PG 152, col. 25
quo solo alterum ab altero distingui intelligimus. Α quamvis causa: causalisquc ratione, processus dif-
cst. quod ex primo continenter manat; aliud, quod
per hoc ipsum ex primo prodit, ita ut L'nigeuiti
nomen alisque ulla ambiguitate Filio maneat. et
ex Patre Spiritum esse, dubitandum non sit; cum
et Filii mediatio, ut ita dicam, et sibi unigl-niti
honorem servet, et Spiritum naturali a.l Patrem
habitu non excludat. ι
Quoniam igitur theologia nostra duplex est ,
unita scilicet, atque discreta. At illa quidem se-
cundum unius essentia: unitatem, lizec autem juxta
personalem processuum distinctionem. Unum qqio
deni Deum incommutabilem in seipse. atque in-
diScretnm secundum essentiam aut naturam
Confessus, unius enim ad seipsum, nulla utdictum
est. secundum rem discretio esse potest; cum
deinceps, ut sese ad invicem habeant persona:
divinae ratione processus enucleare vellet; in cau-
sam, et causalc [causatum] primo discrevit. Causam
Patrem. causale vero communi appellatione Fi-
lium ac Spiritum vacans. quae etiam, ex causa.
appellat. aitque solum juxta causam ct causale
divinas distingui personas.
Deinde, cum causalia haec, Filium et Spiritum
sanctum causae. causaliqne ratione communiter a
Patre discernerent, quippe cum causalta sibi invi-
cem commnnicent, hcet: rursus ab invicem distin-
guit varietate processus.atqne ita ferme ait: ι Et-
si enim ambo .a Patre cum sint, eo invicem com—
tnunicent, quod causalia sunt; intle tamen diffv—
renter esse habent. Quocirca {aliam rursus horum
differentiam agnoscimus. ι Denique horutn altr-
rum, ἥδε-Περι Filius ex primo, id est. ex Patre
continenter cst; alterum, videlicet Spiritus, per
hocipsum, quod‘ex primo continenter est, id est,
per Filium, qui ex Patre, nullo interjecto medio.
esse habet. Primum quidem, utpote causam, Pa-
trem nominans, qnod autem contigue vel conti-
uenter, pro eo, quod est immediate. posuit; Spi-
ritum vero. ex Patre per medium Filium. Ut Pater
quidem, qui ex nullo est, eo ipso a Filio discerna-
tur, et Spiritu, quod Pater ipse atqtte initium sit. Β ξφ fit} ita . ai} amt“.,jllil.?58i!’i'e' Ἠ
Filius autem ex illa immediate genitus, eo ipso
discernatur; a Patre quidem, quod nascendo ex
illo prodiit; a Spiritu vero, quod ipse quidem iiu-
mediate et incontinenter ex primo; Spiritus
vero per se ex primo manavit. Sanctus autem
Spiritus a Patre quidem distinguatur, quia ex
.pso est; a Filio autem, quia non immediate ex
primo est, ut Filius, sed per illum, qui continenter
esset ex primo.
Unde et merito aliam dixit esse diiferentiam.
Quod enim immediate ex primo est, quodque per
.nediuzn ex primo, processus ratione dilfcrunt:
(l0) Aliquid videtur deesse.
cst. quod ex primo continenter manat; aliud, quod
per hoc ipsum ex primo prodit, ita ut L'nigeuiti
nomen alisque ulla ambiguitate Filio maneat. et
ex Patre Spiritum esse, dubitandum non sit; cum
et Filii mediatio, ut ita dicam, et sibi unigl-niti
honorem servet, et Spiritum naturali a.l Patrem
habitu non excludat. ι
Quoniam igitur theologia nostra duplex est ,
unita scilicet, atque discreta. At illa quidem se-
cundum unius essentia: unitatem, lizec autem juxta
personalem processuum distinctionem. Unum qqio
deni Deum incommutabilem in seipse. atque in-
diScretnm secundum essentiam aut naturam
Confessus, unius enim ad seipsum, nulla utdictum
est. secundum rem discretio esse potest; cum
deinceps, ut sese ad invicem habeant persona:
divinae ratione processus enucleare vellet; in cau-
sam, et causalc [causatum] primo discrevit. Causam
Patrem. causale vero communi appellatione Fi-
lium ac Spiritum vacans. quae etiam, ex causa.
appellat. aitque solum juxta causam ct causale
divinas distingui personas.
Deinde, cum causalia haec, Filium et Spiritum
sanctum causae. causaliqne ratione communiter a
Patre discernerent, quippe cum causalta sibi invi-
cem commnnicent, hcet: rursus ab invicem distin-
guit varietate processus.atqne ita ferme ait: ι Et-
si enim ambo .a Patre cum sint, eo invicem com—
tnunicent, quod causalia sunt; intle tamen diffv—
renter esse habent. Quocirca {aliam rursus horum
differentiam agnoscimus. ι Denique horutn altr-
rum, ἥδε-Περι Filius ex primo, id est. ex Patre
continenter cst; alterum, videlicet Spiritus, per
hocipsum, quod‘ex primo continenter est, id est,
per Filium, qui ex Patre, nullo interjecto medio.
esse habet. Primum quidem, utpote causam, Pa-
trem nominans, qnod autem contigue vel conti-
uenter, pro eo, quod est immediate. posuit; Spi-
ritum vero. ex Patre per medium Filium. Ut Pater
quidem, qui ex nullo est, eo ipso a Filio discerna-
tur, et Spiritu, quod Pater ipse atqtte initium sit. Β ξφ fit} ita . ai} amt“.,jllil.?58i!’i'e' Ἠ
Filius autem ex illa immediate genitus, eo ipso
discernatur; a Patre quidem, quod nascendo ex
illo prodiit; a Spiritu vero, quod ipse quidem iiu-
mediate et incontinenter ex primo; Spiritus
vero per se ex primo manavit. Sanctus autem
Spiritus a Patre quidem distinguatur, quia ex
.pso est; a Filio autem, quia non immediate ex
primo est, ut Filius, sed per illum, qui continenter
esset ex primo.
Unde et merito aliam dixit esse diiferentiam.
Quod enim immediate ex primo est, quodque per
.nediuzn ex primo, processus ratione dilfcrunt:
(l0) Aliquid videtur deesse.