PG 151, col. 757
θεια ἀδικῆται παρὰ τῶν άθετούντων αὐτὴν, καὶ οι Δ τῷ οὕτως ιπιὶεγομίνῳ ςΑλεειακῷ τῶν ίερῶν Βλα-
στρόφῳ γνώμῃ πλανᾷν τοὺςδχλους ἐπιχειρούντων ;
Ἐγὼ γοῦν τοσαύτην ὁρῶ τὴν πρὸς ἁγίους συμφω-
νίαν τῶν παρὰ τοῦ ίερωτάτοῦ μητροπολίτου Θεσσα-
λονίκης λελεγμένων, καὶ νῦν ἀναγνωσθέντων αὑτοῦ
συγγραμμάτων εἰς συνηγορίαν τῆς εὐσεϐείας· καὶ
τοσαύτην ποιησαμένους τοὺς ἁγίους σπουδὴν ἑν τοῖς
οἰκείοις συγγράμμασιν ὑπὲρ τῶν προκειμένων άρ-
τίως θείων δογμάτων, ὡς μηδένα τῶν μετ’ εὐγνω-
μοσύνης ζῇν ἐθελόντων πλείω ταύτης ἐθελῆσαι ζη-
τῆσαι. ’Υπὲρ δὲ ὧν Ιεοιίς τε μακαρίοις τοῦ Χριστοῦ
μαθηταῖς καὶ ἀποστόλοις καὶ ταῖς άγίιις καὶ οίκου-
μενικαίς συνόδοις ,καὶ τοῖς άγίοις Πατράσι τεθεολόγη- Β μὴ μεταμεληθείελν, καὶ τῷ ἀπὸ Χριστοῦνὰναθέματι
ται τοσοῦτον τὸ εν ἐμοὶ πρόθυμον διὰ τῆς ὲν ὶμοὶ
τοῦ Χριστοῦ χάριτος, ὡς ἕτοιμος εἶναι , εῐπερ μοι
καὶ μία κοτύλη προσῆν αἵματος, ταύτην ’ἐκχέαι
προθύμως ύπρρ αὐτῶν. Χάριν ὁὶ ἔχω καὶ τῷ ἰπὶ
πάντων Θεῷ τῷ Δεσπότῃ καὶ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστῷ, δτι μέγα ἕλεος ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν, εύδο·
κὴσας φανερωθῆναι καὶ στηριχθῆναι σήμερον τὴν
τῆς εὐσεϐείας ἀλήθειαν, καὶ οὐκ ἐνδοὺς παρατραπῆεο
ναί τι ταύτης, καὶ σαλευθῆναι παρὰ τῶν πολλοῖς
ἐπιχειρήμασι καὶ⁵ δόλοιςμκαὶ μηχανήμασι ἐπιχειρούν-
των ταύτην ἐπὶ τεσσαρεσκαίδεκα δνιαυτοὺς Ῐιδη
διαστρέψαι καὶ κατασείσαι. Ταῦτα μεν οὖν καὶ’ό
θειότατος βασιλεύς.
Ἐπεὶ δι ἀπελύθη τούτου θεῖον καὶ σεπτὸν πρόσσ c Ὀτι τοὺς μὲν πρωτὰρχους καὶ προϊσταμένους καί-
τάγμα καὶ πρὸς τὸ άγιον δρος, ὡς ἂν οί εν τούτῳ ν τῆς ἀσεϐείας ἐκδικητὰς οὐδὲ μεταμελομένους
συνέσει καὶ ἀρετῇ διαφέροντες ἐπιδημήσωσιν είς τὴν ὅλως είς ίερωσύνην παραδεχόμεθα ’ τοὺς δὲ βία·
κατὰ τὴν εὐδαίμονα ταύτην μεγαλόπολιν συγκεκρο- σοιν-ειεςῂ συναρπαγέντας τε καί παωσυρέντας,
τη μένην σύνοδον ’ ικεῖνοι δὲ διά τετὸ τῆς όδοῦ μῆ· μεταμελομένους ἀληθῶς καί γνησίως, εις ἱερω-
κος, καὶ τὴν τοῦ, καιροῦ δυσχέρειαν ἐπιδημῆσαι οὐκ cfp-ny κατὰ τὸν ,οινεῖον ἕκαστον ,βαθμὸν προσ-
τσχυσαν. δύο τῶν ιερωμὲνων μοναχῶν ἀρετῇ τε καὶ δεχόμεθα. ι Ἀλλὰ καὶ εί τις ἔτερος τῶν ἁπάντων
λόγῳ σεμνυνομένους πέμπουσι, καὶ ἀναφορὰν πρὸς
τὸν κραταιὸν καὶ άγιον ἠ μῶν αὐτοκράτορα καὶ βας
σιλόα παραδηλοῦσαν ὅτι καὶ ’ἔγγραφον τὴν οἰκείαν
γνώμην τῇ συνόδῳ ἀπέστειλαν. ’Λνέστησαν οὖν οί
πεμφθέντες ίερομόναχοι, καὶ ἀπέδωκαν τῇ συνόδῳ
λόγους, ὠς κοινοὺς τοῦ Ἀγίου ὄρους παντὸς, οὓς καὶ
συνεγράψατο ἐκεῖ ἔτι παραμένων μετ’ αὐτῶν ό ἱερώ-
τατος μητροπολίτηςἩρακλείας κύριος Φιλόθεος(27).
Προεκόμισαν δὲ τὴν νῦν ἐκεῖθεν πεμφθεῖσαν ἔγγρα- Ῐ) μετ’ ιεετάσεως καταλαϐόντες, μᾶλλον δὲ τῶν θείων
φον ἁπάντων γνώμην, ἥτις καδ άναγνωσθείσα, είς
επήκοον πάντων, συμφωνοῦσα καὶ συνεπιμαρτυροῦ-
σα διετέλει τῷ ίερωτάτῳ μητροπολίτῃ Θεσσαλονίκης
διὰ πάντων κατὰ τὴν τῆς εὐσεϐείας ἀλήθειαν. Ταῦτα
δὲ καὶτὸ Ἀγιον ὅρος ἅπαν.
Ἦμείς δὲ πᾶσα ἠ συναθροισθεῖσα ἐν τῷ Τρεκλίνῳ
,Κύριος Φιλόθεοςιι flio ipse εει, qui ,ιντονί
post Conganlinopoli sequ, olim—que imbulos [δαίο-
πιωςινςοιιίιιιιε i_n ubpnlpjmp non Sancto, scdrcxstin-
gul fidei luco in plerisq'ué in eo llosychastis. pro-
taoq eorum gnljs’tilgm Polamnm ipso'm ι’ίηάίςὲιιχὶι,
golobriqpe elogio, Synax'ario Umninicm τῆς ὐρθοὲ
fit”; ’(Secundmisoilicct Quzuiragcsimu‘) mzignav
στρόφῳ γνώμῃ πλανᾷν τοὺςδχλους ἐπιχειρούντων ;
Ἐγὼ γοῦν τοσαύτην ὁρῶ τὴν πρὸς ἁγίους συμφω-
νίαν τῶν παρὰ τοῦ ίερωτάτοῦ μητροπολίτου Θεσσα-
λονίκης λελεγμένων, καὶ νῦν ἀναγνωσθέντων αὑτοῦ
συγγραμμάτων εἰς συνηγορίαν τῆς εὐσεϐείας· καὶ
τοσαύτην ποιησαμένους τοὺς ἁγίους σπουδὴν ἑν τοῖς
οἰκείοις συγγράμμασιν ὑπὲρ τῶν προκειμένων άρ-
τίως θείων δογμάτων, ὡς μηδένα τῶν μετ’ εὐγνω-
μοσύνης ζῇν ἐθελόντων πλείω ταύτης ἐθελῆσαι ζη-
τῆσαι. ’Υπὲρ δὲ ὧν Ιεοιίς τε μακαρίοις τοῦ Χριστοῦ
μαθηταῖς καὶ ἀποστόλοις καὶ ταῖς άγίιις καὶ οίκου-
μενικαίς συνόδοις ,καὶ τοῖς άγίοις Πατράσι τεθεολόγη- Β μὴ μεταμεληθείελν, καὶ τῷ ἀπὸ Χριστοῦνὰναθέματι
ται τοσοῦτον τὸ εν ἐμοὶ πρόθυμον διὰ τῆς ὲν ὶμοὶ
τοῦ Χριστοῦ χάριτος, ὡς ἕτοιμος εἶναι , εῐπερ μοι
καὶ μία κοτύλη προσῆν αἵματος, ταύτην ’ἐκχέαι
προθύμως ύπρρ αὐτῶν. Χάριν ὁὶ ἔχω καὶ τῷ ἰπὶ
πάντων Θεῷ τῷ Δεσπότῃ καὶ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστῷ, δτι μέγα ἕλεος ἐποίησε μεθ’ ἡμῶν, εύδο·
κὴσας φανερωθῆναι καὶ στηριχθῆναι σήμερον τὴν
τῆς εὐσεϐείας ἀλήθειαν, καὶ οὐκ ἐνδοὺς παρατραπῆεο
ναί τι ταύτης, καὶ σαλευθῆναι παρὰ τῶν πολλοῖς
ἐπιχειρήμασι καὶ⁵ δόλοιςμκαὶ μηχανήμασι ἐπιχειρούν-
των ταύτην ἐπὶ τεσσαρεσκαίδεκα δνιαυτοὺς Ῐιδη
διαστρέψαι καὶ κατασείσαι. Ταῦτα μεν οὖν καὶ’ό
θειότατος βασιλεύς.
Ἐπεὶ δι ἀπελύθη τούτου θεῖον καὶ σεπτὸν πρόσσ c Ὀτι τοὺς μὲν πρωτὰρχους καὶ προϊσταμένους καί-
τάγμα καὶ πρὸς τὸ άγιον δρος, ὡς ἂν οί εν τούτῳ ν τῆς ἀσεϐείας ἐκδικητὰς οὐδὲ μεταμελομένους
συνέσει καὶ ἀρετῇ διαφέροντες ἐπιδημήσωσιν είς τὴν ὅλως είς ίερωσύνην παραδεχόμεθα ’ τοὺς δὲ βία·
κατὰ τὴν εὐδαίμονα ταύτην μεγαλόπολιν συγκεκρο- σοιν-ειεςῂ συναρπαγέντας τε καί παωσυρέντας,
τη μένην σύνοδον ’ ικεῖνοι δὲ διά τετὸ τῆς όδοῦ μῆ· μεταμελομένους ἀληθῶς καί γνησίως, εις ἱερω-
κος, καὶ τὴν τοῦ, καιροῦ δυσχέρειαν ἐπιδημῆσαι οὐκ cfp-ny κατὰ τὸν ,οινεῖον ἕκαστον ,βαθμὸν προσ-
τσχυσαν. δύο τῶν ιερωμὲνων μοναχῶν ἀρετῇ τε καὶ δεχόμεθα. ι Ἀλλὰ καὶ εί τις ἔτερος τῶν ἁπάντων
λόγῳ σεμνυνομένους πέμπουσι, καὶ ἀναφορὰν πρὸς
τὸν κραταιὸν καὶ άγιον ἠ μῶν αὐτοκράτορα καὶ βας
σιλόα παραδηλοῦσαν ὅτι καὶ ’ἔγγραφον τὴν οἰκείαν
γνώμην τῇ συνόδῳ ἀπέστειλαν. ’Λνέστησαν οὖν οί
πεμφθέντες ίερομόναχοι, καὶ ἀπέδωκαν τῇ συνόδῳ
λόγους, ὠς κοινοὺς τοῦ Ἀγίου ὄρους παντὸς, οὓς καὶ
συνεγράψατο ἐκεῖ ἔτι παραμένων μετ’ αὐτῶν ό ἱερώ-
τατος μητροπολίτηςἩρακλείας κύριος Φιλόθεος(27).
Προεκόμισαν δὲ τὴν νῦν ἐκεῖθεν πεμφθεῖσαν ἔγγρα- Ῐ) μετ’ ιεετάσεως καταλαϐόντες, μᾶλλον δὲ τῶν θείων
φον ἁπάντων γνώμην, ἥτις καδ άναγνωσθείσα, είς
επήκοον πάντων, συμφωνοῦσα καὶ συνεπιμαρτυροῦ-
σα διετέλει τῷ ίερωτάτῳ μητροπολίτῃ Θεσσαλονίκης
διὰ πάντων κατὰ τὴν τῆς εὐσεϐείας ἀλήθειαν. Ταῦτα
δὲ καὶτὸ Ἀγιον ὅρος ἅπαν.
Ἦμείς δὲ πᾶσα ἠ συναθροισθεῖσα ἐν τῷ Τρεκλίνῳ
,Κύριος Φιλόθεοςιι flio ipse εει, qui ,ιντονί
post Conganlinopoli sequ, olim—que imbulos [δαίο-
πιωςινςοιιίιιιιε i_n ubpnlpjmp non Sancto, scdrcxstin-
gul fidei luco in plerisq'ué in eo llosychastis. pro-
taoq eorum gnljs’tilgm Polamnm ipso'm ι’ίηάίςὲιιχὶι,
golobriqpe elogio, Synax'ario Umninicm τῆς ὐρθοὲ
fit”; ’(Secundmisoilicct Quzuiragcsimu‘) mzignav