PG 150, col. 381
στήριον τοὺς ἄρτους καὶ θῦσαι, τοὺς τύπους ὲκεί-
νους πρότερον πειρᾶται δεικνύναι ἐν αὐτῷ. Kal.
τίνα τρόποικ Ἑν ὅσῳ αὐτον ἀπο τῶν ὁλοκλήρων ag-
των ἀφαιρούμενος ποιεῖται δῶρον τὸ τοῦ Κυρίου
πάθος. καὶ τὸν Θάνατον ὲν αὐτῷ γράφει, καθάπερ
ὲν πίνακι · καῖ πάντα ὅσα ποιεῖ, τὰ μὲν κατὰ χρείαν,
τὰ δὲ sistite-“73;, εἰς τὴν οημασῖαν ταύτην βιάζε-
ται · καὶ ἐστιτὰ γινόμενα τηνικαῦτα τῶν Χριστοῦ
παθὼν καὶ τοῦ θανάτου πρακτικὴ διήγητις. 'l‘o-Zt';
δὲ ἀρχαῖον €00; ἦν, καὶ πρακτικῶς ἐνίοτε, γαὶ
ιι.
διηγοίντο, καὶ παρῄνουν, κα“·. προεφήτευσε). Kac
γὲρ ὁ προφήτης, firmiter βουὶόμενος τὴν τῶι
Ἐὕραὶων αἰχμαλωσίαν, ἔδησεν ἑαυτόν. Καὶ "Anco;
ὓστερον τὸ αὺτό τοῦτο ἐποίησε, σημαίνων τε τοῦ
Παύλου δεσμά. Καὶ πατέρα τινὶ φασὶ Οεοφόρων
ἐρωτηθέντα τε ἐστι μον-ιχὶς, ὲποκριοῆναι μὲν μη.
ὁὲν. τὺ δὲ ἱμάτιον περιὸυοέντι καταπατῆσαι. Kal
τοῦ Κυρίου ϐἀνατπν. καὶ τὶςν ὅλην οἰκονοο·
αὲτὶν ςίὲ
μίαν οἱ παλαιοὶ οὺ λόγοις μόνον, ἀλλὰ καὶ ἔρ-
γοις αὐτοὶ ἐμήνυον, καὶ. παρὰ τοῦ Θεοῦ {pavea-
νον, οἷον ἦν ἡ τεμνομένη ρἁδῳ θάλασσα, καὶ ή
ῦᾶλὶουσα ἐν φ)ογ“ι βάτος. καὶ ὁ ἐπὶ τὴν σφαγὴν
ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀγόμενος Ἰσαὰκ, καὶ τὰ ἄλλα δι’
ὧν ἐσημαίνετο τὸ μυστήριον ἐξ ἀρχῆς. Ταῦτα καὶ
ὁ ἱερεὺς φαίνεται ποιῶν, ἆ περὶ τῆς (maia; οἶδεν
ἐκείνης, καὶ λόγοις διηγούμενος. καὶ ἐπὶτῶν ἔργων
δεικνῦς, ὡς δύναται ἰν τοιαύτῃ ὕλῃ τοιαῦτα δει-
κνύναι· μοιονευχὶ λέγων· Οὕτως ἐπὶ τὸ πάθος ἦλθεν
οὕτως ἀπέθανε, οὕτως ὲκεντήθη τὴν
ὁ Κύριος,
πλευρὰν, οὕτως ἀπὸ τῆς κεντηοείσης π).ευρᾶ;τὸ
αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ ἐξεχύθη τότε ἐκεῖνο. Καὶ ταῦτα
ποιεῖ, πρῶτον μὲν, ἵνα δείξῃ, καθάπερ εἶπον, ὡς
τῆς ἀληθείας ταύτης καὶ τῶν πραγμάτων τύποι
καὶ γραφαί τινες ἡγήσαντο πρότερον, καὶ προεσή-
μαινον τοῖς ἀνθρώποις ⁸ ὥσπερ αὐτὸς πρὶν siuna-
γεῖν τὴν ἄρτον εις τὸ θυσιαστήριον, καὶ Οὖσαι, τὰ
τῆς θυσίας ἐν αὐτῷ γράφει. Ἔπειτα δηλῶν, ὡς ὁ
ἄρτος οὗτος εἰς ἐκεῖνον ἐπείγεται μετασὶηθῆναι
τ“.ν ἁληῡινδν ἄρτον, τὴν ἐσταυρωμένον, τὶν τεθυ-
μένον ° παρὰ πάντα δὲ ταῦτα, ἐπεὶ τὸν θάνατον
τνῦ Κυρείευ δεῖ κἰταγγέλλειν, ἵνα μηδένα τρόπον
ἀγγεῖνίας καὶ διηγήσεως παραλίπῃ, πρὸς ὃν μυρίων
ἔδει στομάτων ἡμῖν, καὶ λογικῶς αὐτὸν διηγεῖται
καὶ πρπ nmio; .
Κ ΕΦΑΛ. Z'.
Τί ἐστι τοῦ Κυρίου ἀνάμνησις.
καὶ πρῶτον ἄρτου λαϐόμενος, ἀφ’ (οὗ δεῖ τδν
ξερλιν ἀποκόπτειν ἄρτον · Εἰς ἀνάμνησιν, φησὶ,“τοῦ
Κυρίευ καὶ Θεοῦ, καὶ Σωτῆρος qua” Ἰηπςῦ xm.
sto-3, κατᾷ τὴν ἐκεί-,ου παραγγελίαν. ι Τοῦτο μὲν,
mal, ι ποιεῖτε εις τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν, Καὶ οὐ
τ-ερὶ τοῦ ἄρτου ἐκείνου τοῦτο λέγει μόνον, ἀλλὰ καὶ
πε ρί πάσης τελετῆς, ὡς ἂν ὲν τελευτήσει ἱερουρ-
yicta ἀρχόμενος. Ἐπεὶ xal ὁ Κύριος μετὰ τὸ τευ
λίσαι τὸ μυστήριον ἅπαν, τοῦτον ἐπήγαγε τὸν λό-
νους πρότερον πειρᾶται δεικνύναι ἐν αὐτῷ. Kal.
τίνα τρόποικ Ἑν ὅσῳ αὐτον ἀπο τῶν ὁλοκλήρων ag-
των ἀφαιρούμενος ποιεῖται δῶρον τὸ τοῦ Κυρίου
πάθος. καὶ τὸν Θάνατον ὲν αὐτῷ γράφει, καθάπερ
ὲν πίνακι · καῖ πάντα ὅσα ποιεῖ, τὰ μὲν κατὰ χρείαν,
τὰ δὲ sistite-“73;, εἰς τὴν οημασῖαν ταύτην βιάζε-
ται · καὶ ἐστιτὰ γινόμενα τηνικαῦτα τῶν Χριστοῦ
παθὼν καὶ τοῦ θανάτου πρακτικὴ διήγητις. 'l‘o-Zt';
δὲ ἀρχαῖον €00; ἦν, καὶ πρακτικῶς ἐνίοτε, γαὶ
ιι.
διηγοίντο, καὶ παρῄνουν, κα“·. προεφήτευσε). Kac
γὲρ ὁ προφήτης, firmiter βουὶόμενος τὴν τῶι
Ἐὕραὶων αἰχμαλωσίαν, ἔδησεν ἑαυτόν. Καὶ "Anco;
ὓστερον τὸ αὺτό τοῦτο ἐποίησε, σημαίνων τε τοῦ
Παύλου δεσμά. Καὶ πατέρα τινὶ φασὶ Οεοφόρων
ἐρωτηθέντα τε ἐστι μον-ιχὶς, ὲποκριοῆναι μὲν μη.
ὁὲν. τὺ δὲ ἱμάτιον περιὸυοέντι καταπατῆσαι. Kal
τοῦ Κυρίου ϐἀνατπν. καὶ τὶςν ὅλην οἰκονοο·
αὲτὶν ςίὲ
μίαν οἱ παλαιοὶ οὺ λόγοις μόνον, ἀλλὰ καὶ ἔρ-
γοις αὐτοὶ ἐμήνυον, καὶ. παρὰ τοῦ Θεοῦ {pavea-
νον, οἷον ἦν ἡ τεμνομένη ρἁδῳ θάλασσα, καὶ ή
ῦᾶλὶουσα ἐν φ)ογ“ι βάτος. καὶ ὁ ἐπὶ τὴν σφαγὴν
ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀγόμενος Ἰσαὰκ, καὶ τὰ ἄλλα δι’
ὧν ἐσημαίνετο τὸ μυστήριον ἐξ ἀρχῆς. Ταῦτα καὶ
ὁ ἱερεὺς φαίνεται ποιῶν, ἆ περὶ τῆς (maia; οἶδεν
ἐκείνης, καὶ λόγοις διηγούμενος. καὶ ἐπὶτῶν ἔργων
δεικνῦς, ὡς δύναται ἰν τοιαύτῃ ὕλῃ τοιαῦτα δει-
κνύναι· μοιονευχὶ λέγων· Οὕτως ἐπὶ τὸ πάθος ἦλθεν
οὕτως ἀπέθανε, οὕτως ὲκεντήθη τὴν
ὁ Κύριος,
πλευρὰν, οὕτως ἀπὸ τῆς κεντηοείσης π).ευρᾶ;τὸ
αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ ἐξεχύθη τότε ἐκεῖνο. Καὶ ταῦτα
ποιεῖ, πρῶτον μὲν, ἵνα δείξῃ, καθάπερ εἶπον, ὡς
τῆς ἀληθείας ταύτης καὶ τῶν πραγμάτων τύποι
καὶ γραφαί τινες ἡγήσαντο πρότερον, καὶ προεσή-
μαινον τοῖς ἀνθρώποις ⁸ ὥσπερ αὐτὸς πρὶν siuna-
γεῖν τὴν ἄρτον εις τὸ θυσιαστήριον, καὶ Οὖσαι, τὰ
τῆς θυσίας ἐν αὐτῷ γράφει. Ἔπειτα δηλῶν, ὡς ὁ
ἄρτος οὗτος εἰς ἐκεῖνον ἐπείγεται μετασὶηθῆναι
τ“.ν ἁληῡινδν ἄρτον, τὴν ἐσταυρωμένον, τὶν τεθυ-
μένον ° παρὰ πάντα δὲ ταῦτα, ἐπεὶ τὸν θάνατον
τνῦ Κυρείευ δεῖ κἰταγγέλλειν, ἵνα μηδένα τρόπον
ἀγγεῖνίας καὶ διηγήσεως παραλίπῃ, πρὸς ὃν μυρίων
ἔδει στομάτων ἡμῖν, καὶ λογικῶς αὐτὸν διηγεῖται
καὶ πρπ nmio; .
Κ ΕΦΑΛ. Z'.
Τί ἐστι τοῦ Κυρίου ἀνάμνησις.
καὶ πρῶτον ἄρτου λαϐόμενος, ἀφ’ (οὗ δεῖ τδν
ξερλιν ἀποκόπτειν ἄρτον · Εἰς ἀνάμνησιν, φησὶ,“τοῦ
Κυρίευ καὶ Θεοῦ, καὶ Σωτῆρος qua” Ἰηπςῦ xm.
sto-3, κατᾷ τὴν ἐκεί-,ου παραγγελίαν. ι Τοῦτο μὲν,
mal, ι ποιεῖτε εις τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν, Καὶ οὐ
τ-ερὶ τοῦ ἄρτου ἐκείνου τοῦτο λέγει μόνον, ἀλλὰ καὶ
πε ρί πάσης τελετῆς, ὡς ἂν ὲν τελευτήσει ἱερουρ-
yicta ἀρχόμενος. Ἐπεὶ xal ὁ Κύριος μετὰ τὸ τευ
λίσαι τὸ μυστήριον ἅπαν, τοῦτον ἐπήγαγε τὸν λό-