PG 152, col. 660
τὴν πρὸς ἐκεῖνον γραφείσαν ὁμολογίαν.
Περὶ δὲ ταύτης tr; πίστεως ἠμῶι καὶ ἡμεῖς τὰ
συμπληροῦντα αὐτὴν ἀναγκαιότατα κεφάλαια ὲν
ἐπιτομῇ συνεγραψῖμεν, ἆπιρ αὐτὸς μὲν, ὦ φίλος,
παρ’ ἡμῶν ἐζήτησας · ἤδη δὲ ἔχεις τῶν ζητηθέντων
ἀπόδοσιν, εί καὶ μὴ γενναίως καὶ ἀρκούντως, ἀλλὰ
κατᾶ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, καθρσον ὁ Οεδς ἐκπρί·
σατο δηλονότι τῇ παρ’ ἐμοῦ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν
μικρᾷ σπουδῇ τὴν χορηγίαν ἐπιμετρήσας. Καὶ αὐτὰ.
6': ταῦτα οὐκ ἂν εἷπον. ὃ καὶ ἀρχόμενος ¹ελεγον, εί
μὴ βεϐαίως ἠπιστάμην παρὰ τιῖιν ἁγίων κηρυττό- ’
μενα, καὶ τὰς μαρτυρίας ὲξ αὐτῶν εἶχον προτιθέ-
ναι. Ἀεὶ μὲν γὰρ ταύτην ἐπὶ πάντων τὴν συνήθειαν
ἕλω, τοῖς προηγησαμένοις καὶ apio-ot; ἕπεσθαι,
ἐξαιρέτως δὲ ἐπὶ τῶν οείων suam ᾗ τὴν συνήθειαν
ταύτην φνλάττεσθαι βούλομαι, μηδὲν φρονεῖν, μηδὲν
λέγειν ὅπερ οὔ δοκεῖ τῇ Γραφῇ καὶ τοῖς μαθητευ-
Οεῖσιν ὑτώ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, τοῖς διδασκάλοις
τῆς Ἐκκλησίαν μηδὲν γράφειν, οὗ μὴ ἔχω φανερὰν
καὶ βεϐαίαν τὴν μαρτυρίαν παρὰ τῆς ἁγίας τοῦ Θεοῦ
Γραφῆς καὶτῶν ταύτης ἐξηγητῶν. οὓς ἡ Ἐκκλησία
τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπῄνεσε καὶ ἐδόξασεν. ⁸0 καὶ ἁπό τῶν
ἐκτεθέντων δῆλόν ἐστι, καί γινώσκεται καθαρῶς.
εἴτις μόνον ἀδόλως καὶ ἀπ’ ὀρθῆς κρίσεως τὰ γε·
γραμμένα ἐπέλθοι. Ἀπ’ ἐμαυτοῦ γὰρ οὐδὲν εἰσήνεγ-
κα πάντως ο τοῦτο δὲ μόνον, ὅτι τὰ τοῖς ἁγίοις ἐν
ΙΝ· C διαφιόροις ρηθέντα τόποις, αὐτὸς ἐνταῦθα συνῆ-ζα
πρὸς τὴν τῶν ξλεγομένων βεὸαίωσιν καὶ ἀλήθειαν.
Καίτοι οὶδὲ τοῦτ’ ἂν ἐποίουν εί μὴ παρὰ σοῦ τοῦτ’
ἀπῃτοὺμην · οὐδέ γε, είττερ ἦν σει καὶ σχολὴ καὶ
βιϐλία καί τις idvelut: λόγου ταῦτα συλλέγειν σπο-
ράδην κείμενα,κα“ι συμπερασματικῶς τῇ atavo-fg
ὲναποτιῦἐναιο ἴνα μὴ δόξωμς
ὑπερηφάνως ἐλθεῖν
ἐπὶ τὸ ταῦτα συγγράφειν, καὶ τὴντοῦ διαϐόλου νᾶ-
σ;ν νοσεῖν, ἦν καὶ μέχρι τοῦ δοκεῖν ἀπορριπτέον.
Ὅμοιον οὖν τι πεποίηκα, ὥσπερ ἂν εἴ εις τὴν
ὁμολογίαν τῆς πίστεως ἡμῶν λαϐὼν, λέγω δὲ τὸ,
ι Πιστεύω είς ἕνα θεὸν, ι καὶ τὰ ἑξῆς. τόδε μὲν,
εἶπεν, ἐκ ταύτης συνίσταται τῆς γραφικῆς ρἡεως,
τὸ δὲ ἐξ ἐτέρας, καὶ ἄλλο EE ἄλλης, καὶ περὶ πάντων
reliquis vero t‘dilis, ut et nostro Calecae, .lnlio:
quod ct ἐπιγραφὴν nutantem reddit, exque arbi-
trio miscui-itam, sttsliition'mu faxit. Titulus emcn-
t‘o-ndi magna pridem fuit licentia - nullusque pro-
ltullts aettur, cui non alia plura ascripta cinti; qui
error et ιιι sant-ta irrepsit divinaque ollicia et ὼεο.
λέγει. ιιι vocat Gcnebr. Quanta cnim auctoris
in’pcrfcc‘l'. l'NHllliliS-‘llflll satis catholici. legions
nomine (Ilitysostntni ? Quanta Fnlbcrti Carnotensis,
lintriumque incertorum nomine Augustini? Pseudo-
Ιίξριιιιιιιιιειιιιιι qauedaut absrersit jlhllt sequentium
ponldiruzu censura. llaec ίονὶε pura, quant pro
loci ratione, ipsa forsan ad ejusmodi monumento-
rum Ct‘llsllldlll non inutili...
Περὶ δὲ ταύτης tr; πίστεως ἠμῶι καὶ ἡμεῖς τὰ
συμπληροῦντα αὐτὴν ἀναγκαιότατα κεφάλαια ὲν
ἐπιτομῇ συνεγραψῖμεν, ἆπιρ αὐτὸς μὲν, ὦ φίλος,
παρ’ ἡμῶν ἐζήτησας · ἤδη δὲ ἔχεις τῶν ζητηθέντων
ἀπόδοσιν, εί καὶ μὴ γενναίως καὶ ἀρκούντως, ἀλλὰ
κατᾶ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, καθρσον ὁ Οεδς ἐκπρί·
σατο δηλονότι τῇ παρ’ ἐμοῦ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν
μικρᾷ σπουδῇ τὴν χορηγίαν ἐπιμετρήσας. Καὶ αὐτὰ.
6': ταῦτα οὐκ ἂν εἷπον. ὃ καὶ ἀρχόμενος ¹ελεγον, εί
μὴ βεϐαίως ἠπιστάμην παρὰ τιῖιν ἁγίων κηρυττό- ’
μενα, καὶ τὰς μαρτυρίας ὲξ αὐτῶν εἶχον προτιθέ-
ναι. Ἀεὶ μὲν γὰρ ταύτην ἐπὶ πάντων τὴν συνήθειαν
ἕλω, τοῖς προηγησαμένοις καὶ apio-ot; ἕπεσθαι,
ἐξαιρέτως δὲ ἐπὶ τῶν οείων suam ᾗ τὴν συνήθειαν
ταύτην φνλάττεσθαι βούλομαι, μηδὲν φρονεῖν, μηδὲν
λέγειν ὅπερ οὔ δοκεῖ τῇ Γραφῇ καὶ τοῖς μαθητευ-
Οεῖσιν ὑτώ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, τοῖς διδασκάλοις
τῆς Ἐκκλησίαν μηδὲν γράφειν, οὗ μὴ ἔχω φανερὰν
καὶ βεϐαίαν τὴν μαρτυρίαν παρὰ τῆς ἁγίας τοῦ Θεοῦ
Γραφῆς καὶτῶν ταύτης ἐξηγητῶν. οὓς ἡ Ἐκκλησία
τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπῄνεσε καὶ ἐδόξασεν. ⁸0 καὶ ἁπό τῶν
ἐκτεθέντων δῆλόν ἐστι, καί γινώσκεται καθαρῶς.
εἴτις μόνον ἀδόλως καὶ ἀπ’ ὀρθῆς κρίσεως τὰ γε·
γραμμένα ἐπέλθοι. Ἀπ’ ἐμαυτοῦ γὰρ οὐδὲν εἰσήνεγ-
κα πάντως ο τοῦτο δὲ μόνον, ὅτι τὰ τοῖς ἁγίοις ἐν
ΙΝ· C διαφιόροις ρηθέντα τόποις, αὐτὸς ἐνταῦθα συνῆ-ζα
πρὸς τὴν τῶν ξλεγομένων βεὸαίωσιν καὶ ἀλήθειαν.
Καίτοι οὶδὲ τοῦτ’ ἂν ἐποίουν εί μὴ παρὰ σοῦ τοῦτ’
ἀπῃτοὺμην · οὐδέ γε, είττερ ἦν σει καὶ σχολὴ καὶ
βιϐλία καί τις idvelut: λόγου ταῦτα συλλέγειν σπο-
ράδην κείμενα,κα“ι συμπερασματικῶς τῇ atavo-fg
ὲναποτιῦἐναιο ἴνα μὴ δόξωμς
ὑπερηφάνως ἐλθεῖν
ἐπὶ τὸ ταῦτα συγγράφειν, καὶ τὴντοῦ διαϐόλου νᾶ-
σ;ν νοσεῖν, ἦν καὶ μέχρι τοῦ δοκεῖν ἀπορριπτέον.
Ὅμοιον οὖν τι πεποίηκα, ὥσπερ ἂν εἴ εις τὴν
ὁμολογίαν τῆς πίστεως ἡμῶν λαϐὼν, λέγω δὲ τὸ,
ι Πιστεύω είς ἕνα θεὸν, ι καὶ τὰ ἑξῆς. τόδε μὲν,
εἶπεν, ἐκ ταύτης συνίσταται τῆς γραφικῆς ρἡεως,
τὸ δὲ ἐξ ἐτέρας, καὶ ἄλλο EE ἄλλης, καὶ περὶ πάντων
reliquis vero t‘dilis, ut et nostro Calecae, .lnlio:
quod ct ἐπιγραφὴν nutantem reddit, exque arbi-
trio miscui-itam, sttsliition'mu faxit. Titulus emcn-
t‘o-ndi magna pridem fuit licentia - nullusque pro-
ltullts aettur, cui non alia plura ascripta cinti; qui
error et ιιι sant-ta irrepsit divinaque ollicia et ὼεο.
λέγει. ιιι vocat Gcnebr. Quanta cnim auctoris
in’pcrfcc‘l'. l'NHllliliS-‘llflll satis catholici. legions
nomine (Ilitysostntni ? Quanta Fnlbcrti Carnotensis,
lintriumque incertorum nomine Augustini? Pseudo-
Ιίξριιιιιιιιιειιιιιι qauedaut absrersit jlhllt sequentium
ponldiruzu censura. llaec ίονὶε pura, quant pro
loci ratione, ipsa forsan ad ejusmodi monumento-
rum Ct‘llsllldlll non inutili...