PG 150, col. 383
Ταῦτα λέγεικαὶ ποιεῖ τοῦ Θανάτου τὰ δηλοῦντα
τὸν τρόπον. Σταυρδν γᾶρ ὲν τῷ ἄρτῳ χαράττει,
ναὶ οὕτω μηνύει πῶς ἡ θυσέα γέγονεν. ὄτι διὰ τοῦ
σταύρου · μετὰ δὲ τοῦτο, καὶ ὼς ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη
κεντεῖ τὸν ἄρτον, τὴν πληγὴν τῆς πλευρᾶς ἐκείνης
διηγουμενος τῇ τοῦ ἄρτου πληγῇ. Διὰ τοῦτο γὰρ
va". τὸ πλῆττον σιδήριον λόγχην καλεῖ, καὶ εἰς σχῆμα
λόγχης αὐτὸ ἔχει πεποιημένον, ἵνα ἐκεῖνος ἀναμιμ-
νήσκῃ τῆς λόγχης · καὶ οὕτως ἔργῳ ταῦτα διη-
γούμενος, καὶ τοῖς λόγοις τῆς ἱστορίας ἀναγιγνώ-
σκει. ι Καὶ εἷς τῶν στρατιωτῶν, φησι, λόγχῃ αὺ-
τοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν. ι Ὀμοῐως καὶ τὸ ρεῦσαν
ἐκεῖθεν αἷμα, καὶ ὕδωρ καὶ λόγῳ διηγεῖται, καὶ Β
ἔργῳ δείκνυσιν, ι Ἐγχέων μὲν εἰς τὸ ἱερὸν ποτή-
ριον οἶνον καὶ ὕδωρ· ι (καὶ ταῦτα μὲν, ἀνάμνη-
σις τοῦ Κυρίου ·) ἐπιλέγων τε καὶ έκεῖνο τὸ ῥῆμα,
ι Καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ. ι
ΚΕΦᾹΛ. Θ’.
Διὰ τί ό Κύριος ἐκέλευσε ποιεῖν τοῦτο εἰς τὴν
αὐτοῦ ἀνάμνησιν.
’Λλλά τίνος ἕνεκα ταζτα incf/eoae, καὶ πρὸς τί
βλέπων τὴν ἀνάμνησιν ταύτην ἀπῄτησε παρ’ ήμῶν;
Ἵνα μὴ ἀγνωμονεύσωμεν. Ἀμοιϐή γάρ τίς ἐστι
παρὰ τῶν εὖ παθόντων τοῖς εὐεργέταις, τὸ μεμνῆ⁴
σθαι αὐτῶν καὶ τῶν ἔργων ὧν εὖ πεπόνθασι. Καὶ
ταύτης τῆς μνήμης πολλὰς ἀφορμὰς ἐπενόησαν
οἱᾰνορωποι, τάφους, ἀνδριάντας, στήλας, ἑορτὰς,
πανηγύρεις, ἀγῶνας· ὧν πάντων ἐστὶν ἔργον ἓν,
τοῖς ἀγαθοῖς τῶν ἀνδρῶν μὴ ὶήθης παραδοθῆναι
βυοοῖς. Τοιοῦτον καὶτὸ τοῦ Σωτῆρος, ἄλλοι μὲν
ἄλλα, φησι, λήθης φάρμακα ζητοῦσιν, ὑπὲρ τοῦ
μεμνῆσθαι τῶν εὖ πεποιηκότων αὐτούς’ ι Ὑμεῖς
δὲ εὶς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν τοῦτο ποιεῖτε· ι καὶ
ὥσπερ ταῖς στήὶαις τῶν ἀριστέων ἂν πόλεις προσ-
παραγράφουσι τὰς νίκας δι’ ὧν ἐσώθησαν, καὶ
ἄμεινον ἔπραξαν ὀὕτω τοῖς δώροις τούτοις ἡμεῖς
παραγράφομεν τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου. ἐν ᾧ πᾶσα
γέγονε ἡ κατὰ τοῦ πονηροῦ νίκη. Καὶ διὰ μὲν
τῶν εἰκόνων πόλεις τὸν τύπον μόνον τοῦ σώματος
ἔχουσι τῶν εὐεργετῶν · ἡμεῖς δὲ ἀπὸ τῆς προσα-
γωγῆς ταύτης ού τὸν τύπον τοῦ σώματος ἔχομεν,
ἀλλ’ αὐτὸν τὸν ἀριστέα, αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ ὰριστέος. D
Ίὸαύτὺ δὲ τοῦτο καὶ ὲν τοῖς παλαιοῖς ἐνομοθέτηα
σαν, ἐπὶτῶν τύπων ποιεῖν, ὃ νῦν ἐπὶ τῆς ἁλη-
θείας τῶν πραγμάτων ἐκέλευσε. Τοῦτο γὰρ ἦν τὸ
Πάτχπ, καὶ ἠ σφαγὴ τοῦ ἀμνοῦ, ἀνάμνησις τῆς
σςαγῆς τοῦ προὸατου. καὶ τοῦ αῐμα τος τοῦ διασε-
σωκότος ἐν Αἰγύπτῳ τοῖς Ἑϐραίοις τὰ πρωτότοκα.
Καὶ οὕτως μὲν ό τῆς ἀναμνήσεως τρόπος.
ΚΕΦΑΛ. l'.
Τίνα μεξὰ τὴν-ἀνᾴμνησιν ἐπιλεγόμενα τῇ προσ-
αγωτ-ᾔ, καὶ ὅτι ἡ προσαγωγὴ τῶν δώρων χαι
ριστήριός ἐστι καὶ ἱκετήριος ή αὐτή.
'0 δὲ ιερεὺς τὴν προσαγωγὴν ἔτι ποιεῖται, καὶ⁵ ·
τῶν προσενεχθέντων ἑκάστου μέρος ἀφαιρούμενος,
ἱερὸν ποιεῖται δῶρον, οὐ τὰ αὐτὰ λέγων καὶ ποιων,
τὸν τρόπον. Σταυρδν γᾶρ ὲν τῷ ἄρτῳ χαράττει,
ναὶ οὕτω μηνύει πῶς ἡ θυσέα γέγονεν. ὄτι διὰ τοῦ
σταύρου · μετὰ δὲ τοῦτο, καὶ ὼς ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη
κεντεῖ τὸν ἄρτον, τὴν πληγὴν τῆς πλευρᾶς ἐκείνης
διηγουμενος τῇ τοῦ ἄρτου πληγῇ. Διὰ τοῦτο γὰρ
va". τὸ πλῆττον σιδήριον λόγχην καλεῖ, καὶ εἰς σχῆμα
λόγχης αὐτὸ ἔχει πεποιημένον, ἵνα ἐκεῖνος ἀναμιμ-
νήσκῃ τῆς λόγχης · καὶ οὕτως ἔργῳ ταῦτα διη-
γούμενος, καὶ τοῖς λόγοις τῆς ἱστορίας ἀναγιγνώ-
σκει. ι Καὶ εἷς τῶν στρατιωτῶν, φησι, λόγχῃ αὺ-
τοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν. ι Ὀμοῐως καὶ τὸ ρεῦσαν
ἐκεῖθεν αἷμα, καὶ ὕδωρ καὶ λόγῳ διηγεῖται, καὶ Β
ἔργῳ δείκνυσιν, ι Ἐγχέων μὲν εἰς τὸ ἱερὸν ποτή-
ριον οἶνον καὶ ὕδωρ· ι (καὶ ταῦτα μὲν, ἀνάμνη-
σις τοῦ Κυρίου ·) ἐπιλέγων τε καὶ έκεῖνο τὸ ῥῆμα,
ι Καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ. ι
ΚΕΦᾹΛ. Θ’.
Διὰ τί ό Κύριος ἐκέλευσε ποιεῖν τοῦτο εἰς τὴν
αὐτοῦ ἀνάμνησιν.
’Λλλά τίνος ἕνεκα ταζτα incf/eoae, καὶ πρὸς τί
βλέπων τὴν ἀνάμνησιν ταύτην ἀπῄτησε παρ’ ήμῶν;
Ἵνα μὴ ἀγνωμονεύσωμεν. Ἀμοιϐή γάρ τίς ἐστι
παρὰ τῶν εὖ παθόντων τοῖς εὐεργέταις, τὸ μεμνῆ⁴
σθαι αὐτῶν καὶ τῶν ἔργων ὧν εὖ πεπόνθασι. Καὶ
ταύτης τῆς μνήμης πολλὰς ἀφορμὰς ἐπενόησαν
οἱᾰνορωποι, τάφους, ἀνδριάντας, στήλας, ἑορτὰς,
πανηγύρεις, ἀγῶνας· ὧν πάντων ἐστὶν ἔργον ἓν,
τοῖς ἀγαθοῖς τῶν ἀνδρῶν μὴ ὶήθης παραδοθῆναι
βυοοῖς. Τοιοῦτον καὶτὸ τοῦ Σωτῆρος, ἄλλοι μὲν
ἄλλα, φησι, λήθης φάρμακα ζητοῦσιν, ὑπὲρ τοῦ
μεμνῆσθαι τῶν εὖ πεποιηκότων αὐτούς’ ι Ὑμεῖς
δὲ εὶς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν τοῦτο ποιεῖτε· ι καὶ
ὥσπερ ταῖς στήὶαις τῶν ἀριστέων ἂν πόλεις προσ-
παραγράφουσι τὰς νίκας δι’ ὧν ἐσώθησαν, καὶ
ἄμεινον ἔπραξαν ὀὕτω τοῖς δώροις τούτοις ἡμεῖς
παραγράφομεν τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου. ἐν ᾧ πᾶσα
γέγονε ἡ κατὰ τοῦ πονηροῦ νίκη. Καὶ διὰ μὲν
τῶν εἰκόνων πόλεις τὸν τύπον μόνον τοῦ σώματος
ἔχουσι τῶν εὐεργετῶν · ἡμεῖς δὲ ἀπὸ τῆς προσα-
γωγῆς ταύτης ού τὸν τύπον τοῦ σώματος ἔχομεν,
ἀλλ’ αὐτὸν τὸν ἀριστέα, αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ ὰριστέος. D
Ίὸαύτὺ δὲ τοῦτο καὶ ὲν τοῖς παλαιοῖς ἐνομοθέτηα
σαν, ἐπὶτῶν τύπων ποιεῖν, ὃ νῦν ἐπὶ τῆς ἁλη-
θείας τῶν πραγμάτων ἐκέλευσε. Τοῦτο γὰρ ἦν τὸ
Πάτχπ, καὶ ἠ σφαγὴ τοῦ ἀμνοῦ, ἀνάμνησις τῆς
σςαγῆς τοῦ προὸατου. καὶ τοῦ αῐμα τος τοῦ διασε-
σωκότος ἐν Αἰγύπτῳ τοῖς Ἑϐραίοις τὰ πρωτότοκα.
Καὶ οὕτως μὲν ό τῆς ἀναμνήσεως τρόπος.
ΚΕΦΑΛ. l'.
Τίνα μεξὰ τὴν-ἀνᾴμνησιν ἐπιλεγόμενα τῇ προσ-
αγωτ-ᾔ, καὶ ὅτι ἡ προσαγωγὴ τῶν δώρων χαι
ριστήριός ἐστι καὶ ἱκετήριος ή αὐτή.
'0 δὲ ιερεὺς τὴν προσαγωγὴν ἔτι ποιεῖται, καὶ⁵ ·
τῶν προσενεχθέντων ἑκάστου μέρος ἀφαιρούμενος,
ἱερὸν ποιεῖται δῶρον, οὐ τὰ αὐτὰ λέγων καὶ ποιων,