PG 147, col. 958
ἡμῶν · ζητεῖ δὲ οὐ τῶν σωμάτων μόνον τὴν καθα-
ρότητα, ἀλλὰ καὶ τῶν πνευμάτων· καὶ οὕτως ἀπὸ
τῶν εὖαγγελικῶν προσταγμάτων, τὰ αὐτὰ ἡμῖν ὑπο.
τίθεται.
Διαδόχου.
'0 ἐνδημῶν ἀεὶ τῇ ἑαυτοῦ καρδία, ἑκδημεῖ πάν-
τως τῶν ὡραίων τοῦ βίου’ πνεύματι γὰρ περιπαο
τῶν, τὰς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίας ειδέναι οὐ δύναται.
ριπάτους 6 τοιοῦτος ποιεῖται, αὐτὸς ὥσπερ τὰς
ἀρετὰς πυλωροὺς ἔχων ° διὸ δὴ καὶ ἄπρακτοι λοιπὸν
αἱ τῶν δαιμόνων τότε ἐπ’ αὐτῷ γίνονται μηχαναί ·
καλῶς εἶπεν ὀ ἅγιος ὅτι ἄπρακτοι μένουσιν αἱ τῶν
ἐχθρῶν μηχαναί· ὅτε δηλονότι ὲν τῷ βάθει που τῆς
καρδίας ἡμῶν διατρίϐομεν, καὶ τοσοῦτον πλέον,
ὅσον ἐκεῖ ἐγχρονίζομεν. Ἀλλ’ οῖδα ὅτι ἐπιλειψει με
6 χρόνος, βουλόμενον τῷ παρόντι διηγήματι τῶν
Πατέρων πάντων κατατάττειν τοὺς λόγους. Διὸ ἐνὸς
ἣ και δύο μνησθεὶς, πρὸς τὸ τέλος τὸν λόγον τρέψομαι.
Isaiae. Non est tamen ita, siquidem et hic, ut ju-
corrttptione corpora nostra: quarrit autem prte-
ιρι-ρει puritatem spiritus et affectuum volunta-
tis. thuod in hac parte praecipit, ex Evangelica
trahit lego. γ
Diadochi.
«Qui habitat in suo corde, intra illud penitus
imntigrans, peregrinatur et longe disjnuctus vivit
ab omnibus in vita speciosis. Spiritu enim sm-
bulsns. carnis desideria nosse non potest. De cae-
tero quippe intra munitissimam inacccssamque
vitiis, virtutum arcem ambulationes snas facit :
virtutes ipsas invictas custodes pra: se habens
quasi urbis cnjusdam suae pudicitiae. Quare tua-
china: daemonum istam urbem oppugnantium, va-
Recte dicit hic'sanctns effectu eassas manere
hostium nos Oppugnantintn machinas, quando
nos scilicet in profundo cordis nostri habitamus
attenti ac vigiles ei defendendo : idque tanto per-
fectius seem-iusque perlicitnus. quanio diutius et
perseverantius in tali statione, cum ea quae dicta
est, obnixa: virtutis acrimonia, perduramus. Verum
tempus nte deiiceret si vellem hac narratione Ite-
eenscre ad iidem dicto meo astruendam cuncta sau-
ctorum Patrum qum. huc pertint-nt, dicta. Itaque, uno
tantum adhuc et altero memorato, tinem faciunt
dicendi.
ρότητα, ἀλλὰ καὶ τῶν πνευμάτων· καὶ οὕτως ἀπὸ
τῶν εὖαγγελικῶν προσταγμάτων, τὰ αὐτὰ ἡμῖν ὑπο.
τίθεται.
Διαδόχου.
'0 ἐνδημῶν ἀεὶ τῇ ἑαυτοῦ καρδία, ἑκδημεῖ πάν-
τως τῶν ὡραίων τοῦ βίου’ πνεύματι γὰρ περιπαο
τῶν, τὰς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίας ειδέναι οὐ δύναται.
ριπάτους 6 τοιοῦτος ποιεῖται, αὐτὸς ὥσπερ τὰς
ἀρετὰς πυλωροὺς ἔχων ° διὸ δὴ καὶ ἄπρακτοι λοιπὸν
αἱ τῶν δαιμόνων τότε ἐπ’ αὐτῷ γίνονται μηχαναί ·
καλῶς εἶπεν ὀ ἅγιος ὅτι ἄπρακτοι μένουσιν αἱ τῶν
ἐχθρῶν μηχαναί· ὅτε δηλονότι ὲν τῷ βάθει που τῆς
καρδίας ἡμῶν διατρίϐομεν, καὶ τοσοῦτον πλέον,
ὅσον ἐκεῖ ἐγχρονίζομεν. Ἀλλ’ οῖδα ὅτι ἐπιλειψει με
6 χρόνος, βουλόμενον τῷ παρόντι διηγήματι τῶν
Πατέρων πάντων κατατάττειν τοὺς λόγους. Διὸ ἐνὸς
ἣ και δύο μνησθεὶς, πρὸς τὸ τέλος τὸν λόγον τρέψομαι.
Isaiae. Non est tamen ita, siquidem et hic, ut ju-
corrttptione corpora nostra: quarrit autem prte-
ιρι-ρει puritatem spiritus et affectuum volunta-
tis. thuod in hac parte praecipit, ex Evangelica
trahit lego. γ
Diadochi.
«Qui habitat in suo corde, intra illud penitus
imntigrans, peregrinatur et longe disjnuctus vivit
ab omnibus in vita speciosis. Spiritu enim sm-
bulsns. carnis desideria nosse non potest. De cae-
tero quippe intra munitissimam inacccssamque
vitiis, virtutum arcem ambulationes snas facit :
virtutes ipsas invictas custodes pra: se habens
quasi urbis cnjusdam suae pudicitiae. Quare tua-
china: daemonum istam urbem oppugnantium, va-
Recte dicit hic'sanctns effectu eassas manere
hostium nos Oppugnantintn machinas, quando
nos scilicet in profundo cordis nostri habitamus
attenti ac vigiles ei defendendo : idque tanto per-
fectius seem-iusque perlicitnus. quanio diutius et
perseverantius in tali statione, cum ea quae dicta
est, obnixa: virtutis acrimonia, perduramus. Verum
tempus nte deiiceret si vellem hac narratione Ite-
eenscre ad iidem dicto meo astruendam cuncta sau-
ctorum Patrum qum. huc pertint-nt, dicta. Itaque, uno
tantum adhuc et altero memorato, tinem faciunt
dicendi.