼ
ὑμῶν ὅτι ἀγαθός ἐστιν ὁ ὑμέτερος σκοπὸς καὶ τὸ
θέλημα περὶ τὴν τῶν Χριστιανῶν ὀρθόδοξον πίστιν,
καὶ ὅτι ἔτοιμοί ἐστε, ἀναδιδαχθέντες τὰ παρὰ τῆς
Ἐκκλησίας τῆς ἀγίας αἰτιώμενα, διʼ ἅπερ οὐ προσ-
δέχεται ὑμᾶς ὡς μὴ ὀμοφρονοῦντας αὐτῇ, ἀσμένως
δππίοδέξασθαι τὸν τοῦτον λόγον, καὶ θεῖναι τὸ μέρος
ὑμῶν μετὰ τῆς ἀγιωτάτης Ἐκκλησίας, μεγάλως
ἐπήνεσε καὶ ἀπεδέξατο τὴν ὑμετέραν σύνεσιν· καὶ
κοινωσαμένη περὶ τούτου τῷ τε ἀγιωτάτῳ πατριάρχῃ
καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ, καὶ ἔτοιμον εὐροῦσα
καὶ εὐπειθὲς τὸ μέρος ἅπαν τῆς ἀγιωτάτης Ἐκκλη-
σίας πρὸς τὴν ὑμετέραν ὑποδοχὴν, εἴπερ ὀρθῶς ὑμᾶς
καὶ εὐσεβῶς διαγνοίη φρονήσαντας, ἐπὶ τοῦτο τὸν
παρόντα λίζιον τῆς βασιλείας μου τὸν μαῖστωρα
Θεωριανὸν καὶ φιλόσοφον πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλά-
βειαν ἡ βασιλεία μου ἐξαπέστειλε, σὺν ἅμα τῷ καθ-
ηγουμένῳ τῆς Ἀρμενικῆς μονῆς τῆς ἐν Φιλιππου-
hæc epistola; etenim Leunclavius qui primam edi-
dit disputatiouem, nonnisi externam superscriptio-
nem epistolæ habnit, ut infrs dicam.
(2) Innuit, ut puto, imperator varias ad Græcοs
Nersetis epistolas de suæ Ecclesiæ dogmatibus, quæs
Armeniace ante hos annos sunt editæ, a nomns au
tem Latine quoque edendæ sunt.
s æ« s
oA
rrr
ATIOIICO.
σον βααιιλικοῦ καὶ θείου γράμματος πρός τόνæ
Καθολικόν Ἀρμενίων. Κατέστρωται δὲ ἐν τῷ
παρόντι βιβλίῳ τῆς διιαλέξεως οὐ μάτην· δη-
λοῦται γὰρ ἐκ τῆς αὐτοῦ περιλήύεως ἡ τοῦ
συγγράμματος ὑπόθεσις ἄπασι (1).
Μανουὴλ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς Πορ-
φυρογέννητος,θεοστεφὴς, ἄναξ, κραταιὸς,ὑψηλὸς, ἀεὶ
αὕγουστος καὶ αὐτοκράτωρ ωμαίων ὁ Κομνηνὸς,
τῷ τιμιωτάτῳ καὶ εὐλαβεστάτῳ Καθολικῷ τῶν Ἀρ-
μενίων τὴν χάριν αὐτοῦ.
Ἡ βασιλεία μου πολλάκις (2) ἀναμαθοῦσα παρʼ
ὑμῶν ὅτι ἀγαθός ἐστιν ὁ ὑμέτερος σκοπὸς καὶ τὸ
θέλημα περὶ τὴν τῶν Χριστιανῶν ὀρθόδοξον πίστιν,
καὶ ὅτι ἔτοιμοί ἐστε, ἀναδιδαχθέντες τὰ παρὰ τῆς
Ἐκκλησίας τῆς ἀγίας αἰτιώμενα, διʼ ἅπερ οὐ προσ-
δέχεται ὑμᾶς ὡς μὴ ὀμοφρονοῦντας αὐτῇ, ἀσμένως
δππίοδέξασθαι τὸν τοῦτον λόγον, καὶ θεῖναι τὸ μέρος
ὑμῶν μετὰ τῆς ἀγιωτάτης Ἐκκλησίας, μεγάλως
ἐπήνεσε καὶ ἀπεδέξατο τὴν ὑμετέραν σύνεσιν· καὶ
κοινωσαμένη περὶ τούτου τῷ τε ἀγιωτάτῳ πατριάρχῃ
καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ, καὶ ἔτοιμον εὐροῦσα
καὶ εὐπειθὲς τὸ μέρος ἅπαν τῆς ἀγιωτάτης Ἐκκλη-
σίας πρὸς τὴν ὑμετέραν ὑποδοχὴν, εἴπερ ὀρθῶς ὑμᾶς
καὶ εὐσεβῶς διαγνοίη φρονήσαντας, ἐπὶ τοῦτο τὸν
παρόντα λίζιον τῆς βασιλείας μου τὸν μαῖστωρα
Θεωριανὸν καὶ φιλόσοφον πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλά-
βειαν ἡ βασιλεία μου ἐξαπέστειλε, σὺν ἅμα τῷ καθ-
ηγουμένῳ τῆς Ἀρμενικῆς μονῆς τῆς ἐν Φιλιππου-
hæc epistola; etenim Leunclavius qui primam edi-
dit disputatiouem, nonnisi externam superscriptio-
nem epistolæ habnit, ut infrs dicam.
(2) Innuit, ut puto, imperator varias ad Græcοs
Nersetis epistolas de suæ Ecclesiæ dogmatibus, quæs
Armeniace ante hos annos sunt editæ, a nomns au
tem Latine quoque edendæ sunt.