PG 151, col. 725
λέξεων ῐνεκεν ενταῦθα, συνεληλύθαμεν ο οὐδὲ γὰρ Δ Γενομένης δι καὶ τετάρτης, ἤρξαντο πάλιν οί δια·
Ἐπὶ τούτοιςό Θεσσαλονίκης. Λέξεων ιμοὶ λόγος
ὀλίγος, ιφηο Οὐ τδρ ἐν ῥήμασιν ἡμῖν, ἀλλ’ ἐν
πράγμασιν ἡ ἀλήθειά τε καί ἠ εὐσέϐεια, κατὰ τὸν
θεολόγον Γρηγάριον. Περὶ δὲ δογμάτων καὶ πραγ-
μάτων τὸν ἀγῶνα ποιοῦμαι. Κᾶν τις ἐπὶ τῶν πραγ-
μάτων ὁμοφωνῇ, πρὸς τὰς λέξεις οὑ διαφέρομαι.
Πρὸς δὲ τὴν παρὰ τῶν λεγόντων κατηγορίαν ἐκεῖνο
λέγεθ’ Δύο μεν ἐγὼ Θεότητας ἦ πολλὰς καὶ διαφόρως
επὶ τῆς ἁγίας Τριὰδος, ὡς άλὶην μιν εἶναι τοῦ Πα-
τρδς, ἄλλην δὲ τοῦ Υίοῦ. άλλη-δ δι τοῦ Πνεύματος,
οὕτε ἐφρόνησα, οὔτε φρονῶ, οὔτε μὴν φρονήσω τῇ
χάριτι τοῦ Χριστοῦ · ἀλλὰ καὶτοὺς οὓτω φρονοῦντας
καθυποσάλλω τῷ ἁναθέματι. Ἀλλ’ οὐδὲ ἄλλο τί φημι
Θεότητα ἐκτδς τῆς τρισυποστάτου Θεότητος ° οὔτε
οὐσίαν θείαν ἢ ἀγγελικὴν, οὔτε ύπυστασιν, κατὰ
τδν μέγαν Διονύσιον. ἁλλ’ ἐνεργείας θείας καὶ προό-
δους τινὰς φύσει προσούσας και ἐξ σίόίου τῷ Θεῷ
τῷ τῆς Θεότητος ὀνόματι προσηγόρευσα, τοῖς ἁγίοις
οίόμενος σύμφωνα λέγειν. Ἀλλ’ οὐδὲ ταῦτα εἷπον
ἂν, εί μὴ πρὸς ἀνάγκην ἦλθον παρὰ τοῦ ἀντιλέγοντος,
καὶ κατὰ ἁντιπαράστασιν καὶ πρὸς ἐκεῖνον ἀγωνι-
ζόμενος, μόνην ἁκτιστον λέγοντα Θεότητα τὴν οὐσίαν
τοῦ Θεοῦ, πᾶσαν 66 δύναμιν καὶ ἐνέργειαν θείαν, τῆς
οὐσίας διαφέρουσαν, είς κτίσμα κατασπῶνταοἊλλως
τε καὶ τοῦτ’ εἷπον, οὺ πολλὰς συνάγων έντεῦθεν
Θεὸτητας, ὼς αὐτοὶ καταψεύδονταν καὶ δῆλον εκ c κειμένην τε καὶ ὑφειμένην δντωςο ἐπεὶ καὶ τὸ έν ·ῷ
τῶν ὲμῶν συγγραμμάτιον, τῶν τ z ἄλλων καὶ τῆς ὀμο-
λογίας. Ἐν πᾶσι γὰρ οὕτωτοῦτο προάγεται παρ’έμοῦ
ὡς ὑπὸ τῶν ἁντιιεγόντων μέν’λεγέμενον, ὑπ’ ἐμοῦ
δὲ μὴ στεργόμενον μίίν γὰρ οῖδα Θεότητα, τὴν
αὐτὴν τρισυπὸστατον, καὶ παντοδύναμον καὶ ένεργῆ.
Πλὴν οὔτε τότε περὶ τῶν λέξεων 6 σκοπὸς ἐμοὶ, ἀλλ’
ἄπας 6 ἁγὼν περὶ τῶν πραγμάτων ο οὔτε νῦν περὶ
ὀνομάτων καὶ συλλαϐὦκ διαφέρομαι, ἀλλὰ τῶν
πραγμάτων εὐσεϐῶς ἀνακηρυχθέντων, Χριστοῦ χά·-
ριτι ἕτοιμός είμι πᾶν ὅπερ ἂν ἡ θεία σύνοδος περὶ
τῶν λέξεων διαγνῷ, στέρξαι καὶ ἀποδέξασθαι. Ἐφ’
οἷς ὅ τε εὐσεόἐστατος καὶ γαληνὸτα τος βασιλεὺς καὶ
ἡ θεία σύνοδος τὸν Θεσσαλονίκης ἀποδεξάμενοι διὰ
πάντων τῆς εὐσεϐοῦς διανοίας, ᾖ περὶ τὰ θεῖα κε-
Χρημένος διετέλειν καὶ μάλιστα τῆς εὐγνωμοσύνης υτὴν θείαν καὶ παντοδύναμον ἐνέργειαν νομίζουσι.
αατδν ἐπαινέσαντες, Θεότητας μὲν δύο ἢ πολλὰς, ἢ
ὀλως ἀριθμὸν Θεοτήτων, μήτε λέγεσθαι μήτε μὴν
νοεῖσθαι ἀσφαλῶς διωρίσαντο · μηδὲ γὰρ είρῆσθαι
τοῦτο παρὰ τῶν θεολόγων ῥητῶς · διαφορὰν μέντοι
οὐσίας θείας και θείας ἐνεργείας, ἢ καὶ θείων Mp-
γειῶν. καὶ μάλα καὶ νοεῖσθαι καὶ λέγεσθαι πριιεο
τρέψαντο ⁶ διαρρήδην τοῦ τοιούτου δόγματος παρὰ
τῆς Ἐκκλησξας κεκηρυγμένον, ὡς κιλ. κάτω δειχθή-
σεται. ’0 δι Θεσσαλονίκης προθύμως καὶ λίαν
ασμὲνως τοῦτο κατεδέξατο· καὶ ἡ μὲν τρίτη συνέλευς-
σις ί* τούτοι.. “infimam
(Ἰ) Inepte assumpta hmc pro Pal-ama. cum somno sildc distinctione rationis.
Ἐπὶ τούτοιςό Θεσσαλονίκης. Λέξεων ιμοὶ λόγος
ὀλίγος, ιφηο Οὐ τδρ ἐν ῥήμασιν ἡμῖν, ἀλλ’ ἐν
πράγμασιν ἡ ἀλήθειά τε καί ἠ εὐσέϐεια, κατὰ τὸν
θεολόγον Γρηγάριον. Περὶ δὲ δογμάτων καὶ πραγ-
μάτων τὸν ἀγῶνα ποιοῦμαι. Κᾶν τις ἐπὶ τῶν πραγ-
μάτων ὁμοφωνῇ, πρὸς τὰς λέξεις οὑ διαφέρομαι.
Πρὸς δὲ τὴν παρὰ τῶν λεγόντων κατηγορίαν ἐκεῖνο
λέγεθ’ Δύο μεν ἐγὼ Θεότητας ἦ πολλὰς καὶ διαφόρως
επὶ τῆς ἁγίας Τριὰδος, ὡς άλὶην μιν εἶναι τοῦ Πα-
τρδς, ἄλλην δὲ τοῦ Υίοῦ. άλλη-δ δι τοῦ Πνεύματος,
οὕτε ἐφρόνησα, οὔτε φρονῶ, οὔτε μὴν φρονήσω τῇ
χάριτι τοῦ Χριστοῦ · ἀλλὰ καὶτοὺς οὓτω φρονοῦντας
καθυποσάλλω τῷ ἁναθέματι. Ἀλλ’ οὐδὲ ἄλλο τί φημι
Θεότητα ἐκτδς τῆς τρισυποστάτου Θεότητος ° οὔτε
οὐσίαν θείαν ἢ ἀγγελικὴν, οὔτε ύπυστασιν, κατὰ
τδν μέγαν Διονύσιον. ἁλλ’ ἐνεργείας θείας καὶ προό-
δους τινὰς φύσει προσούσας και ἐξ σίόίου τῷ Θεῷ
τῷ τῆς Θεότητος ὀνόματι προσηγόρευσα, τοῖς ἁγίοις
οίόμενος σύμφωνα λέγειν. Ἀλλ’ οὐδὲ ταῦτα εἷπον
ἂν, εί μὴ πρὸς ἀνάγκην ἦλθον παρὰ τοῦ ἀντιλέγοντος,
καὶ κατὰ ἁντιπαράστασιν καὶ πρὸς ἐκεῖνον ἀγωνι-
ζόμενος, μόνην ἁκτιστον λέγοντα Θεότητα τὴν οὐσίαν
τοῦ Θεοῦ, πᾶσαν 66 δύναμιν καὶ ἐνέργειαν θείαν, τῆς
οὐσίας διαφέρουσαν, είς κτίσμα κατασπῶνταοἊλλως
τε καὶ τοῦτ’ εἷπον, οὺ πολλὰς συνάγων έντεῦθεν
Θεὸτητας, ὼς αὐτοὶ καταψεύδονταν καὶ δῆλον εκ c κειμένην τε καὶ ὑφειμένην δντωςο ἐπεὶ καὶ τὸ έν ·ῷ
τῶν ὲμῶν συγγραμμάτιον, τῶν τ z ἄλλων καὶ τῆς ὀμο-
λογίας. Ἐν πᾶσι γὰρ οὕτωτοῦτο προάγεται παρ’έμοῦ
ὡς ὑπὸ τῶν ἁντιιεγόντων μέν’λεγέμενον, ὑπ’ ἐμοῦ
δὲ μὴ στεργόμενον μίίν γὰρ οῖδα Θεότητα, τὴν
αὐτὴν τρισυπὸστατον, καὶ παντοδύναμον καὶ ένεργῆ.
Πλὴν οὔτε τότε περὶ τῶν λέξεων 6 σκοπὸς ἐμοὶ, ἀλλ’
ἄπας 6 ἁγὼν περὶ τῶν πραγμάτων ο οὔτε νῦν περὶ
ὀνομάτων καὶ συλλαϐὦκ διαφέρομαι, ἀλλὰ τῶν
πραγμάτων εὐσεϐῶς ἀνακηρυχθέντων, Χριστοῦ χά·-
ριτι ἕτοιμός είμι πᾶν ὅπερ ἂν ἡ θεία σύνοδος περὶ
τῶν λέξεων διαγνῷ, στέρξαι καὶ ἀποδέξασθαι. Ἐφ’
οἷς ὅ τε εὐσεόἐστατος καὶ γαληνὸτα τος βασιλεὺς καὶ
ἡ θεία σύνοδος τὸν Θεσσαλονίκης ἀποδεξάμενοι διὰ
πάντων τῆς εὐσεϐοῦς διανοίας, ᾖ περὶ τὰ θεῖα κε-
Χρημένος διετέλειν καὶ μάλιστα τῆς εὐγνωμοσύνης υτὴν θείαν καὶ παντοδύναμον ἐνέργειαν νομίζουσι.
αατδν ἐπαινέσαντες, Θεότητας μὲν δύο ἢ πολλὰς, ἢ
ὀλως ἀριθμὸν Θεοτήτων, μήτε λέγεσθαι μήτε μὴν
νοεῖσθαι ἀσφαλῶς διωρίσαντο · μηδὲ γὰρ είρῆσθαι
τοῦτο παρὰ τῶν θεολόγων ῥητῶς · διαφορὰν μέντοι
οὐσίας θείας και θείας ἐνεργείας, ἢ καὶ θείων Mp-
γειῶν. καὶ μάλα καὶ νοεῖσθαι καὶ λέγεσθαι πριιεο
τρέψαντο ⁶ διαρρήδην τοῦ τοιούτου δόγματος παρὰ
τῆς Ἐκκλησξας κεκηρυγμένον, ὡς κιλ. κάτω δειχθή-
σεται. ’0 δι Θεσσαλονίκης προθύμως καὶ λίαν
ασμὲνως τοῦτο κατεδέξατο· καὶ ἡ μὲν τρίτη συνέλευς-
σις ί* τούτοι.. “infimam
(Ἰ) Inepte assumpta hmc pro Pal-ama. cum somno sildc distinctione rationis.