PG 141, col. 1035
nostras calamitates pro dignitatecollacrymabit, et
pro iis quae nobis obvenere7miserabiliter planget ‘I
Α ι κ _ --ΖΔ-..ιω
illnc subsecuta est per universam partem occiduam
urbium et regionum, earumque omnium, direptio
et eversio : nvec alio modo, si quae versusOrientem
remanserant, impiorum 7Aga7renorum crudelem
dominatum subiere, exceptis paucis quibusdam,
quae Romani imperii antea pars minima exstitere,
- ' ' η _L._:...:.=
iit magnam sortem tum nostris, qui ex plurimis
paucissimi periculum vitarunt, reputatae sunt:
quibus res iinperii in angustum contracta parvis
⁸ ⁵ -“ ³ · ν *ης .ι ΛΞΜ
Eoncludilurtei'minis. Tovt tantaque ardua et ditii-
cultatum plena, quorum vel sola iuemoria excruciat Β pw'
animum, lita permittente Numine perpessi sumus
postquam “(omanis fratribus nos (quod utinam
nunquam factum {uisset Ξ) dissociavimus.
3.15ed nunc recens, cum prorsus nos revocari
voluit, qui mortificat Deus, et rursus viwticat, in
concordiam sic concessimus, ut unaChristianorum
Ecclesia in duas multo ab hinc tempore,in Latinos
nempe et Graecos,acloris malorum Satanaeimpro-
bitat7e divisa, rursum in unum pure convenerit, et
sententiarum contrarietate omnino dispulsa, una
iterum facta sit. Namque licet heri aut nudius
tertius nos cum Romanis associavimus, et pacem
nihil habituram insidiarum composuitnus,nihilo-
minus aliqui eos quasi iu pietate integros nondum
sibi iu antiquam concordiam rcdegerunt,quod uec-
tlumde Spiritu sancto sacra: Patrum voces omni-
bus, queniadmodum nunc, innotuerant. Sed quisc
narrabit potentias Domini, auditas facietlauda-
tiones ejus, quas in generationes et generationes
operatus est, ὀι nunc etiam operatur? Quis multi-
jugamillius sapientiam cnnuntiabil,qua ille nostra
η . . ..μημᾼξ
ordinans, providentia sibi nota plane dirigit? Cum
enim aliquando, uti illi complacitum fuit, miseri-
cordiaruiu Pater, et totius cosolationis Deus,
propter divitem illius iu nos misericordiam. duos
inaguos et praaclarissimos Ecclesiae oculos a se
invicem a multo tempore male disiunctus tlenuo
bene convenire constituit, ut una in fidei tinua-
mento ambularent, et. in faciem universae terrae
resplenderent, et fulgoris immensitate reliquae
piorum gentes discernerent.‘ non statim nec
repente licet momento temporis omnia possit, sed
veluti in primaeva rerum universarum creatione,
sic et nunc paulatim sibi beneplacita complet.
4. Et primum quidem pacem inter nos ipsos,
quam vel auribus percipere ιι multo tempore non
potuimus, pacis princeps et pater indicit, in eam
pluribus saepenumero animos uoslrosaccersens, et
concordiam cumRomauis,inquibusUeuut colimus,
nonnullos minime capere conspiciens, tanquam
praeoccupatos cognitione, propter ea quae majores
nostri routeuliosis et litigiosis disputationibusmon
pro iis quae nobis obvenere7miserabiliter planget ‘I
Α ι κ _ --ΖΔ-..ιω
illnc subsecuta est per universam partem occiduam
urbium et regionum, earumque omnium, direptio
et eversio : nvec alio modo, si quae versusOrientem
remanserant, impiorum 7Aga7renorum crudelem
dominatum subiere, exceptis paucis quibusdam,
quae Romani imperii antea pars minima exstitere,
- ' ' η _L._:...:.=
iit magnam sortem tum nostris, qui ex plurimis
paucissimi periculum vitarunt, reputatae sunt:
quibus res iinperii in angustum contracta parvis
⁸ ⁵ -“ ³ · ν *ης .ι ΛΞΜ
Eoncludilurtei'minis. Tovt tantaque ardua et ditii-
cultatum plena, quorum vel sola iuemoria excruciat Β pw'
animum, lita permittente Numine perpessi sumus
postquam “(omanis fratribus nos (quod utinam
nunquam factum {uisset Ξ) dissociavimus.
3.15ed nunc recens, cum prorsus nos revocari
voluit, qui mortificat Deus, et rursus viwticat, in
concordiam sic concessimus, ut unaChristianorum
Ecclesia in duas multo ab hinc tempore,in Latinos
nempe et Graecos,acloris malorum Satanaeimpro-
bitat7e divisa, rursum in unum pure convenerit, et
sententiarum contrarietate omnino dispulsa, una
iterum facta sit. Namque licet heri aut nudius
tertius nos cum Romanis associavimus, et pacem
nihil habituram insidiarum composuitnus,nihilo-
minus aliqui eos quasi iu pietate integros nondum
sibi iu antiquam concordiam rcdegerunt,quod uec-
tlumde Spiritu sancto sacra: Patrum voces omni-
bus, queniadmodum nunc, innotuerant. Sed quisc
narrabit potentias Domini, auditas facietlauda-
tiones ejus, quas in generationes et generationes
operatus est, ὀι nunc etiam operatur? Quis multi-
jugamillius sapientiam cnnuntiabil,qua ille nostra
η . . ..μημᾼξ
ordinans, providentia sibi nota plane dirigit? Cum
enim aliquando, uti illi complacitum fuit, miseri-
cordiaruiu Pater, et totius cosolationis Deus,
propter divitem illius iu nos misericordiam. duos
inaguos et praaclarissimos Ecclesiae oculos a se
invicem a multo tempore male disiunctus tlenuo
bene convenire constituit, ut una in fidei tinua-
mento ambularent, et. in faciem universae terrae
resplenderent, et fulgoris immensitate reliquae
piorum gentes discernerent.‘ non statim nec
repente licet momento temporis omnia possit, sed
veluti in primaeva rerum universarum creatione,
sic et nunc paulatim sibi beneplacita complet.
4. Et primum quidem pacem inter nos ipsos,
quam vel auribus percipere ιι multo tempore non
potuimus, pacis princeps et pater indicit, in eam
pluribus saepenumero animos uoslrosaccersens, et
concordiam cumRomauis,inquibusUeuut colimus,
nonnullos minime capere conspiciens, tanquam
praeoccupatos cognitione, propter ea quae majores
nostri routeuliosis et litigiosis disputationibusmon