PG 150, col. 498
aliud , nisi hoc ipsum nos cogitare et colligere con-
venit? Haud enim cum semina vitm per terras spar-
sisset, ignemque et gladium misisset, statim alis-
cess ι, hominibusque seminum ad frugem perdu-
cendorum et conservandorum, ignis accendendi,
gladio utendi curam reliquit :sed ipsemet praisens
adest, t operans in nobis velle et perficere, ι ut l’au-
lus ait ‘°. Et ignem ipsemet accendit et admovet;
et gladium ipse tenet. Ad summam, «nec securis
gloriabitur absque eo qui secat in ca“;t et quos
deseritl qui solus cst bonus, iis nihil boni evenire
queat. Craterum sanctis se nou adfuturum tantum-
modo, sed etiam apud ipsos mansurum, ct quod
inStgnius est, mansionem apud eos facturum Do-
minus promisit". Quid multa? etiam'illis ita
amanter copulari et uniri scribitur, ut unus cum
ipsis spiritus efficiatur: «Qui enim adltaaret Deo,
Sicut aule'n benignitas Dei inesplirabilis est,
et cltaritas ejus erga genus humanum omnem di-
cendi facultatem superat, soli divittre bonitati con-
gruens (ipsa siquidem est «pax Dei, quae exsupe-
rat omnem sensum ¹⁸ ι) : ita consequitur, nt ejus
unio cum iis quos diligit, quamlibet unionem
quam quis cogitatione percipere potest, multis
partibus vincat, nec aliqua comparatione pro di-
- C gnitate declaretur. Quamobrem Scriptura pluribus
exemplis opus habuit, quibus conjunctionetn illam
aretissimam exprimeret, qttod unum minime satis
esset.Et modo quidem habitatorem et domum indu-
cit ; modo vitem et palmitem: modo nuptias; modo
membra et caput ¹⁶, quorum nullum plene respon-
det; nec enim per ullum horum veritatem exacte
licet attingere. Amori et cbaritati parem esseet
conjunctionem maxime oportet. Divina; autem
eltaritati quid tandem mquari potest? Deinde qua:
copulationem et unionem inprimis significare vi-
dentur, nuptiae sunt, et membrorum capitisque
apta coagmentatio. Atque ista quam plurimum
distant, multumque abest ut rem ante oculos po-
. Β nant. Etenim conjugiutn nunquam adeo cimjuges
conjugabit, ut alter in altero sitet vivat, id quod
in Ch. isto et Ecclesia cernitur. Unde sanctus Apo-
stultis, cum dixisset de matrimonio, «Sicramen—
tum hoc magnum est,iadjeciteontinuo, ι Ego autem
dico in Christo, et in Ecclesia υ, ι ostendens, non
illas sese nuptias, verum hasce potius admirari.
Membra autem connexa quidem sunt capiti, et per
eam conuexionem atque copulam vivunt, qua diru-
pta moriuntur. At vero ista membra Christo magis,
quam suo capiti conjuncta videntur, magisque hac,
iv quam illa cum capite commissura et compage vi-
“ Epist-5..
¹² Joan. xw, 2’). ¹³ Ι Cor. vl, l7.
υ minus. ν, 5-2..
xw, lii; illiilli. χχιι ; (leloss. Ι.
venit? Haud enim cum semina vitm per terras spar-
sisset, ignemque et gladium misisset, statim alis-
cess ι, hominibusque seminum ad frugem perdu-
cendorum et conservandorum, ignis accendendi,
gladio utendi curam reliquit :sed ipsemet praisens
adest, t operans in nobis velle et perficere, ι ut l’au-
lus ait ‘°. Et ignem ipsemet accendit et admovet;
et gladium ipse tenet. Ad summam, «nec securis
gloriabitur absque eo qui secat in ca“;t et quos
deseritl qui solus cst bonus, iis nihil boni evenire
queat. Craterum sanctis se nou adfuturum tantum-
modo, sed etiam apud ipsos mansurum, ct quod
inStgnius est, mansionem apud eos facturum Do-
minus promisit". Quid multa? etiam'illis ita
amanter copulari et uniri scribitur, ut unus cum
ipsis spiritus efficiatur: «Qui enim adltaaret Deo,
Sicut aule'n benignitas Dei inesplirabilis est,
et cltaritas ejus erga genus humanum omnem di-
cendi facultatem superat, soli divittre bonitati con-
gruens (ipsa siquidem est «pax Dei, quae exsupe-
rat omnem sensum ¹⁸ ι) : ita consequitur, nt ejus
unio cum iis quos diligit, quamlibet unionem
quam quis cogitatione percipere potest, multis
partibus vincat, nec aliqua comparatione pro di-
- C gnitate declaretur. Quamobrem Scriptura pluribus
exemplis opus habuit, quibus conjunctionetn illam
aretissimam exprimeret, qttod unum minime satis
esset.Et modo quidem habitatorem et domum indu-
cit ; modo vitem et palmitem: modo nuptias; modo
membra et caput ¹⁶, quorum nullum plene respon-
det; nec enim per ullum horum veritatem exacte
licet attingere. Amori et cbaritati parem esseet
conjunctionem maxime oportet. Divina; autem
eltaritati quid tandem mquari potest? Deinde qua:
copulationem et unionem inprimis significare vi-
dentur, nuptiae sunt, et membrorum capitisque
apta coagmentatio. Atque ista quam plurimum
distant, multumque abest ut rem ante oculos po-
. Β nant. Etenim conjugiutn nunquam adeo cimjuges
conjugabit, ut alter in altero sitet vivat, id quod
in Ch. isto et Ecclesia cernitur. Unde sanctus Apo-
stultis, cum dixisset de matrimonio, «Sicramen—
tum hoc magnum est,iadjeciteontinuo, ι Ego autem
dico in Christo, et in Ecclesia υ, ι ostendens, non
illas sese nuptias, verum hasce potius admirari.
Membra autem connexa quidem sunt capiti, et per
eam conuexionem atque copulam vivunt, qua diru-
pta moriuntur. At vero ista membra Christo magis,
quam suo capiti conjuncta videntur, magisque hac,
iv quam illa cum capite commissura et compage vi-
“ Epist-5..
¹² Joan. xw, 2’). ¹³ Ι Cor. vl, l7.
υ minus. ν, 5-2..
xw, lii; illiilli. χχιι ; (leloss. Ι.