PG 142, col. 23
in peregrinas terras filius mitteretur. Dissensio
itaque utrinque erat: et in ea duorum annorum
tempus (15) insumptum est, donec perspiciens ado-
lescens, parentes semper victuros, si aperte Δ cum
ipsis loqueretur, deponere se sententiam simulat,
quietam vitam agere, et quemadmodum qui do-
mini erant et parentes, jussa darent, obsequi illis.
Ita simulans, ac brevi aliquo tempore fictioni
acquiescens, ut opinionem de permansione sua con-
firmaret, ignorantibus domesticis et cognatis, dis-
cedens e patria, et navim conscendens, et in
navigatione secundo vento usus, tertia die Ptole-
maidem, qua; est in Palaestina, deducitur. Inde
Aneam Asiae altera navigatione difficili, ac valde
periculosa, indeque Ephesum venit (16), Hic cum
audiret, in vicinia Blemmydam habitare (17), vi-
rum, ut dicebatur, non solum inter Graecos nostri
temporis, verum etiam inter omnes sapientissi-
mum, vehementi desiderio ferebatur ad eum pro-
ficiscendi, ut ipsum videret. Ejus tamen desiderio
obstabant viri Ephesii, dicentes, ut etiam verum
erat, quod non solum philosophus ille videre ipsum
juvenem,et peregrinum,et pauperem dedignaretur:
sed is etiam, qui cum ipso sapientum chorus erat,
ipsum appropinquare monasterio non permitteret.
His addebant,perinde in ipsum[Blemmydam] dicen-
tes, virum esse difficilem,rigidum,et elatum,et sim-
plicitatem minime curantem : locum etiam inacces-
sum, ac discipulos ipsos praebere se difficiles ad eos
adeuntibus, utpote qui istud ante aliud omne a pris-
ceptore documentum accepissent sapientissimo.Sic
ab initio statim desiderio suo excidit, et videbatur
hoc non bonum in futurum ὅ augurium. Postquam
spe frustatus est, abiens Epheso (18), per totos
sex menses, eosque fere bybernos, cum magnis
miseriis, aliisque rerum necessariarum penuriis,
Nicaeam in Bithynorum metropolim venit. Insum-
psit vero adeo multum interea tempus, non quod
longissimum iter esset, nec tantum, ut conficere-
tur, temporis exigeret: sed quia prius in castra
regis perveniens, et aliquos ibi potentium adiens,
victum sibi, qui per totum disciplinas tempus ad
vitam sufficeret, pararet; eoque non invento, di-
ctum tempus contrivit. Hellespontum simul cum
exercitu transvectus, per Thraciam castra per
otium sequitur, et Byzantium advenit: ubi tunc
rex festinabat obsidere urbem, et oppugnare, ac
etiam devastare quidem, si posset. At illi vero
placuit Nicaeam secedere, cum in eam, quas ibi
esset, intentum haberet animum, eruditionis mi-
ram praetentiam, amabilemque fontem ; in quam
etiam ex Cypro pergere anhelaverat. Sed hoc quam
aliter accidit (19)! Etenim praeter grammaticam,
et poesim, et superficiarias istas, reperit loci illius
sapientes, qui nihil docere aliud scirent. Qualis
enim gloria, disserentes audire quidem de rheto-
itaque utrinque erat: et in ea duorum annorum
tempus (15) insumptum est, donec perspiciens ado-
lescens, parentes semper victuros, si aperte Δ cum
ipsis loqueretur, deponere se sententiam simulat,
quietam vitam agere, et quemadmodum qui do-
mini erant et parentes, jussa darent, obsequi illis.
Ita simulans, ac brevi aliquo tempore fictioni
acquiescens, ut opinionem de permansione sua con-
firmaret, ignorantibus domesticis et cognatis, dis-
cedens e patria, et navim conscendens, et in
navigatione secundo vento usus, tertia die Ptole-
maidem, qua; est in Palaestina, deducitur. Inde
Aneam Asiae altera navigatione difficili, ac valde
periculosa, indeque Ephesum venit (16), Hic cum
audiret, in vicinia Blemmydam habitare (17), vi-
rum, ut dicebatur, non solum inter Graecos nostri
temporis, verum etiam inter omnes sapientissi-
mum, vehementi desiderio ferebatur ad eum pro-
ficiscendi, ut ipsum videret. Ejus tamen desiderio
obstabant viri Ephesii, dicentes, ut etiam verum
erat, quod non solum philosophus ille videre ipsum
juvenem,et peregrinum,et pauperem dedignaretur:
sed is etiam, qui cum ipso sapientum chorus erat,
ipsum appropinquare monasterio non permitteret.
His addebant,perinde in ipsum[Blemmydam] dicen-
tes, virum esse difficilem,rigidum,et elatum,et sim-
plicitatem minime curantem : locum etiam inacces-
sum, ac discipulos ipsos praebere se difficiles ad eos
adeuntibus, utpote qui istud ante aliud omne a pris-
ceptore documentum accepissent sapientissimo.Sic
ab initio statim desiderio suo excidit, et videbatur
hoc non bonum in futurum ὅ augurium. Postquam
spe frustatus est, abiens Epheso (18), per totos
sex menses, eosque fere bybernos, cum magnis
miseriis, aliisque rerum necessariarum penuriis,
Nicaeam in Bithynorum metropolim venit. Insum-
psit vero adeo multum interea tempus, non quod
longissimum iter esset, nec tantum, ut conficere-
tur, temporis exigeret: sed quia prius in castra
regis perveniens, et aliquos ibi potentium adiens,
victum sibi, qui per totum disciplinas tempus ad
vitam sufficeret, pararet; eoque non invento, di-
ctum tempus contrivit. Hellespontum simul cum
exercitu transvectus, per Thraciam castra per
otium sequitur, et Byzantium advenit: ubi tunc
rex festinabat obsidere urbem, et oppugnare, ac
etiam devastare quidem, si posset. At illi vero
placuit Nicaeam secedere, cum in eam, quas ibi
esset, intentum haberet animum, eruditionis mi-
ram praetentiam, amabilemque fontem ; in quam
etiam ex Cypro pergere anhelaverat. Sed hoc quam
aliter accidit (19)! Etenim praeter grammaticam,
et poesim, et superficiarias istas, reperit loci illius
sapientes, qui nihil docere aliud scirent. Qualis
enim gloria, disserentes audire quidem de rheto-