PG 144, col. 952
καλῶς κρίνοντι προσίεσθαι καὶ. ᾴπαινεῐν, καὶ μὴ
ψοφοδεῶς ἔχειν, κατακτυποῦμενονξμὰσυνήθως ὡς τὰ
παιδάρια’ ἔστι δὀὖνκαὶ νεμεσήσαι τις ἂν δικαίως
τὸ τῆς γλώττης πάτριον ⁵. Ἀλλὰ περὶ τούτου νῦν γε
ἡμῖν εὔφημα υ οὕ γὰρ ἡ πρόθεσιςτοῦτ* ἦν ἐξετάζειν
περὶ τούτων· καὶ κρίνειν. Ὅ δ’ οὖν εσουλόμην ἑπι-
στωσάμην διὰ τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν, οἳ πάντες
ἐπ’ Ἀλεξανδρείας κατ’ Αἴγυπτον ’τὰ τῆς σοφίας
εσπούδασανς ὅπως ἐν ἀρχῇ προύθέμην. δτι ,δὴ παρα-
πλησίως πάντες amona τὴν φωνὴν ἤσκησαν, ἀηθέ-
στερον εκτραχυνόμενοι τοῖς ὀνόμασιν ο ὧν δὴ τούν-
αντίον ἅπαν συνορᾷν εστι καὶ συλλογίζεσθαι περὶ
τῶνιιν Συρίᾳ τε καὶ Φοινίκῃ παιδευθέντων, λειό-
τατα fl' κομιδῆ χρωμένων τῷ λιγειν , καὶ οὐδ’
ὀποιοῦν ἀνόδευτα, καὶ τοῖς πολλοῖς τῶν ἀνθρώπων
αὐτοῖς. καὶ πᾶσα ῥᾳστώνη πᾶσιν ὠσὶν δντεῦθεν·
καὶ οὐδ”ὀτιοῦν ἀφιλάνθρωπον hauriunt -αλῆττον
τραχύτητι. Καὶ τοῦ »λόγου τοῦδε πλείστους ἂν (zot-
μεν μάρτυρας. ὅστις ’ἂν προοικειν βούλοιτο· τοῦτο
μὲν ἐκ φιλοσόφων οἶ δόγματα ⁸ τινα καὶ συντάξεις
ἐπόνησαν διαφόρουςέ ὡς περὶ Πορφυρίου καὶ Μαξί-
μου ο Φοίνικες δὲ οὗτοι καὶ Τύριοι ο πλεῖστοί τ’ ὲκεί-
οεν ἄλλοι οὕτω τῇ γλώττῃ χρησάμενοι · ¹τοῦτο δ’ ἐκ
ῥητόρων μάλισθ’, οὒς καὶ δικαιότερόν ’τις ἐν τοῖς
τοῦ λέγειν δρόμοις μαρτύραιτ⁹ ἄν. Καὶ παρεὶς τοὺς
flioucvsrleioro'u; licus ιρεῐν, ,Λουκιανόν καὶ Διι-
όάνιον ἐν’ μνήμη ’ποιοῦμαι νῦν. ἀμφοτέρω Σύρω
ἄνδρε καὶ ὀνομαστώ γ’ αιν ρητορείᾳ⁸ καὶ γλώττης
ἀσκήσει καὶ πόλλ’ ἐξενεγκόνντεΔ βιϐλία μετ’ εὐστομίας
θαυμάσια · οἳ καί τοί γε τὸ ἀττικίζειν ὑπερόαλλόν·
τως σπουδάζοντες, οὓτω δὴ μάλιστα τὸ τῆς γλώττης
ἱλαρὸν ἠσπάσαντο καὶ προείλοντο καὶ ουκ ἄτρητον.
ὥστε καὶ ὲν οἷς τδ ἀττικίζειν φόρει πρός τιν’ tmpus
τεὴν τοῦ ἔθίμου καὶ σκλήρύνεται¹ ’τοῖς ὠσὶ ,.χ παρ.
ορῶσι τοῦτο καὶ οὐχ αἱροῦνται ,ο οὐδὲ χαίρουσιν
ὁτιοῦν οὓτω χρῆσθαι, πάντα τρόποντὺ τῆς φωνῆς
ερρᾳστωνευμιᾶνον προκρίνοντας. ⁷ Παραπλησίως ,δὲ
τῇ ἑρμηνείᾳ χρῶνται καὶ πάντες ’Δσιανοὶ καὶ μά-
λιστ* Ἴωνες ⁸ καὶ πολὺς ἐντεῦθεν ἀριθμὸς φιλοσόφων
τε καὶ ρητόρων πιστοῦται τὸν λόγον, ’ὅστις καταλο-
έξςξξοξδβᾷὖλοιθ ἂν ο καὶ πολλὴ ἐντεῦθεν συν-
τέλεια ⁸ ἀνδρῶν σπουδαίων τῷ χορῷτῆς σοφίας
cennos; γέγονε· πᾶσαν παιδείαν, atati φιλοσόφως
αἱρέσεις καὶηρητορικὰς inmeiat; φημι. καὶ πολὺς
πόνος καὶ (om; οὐκ ὲν καιρῷ πάντας ὰπαριθμεῖσθαιθ
ἀλλά μὴν καὶ τδ μετρίων μνησθῆναι, δόξειεν ἂν ὡς
τοὺς ἄλλους περιφρονοῦντος. καὶ δὴ, καθόλου γε
πε pi αὐτῶν ἁπάντων εἰπὼν ὼς οὔτιν’ δη χαίρουσι τῇ
l mihi vix satis est perspicua.
⁸ Cod . admonuit.
idem scripsi πάτριον.
τ ⁸ ϐοά. λειότητα. ³ Cod.
nou potius ⁴αοεητίκωτέραν) loquelam deflectere, tu-
tclligitur scilicet dialectos illa @gyptiumtfi, de qua
toto'ltoc capitulo Theodorus agit." ’ ‘
ψοφοδεῶς ἔχειν, κατακτυποῦμενονξμὰσυνήθως ὡς τὰ
παιδάρια’ ἔστι δὀὖνκαὶ νεμεσήσαι τις ἂν δικαίως
τὸ τῆς γλώττης πάτριον ⁵. Ἀλλὰ περὶ τούτου νῦν γε
ἡμῖν εὔφημα υ οὕ γὰρ ἡ πρόθεσιςτοῦτ* ἦν ἐξετάζειν
περὶ τούτων· καὶ κρίνειν. Ὅ δ’ οὖν εσουλόμην ἑπι-
στωσάμην διὰ τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν, οἳ πάντες
ἐπ’ Ἀλεξανδρείας κατ’ Αἴγυπτον ’τὰ τῆς σοφίας
εσπούδασανς ὅπως ἐν ἀρχῇ προύθέμην. δτι ,δὴ παρα-
πλησίως πάντες amona τὴν φωνὴν ἤσκησαν, ἀηθέ-
στερον εκτραχυνόμενοι τοῖς ὀνόμασιν ο ὧν δὴ τούν-
αντίον ἅπαν συνορᾷν εστι καὶ συλλογίζεσθαι περὶ
τῶνιιν Συρίᾳ τε καὶ Φοινίκῃ παιδευθέντων, λειό-
τατα fl' κομιδῆ χρωμένων τῷ λιγειν , καὶ οὐδ’
ὀποιοῦν ἀνόδευτα, καὶ τοῖς πολλοῖς τῶν ἀνθρώπων
αὐτοῖς. καὶ πᾶσα ῥᾳστώνη πᾶσιν ὠσὶν δντεῦθεν·
καὶ οὐδ”ὀτιοῦν ἀφιλάνθρωπον hauriunt -αλῆττον
τραχύτητι. Καὶ τοῦ »λόγου τοῦδε πλείστους ἂν (zot-
μεν μάρτυρας. ὅστις ’ἂν προοικειν βούλοιτο· τοῦτο
μὲν ἐκ φιλοσόφων οἶ δόγματα ⁸ τινα καὶ συντάξεις
ἐπόνησαν διαφόρουςέ ὡς περὶ Πορφυρίου καὶ Μαξί-
μου ο Φοίνικες δὲ οὗτοι καὶ Τύριοι ο πλεῖστοί τ’ ὲκεί-
οεν ἄλλοι οὕτω τῇ γλώττῃ χρησάμενοι · ¹τοῦτο δ’ ἐκ
ῥητόρων μάλισθ’, οὒς καὶ δικαιότερόν ’τις ἐν τοῖς
τοῦ λέγειν δρόμοις μαρτύραιτ⁹ ἄν. Καὶ παρεὶς τοὺς
flioucvsrleioro'u; licus ιρεῐν, ,Λουκιανόν καὶ Διι-
όάνιον ἐν’ μνήμη ’ποιοῦμαι νῦν. ἀμφοτέρω Σύρω
ἄνδρε καὶ ὀνομαστώ γ’ αιν ρητορείᾳ⁸ καὶ γλώττης
ἀσκήσει καὶ πόλλ’ ἐξενεγκόνντεΔ βιϐλία μετ’ εὐστομίας
θαυμάσια · οἳ καί τοί γε τὸ ἀττικίζειν ὑπερόαλλόν·
τως σπουδάζοντες, οὓτω δὴ μάλιστα τὸ τῆς γλώττης
ἱλαρὸν ἠσπάσαντο καὶ προείλοντο καὶ ουκ ἄτρητον.
ὥστε καὶ ὲν οἷς τδ ἀττικίζειν φόρει πρός τιν’ tmpus
τεὴν τοῦ ἔθίμου καὶ σκλήρύνεται¹ ’τοῖς ὠσὶ ,.χ παρ.
ορῶσι τοῦτο καὶ οὐχ αἱροῦνται ,ο οὐδὲ χαίρουσιν
ὁτιοῦν οὓτω χρῆσθαι, πάντα τρόποντὺ τῆς φωνῆς
ερρᾳστωνευμιᾶνον προκρίνοντας. ⁷ Παραπλησίως ,δὲ
τῇ ἑρμηνείᾳ χρῶνται καὶ πάντες ’Δσιανοὶ καὶ μά-
λιστ* Ἴωνες ⁸ καὶ πολὺς ἐντεῦθεν ἀριθμὸς φιλοσόφων
τε καὶ ρητόρων πιστοῦται τὸν λόγον, ’ὅστις καταλο-
έξςξξοξδβᾷὖλοιθ ἂν ο καὶ πολλὴ ἐντεῦθεν συν-
τέλεια ⁸ ἀνδρῶν σπουδαίων τῷ χορῷτῆς σοφίας
cennos; γέγονε· πᾶσαν παιδείαν, atati φιλοσόφως
αἱρέσεις καὶηρητορικὰς inmeiat; φημι. καὶ πολὺς
πόνος καὶ (om; οὐκ ὲν καιρῷ πάντας ὰπαριθμεῖσθαιθ
ἀλλά μὴν καὶ τδ μετρίων μνησθῆναι, δόξειεν ἂν ὡς
τοὺς ἄλλους περιφρονοῦντος. καὶ δὴ, καθόλου γε
πε pi αὐτῶν ἁπάντων εἰπὼν ὼς οὔτιν’ δη χαίρουσι τῇ
l mihi vix satis est perspicua.
⁸ Cod . admonuit.
idem scripsi πάτριον.
τ ⁸ ϐοά. λειότητα. ³ Cod.
nou potius ⁴αοεητίκωτέραν) loquelam deflectere, tu-
tclligitur scilicet dialectos illa @gyptiumtfi, de qua
toto'ltoc capitulo Theodorus agit." ’ ‘