PG 144, col. 1036
σαϐϐατίζειν ᾑρεῖτο, νηστείαν ιν τούτῳ μετιὼν, iuit
τᾶλλα παραπλησίως ἐκεινοις, ita“: δὴ καὶ ol Δα-
τῖνοι τανῦν.
Περὶ Ἆριστερῶν.
Ol αὐτοὶ δὶ καλοῦνται καὶ Ἀριστεροὶ, οτι τὴν ἀρι-
στεράν εισι βδελυττόμενοι χεῖρα, δι’ αὐτῆς προσιε-
σθαι τὸ οἱονοῦν μὴ τολμῶντες.
Περὶ Τεσσαρεσκαιδεκατιτῶν.
Τεσσαρεσκαιδεκατῖται δὲ. οι τδ πάσχα τελοῦντες
οὐκ εν ἡμέρᾳ κυριακῇ, κατὰ τοὺς ἱεροὺς ντῆςἚκ-
κλησὶας θεσμοὺς, ἀλλίν ἃν ἡμέρᾳ, τεσσαρεσκαι-
δεκαταίαν τύχῃ τὴν σελήνην γενέσθαι, ὃ τῆς τῶν
Ἰουδαίων Θρησκεῑας ἐστὶν ἰδιαίτατον.
Περὶ Τετραδιτῶνε
οι δ’ αὐτοὶ καὶιτετραδῐται,νδτι τὸ πάσχα ἑορτάν
ζοντες οὐ, καταλύειν, ἀλλὰ νηστεύειν αἱροῦνται, ὡς
ιν ταῖς τετρασιν ἡμεῖς, Ἰουδαίους κάν τούτῳ μιμοὺ-
nam, τοὺς μετὰ τὸ πάσχα ἄζυμα καὶ καρίδες
leuem.
nepti ’Διολιναριστῶη
Ἀπολιναρισταὶ δὲ. ὧν ἦρχεν 6 πολὺς τὴν κακίαν
Ἀπολινὰριος, τῷ τῆς ιν Συρίᾳ Λαοδικείας θρόνῳ
ἀνοχῇ Θεοῦ εἰσφθαρεὶς, ὃς περὶ τὴνοῑκονομιαν φα-
νερῶς ἐϐλασφήμει, λιγων τὸν my eoi} Θεοῦ σῶμα
μὲν ἔμψυχον, νοῦ δὲ παντάπασιν ἄμοιρον, ἐκ τῆς
ἁγίας ἀνειληφέναι Παρθένου, ita τῆς ϐιότητος tia-
χρώσης ἀντὶ τοῦ νοῦ. ἁλογον ὥσπερ τὴν ψυχὴν τοῦ
Κυρίου φρονῶν⁹ ἀλλὰ καὶ μίαν φύσιν επὶ τοῦ Κυρὲου
“theam ο οὗτοι πάντες ἐρρῶσθαι πολλὰ ταῖς οἱ·
utet; αἱρέσεσι φράσαντες. μύρῳ μόνῳ χρώμενοι
τοῖς Ἐκκλησῐας ιναριθμοῦνται τροφίμοις.
Ἀθρει δή μοι ὅσοι τε καὶ οἷοι, οὓς ol Oderunt.
ρες ἀξιοῦσιν ὰναὸαπτιξεσθαι.
Περὶ Ebroth
Εὐνομιανοὶ, ὧν ἠγεῖτο Εὐνόμιος. Γαλάτης ει ὥν.
Κυζίκου γέγονεν ἐπίσκοπος, χείρονα μακρῷ τοῦ
’Δρείου φρονῶν* τρεπτδν γὰρ καὶ δοῦλον, καὶ κατα
πάντα ἀνόμοιον τῷ Πατρὶ τὸν nov ἑὸογμάτιζε · τούς
γε μὴν τῇ ἀπάτῃ τούτου προστιθεμένους εἰς μίαν
κατάδυσιν. ἐϐάπτιζεν ὁ ἐξάγιστος, κατὰ κεφαλῆς αὒ-
τοὺς καταδύων ἀνω τῶν ποδῶν αὐτοῖς τετραμμᾶνωνο
ἀλλὰ καὶ τὰς μελλούσας κολάσεις μὴ ἀληθεῖς εἶναι
ἀπεφλυάρει, δι’ ὲκφόὁησιν μόνην ἀπειληθεεσας.
περὶ Μοντανιστῶν.
Μσντανισταὶ. ol ἀπὸ Μοντανοῦ τινος σχόντες τὴν
κλῆσιν, οἳ δὴ καὶ Φρύγες ὠνομάζοντο, ἢ τοῦ αἰρε-
σιάρχου τούτων Φρυγὸς ὄντος, ἣ τὴν ἀρχὴν εκ Φρυ-
γίας τῆς τοιαύτης φυεξσης αἱρέσεως. ’0 τοίνυν Μον-
τανὸς οὐτοσὶ ῐιαράκὶητον ἑαυτὸν προσηγόρευε. καὶ
δύο γυναῖκας ἐπειγόμενος Πρίσκιλλαν καὶ Μαξιμῐλο
λαν, προφήτιδας αὐτὰς ἐκάλει.
Περὶ Πεκουζηνών.
Καὶ “euang-qva! δὲ οι τοιοῦτοι προσηγορεύοντο.
Πὲπουξαν γὰρ τῆς opma; κώμην ικθειὰζοντες.
τᾶλλα παραπλησίως ἐκεινοις, ita“: δὴ καὶ ol Δα-
τῖνοι τανῦν.
Περὶ Ἆριστερῶν.
Ol αὐτοὶ δὶ καλοῦνται καὶ Ἀριστεροὶ, οτι τὴν ἀρι-
στεράν εισι βδελυττόμενοι χεῖρα, δι’ αὐτῆς προσιε-
σθαι τὸ οἱονοῦν μὴ τολμῶντες.
Περὶ Τεσσαρεσκαιδεκατιτῶν.
Τεσσαρεσκαιδεκατῖται δὲ. οι τδ πάσχα τελοῦντες
οὐκ εν ἡμέρᾳ κυριακῇ, κατὰ τοὺς ἱεροὺς ντῆςἚκ-
κλησὶας θεσμοὺς, ἀλλίν ἃν ἡμέρᾳ, τεσσαρεσκαι-
δεκαταίαν τύχῃ τὴν σελήνην γενέσθαι, ὃ τῆς τῶν
Ἰουδαίων Θρησκεῑας ἐστὶν ἰδιαίτατον.
Περὶ Τετραδιτῶνε
οι δ’ αὐτοὶ καὶιτετραδῐται,νδτι τὸ πάσχα ἑορτάν
ζοντες οὐ, καταλύειν, ἀλλὰ νηστεύειν αἱροῦνται, ὡς
ιν ταῖς τετρασιν ἡμεῖς, Ἰουδαίους κάν τούτῳ μιμοὺ-
nam, τοὺς μετὰ τὸ πάσχα ἄζυμα καὶ καρίδες
leuem.
nepti ’Διολιναριστῶη
Ἀπολιναρισταὶ δὲ. ὧν ἦρχεν 6 πολὺς τὴν κακίαν
Ἀπολινὰριος, τῷ τῆς ιν Συρίᾳ Λαοδικείας θρόνῳ
ἀνοχῇ Θεοῦ εἰσφθαρεὶς, ὃς περὶ τὴνοῑκονομιαν φα-
νερῶς ἐϐλασφήμει, λιγων τὸν my eoi} Θεοῦ σῶμα
μὲν ἔμψυχον, νοῦ δὲ παντάπασιν ἄμοιρον, ἐκ τῆς
ἁγίας ἀνειληφέναι Παρθένου, ita τῆς ϐιότητος tia-
χρώσης ἀντὶ τοῦ νοῦ. ἁλογον ὥσπερ τὴν ψυχὴν τοῦ
Κυρίου φρονῶν⁹ ἀλλὰ καὶ μίαν φύσιν επὶ τοῦ Κυρὲου
“theam ο οὗτοι πάντες ἐρρῶσθαι πολλὰ ταῖς οἱ·
utet; αἱρέσεσι φράσαντες. μύρῳ μόνῳ χρώμενοι
τοῖς Ἐκκλησῐας ιναριθμοῦνται τροφίμοις.
Ἀθρει δή μοι ὅσοι τε καὶ οἷοι, οὓς ol Oderunt.
ρες ἀξιοῦσιν ὰναὸαπτιξεσθαι.
Περὶ Ebroth
Εὐνομιανοὶ, ὧν ἠγεῖτο Εὐνόμιος. Γαλάτης ει ὥν.
Κυζίκου γέγονεν ἐπίσκοπος, χείρονα μακρῷ τοῦ
’Δρείου φρονῶν* τρεπτδν γὰρ καὶ δοῦλον, καὶ κατα
πάντα ἀνόμοιον τῷ Πατρὶ τὸν nov ἑὸογμάτιζε · τούς
γε μὴν τῇ ἀπάτῃ τούτου προστιθεμένους εἰς μίαν
κατάδυσιν. ἐϐάπτιζεν ὁ ἐξάγιστος, κατὰ κεφαλῆς αὒ-
τοὺς καταδύων ἀνω τῶν ποδῶν αὐτοῖς τετραμμᾶνωνο
ἀλλὰ καὶ τὰς μελλούσας κολάσεις μὴ ἀληθεῖς εἶναι
ἀπεφλυάρει, δι’ ὲκφόὁησιν μόνην ἀπειληθεεσας.
περὶ Μοντανιστῶν.
Μσντανισταὶ. ol ἀπὸ Μοντανοῦ τινος σχόντες τὴν
κλῆσιν, οἳ δὴ καὶ Φρύγες ὠνομάζοντο, ἢ τοῦ αἰρε-
σιάρχου τούτων Φρυγὸς ὄντος, ἣ τὴν ἀρχὴν εκ Φρυ-
γίας τῆς τοιαύτης φυεξσης αἱρέσεως. ’0 τοίνυν Μον-
τανὸς οὐτοσὶ ῐιαράκὶητον ἑαυτὸν προσηγόρευε. καὶ
δύο γυναῖκας ἐπειγόμενος Πρίσκιλλαν καὶ Μαξιμῐλο
λαν, προφήτιδας αὐτὰς ἐκάλει.
Περὶ Πεκουζηνών.
Καὶ “euang-qva! δὲ οι τοιοῦτοι προσηγορεύοντο.
Πὲπουξαν γὰρ τῆς opma; κώμην ικθειὰζοντες.