PG 151, col. 1343
titndo, cui desunt aliquahominis, in quantum homo Α fortnam beatitudinis pertinent. Sicutentm in omm-
bunum esse volumus.
Igitur ex omnibus dit-tis bouis constabit, ac vero
es solis. Quia si qua sunt alia bona hominis, non
tamen ιιι homo est, manifestum est. quod illa ad-
dita illi beatitudini, quae c0nstat ex bonis hOminis,
ut homo est, non augebunt eam, ut propterea sit
magis beatitudo hominis, ut homo est: quia in tali
etiam compositione tota ex utriusque generis bonis
complexio non diceretur, nec intelligeretur, nec
esstet beatitudo hominis, ut homo est, nisi cx parte
illorum honorum hominis. quae essent bona homi-
nis, iu quantum homo est.
Car. Ill. Vera beatitudo augeri non potest.
Vera ergo beatitudo additis illis augeri non po-
test. Et merito. Nulla enim aggregatio augeri potest
additione aliarum rerum genere diversarum. Nec
enim linea: additis punctis , nec superficies additis
lineis , nec solida additis superficiebns, nec diver-
sorum humidorum commistio additis coloribus vel
saporibus augentur.
(λιιι. lV. Reatitudo'hominis, ut homo est, ea: quibus
potissimum constet.
Ergo si bona hominis, ut homo est, genere di-
versa sunt ab illis quae non Sunt hominis, ιιι homo
est, manifestum est quod beatitudo, qua: constat ο jure laudari ε “0;, sum in illis buonis
ex bonis hominis, ιιι homo est, non augebilur ad-
jectione illorum bonorum, quae non sunt hominis,
in quantum homo cst. Itaque perfecta et sum-a
hominis beatitudo ex illis solis constabit, ut jam
possimus fortnam hujus beatitudinis brevissime
comprehendentes, talem ejus tleliuitiouetn ad qua:-
renda et demonstranda supponere.
CAP. V. Quid est beatitudo hominis vera, et quid
ejus miserta.
Veram beatitudinem hominis esse cumulatam
complexionem omnium bonorum hominis, ut homo
est; ac per consequens, summam miseriam homi-
nis csse cumulatam complexionem omnium ma-
lorum hominis. ιιι Ιιοιιιο est: ut cui hoc inest mi-
serrimus homo dicatur. Est autem beatitudo per se Ι)
expetenda, et miseria fugienda.
CAP. Vl. Virtus quid.
Supponatur etiam et virtutis definitio, quae talis
set-uadum omnes philosophantes est.
Virtutem esse Optimam affectionem animi ex qua
proliciscnntur bona: et laudabiles voluntates, sen-
tcntirc, actiones: quaruzn quaelibet suo loco optima
est ; qurr et eos, in quibus est, bonos et laudabiles
eilicit.
CAP. Vll. Α beatitudine hominis , ιιι humo est, om-
nes artes excludunt;.r.
llis ιιι-ωιιιίςδὶς, patet, quod omnes et universa:
opificum attcs θιςιιιιιιιειιιιι· ab illis bonis, quic ad
bunum esse volumus.
Igitur ex omnibus dit-tis bouis constabit, ac vero
es solis. Quia si qua sunt alia bona hominis, non
tamen ιιι homo est, manifestum est. quod illa ad-
dita illi beatitudini, quae c0nstat ex bonis hOminis,
ut homo est, non augebunt eam, ut propterea sit
magis beatitudo hominis, ut homo est: quia in tali
etiam compositione tota ex utriusque generis bonis
complexio non diceretur, nec intelligeretur, nec
esstet beatitudo hominis, ut homo est, nisi cx parte
illorum honorum hominis. quae essent bona homi-
nis, iu quantum homo est.
Car. Ill. Vera beatitudo augeri non potest.
Vera ergo beatitudo additis illis augeri non po-
test. Et merito. Nulla enim aggregatio augeri potest
additione aliarum rerum genere diversarum. Nec
enim linea: additis punctis , nec superficies additis
lineis , nec solida additis superficiebns, nec diver-
sorum humidorum commistio additis coloribus vel
saporibus augentur.
(λιιι. lV. Reatitudo'hominis, ut homo est, ea: quibus
potissimum constet.
Ergo si bona hominis, ut homo est, genere di-
versa sunt ab illis quae non Sunt hominis, ιιι homo
est, manifestum est quod beatitudo, qua: constat ο jure laudari ε “0;, sum in illis buonis
ex bonis hominis, ιιι homo est, non augebilur ad-
jectione illorum bonorum, quae non sunt hominis,
in quantum homo cst. Itaque perfecta et sum-a
hominis beatitudo ex illis solis constabit, ut jam
possimus fortnam hujus beatitudinis brevissime
comprehendentes, talem ejus tleliuitiouetn ad qua:-
renda et demonstranda supponere.
CAP. V. Quid est beatitudo hominis vera, et quid
ejus miserta.
Veram beatitudinem hominis esse cumulatam
complexionem omnium bonorum hominis, ut homo
est; ac per consequens, summam miseriam homi-
nis csse cumulatam complexionem omnium ma-
lorum hominis. ιιι Ιιοιιιο est: ut cui hoc inest mi-
serrimus homo dicatur. Est autem beatitudo per se Ι)
expetenda, et miseria fugienda.
CAP. Vl. Virtus quid.
Supponatur etiam et virtutis definitio, quae talis
set-uadum omnes philosophantes est.
Virtutem esse Optimam affectionem animi ex qua
proliciscnntur bona: et laudabiles voluntates, sen-
tcntirc, actiones: quaruzn quaelibet suo loco optima
est ; qurr et eos, in quibus est, bonos et laudabiles
eilicit.
CAP. Vll. Α beatitudine hominis , ιιι humo est, om-
nes artes excludunt;.r.
llis ιιι-ωιιιίςδὶς, patet, quod omnes et universa:
opificum attcs θιςιιιιιιιειιιιι· ab illis bonis, quic ad