PG 150, col. 391
μενος τὰ τῆς ἱερουργίας ἅπαντα κατὰ σκοπὸν ἀπαντήσειν αὐτῷ, είς τὸ θυσιαστήριον ἔρχεται,
De glori/italiam in principio.
Sacrificium autem incipit a glorificatione: ι Bene-
dictum est regnum Patris et Filii et Spiritus san-
cti. ι Qum ad Deum tit allocutio, est gratiarum actio,
gloriiicatio, confessio, petitio. Prima autem omnium
est gloriiicatio, maxime quidem, quod peccatorum
grati animi est, ad Dominum accedentes non sua
statim in medium adducere, sed quae solius Domini
pure sunt. Tale quid autem est εισι-ἰθαιιὶοίρυί
cnim petit, sua volens pulchriora facere, seipsum
prmdicat : et qui gratias agit, clarum est quod pro-
priis honis gaudens ei, qui illa suppeditat, gratias
agit. Qui autent glorificat, seipso dimisso et suis
Omnibus ipsum promer ipsum, et ipsius Domini
potentiam ,οι gloriam glorificat. Prmtcrea , ipsa Β 1
etiant natura et rei probabilitas, hie primam glorifi-
cationcut exigit. Protinus enim ad Deum accedentes
accessilnlem eius gloriam, et potentiam et magni-
tudinem mcntc cogitamus, quod quidem admiratio
et obstupefactio, et qua: sunt ejusmodi consequun-
tur, hoc autem gloriticatio necessario sequitur. Pro-
cedentes autem ejus benignitatem et humanitatem
diSt'ilIIllS: quod consequitur gratiarum actio. Post
hoc insignem ejus benignitatem et humanitatis
dii-itias consideramus, nostram improbitatem illius
sufliciens esse signum. ducentes : quod cum lalt's
simus. nos beneficiis afficere nunquam cesset. Hoc
cnim signum, ctiam ante alia, nos docet quam est
henignus et humanus Deus, quod in nobis, quod ρ 1
ante ipsos oculos. Nostrorum autem malorum apud
Deum meminisse, hoc est quod nominatur confessio.
Quartum autem, petitio. Consentaneum enim cst
eoul‘nlere, quod illa quorum egemus, petentes ea
consequemur, post eas considerationes, in quibus
Dei in nos benignitatem et humanitatem ediscimus.
Qui enim iis qui mali adhuc erant, bonus fuit,
quidnam erit mutatis, et quod primi peccata dixe-
rint, justiticatis, convenienter ei quod a propheta
dictum est: ο Dic primus peccata tua, ut jnstillce-
ris ἲ ι In compellando ergo Deo primum locum ba-
bet glorilicatio. Quapropter ante omnes preces et
omne sacrificium sacerdos gloriticat Deum. Cur
ergo ter Deum glorificans eflatur. et non singula-
riter? Non enim Benedictus Deus, vel Benedictum D Δ
|)ci regnum, sed divisitn per petsonas : ι Βειιοόὶο
ctum Dei regnum, Patris et Filii et Spiritus sancti»
Qnia per primam Christi incarnationem didicerunt
homines, quod tres persona: Deus est. llojns au-
tem Domini incarnationis mysterium sunt. sacra
qua! celebrantur. Unde in eorum exordiis oportebat
Trinitatem resplendere et prmdicari. Post glorifi-
cationcm autem, introducit petitiuncm, dicens,
ε Ιιι pace Dominum oremus; ι illud enim , ι Quid
oremus ut Oportet, nescimus; ι et ne multa et su-
pervacanea loquamur, docens nos quae oratione
iacienda sunt; et primo docet modum, nempe quod
De glori/italiam in principio.
Sacrificium autem incipit a glorificatione: ι Bene-
dictum est regnum Patris et Filii et Spiritus san-
cti. ι Qum ad Deum tit allocutio, est gratiarum actio,
gloriiicatio, confessio, petitio. Prima autem omnium
est gloriiicatio, maxime quidem, quod peccatorum
grati animi est, ad Dominum accedentes non sua
statim in medium adducere, sed quae solius Domini
pure sunt. Tale quid autem est εισι-ἰθαιιὶοίρυί
cnim petit, sua volens pulchriora facere, seipsum
prmdicat : et qui gratias agit, clarum est quod pro-
priis honis gaudens ei, qui illa suppeditat, gratias
agit. Qui autent glorificat, seipso dimisso et suis
Omnibus ipsum promer ipsum, et ipsius Domini
potentiam ,οι gloriam glorificat. Prmtcrea , ipsa Β 1
etiant natura et rei probabilitas, hie primam glorifi-
cationcut exigit. Protinus enim ad Deum accedentes
accessilnlem eius gloriam, et potentiam et magni-
tudinem mcntc cogitamus, quod quidem admiratio
et obstupefactio, et qua: sunt ejusmodi consequun-
tur, hoc autem gloriticatio necessario sequitur. Pro-
cedentes autem ejus benignitatem et humanitatem
diSt'ilIIllS: quod consequitur gratiarum actio. Post
hoc insignem ejus benignitatem et humanitatis
dii-itias consideramus, nostram improbitatem illius
sufliciens esse signum. ducentes : quod cum lalt's
simus. nos beneficiis afficere nunquam cesset. Hoc
cnim signum, ctiam ante alia, nos docet quam est
henignus et humanus Deus, quod in nobis, quod ρ 1
ante ipsos oculos. Nostrorum autem malorum apud
Deum meminisse, hoc est quod nominatur confessio.
Quartum autem, petitio. Consentaneum enim cst
eoul‘nlere, quod illa quorum egemus, petentes ea
consequemur, post eas considerationes, in quibus
Dei in nos benignitatem et humanitatem ediscimus.
Qui enim iis qui mali adhuc erant, bonus fuit,
quidnam erit mutatis, et quod primi peccata dixe-
rint, justiticatis, convenienter ei quod a propheta
dictum est: ο Dic primus peccata tua, ut jnstillce-
ris ἲ ι In compellando ergo Deo primum locum ba-
bet glorilicatio. Quapropter ante omnes preces et
omne sacrificium sacerdos gloriticat Deum. Cur
ergo ter Deum glorificans eflatur. et non singula-
riter? Non enim Benedictus Deus, vel Benedictum D Δ
|)ci regnum, sed divisitn per petsonas : ι Βειιοόὶο
ctum Dei regnum, Patris et Filii et Spiritus sancti»
Qnia per primam Christi incarnationem didicerunt
homines, quod tres persona: Deus est. llojns au-
tem Domini incarnationis mysterium sunt. sacra
qua! celebrantur. Unde in eorum exordiis oportebat
Trinitatem resplendere et prmdicari. Post glorifi-
cationcm autem, introducit petitiuncm, dicens,
ε Ιιι pace Dominum oremus; ι illud enim , ι Quid
oremus ut Oportet, nescimus; ι et ne multa et su-
pervacanea loquamur, docens nos quae oratione
iacienda sunt; et primo docet modum, nempe quod