PG 142, col. 15
eo tideitraditas sinceras, nulloque contaminatas mendacio, ut ipse existimabat, sed confidenter nimis
et proterve, multis licet erroribus implicatum, tnt‘ectumque blusphemiis, Columnam orthodoziae teque ac
Leonis summi pontilicis Epistolam, Patres Chalcedonenses, at quam dispari conatui et cum potissimum
in Veccurn ipsum inveheretur. Tomum contra Veccum synodicum nuncupavit. Et hm est opus tantopere
a Gesnero et Possevino conturbatum,.non adiversum a Temo plena synodo promulgatum contra Vec—
cum, cujus mentio fit in Epitome Gesneriara.
Et alia quoque contra Veccum scripsisse indicio sunt ipsius sermones contra eumdem. Gregorii Cyprii
sermones contra blasphemia: ναυσί in 4ο manuscrip. biblioth. imperatoris Viennae. Epitome Gesneriana.
Quidquid autem adversus Veccum Georgius scripto commendaverat. non minori animi metu, imo ma-
scula eloquentia redarguens ipse Veccus passim refellam conatus est, et potissimum quatuor ad
Constantinum libris, quorum illud est principium :
κατά τῶν ἀντιλεγόντων τῇ ἀληθείᾳ. De Temo Georg
Pachymerius, lib. vm, cap. 1. Et hac eadem occasione Cyprium pluro in Latinos et catholicam veritatem
evomuisse, testis est inter alios Georgius Sehoiarius, qui ex schismate fuit, in Prommio de processione
Spiritus sancti contra Latinos. Cum enim de iis scriptoribus ageret, qui contra Latinos calamum acue-
rant, post judicium de antiquioribus probatum sub
τερον, καὶ τῷ μεγέθει τῆς ὕλης ταύτης συμμέτρως, μάλιστα μὲν ὅτε θεσπέσιος, Νεῖλος, καὶ ὁ ἱερὸς Θεο-
φφάνης, μετ’ αὐτοὺς δὲ καὶ τῶν ἰερῶν Γρηγορίων οἱ ὁμώνυμοί τε καὶ ἀκριϐεῖς ὀπαδοῖ συνεγράψαντο.
Posteriorum vero omnium melius quidem, et magis sufficienter, et pro materia! hujusce dignitate satis
congruenter divinus Nilus, et sacer Teophanes : post eos sacri Gregorii cognomines, et fidium εοοέι
conscripserunt. Alter fuit Palamas Gregorius, qui plurima in Latinos oblatravit: alter Gregorius hic
Cyprius patriarcha ConstantinOpolitanus, qui eamdem spartam ad extremum usque spiritum coluere.
Joannes item Veccus, orat. 3. ad Constantia. : Οἵδε
πρὸς τοῖς ἄλλοις κατὰ τοῦ εὐσεϐοῦς φασι δόγματος, καὶ εἷς ὁμωνυμίαν διαϐάλλουσι ἐκπόρευσιν. Nosti non-
nullos ea: his qui ducem Cyprium sequuntur inter alia, qua adversus pium dogma oblatrant, procationem
tanquam aequiuocam, condemnare.
Scoriaci in hiblioth. Regialegitur Γρηγορίου παπ
εἷς τὴν Ἐπιστολὴν Μάρκου τοῦ Ἐφέσου. Gregorii μ
stolam Marci Ephesii, VI, num. 14, non sine, ut puto, exscriptoris mendo. Qui enim potuit respondere
Cyprius sub Andronico seniore Marco Ephesio antistiti sub Joanne Palaeologo, antiquior centum triginta
ad minus annos juniori? Quare delendum est illu
γέλλου Prolosyncelli (Γ) ; is enim in Marcum Ephesium scripsit, et calumniis illius in Romanam Eccle—
siam reapondit, ut ex edito jam Opere post concilium Florentiuum apparet.
Servatur penes me Βίός καὶ πολιτεία, καὶ μερικὴ θαυμάτων διήγησις τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς
ὑμῶν Λαζάρου, τοῦ ἐν τῷ Γαλησίῳ ὄρει ἀσκήσαντος, συγγραφεῖς παρὰ τοῦ ἀγιωτάτου πατριάρχου κυροῦ
Γρηγοριου. Vita et res gestae, et peculiaris miracuiontm narratio sancti et Deum ferenti: Patris nostri
Lamri, qui in Galcsio monte vitam asceticam excoluit, descripta a sanctissimo patriarcha domino Gregorio.
Qui non alius erit, quam Cyprius. Namque post Romani Argyropbyli imperium sub quo florebat Lazarus
ad direptam usque urbem, praeter Gregorium Protosyncellum, ad quem referre minime potest, nullae
alius Gregorius palriarchatum administravit. Baronius, Annalium, anno 960, non alienus ab hac sen-
tentia, auctorem Vitze Georgium vocavit : Ctaruit hoc tempore in Oriente S. Lazarus machus in Galerio
monte juxta Ephesum, cujus vitam scripsit Georgius patriarcha. Scriptio est satis elegans, et accurata,
et rara.
(Γ) Gregorius Prptosyncel_lus, patriarcha οροι. p. 112 seq., ubietiam docet‘quinque capita in de-
(f) Gregonus Prorosg'noetlus, patriarcha UPOl. ρ. ltz seq., umettam docetgntnque capita in de-
abann. 1445_ad 1153,“ e cujus scriptis adeundus tensionem con_c1_l_u_ Florentia} ab eo scripta, diversa
Petrus _Arcudius i‘n Concordia luti-iusque utique esse_a_to_tidem_capitihus quas Gennadio ab-
Ρρῐσΐυδ Λῐιοᾳαιυε ΠΙ υοησοναια utriusque ιοσιϐειᾶξ umque 8856 ἃ munem 08 ιῑιῑ
circa doctrinam de sacramentls, 11b. ιι, c. 15, judicare voluit Caryophyfius.
et proterve, multis licet erroribus implicatum, tnt‘ectumque blusphemiis, Columnam orthodoziae teque ac
Leonis summi pontilicis Epistolam, Patres Chalcedonenses, at quam dispari conatui et cum potissimum
in Veccurn ipsum inveheretur. Tomum contra Veccum synodicum nuncupavit. Et hm est opus tantopere
a Gesnero et Possevino conturbatum,.non adiversum a Temo plena synodo promulgatum contra Vec—
cum, cujus mentio fit in Epitome Gesneriara.
Et alia quoque contra Veccum scripsisse indicio sunt ipsius sermones contra eumdem. Gregorii Cyprii
sermones contra blasphemia: ναυσί in 4ο manuscrip. biblioth. imperatoris Viennae. Epitome Gesneriana.
Quidquid autem adversus Veccum Georgius scripto commendaverat. non minori animi metu, imo ma-
scula eloquentia redarguens ipse Veccus passim refellam conatus est, et potissimum quatuor ad
Constantinum libris, quorum illud est principium :
κατά τῶν ἀντιλεγόντων τῇ ἀληθείᾳ. De Temo Georg
Pachymerius, lib. vm, cap. 1. Et hac eadem occasione Cyprium pluro in Latinos et catholicam veritatem
evomuisse, testis est inter alios Georgius Sehoiarius, qui ex schismate fuit, in Prommio de processione
Spiritus sancti contra Latinos. Cum enim de iis scriptoribus ageret, qui contra Latinos calamum acue-
rant, post judicium de antiquioribus probatum sub
τερον, καὶ τῷ μεγέθει τῆς ὕλης ταύτης συμμέτρως, μάλιστα μὲν ὅτε θεσπέσιος, Νεῖλος, καὶ ὁ ἱερὸς Θεο-
φφάνης, μετ’ αὐτοὺς δὲ καὶ τῶν ἰερῶν Γρηγορίων οἱ ὁμώνυμοί τε καὶ ἀκριϐεῖς ὀπαδοῖ συνεγράψαντο.
Posteriorum vero omnium melius quidem, et magis sufficienter, et pro materia! hujusce dignitate satis
congruenter divinus Nilus, et sacer Teophanes : post eos sacri Gregorii cognomines, et fidium εοοέι
conscripserunt. Alter fuit Palamas Gregorius, qui plurima in Latinos oblatravit: alter Gregorius hic
Cyprius patriarcha ConstantinOpolitanus, qui eamdem spartam ad extremum usque spiritum coluere.
Joannes item Veccus, orat. 3. ad Constantia. : Οἵδε
πρὸς τοῖς ἄλλοις κατὰ τοῦ εὐσεϐοῦς φασι δόγματος, καὶ εἷς ὁμωνυμίαν διαϐάλλουσι ἐκπόρευσιν. Nosti non-
nullos ea: his qui ducem Cyprium sequuntur inter alia, qua adversus pium dogma oblatrant, procationem
tanquam aequiuocam, condemnare.
Scoriaci in hiblioth. Regialegitur Γρηγορίου παπ
εἷς τὴν Ἐπιστολὴν Μάρκου τοῦ Ἐφέσου. Gregorii μ
stolam Marci Ephesii, VI, num. 14, non sine, ut puto, exscriptoris mendo. Qui enim potuit respondere
Cyprius sub Andronico seniore Marco Ephesio antistiti sub Joanne Palaeologo, antiquior centum triginta
ad minus annos juniori? Quare delendum est illu
γέλλου Prolosyncelli (Γ) ; is enim in Marcum Ephesium scripsit, et calumniis illius in Romanam Eccle—
siam reapondit, ut ex edito jam Opere post concilium Florentiuum apparet.
Servatur penes me Βίός καὶ πολιτεία, καὶ μερικὴ θαυμάτων διήγησις τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς
ὑμῶν Λαζάρου, τοῦ ἐν τῷ Γαλησίῳ ὄρει ἀσκήσαντος, συγγραφεῖς παρὰ τοῦ ἀγιωτάτου πατριάρχου κυροῦ
Γρηγοριου. Vita et res gestae, et peculiaris miracuiontm narratio sancti et Deum ferenti: Patris nostri
Lamri, qui in Galcsio monte vitam asceticam excoluit, descripta a sanctissimo patriarcha domino Gregorio.
Qui non alius erit, quam Cyprius. Namque post Romani Argyropbyli imperium sub quo florebat Lazarus
ad direptam usque urbem, praeter Gregorium Protosyncellum, ad quem referre minime potest, nullae
alius Gregorius palriarchatum administravit. Baronius, Annalium, anno 960, non alienus ab hac sen-
tentia, auctorem Vitze Georgium vocavit : Ctaruit hoc tempore in Oriente S. Lazarus machus in Galerio
monte juxta Ephesum, cujus vitam scripsit Georgius patriarcha. Scriptio est satis elegans, et accurata,
et rara.
(Γ) Gregorius Prptosyncel_lus, patriarcha οροι. p. 112 seq., ubietiam docet‘quinque capita in de-
(f) Gregonus Prorosg'noetlus, patriarcha UPOl. ρ. ltz seq., umettam docetgntnque capita in de-
abann. 1445_ad 1153,“ e cujus scriptis adeundus tensionem con_c1_l_u_ Florentia} ab eo scripta, diversa
Petrus _Arcudius i‘n Concordia luti-iusque utique esse_a_to_tidem_capitihus quas Gennadio ab-
Ρρῐσΐυδ Λῐιοᾳαιυε ΠΙ υοησοναια utriusque ιοσιϐειᾶξ umque 8856 ἃ munem 08 ιῑιῑ
circa doctrinam de sacramentls, 11b. ιι, c. 15, judicare voluit Caryophyfius.