PG 150, col. 846
Τὸ μὲν γὰρ ὑμνεῖν, τὴν δʼ ἀνατρέπειν λόγοις.
Ἀπανταχοῦ δὲ τῶν ἐμῶν λέγω λόγων,
Ὡς ὅστις εὐσεβής τε, καὶ νείκους ξένος
Εἰς ἐξετασμὸν τῶν ἐμῶν ἔλθοι λόγων.
Καί που δοκῶ τι μὴ καλῶς εἰρηκέναι,
Καὶ τὼν πατρώων εὐσεβῶν ξένως ὅρων,
Εὐεργετείτω τοὺς ἐλέγχοντας λόγους.
Οὐκ ἀγνοῶ γὰρ, ὅστις εἰμὶ τὴν φύσιν.
9ροτὸς, πενιχρὸς, πλημμελὴς, κατηγμένος.
Ἐξίσταμαι δὴ γνωμικῶς τῶν σφαλμάτων.
Καὶ προγινώσκω τοῖς ἐλέγχουσιν χάριν.
Αὔτη γὰρ ὀρθότητος ἡμῖν αἰτία,
Ὡσπερ πονηρῶν κʼ ἀσεβῶν φρονημάτων,
Οἰ μισέλεγχοι τῶν ὑπερφρόνων τρόποι.
Καὶ δὴ λέγοιμʼ ἄν, ὧνπερ ἠρξάμην χάριν.
Τὸ μὲν γὰρ ἡμῖν εὐσεβούμενον κράτος
Τριλαμπές ἐστι, καὶ μονὰς πάλιν ξένη,
Παντουργὸν, ἀπλοῦν, πανσθενὲς, πᾶσιν πέλας,
Μᾶλλον δὲ πᾶσιν ἐγκατοικοῦν ἐξ ἴσου,
Κὲν ἄλλος ἄλλονμᾶλλον οἰκείως ἔχῃ
Σχέσει πρὸς αὐτὸ καὶ μιμήσει, καὶ τάσει,
Ἔλλαμψιν ὡς ἕκαστος αὐτοῦ λαμβάνεκ.
Οὐ γὰρ τὰ βάθρα τῆς θεώσεως ἵσα.
Θαθμοὶ δὲ πολλοὶ πρὸς τὰ τῶν ἄθλων μέτρα,
Ἀληπτον, ἀπρόσαπτον αὐτοῖς ἀγγέλοις,
Ἀῤῥητον. Οὐ γάρ ἐστιν οὐδὲν τῶν δλων·
Οὐκ εἶδος οὐδὲν, οὐδὲ μορφὴ, καὶ φύσις,
Ἡς ἂν βροτός τις, ἢ βροτῶν ὕπὲρ φύσιν
Λάβοιτο, καὶ γένοιτο τῆς ἄγρας πέρας.
Εἰ φῶς γὰρ ἔσθʼ ὦς φασιν, ἀλλὰ καὶ σκοτος,
Ὁς οὕτε φῶς ὦν, οὕτε δʼ αὖ πάλιν σκότος,
Ἀλλʼ ὡς μὲν ἀγνὸν, ὡς δὲ καὶ φωτεργάτην,
jurgii immunis, sermones examinando ubi vidait
me aliquid a regulis piorum Patrum abho rens
dixisse, corrigendo errores meos bene laciat. Novi
enim qualem me natura genuit, mæortalem, egenum,
peccatorem, imbecillimum. Peccatis autem mcis
soleurniter renuntio et me reprebendentibus gratias
ago; ipsa enim ad justitism culpa prodest, prava-
rum nec non impiarum cogitationum instar, quæ
sæpe sæpius mentem a superbia avertunt. Me
olim talia auspicia cepisse nunc fateri possem; illa
enim via quæ nobis ad virtutem datur, triplici
hac luce darescit, sola eadem atque extranea om-
nia peragit, simplex in fortiudine sua omnibus præ-
sto est,imo in omnibus habitat ex æquo; et li-
cet aliquis præ cæteris ejus familiaritate utatur,
quilibet tamen pro habitu, imitatione, extensione,
ab ipsa illustratur. Varii cuim sunt inter se
gradus, quibus ad Divinitatem accedimus; nam
multis sedibus præmia mensurantur; est au-
tem absconditum quoddam et captui impervium
etiam angelis, inefisbile, præ quo alia quæquo
tanquam uihdl sunt; nihil enim novi, nec formuam,
nec naturam, qua mortalis quidam ceu mortabbus
præstans induceretur secretaque rmntimius percipe-
ret. Si lux saltem, ut aiunt, sive tenebræ forent,
sed dum lux abest, non idcirco tenebræ, puru
Ἀπανταχοῦ δὲ τῶν ἐμῶν λέγω λόγων,
Ὡς ὅστις εὐσεβής τε, καὶ νείκους ξένος
Εἰς ἐξετασμὸν τῶν ἐμῶν ἔλθοι λόγων.
Καί που δοκῶ τι μὴ καλῶς εἰρηκέναι,
Καὶ τὼν πατρώων εὐσεβῶν ξένως ὅρων,
Εὐεργετείτω τοὺς ἐλέγχοντας λόγους.
Οὐκ ἀγνοῶ γὰρ, ὅστις εἰμὶ τὴν φύσιν.
9ροτὸς, πενιχρὸς, πλημμελὴς, κατηγμένος.
Ἐξίσταμαι δὴ γνωμικῶς τῶν σφαλμάτων.
Καὶ προγινώσκω τοῖς ἐλέγχουσιν χάριν.
Αὔτη γὰρ ὀρθότητος ἡμῖν αἰτία,
Ὡσπερ πονηρῶν κʼ ἀσεβῶν φρονημάτων,
Οἰ μισέλεγχοι τῶν ὑπερφρόνων τρόποι.
Καὶ δὴ λέγοιμʼ ἄν, ὧνπερ ἠρξάμην χάριν.
Τὸ μὲν γὰρ ἡμῖν εὐσεβούμενον κράτος
Τριλαμπές ἐστι, καὶ μονὰς πάλιν ξένη,
Παντουργὸν, ἀπλοῦν, πανσθενὲς, πᾶσιν πέλας,
Μᾶλλον δὲ πᾶσιν ἐγκατοικοῦν ἐξ ἴσου,
Κὲν ἄλλος ἄλλονμᾶλλον οἰκείως ἔχῃ
Σχέσει πρὸς αὐτὸ καὶ μιμήσει, καὶ τάσει,
Ἔλλαμψιν ὡς ἕκαστος αὐτοῦ λαμβάνεκ.
Οὐ γὰρ τὰ βάθρα τῆς θεώσεως ἵσα.
Θαθμοὶ δὲ πολλοὶ πρὸς τὰ τῶν ἄθλων μέτρα,
Ἀληπτον, ἀπρόσαπτον αὐτοῖς ἀγγέλοις,
Ἀῤῥητον. Οὐ γάρ ἐστιν οὐδὲν τῶν δλων·
Οὐκ εἶδος οὐδὲν, οὐδὲ μορφὴ, καὶ φύσις,
Ἡς ἂν βροτός τις, ἢ βροτῶν ὕπὲρ φύσιν
Λάβοιτο, καὶ γένοιτο τῆς ἄγρας πέρας.
Εἰ φῶς γὰρ ἔσθʼ ὦς φασιν, ἀλλὰ καὶ σκοτος,
Ὁς οὕτε φῶς ὦν, οὕτε δʼ αὖ πάλιν σκότος,
Ἀλλʼ ὡς μὲν ἀγνὸν, ὡς δὲ καὶ φωτεργάτην,
jurgii immunis, sermones examinando ubi vidait
me aliquid a regulis piorum Patrum abho rens
dixisse, corrigendo errores meos bene laciat. Novi
enim qualem me natura genuit, mæortalem, egenum,
peccatorem, imbecillimum. Peccatis autem mcis
soleurniter renuntio et me reprebendentibus gratias
ago; ipsa enim ad justitism culpa prodest, prava-
rum nec non impiarum cogitationum instar, quæ
sæpe sæpius mentem a superbia avertunt. Me
olim talia auspicia cepisse nunc fateri possem; illa
enim via quæ nobis ad virtutem datur, triplici
hac luce darescit, sola eadem atque extranea om-
nia peragit, simplex in fortiudine sua omnibus præ-
sto est,imo in omnibus habitat ex æquo; et li-
cet aliquis præ cæteris ejus familiaritate utatur,
quilibet tamen pro habitu, imitatione, extensione,
ab ipsa illustratur. Varii cuim sunt inter se
gradus, quibus ad Divinitatem accedimus; nam
multis sedibus præmia mensurantur; est au-
tem absconditum quoddam et captui impervium
etiam angelis, inefisbile, præ quo alia quæquo
tanquam uihdl sunt; nihil enim novi, nec formuam,
nec naturam, qua mortalis quidam ceu mortabbus
præstans induceretur secretaque rmntimius percipe-
ret. Si lux saltem, ut aiunt, sive tenebræ forent,
sed dum lux abest, non idcirco tenebræ, puru