PG 135, col. 500
συνεισελqόντες, τὸν πλοῦν πρὸς Ἰεροσόλωῶα ἔδρων·
τότε γὰρ καὶ Ἀλαμάνων ἀρχων μετὰ ἐννακοσίων
χιλιάδων, ός φασι, στρατοπέδων, πρὸς Ἰεροσόλυμα
καὶ αὐτὸς τήν ὁομῆν ἐποιεῖτο. Παρελqὼν δὲ τῆν χώ-
ραν τοῦ Ἰκονίου, καὶ τὰ ἀνατολικὰ μέρη ὅιερχό-
μενος, διεφθάρησαν τὰ στρατοπεδα τῷ μήκει τῆς
δδοῦ, καὶ τῷ λιμῷ καὶ τῇ δίψει ὁ δʼ αὐτῶν βασιλεὺς
ἔν τινι ποταμῷ ἀπεπνίγη ἐποχούμενος λππῳ Ἰγ-
κλίτερ δὲ τῇ Κύπρῳ παραβαλὼν, εὗρεν αὐτήν ὁ
πανάθλιος ὡς τιθηνοῦσαν μητέρα καὶ εἱ μή γά-
γονε τοῦτο, τὰ τοῦ Ἀλαμάνου ἴσως ἔμελλε πείσε-
σθαι καὶ αὐτός. Πῶς δὲ Κόπρον [An Κύπρος?) ἐάλω,
ἐπιδρομάδην λέξω καὶ τοῦτο.
δ. ς ἐγένετο ἐν χρήσει ὁ ἐν μακαρίᾳ τῇ λήξει εὐ-
σεβέστατος βασιλεὺς Μανουήλ ὁ Κομνηνὸς φρσυρὸν
στεῖλαί τινα πρὸς τὰ βασιλικὰ φρούρια τῆς Ἀρ-
μενίας στέλλει τινὰ τῶν αὐτοῦ πυγγενῶν κομιδῇ
νέον, Ἰσαάκιον τοῦνομα ὅς χρόνους τινὰς τὰ κάσρτεα
περιφυλάξας, συνάπτει πόλεμον μετὰ τῶν ἐρμε
νίων· καὶ παρʼ αὐτῶν ἀλωθεῖς, πιπράσκεται τοῖς
Λατίνοις. Οἱ δὲ σιδηροέσμιον αὐτὸν κατεῖχον χρό-
νοις ὶκανοῖς, Ὁν γὰρ τελευτήσας βασιλεὺς Μα-
νουήλ θεῖος αὐτοῦ, ἐάσας τήν βασιλεὶαν Ἀλείίῳ
τῷ υὶῷ αὐτοῦ παιδαρίῳ ὅντι καὶ αὐτῷ. Διʼ ἢν αἶτίαν,
συμβασιλεύσας αὐτῷ Ἀνδρόνικος θεῖος αὐτοῦ,
ἀναιρεῖ τὸ παιδάριον, κκρατήσας τῆς βασιλείας. Δυσ-
ωπηδεὶς δὲ παρὰ τῆς συγκλήτου βουλής, στέλλει
καῖ ἐξωνεῖται ἐκ Λατίνων τὸν
πάμπολλα λύτρα,
ῥηθεντα Ἰσαάκιον. Ὁς ἐλqὼν ἐν τῇ Κύπρῳ κρτεῖ
αύτήν, καὶ φημίζεται βασιλεύς. Καί κρατεῖ αὐτῆν
ἐπὶ χρόνους ζ. Ἐκάκωσε δὲ οὐ τήν χώραν ἀπλῶς,
καὶ τῶν πλουσίων τοὺς βίους καῇόλου διήρπασεν
ἀλλὰ καὶ τοὺς ἱδίους ἀρχοντας αύτοῦ ποινηλατῶν κα-
εκάστην καὶ θλίβων, ὥστε πάντας ἐν ἀμηχανίᾳ
διάγειν, καὶ τρύπον τινὰ ἐπιζητοῦντας φεύξασθαι
ἀπʼ αὐτοῦ.
Τυότων δὲ οὕτως ἐχόντων, ἴδοὺ καὶ Ἰγκλίτερ
προσβάλει τῇ Κύπρῳ· καὶ θᾶττον πρὸς αὐτὸν
ἔδραμον πάντες. Τότε ὁ βασιλεὺς, ἔρημος ἐναπομείνας
λαοῦ, προῦδωκε καὶ αύτὸς, χερσὶ τῶν Ἰγκλιτέῥῥων,
Ὁν καί δήσας σιδήροις, καὶ τοὺς αὐτοῦ θησαυροὺς
διαρπάσας σφόδρα πολλοὺς, καὶ τήν χώραν σπυλεύ-
σας δεινῶς, ἀποπλεῖ πρὸς Ἰερουσαλεμ, πλοῖα κατα-
λείψας τοῦ σχιδεύειν (6) τήν χώραν, καῖ στέλλειν
ὅπισεεν αὐτοῦ. Τῷ δὲ βασιλεῖ Κόπρου Ἰσαακίῳ
κατακλείει σιδηροδεσμίῳ ἐν καστέλλῳ καλουμένῳ
Μαρκάππῳ. Κατὰ δὲ τοὺ ὁμοίου αὐτῷ Σαλαχαντί-
Quadraginta socits communior.
Quts aduersustottantosouemanusarmataslevaverit?
Quisconlra martprutm coAortem pugnam institueri
ide, prata, cum quibus miht conffᾳcturus st,
Quantooue cum excercilu audes mntrs certamen.
lta intelligo et interpretor versus, in quibus
fassus est vir doctus se nescirequid esset σχἑδος et
σχιδευτά. Est procul dubiο σχέδος idem ac σχεδία.
Atque ita ex metaphora, velimmo etiar exponi
Nilum narratione 1, pagχ. 19, καῖ ἔκειντο καθεό-
δειν νομιζόμμενοι σχεδίαι ὡπλισμένων νεκρῶν.
Et pacebant, dormirs mmm, pantes seu ratss armaso-
rum mortuorttm.
τότε γὰρ καὶ Ἀλαμάνων ἀρχων μετὰ ἐννακοσίων
χιλιάδων, ός φασι, στρατοπέδων, πρὸς Ἰεροσόλυμα
καὶ αὐτὸς τήν ὁομῆν ἐποιεῖτο. Παρελqὼν δὲ τῆν χώ-
ραν τοῦ Ἰκονίου, καὶ τὰ ἀνατολικὰ μέρη ὅιερχό-
μενος, διεφθάρησαν τὰ στρατοπεδα τῷ μήκει τῆς
δδοῦ, καὶ τῷ λιμῷ καὶ τῇ δίψει ὁ δʼ αὐτῶν βασιλεὺς
ἔν τινι ποταμῷ ἀπεπνίγη ἐποχούμενος λππῳ Ἰγ-
κλίτερ δὲ τῇ Κύπρῳ παραβαλὼν, εὗρεν αὐτήν ὁ
πανάθλιος ὡς τιθηνοῦσαν μητέρα καὶ εἱ μή γά-
γονε τοῦτο, τὰ τοῦ Ἀλαμάνου ἴσως ἔμελλε πείσε-
σθαι καὶ αὐτός. Πῶς δὲ Κόπρον [An Κύπρος?) ἐάλω,
ἐπιδρομάδην λέξω καὶ τοῦτο.
δ. ς ἐγένετο ἐν χρήσει ὁ ἐν μακαρίᾳ τῇ λήξει εὐ-
σεβέστατος βασιλεὺς Μανουήλ ὁ Κομνηνὸς φρσυρὸν
στεῖλαί τινα πρὸς τὰ βασιλικὰ φρούρια τῆς Ἀρ-
μενίας στέλλει τινὰ τῶν αὐτοῦ πυγγενῶν κομιδῇ
νέον, Ἰσαάκιον τοῦνομα ὅς χρόνους τινὰς τὰ κάσρτεα
περιφυλάξας, συνάπτει πόλεμον μετὰ τῶν ἐρμε
νίων· καὶ παρʼ αὐτῶν ἀλωθεῖς, πιπράσκεται τοῖς
Λατίνοις. Οἱ δὲ σιδηροέσμιον αὐτὸν κατεῖχον χρό-
νοις ὶκανοῖς, Ὁν γὰρ τελευτήσας βασιλεὺς Μα-
νουήλ θεῖος αὐτοῦ, ἐάσας τήν βασιλεὶαν Ἀλείίῳ
τῷ υὶῷ αὐτοῦ παιδαρίῳ ὅντι καὶ αὐτῷ. Διʼ ἢν αἶτίαν,
συμβασιλεύσας αὐτῷ Ἀνδρόνικος θεῖος αὐτοῦ,
ἀναιρεῖ τὸ παιδάριον, κκρατήσας τῆς βασιλείας. Δυσ-
ωπηδεὶς δὲ παρὰ τῆς συγκλήτου βουλής, στέλλει
καῖ ἐξωνεῖται ἐκ Λατίνων τὸν
πάμπολλα λύτρα,
ῥηθεντα Ἰσαάκιον. Ὁς ἐλqὼν ἐν τῇ Κύπρῳ κρτεῖ
αύτήν, καὶ φημίζεται βασιλεύς. Καί κρατεῖ αὐτῆν
ἐπὶ χρόνους ζ. Ἐκάκωσε δὲ οὐ τήν χώραν ἀπλῶς,
καὶ τῶν πλουσίων τοὺς βίους καῇόλου διήρπασεν
ἀλλὰ καὶ τοὺς ἱδίους ἀρχοντας αύτοῦ ποινηλατῶν κα-
εκάστην καὶ θλίβων, ὥστε πάντας ἐν ἀμηχανίᾳ
διάγειν, καὶ τρύπον τινὰ ἐπιζητοῦντας φεύξασθαι
ἀπʼ αὐτοῦ.
Τυότων δὲ οὕτως ἐχόντων, ἴδοὺ καὶ Ἰγκλίτερ
προσβάλει τῇ Κύπρῳ· καὶ θᾶττον πρὸς αὐτὸν
ἔδραμον πάντες. Τότε ὁ βασιλεὺς, ἔρημος ἐναπομείνας
λαοῦ, προῦδωκε καὶ αύτὸς, χερσὶ τῶν Ἰγκλιτέῥῥων,
Ὁν καί δήσας σιδήροις, καὶ τοὺς αὐτοῦ θησαυροὺς
διαρπάσας σφόδρα πολλοὺς, καὶ τήν χώραν σπυλεύ-
σας δεινῶς, ἀποπλεῖ πρὸς Ἰερουσαλεμ, πλοῖα κατα-
λείψας τοῦ σχιδεύειν (6) τήν χώραν, καῖ στέλλειν
ὅπισεεν αὐτοῦ. Τῷ δὲ βασιλεῖ Κόπρου Ἰσαακίῳ
κατακλείει σιδηροδεσμίῳ ἐν καστέλλῳ καλουμένῳ
Μαρκάππῳ. Κατὰ δὲ τοὺ ὁμοίου αὐτῷ Σαλαχαντί-
Quadraginta socits communior.
Quts aduersustottantosouemanusarmataslevaverit?
Quisconlra martprutm coAortem pugnam institueri
ide, prata, cum quibus miht conffᾳcturus st,
Quantooue cum excercilu audes mntrs certamen.
lta intelligo et interpretor versus, in quibus
fassus est vir doctus se nescirequid esset σχἑδος et
σχιδευτά. Est procul dubiο σχέδος idem ac σχεδία.
Atque ita ex metaphora, velimmo etiar exponi
Nilum narratione 1, pagχ. 19, καῖ ἔκειντο καθεό-
δειν νομιζόμμενοι σχεδίαι ὡπλισμένων νεκρῶν.
Et pacebant, dormirs mmm, pantes seu ratss armaso-
rum mortuorttm.