PG 140, col. 345
ἄν εἴποιμι, ὅσοις καὶ οἵοις ἄχειροῦτο τὸ θέατρον
πιθκσιν, ἐκπλήττων ἄμα καὶ θέλγῶν καὶ συμπείθων
τοῖς καθ’ ἑαυτὸν, ὡς οὐδὲ τὰ τῶν παλαιῶῦ ἄρα θαύ-
ματα καθάπαξ μεμύθευτο ; Aude μὲν γὰρ κλέα
βασιλέων μεγαλουργῶν, καὶ ὑψιθρόνων πατριάρ-
Zur τὰ δ’ ἐπέῥρεον ἷθνεα σοφιστῶν καὶ παντοίων
ἑτέρων ἀκροατῶν, ὡς ὑπὸ κρουμάτων Ὀρφέως
dataria. Ἐξέπληττε δ’ αῦ ἀστράπτων καὶ βρον-
τᾱινὺπὲρ τὸν ξυγκυκῶντα ποτὲ τὴν Ἐλλάδα δημη-
γορία Περικλῆν, οἷς ὑπερεφώνει τὴν ύπερτονον
Δημοσθένους ἠχὼ καὶ τὸν ύῲήγορον ῥοῖζον Πολέμω-
20;, καὶ οἷς οὐδέν τι τῶν κοινῶν ἠνείχετο μὴ οὺ Β
καινῶς οραζειν ἐκ τῆς τοῦ φράζειν πολλῆς περιου-
cur; καὶ καινοπρεποῡς ἀφθονίας καὶ περιττότητος,
ινκ ἀλλόκοτα ὁνοματοθετῶν, ἢ μεταφέρὼν ανασε
magna, ἢ παφλοξσμασι διθυράμϐων ἐκτραχυνόμε-
νῦς. ἢ παρακρημνοις ἔκτραχηλίζόμινος ὃριμυτησι.
Trita γὰρ τῶν τηνικαῦτα παρανομίαις τῆς τέχνης
χρωμένων πλημμέληματα οῖ τοῦ μὲν ἀληθοῦς ὕψους
τῶν λόγων οὐκ ἐφικνούμενοι, επὶ τὸν ὑπόκενον καὶ
τομφολνγὼδη κενεμϐατοῦντες ὀγκον κατέπιπτον.
εἶτα τὴν ἠνιοχουσαν οὐκ ἔχοντες ἐπιστήμην, ἀλογι-
ττως ἣγοντό, τε καὶ ἐφέροντο, κειν’ ὄχεα καθ’ Ὀμη
ιον κροτέοντες. Ei δὲ καὶ κάλλους τοῦ περὶ λόγους
imaue, τοῦ μὲν ὄντος, ὡς ὁ Ἰξίῶν τῆς ’Ἥρας
Πηνελόπης οἱ φνηστῆρες, άπεσφάλλοντο·
καὶ τῆς
ιῖδωλον δέ τι ἀνεμώλιον ἡ θεραπαινίδιον πορνικῇ C
κομμωτικῇ διεσκευασμένον πειρῶντες ἐλάνθανον
ἐκπονὶς. Ὠσπερ καὶ, ὅτε βουληθεῖεν ἐξαλλάττοντες
νὰὶοίοί τινες φαίνεσθαι, τοῦ μεν καινοτέρου τρόπον,
καὶ ᾱσον 7'; σχῆμα γοῦν ἢ ὄνομα ἐκ τοῦ καθωμιλη-
μέλον εἰς τὸ ἀθικτότερον μεθαρμόσασθαι, εἶδες ἂν
ενς ἄνδρας οὐδ’ €771); ἣκοντας, τῆς ποητικῆς ὃὲ
μονον τὴν τραχυτέραν συμφορούντας άμαξαις,
τω
καταλογάδην
καὶ πεζαιτέρῳ, και οἷον ἐπίϐλημα
πορφύρας (px-37¢“; ἐπιῤῥίπτοντας ράκεσί, μᾶλλον
δὲ τῆς ἐθαὸος καὶ Ἕλληνος ῥητορικῆς, ἔκφυλον
τινα σκευήν μεταμπισχομένους, ἐπὶ τῷ σφῶν αὐτῶν
οὐκ ιύσχήμονι, ὡς καὶ τὴν Περσικήν στοχὴν τῆς
Μακεδονικῆς φασι μετενὸὑσασθαι τόν Ἀγέξανδρον·
ἕως ό πολὺς τήν γλῶτταν Εὐστάθιος προστάτης καὶ
σωτὴρ ἀνεφανη τῆς τέχνης κινδυνευούσης, εἰπερ
ποτε τηνικαῦτα, κατὰ τὴν Πλατωνικὴν διαϐολὴν τοῦ
χηροῡ τῶν τεχνῶν διαγράφεσθαι, καὶ μηδὲ πολιτικοῦ
τινος καλεῖσθαι μορίου εἴδωλον. Οὐ γὰρ πρότερον
bim ἐπιστρέφων καὶ μεταῤῥυθμίζων (τοῦτο μὲν
εἷς ἓθεμίστευεν ἀπὸ τεχνικῶν ἀξόνων· τοῦτο δὲ, οἷς
ἒπιστιηριονικῶς ἐξεπονεῖτο πρὸς τά τῆς
τδμνύλων νόμων ῥητορικῆς ἐπανάγων κατά βραχὺ, πρὸς τὰ τῆς τέχνης τελευτῶν κατήγαγε πὰτρια.
’Λτε καὶ οὗτοι ποιοῦντες εὑ ἐνεκαλύπτοντο, παρόσον τὰ μεν κατ’ αὐτοὺς ἐκ παραθέσεως ἐξουθενοῦντο ὡς
ὕδωρ εἰκῆ διαπορευόμενον, τὰ δ’ Εὖσταθίου ὑπερεθαυμάζοντο, ὡς ἀτεχνῶς ἐοικότα χρυσίου ποταμῷ ῥὲοντι καὶ
{mnum δ’ - ᾶν εἴποιεν - ἁτό τοῦ Λιϐάνου κατὰ τό
λάλων ὧς εἰς πηγὴν ἀρχέγονον τόν ἐκεῖθεν ἐπωννμοῦντα καὶ ῥέοντα σοφιστὴν,
¹ Cant. iv, 45.
πιθκσιν, ἐκπλήττων ἄμα καὶ θέλγῶν καὶ συμπείθων
τοῖς καθ’ ἑαυτὸν, ὡς οὐδὲ τὰ τῶν παλαιῶῦ ἄρα θαύ-
ματα καθάπαξ μεμύθευτο ; Aude μὲν γὰρ κλέα
βασιλέων μεγαλουργῶν, καὶ ὑψιθρόνων πατριάρ-
Zur τὰ δ’ ἐπέῥρεον ἷθνεα σοφιστῶν καὶ παντοίων
ἑτέρων ἀκροατῶν, ὡς ὑπὸ κρουμάτων Ὀρφέως
dataria. Ἐξέπληττε δ’ αῦ ἀστράπτων καὶ βρον-
τᾱινὺπὲρ τὸν ξυγκυκῶντα ποτὲ τὴν Ἐλλάδα δημη-
γορία Περικλῆν, οἷς ὑπερεφώνει τὴν ύπερτονον
Δημοσθένους ἠχὼ καὶ τὸν ύῲήγορον ῥοῖζον Πολέμω-
20;, καὶ οἷς οὐδέν τι τῶν κοινῶν ἠνείχετο μὴ οὺ Β
καινῶς οραζειν ἐκ τῆς τοῦ φράζειν πολλῆς περιου-
cur; καὶ καινοπρεποῡς ἀφθονίας καὶ περιττότητος,
ινκ ἀλλόκοτα ὁνοματοθετῶν, ἢ μεταφέρὼν ανασε
magna, ἢ παφλοξσμασι διθυράμϐων ἐκτραχυνόμε-
νῦς. ἢ παρακρημνοις ἔκτραχηλίζόμινος ὃριμυτησι.
Trita γὰρ τῶν τηνικαῦτα παρανομίαις τῆς τέχνης
χρωμένων πλημμέληματα οῖ τοῦ μὲν ἀληθοῦς ὕψους
τῶν λόγων οὐκ ἐφικνούμενοι, επὶ τὸν ὑπόκενον καὶ
τομφολνγὼδη κενεμϐατοῦντες ὀγκον κατέπιπτον.
εἶτα τὴν ἠνιοχουσαν οὐκ ἔχοντες ἐπιστήμην, ἀλογι-
ττως ἣγοντό, τε καὶ ἐφέροντο, κειν’ ὄχεα καθ’ Ὀμη
ιον κροτέοντες. Ei δὲ καὶ κάλλους τοῦ περὶ λόγους
imaue, τοῦ μὲν ὄντος, ὡς ὁ Ἰξίῶν τῆς ’Ἥρας
Πηνελόπης οἱ φνηστῆρες, άπεσφάλλοντο·
καὶ τῆς
ιῖδωλον δέ τι ἀνεμώλιον ἡ θεραπαινίδιον πορνικῇ C
κομμωτικῇ διεσκευασμένον πειρῶντες ἐλάνθανον
ἐκπονὶς. Ὠσπερ καὶ, ὅτε βουληθεῖεν ἐξαλλάττοντες
νὰὶοίοί τινες φαίνεσθαι, τοῦ μεν καινοτέρου τρόπον,
καὶ ᾱσον 7'; σχῆμα γοῦν ἢ ὄνομα ἐκ τοῦ καθωμιλη-
μέλον εἰς τὸ ἀθικτότερον μεθαρμόσασθαι, εἶδες ἂν
ενς ἄνδρας οὐδ’ €771); ἣκοντας, τῆς ποητικῆς ὃὲ
μονον τὴν τραχυτέραν συμφορούντας άμαξαις,
τω
καταλογάδην
καὶ πεζαιτέρῳ, και οἷον ἐπίϐλημα
πορφύρας (px-37¢“; ἐπιῤῥίπτοντας ράκεσί, μᾶλλον
δὲ τῆς ἐθαὸος καὶ Ἕλληνος ῥητορικῆς, ἔκφυλον
τινα σκευήν μεταμπισχομένους, ἐπὶ τῷ σφῶν αὐτῶν
οὐκ ιύσχήμονι, ὡς καὶ τὴν Περσικήν στοχὴν τῆς
Μακεδονικῆς φασι μετενὸὑσασθαι τόν Ἀγέξανδρον·
ἕως ό πολὺς τήν γλῶτταν Εὐστάθιος προστάτης καὶ
σωτὴρ ἀνεφανη τῆς τέχνης κινδυνευούσης, εἰπερ
ποτε τηνικαῦτα, κατὰ τὴν Πλατωνικὴν διαϐολὴν τοῦ
χηροῡ τῶν τεχνῶν διαγράφεσθαι, καὶ μηδὲ πολιτικοῦ
τινος καλεῖσθαι μορίου εἴδωλον. Οὐ γὰρ πρότερον
bim ἐπιστρέφων καὶ μεταῤῥυθμίζων (τοῦτο μὲν
εἷς ἓθεμίστευεν ἀπὸ τεχνικῶν ἀξόνων· τοῦτο δὲ, οἷς
ἒπιστιηριονικῶς ἐξεπονεῖτο πρὸς τά τῆς
τδμνύλων νόμων ῥητορικῆς ἐπανάγων κατά βραχὺ, πρὸς τὰ τῆς τέχνης τελευτῶν κατήγαγε πὰτρια.
’Λτε καὶ οὗτοι ποιοῦντες εὑ ἐνεκαλύπτοντο, παρόσον τὰ μεν κατ’ αὐτοὺς ἐκ παραθέσεως ἐξουθενοῦντο ὡς
ὕδωρ εἰκῆ διαπορευόμενον, τὰ δ’ Εὖσταθίου ὑπερεθαυμάζοντο, ὡς ἀτεχνῶς ἐοικότα χρυσίου ποταμῷ ῥὲοντι καὶ
{mnum δ’ - ᾶν εἴποιεν - ἁτό τοῦ Λιϐάνου κατὰ τό
λάλων ὧς εἰς πηγὴν ἀρχέγονον τόν ἐκεῖθεν ἐπωννμοῦντα καὶ ῥέοντα σοφιστὴν,
¹ Cant. iv, 45.