PG 140, col. 335
est. Fruatur igitur benignitate tua ac paterni-
tate. —- Deus mihi propitius esto ob sacras preces
tuas.
ληψεωξΜ· Ἀπολαυσάτω γοῦν τῆς σής ἁγαθότητος, δι’ ἦν τι εἶχες εἰς ἐκεῖνον πατρικὴν διάθεσιν, καὶ διὰ τὴν iu
τέρα-δ ἀξίωσιν. Ἲλεως εἴη μοι Θεὸς διὰ τῶν σῶν ἱερατάτων εὺχιῶν.
νΙ.1)οηιίηο Eustathio,Thessalonices archiepiscopo.
Tecum esse velim, domine sacratissime, luctus-
que vestri particeps esse, et concinere cum Jere—
mia aut etiam Ezechiele nostro,quia urbs tua eadem,
qua olim civitas sancta, calamitate premitur. Sed
cum hoc maxime tempore separati sumus, has
tibi litteras luctus mei testes mitto. Quae urbs ab
hostibus capta est ἰ Prima videlicet post primam et
omnium vere reginam tquantum Romeeorum in-
fortunium sol vidit! Eheu, armorum Italorum vim
perniciosam ! Quot naves cum ipsis nautis mare
Siculum absorpsit! Quam urbem inundavit! Vae
Telchinisl Proh invidiam, quae urbis secundis
rebus adversaria terra marique repit, utrinque
protectam funditus perdidit. Cujus tandem urbs
sancta criminis rea neque patroni urbani, nec ar-
chiepiscopi venerabilis, nec omnium piorum sup-
plicationibus salvari potuit? quis enim pro Thes-
salonice pia vota, communi hospitio non fecisset?
Preces nostrae vanaa fuerunt; Deus enim amaritu-
dinis calicem omnibus hauriendum obtulit et ci-
vitatem luxuriosam perdidit. Quem unquam Thes-
salonice aut Byzantio advenientem autin quemvis
locum proficiscentem hospitio non excepit? quae
instar cordis in imperio sita erat uni Byzantio post-
ponenda,multis in rebus aequiparandamunc com-
muni plaga flagellata jacet. Nec mirum, te, sanc-
tissime, plus quam caeteros perpessum esse. Deus
enim qui omnium vires metitur, adaequatuin cui-
que onus imponit, et dum homini efleminato nil
portare valenti parcit, fortissimis quibusque quo-
rum tu numero ascribendus videris, durissima
pericula, utpote honorem inde consecuturis obe-
unda proponit. Quare absurdum esset virum con-
solari voluisse qui nos ipsos omnem sapientiam
edocet, et quem Deus per multos annos conservet!
Φιλεί γὰρ τὸ Οεῐον τὰς δυνάμεις μετρεῖν, καὶ ταῖς δυνάμεσιν ἐπάγειν τὸ βάρος τῆς πείρας ἀνάλογον. Καὶ
ὧσπερ τὸν μαλακὸν καὶ οἷον μηδὲν φέρειν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν καθῆκεν εἰς οὐδὲν δυσχερὲς, ἵνα πρὸς τῷ μηδέν τι
κερδᾶναι καὶ⁵ τῇ λύπῃ καταποθῇ, οὕτω τῷ γενναίῳ κατὰ σε καὶ τὴν πεῖραν τῶν ἀϐουλήτων καὶ πάλην ποιονωὲνῳ εν-
δοκιμὴσεως θερμοτέραν τὴν παρα τῶν κινδύνων ἐπήνεγκε πύρωσιν· Ἀπειρὸκαλον οὖν τοιῷδε ἀνδρὶ παραμυθητικόν
ὶπιστιλλιιν, ὃν ἔχομεν αὐτοί πάσης φιλοσοφίας διδάσκαλον, ἀεὶ φυλαττόμενον ποιρὰ Θεοῦ πολυχρόνιον.
tate. —- Deus mihi propitius esto ob sacras preces
tuas.
ληψεωξΜ· Ἀπολαυσάτω γοῦν τῆς σής ἁγαθότητος, δι’ ἦν τι εἶχες εἰς ἐκεῖνον πατρικὴν διάθεσιν, καὶ διὰ τὴν iu
τέρα-δ ἀξίωσιν. Ἲλεως εἴη μοι Θεὸς διὰ τῶν σῶν ἱερατάτων εὺχιῶν.
νΙ.1)οηιίηο Eustathio,Thessalonices archiepiscopo.
Tecum esse velim, domine sacratissime, luctus-
que vestri particeps esse, et concinere cum Jere—
mia aut etiam Ezechiele nostro,quia urbs tua eadem,
qua olim civitas sancta, calamitate premitur. Sed
cum hoc maxime tempore separati sumus, has
tibi litteras luctus mei testes mitto. Quae urbs ab
hostibus capta est ἰ Prima videlicet post primam et
omnium vere reginam tquantum Romeeorum in-
fortunium sol vidit! Eheu, armorum Italorum vim
perniciosam ! Quot naves cum ipsis nautis mare
Siculum absorpsit! Quam urbem inundavit! Vae
Telchinisl Proh invidiam, quae urbis secundis
rebus adversaria terra marique repit, utrinque
protectam funditus perdidit. Cujus tandem urbs
sancta criminis rea neque patroni urbani, nec ar-
chiepiscopi venerabilis, nec omnium piorum sup-
plicationibus salvari potuit? quis enim pro Thes-
salonice pia vota, communi hospitio non fecisset?
Preces nostrae vanaa fuerunt; Deus enim amaritu-
dinis calicem omnibus hauriendum obtulit et ci-
vitatem luxuriosam perdidit. Quem unquam Thes-
salonice aut Byzantio advenientem autin quemvis
locum proficiscentem hospitio non excepit? quae
instar cordis in imperio sita erat uni Byzantio post-
ponenda,multis in rebus aequiparandamunc com-
muni plaga flagellata jacet. Nec mirum, te, sanc-
tissime, plus quam caeteros perpessum esse. Deus
enim qui omnium vires metitur, adaequatuin cui-
que onus imponit, et dum homini efleminato nil
portare valenti parcit, fortissimis quibusque quo-
rum tu numero ascribendus videris, durissima
pericula, utpote honorem inde consecuturis obe-
unda proponit. Quare absurdum esset virum con-
solari voluisse qui nos ipsos omnem sapientiam
edocet, et quem Deus per multos annos conservet!
Φιλεί γὰρ τὸ Οεῐον τὰς δυνάμεις μετρεῖν, καὶ ταῖς δυνάμεσιν ἐπάγειν τὸ βάρος τῆς πείρας ἀνάλογον. Καὶ
ὧσπερ τὸν μαλακὸν καὶ οἷον μηδὲν φέρειν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν καθῆκεν εἰς οὐδὲν δυσχερὲς, ἵνα πρὸς τῷ μηδέν τι
κερδᾶναι καὶ⁵ τῇ λύπῃ καταποθῇ, οὕτω τῷ γενναίῳ κατὰ σε καὶ τὴν πεῖραν τῶν ἀϐουλήτων καὶ πάλην ποιονωὲνῳ εν-
δοκιμὴσεως θερμοτέραν τὴν παρα τῶν κινδύνων ἐπήνεγκε πύρωσιν· Ἀπειρὸκαλον οὖν τοιῷδε ἀνδρὶ παραμυθητικόν
ὶπιστιλλιιν, ὃν ἔχομεν αὐτοί πάσης φιλοσοφίας διδάσκαλον, ἀεὶ φυλαττόμενον ποιρὰ Θεοῦ πολυχρόνιον.