PG 14, col. 50
xant, qui est omnium bona, nt antea ostendimus;
quodammodo sermones pars sunt Evangeii. Quod
Evangelium cum divulgandum esse dicatur in totο
mundo, nos per totum mundum non tantum intel-
ligimus terrestrem hunc locum, sed etiam omnem
globum ex cælo et terra, vel ex ctælis et terra.
Sed quid opus est diutius protrahere sermo-
nem de eo quid sit Evangelium ? Cum hæc au-
tem jam satis dicta sint, atque inde similia ex
Scripturis colligere possint qui minime stolidi
sunt et rudes, et intueti quam gloriam bono-
rum 17 in Christo Jesu exhibeat Evangelium,
tum ab hominibus, tum ab angelis administratum,
et, ut ego arbitror, etiam a principatibus et potesta-
tibus, a thronis et dominationibus, ac deinde ab
omni nomine, quod nominatur, non solum in hoc
sæculo, verum etiam in futuro, tum etiam ab ipso
Christo, hoc in loco finiemus quæ narranda esse
diximus ante interpretationem eorum quæ præle-
guntur his scriptis. Jam vero Deum oremus, nt
nobis sit adjumento per Christum in sancto Spiritu
ad explicandum mysticum sensumin verbis, perinde
ac thesaurum recondltum.
LExplicit præftio.
16. IPn principio erat Verbum . Hanc vocem,
prinipii, multa signilcare, non tantum gentiles
fstentur, sed etiam si quis observsre atque intelli.
gerevoluetit, undique colligens hoc nomen, et accu-
rate exquirens, qua de re in singulis Scripturarum
locis positum sit, inveniet muliplicem vocis hujus
significationem in divinis sermonibus esse. Est
namque princlpium aliud sransitus quod ad viam
pertinet et longitudinem, ut hæc verba declarant:
pæ bonæ principiums est facere justa . Cum enim
bona via sit longissima, ad eam in primis perti-
nere eam philosophiæ partem censendum est, quæ
in rerum actione versatur; quod ostenditur ex illis
verbis, lacere justa, cum quod reliquum est viæ,
id totum ad eam vim spectet quæ sita est in rerum
contemplatione, in quam etiam ipslus finem desi-
turum opinor, simul atque advenerit restitutio
quam vocant : eo quod tum temporis ne unus qui-
dem relinquendus sit inimicus, si quidem verum
est illud : Oportet enim eum regnare, doneς
posuerit omnes inimicos sub pedes suos, et novissi-
mus hostis aboleatur mors , Τum enim cognosccndi
Deum una erit actio eorum qui ad Deum pervene-
rint, duce eo Verbo quod est apud Deum : ut sic
sint in cognitione Patris formati omnes accurate
ilius, ut nunc solus ἔilius novit Patrem. Nam si
diligenter quis examinet, quando Patrem agnoscent
hi quibus revclat qui Patrem novit, et consideret
τέρα(β9), ἄλλʼὅτανγένωνται ἔν,ὡς Υἰὸς καὶ Πατὴρ ἔν videntem nunc per speculum etin ænigmate, videru
Co. αν, 25ιε6.
nus et Bodleianus resiituunt quæ desunt in editinne
IHnuetii.
(69) Κᾶν ππρορήτης τας ῇ, τὸν Πατέρα. Sic
recte habet codex Bodleianus; et ita legerunt er.-
rarius et Perionius; male antem in codd. Regio et
Barberino legitm, κἂν προφήτης, ἢ τὸν Πατέρα.-,
quodammodo sermones pars sunt Evangeii. Quod
Evangelium cum divulgandum esse dicatur in totο
mundo, nos per totum mundum non tantum intel-
ligimus terrestrem hunc locum, sed etiam omnem
globum ex cælo et terra, vel ex ctælis et terra.
Sed quid opus est diutius protrahere sermo-
nem de eo quid sit Evangelium ? Cum hæc au-
tem jam satis dicta sint, atque inde similia ex
Scripturis colligere possint qui minime stolidi
sunt et rudes, et intueti quam gloriam bono-
rum 17 in Christo Jesu exhibeat Evangelium,
tum ab hominibus, tum ab angelis administratum,
et, ut ego arbitror, etiam a principatibus et potesta-
tibus, a thronis et dominationibus, ac deinde ab
omni nomine, quod nominatur, non solum in hoc
sæculo, verum etiam in futuro, tum etiam ab ipso
Christo, hoc in loco finiemus quæ narranda esse
diximus ante interpretationem eorum quæ præle-
guntur his scriptis. Jam vero Deum oremus, nt
nobis sit adjumento per Christum in sancto Spiritu
ad explicandum mysticum sensumin verbis, perinde
ac thesaurum recondltum.
LExplicit præftio.
16. IPn principio erat Verbum . Hanc vocem,
prinipii, multa signilcare, non tantum gentiles
fstentur, sed etiam si quis observsre atque intelli.
gerevoluetit, undique colligens hoc nomen, et accu-
rate exquirens, qua de re in singulis Scripturarum
locis positum sit, inveniet muliplicem vocis hujus
significationem in divinis sermonibus esse. Est
namque princlpium aliud sransitus quod ad viam
pertinet et longitudinem, ut hæc verba declarant:
pæ bonæ principiums est facere justa . Cum enim
bona via sit longissima, ad eam in primis perti-
nere eam philosophiæ partem censendum est, quæ
in rerum actione versatur; quod ostenditur ex illis
verbis, lacere justa, cum quod reliquum est viæ,
id totum ad eam vim spectet quæ sita est in rerum
contemplatione, in quam etiam ipslus finem desi-
turum opinor, simul atque advenerit restitutio
quam vocant : eo quod tum temporis ne unus qui-
dem relinquendus sit inimicus, si quidem verum
est illud : Oportet enim eum regnare, doneς
posuerit omnes inimicos sub pedes suos, et novissi-
mus hostis aboleatur mors , Τum enim cognosccndi
Deum una erit actio eorum qui ad Deum pervene-
rint, duce eo Verbo quod est apud Deum : ut sic
sint in cognitione Patris formati omnes accurate
ilius, ut nunc solus ἔilius novit Patrem. Nam si
diligenter quis examinet, quando Patrem agnoscent
hi quibus revclat qui Patrem novit, et consideret
τέρα(β9), ἄλλʼὅτανγένωνται ἔν,ὡς Υἰὸς καὶ Πατὴρ ἔν videntem nunc per speculum etin ænigmate, videru
Co. αν, 25ιε6.
nus et Bodleianus resiituunt quæ desunt in editinne
IHnuetii.
(69) Κᾶν ππρορήτης τας ῇ, τὸν Πατέρα. Sic
recte habet codex Bodleianus; et ita legerunt er.-
rarius et Perionius; male antem in codd. Regio et
Barberino legitm, κἂν προφήτης, ἢ τὸν Πατέρα.-,