PG 152, col. 16
sarios ; atque omnino sanctorum liae de veritate
doctrinam, 'quam a Patrihus nostris accepimus,
quamque illi a majoribus suis per successionem
acceperant proponendo, atque omnia honesti et
atqui, fraterna: dilectionis causa dispensando, ni:
ltilque omnino omittendo diligentias. Non itaque
gloria: cupidi scribimus, sed amici votis morem
gerentes, eorum quae praediximus, gratia, laborem
hunc suscepimus. Nec nostra dicimus, sed quae a
sanctis Patribus illorumque successoribus scripta
legimus, ea, servato disputationis ordine, hinc
inde collecta , breviter strictimque posuimus :
hac in re sola, si sic dici oporteat, gloriantes:
quod sanctorum de ea re Opinionem, largiente
Deo," nos et scire, et tueri constanter ostendimus.
Neque sane ignoramus plurimos, in quorum manus
ista forte pervenerint, quibus odiosa est veritas.
hac ipsa n0stra constantia et confidentia, ad
jaculattdutn in nos consilia et maledicta provo-
candos; contraque penitus agendum nobis est,
contrariaque incedendum via, qnam si ramus-
culos inanes eaptaremus. Nam si quidem humanam
gratiam et gloriam aucuparentur, nunquam nos
auditorum odiis exponeremus , sed, qua: illis grata
fore putaremus, ea loqueremur.
Constat ergo, nos, nisi veritatem rebus omnibus
illi ο pra‘tulissetntts, nunquam in hunc verborum cam-
pum descensuros, in quo, laboris plurimum ac
diflicultatis , humana) vero gratia: minimum.
Ipsum itaque sanctum Spiritum, de quo nunc
nobis sermo instituitur, primum invocantes, ita
demunt, quae proposuimus, aggrediamur. Utentur
autem pro documentis ipsis initiis fidei, et quze
ex eis assumpta ac derivata sunt, quantum in
Deo divinisque rebus, probationibus uti fas est,
his etiam, quae a catholicis Ecclesia: magistris
dicta sunt.
Et quoniam, quibus maxime rationibus ostendi
possit ejusce quaestionis veritas, primum inquiris:
deinde, qua? illis objiciantnr, exponi, ac deinceps
υ vel objecta refelli, vel quae ambigua videantur,
declarari postulas, eum et nos in sequentibus
ordinem per omnia servabimus. Ex quo, si proli-
xiores fortasse erimus, quam suscepta: brevitatis
ratio poscebat, necessitati indulgendum erit. lline
autem initium sumemus.
⁸ Prov. tx, 9. ⁹ Rom. ι, 10.
doctrinam, 'quam a Patrihus nostris accepimus,
quamque illi a majoribus suis per successionem
acceperant proponendo, atque omnia honesti et
atqui, fraterna: dilectionis causa dispensando, ni:
ltilque omnino omittendo diligentias. Non itaque
gloria: cupidi scribimus, sed amici votis morem
gerentes, eorum quae praediximus, gratia, laborem
hunc suscepimus. Nec nostra dicimus, sed quae a
sanctis Patribus illorumque successoribus scripta
legimus, ea, servato disputationis ordine, hinc
inde collecta , breviter strictimque posuimus :
hac in re sola, si sic dici oporteat, gloriantes:
quod sanctorum de ea re Opinionem, largiente
Deo," nos et scire, et tueri constanter ostendimus.
Neque sane ignoramus plurimos, in quorum manus
ista forte pervenerint, quibus odiosa est veritas.
hac ipsa n0stra constantia et confidentia, ad
jaculattdutn in nos consilia et maledicta provo-
candos; contraque penitus agendum nobis est,
contrariaque incedendum via, qnam si ramus-
culos inanes eaptaremus. Nam si quidem humanam
gratiam et gloriam aucuparentur, nunquam nos
auditorum odiis exponeremus , sed, qua: illis grata
fore putaremus, ea loqueremur.
Constat ergo, nos, nisi veritatem rebus omnibus
illi ο pra‘tulissetntts, nunquam in hunc verborum cam-
pum descensuros, in quo, laboris plurimum ac
diflicultatis , humana) vero gratia: minimum.
Ipsum itaque sanctum Spiritum, de quo nunc
nobis sermo instituitur, primum invocantes, ita
demunt, quae proposuimus, aggrediamur. Utentur
autem pro documentis ipsis initiis fidei, et quze
ex eis assumpta ac derivata sunt, quantum in
Deo divinisque rebus, probationibus uti fas est,
his etiam, quae a catholicis Ecclesia: magistris
dicta sunt.
Et quoniam, quibus maxime rationibus ostendi
possit ejusce quaestionis veritas, primum inquiris:
deinde, qua? illis objiciantnr, exponi, ac deinceps
υ vel objecta refelli, vel quae ambigua videantur,
declarari postulas, eum et nos in sequentibus
ordinem per omnia servabimus. Ex quo, si proli-
xiores fortasse erimus, quam suscepta: brevitatis
ratio poscebat, necessitati indulgendum erit. lline
autem initium sumemus.
⁸ Prov. tx, 9. ⁹ Rom. ι, 10.