PG 152, col. 767
duabus cositationibus ad cogitandum de Deo ne me- A psis habent principia notitiarum dctitOItstI‘abiiin τ
tam longe abesse ut par sit adinl’ormandum notio-
nem l)ei, ut propter infinitam distantiam conferri cum
ea non possit.
CAPUT Vl.
Quod Deus neque ea: reitijmsentalionc (1) naturali
cognoscitur,- nec est quidquam ea: intelligentibus,
illul ureti-emis, ut exsubstantia ejus liceatd'e eo phil
1:301) ΙΠΠ-
“sap/tari.
Dii-inus Maximus primo capite ex theologicis (a).
Unus, inquit,Deus, sine principio, incomprehensibi-
lis, totam vim. ιιι sit, habens per totum, notionem B intell, gere, et supra quam intelligi. Et ιιιυοιοείιη
ψωλμιλη ,Α __ __ . __ -. - _, η. - ψ. - -
quando et quomodo sit, penitus repellens, utpote
nulli coru-n qui Sttni, ex t‘eprrsentatioue naturali
cognitus. Et rursus idem (b): Omnis. inquit, in-
telligentia sicut in substantia omnino ponitur,'ut
qualitas ; sic etiam circa substantiam qualitate affec-
tant habet motionem :non enim aliquid ex toto so-
lntmn et s'mpl ιιι ρει· se exsistens potest ipsam intelli-
ρσιιιιὶτιιη suscipere, quia non est Solnta ct simplex :
Dus autem cum in utroque horum omnino simplex
sit, ctsnbstantia scilicet Soluta ab eo quod est in sub-
jecto, ctintelligentia non habens ullum prorsussub-
jw-tusn, emi-it'tr, ιιι neque sit cx iis qui intelligunt,
neque qum intelliguntur, quippe qui supra substan-
tiam et intelligentiam sit. Adhuc idem cap. ll pti-
tnze centuria: : Res (2) omnes, quaecunque sunt, in-
telligentia prius perceptas nominamus, quae in sei-
Schoba.
ll) Repi-rrsentatio naturalis in mente sive intellec- C circumscriptus, sed infinitate sua ab omnibus so-
tu est qua! ortum et principium duci! ex phantas—
ntatihus reisnbsensum cadentis. cum qua Deus
nul’o modo potest comparari, ut intellectus conversus
ad phantasmata possit aliquotnodn Deum cognosce-
re, sicut potest alias substantias alioqui incorporeas.
(21 Omnia qua: intelliguntur, habent itt se prin-
cipinm cognitionis, quia vel sunt in sensibilibus,
quorumAsuttt phantasmata, aquibus abstrahuntnr
species intelligibiles, quibus intellectus iniormatus
intelligit; antsunt incorporea, qua: in se habent un-
de comparentur cum sensibilibus, ad quorum phan-
tasmata, qure sunt imagines et similitudines eorum,
ad animos pervenientes, se cont'ertit intellectus. ut
aliquid de incorporeis intelligat. Sunt autem similia
tn lines principia sentiendi eti ntelligendi, ut aitsan-
efus Thomas p. tq. 84, art. '5.Deus autem non po-
test sic cum creatura sensibili comparari. unde non
sic intelliglitor. sed tanquam causa et per excessum
ut ait S. . ltum. ead. ιι. 84. art. 7.
ut ait S. .Thom. ead. q. 84, art. 7.
(5) Sicut enim. Docet hic quomodo Deus non pos-
sit intelligentia comprehendi ; etenim si quaeinror-
porcae substantiae sunt, et simplices. et intellectiles
et unita}, non solum non subjiciuntur sensibus,
ot angeli et animae. ut per ens cognosci possint,
sed neque per Sensilia qure inlerioris ordinis sunt,
cognitione cas comprehendere, nec earum essen-
tiam spectare possumus; quanto magis excellit
Deus sensus et sensilia, qui non est substantia, sed
supra substantiam; neque simplex, sed supra quam
simplex; neque intellectus, sed supra intellccuun;
ιιυίί unitas, sed supra unitatem; nec ullo termino
(a) (lenturia ι cap. l.
(ὁ) Crutut'ia l, cap. '5.
tam longe abesse ut par sit adinl’ormandum notio-
nem l)ei, ut propter infinitam distantiam conferri cum
ea non possit.
CAPUT Vl.
Quod Deus neque ea: reitijmsentalionc (1) naturali
cognoscitur,- nec est quidquam ea: intelligentibus,
illul ureti-emis, ut exsubstantia ejus liceatd'e eo phil
1:301) ΙΠΠ-
“sap/tari.
Dii-inus Maximus primo capite ex theologicis (a).
Unus, inquit,Deus, sine principio, incomprehensibi-
lis, totam vim. ιιι sit, habens per totum, notionem B intell, gere, et supra quam intelligi. Et ιιιυοιοείιη
ψωλμιλη ,Α __ __ . __ -. - _, η. - ψ. - -
quando et quomodo sit, penitus repellens, utpote
nulli coru-n qui Sttni, ex t‘eprrsentatioue naturali
cognitus. Et rursus idem (b): Omnis. inquit, in-
telligentia sicut in substantia omnino ponitur,'ut
qualitas ; sic etiam circa substantiam qualitate affec-
tant habet motionem :non enim aliquid ex toto so-
lntmn et s'mpl ιιι ρει· se exsistens potest ipsam intelli-
ρσιιιιὶτιιη suscipere, quia non est Solnta ct simplex :
Dus autem cum in utroque horum omnino simplex
sit, ctsnbstantia scilicet Soluta ab eo quod est in sub-
jecto, ctintelligentia non habens ullum prorsussub-
jw-tusn, emi-it'tr, ιιι neque sit cx iis qui intelligunt,
neque qum intelliguntur, quippe qui supra substan-
tiam et intelligentiam sit. Adhuc idem cap. ll pti-
tnze centuria: : Res (2) omnes, quaecunque sunt, in-
telligentia prius perceptas nominamus, quae in sei-
Schoba.
ll) Repi-rrsentatio naturalis in mente sive intellec- C circumscriptus, sed infinitate sua ab omnibus so-
tu est qua! ortum et principium duci! ex phantas—
ntatihus reisnbsensum cadentis. cum qua Deus
nul’o modo potest comparari, ut intellectus conversus
ad phantasmata possit aliquotnodn Deum cognosce-
re, sicut potest alias substantias alioqui incorporeas.
(21 Omnia qua: intelliguntur, habent itt se prin-
cipinm cognitionis, quia vel sunt in sensibilibus,
quorumAsuttt phantasmata, aquibus abstrahuntnr
species intelligibiles, quibus intellectus iniormatus
intelligit; antsunt incorporea, qua: in se habent un-
de comparentur cum sensibilibus, ad quorum phan-
tasmata, qure sunt imagines et similitudines eorum,
ad animos pervenientes, se cont'ertit intellectus. ut
aliquid de incorporeis intelligat. Sunt autem similia
tn lines principia sentiendi eti ntelligendi, ut aitsan-
efus Thomas p. tq. 84, art. '5.Deus autem non po-
test sic cum creatura sensibili comparari. unde non
sic intelliglitor. sed tanquam causa et per excessum
ut ait S. . ltum. ead. ιι. 84. art. 7.
ut ait S. .Thom. ead. q. 84, art. 7.
(5) Sicut enim. Docet hic quomodo Deus non pos-
sit intelligentia comprehendi ; etenim si quaeinror-
porcae substantiae sunt, et simplices. et intellectiles
et unita}, non solum non subjiciuntur sensibus,
ot angeli et animae. ut per ens cognosci possint,
sed neque per Sensilia qure inlerioris ordinis sunt,
cognitione cas comprehendere, nec earum essen-
tiam spectare possumus; quanto magis excellit
Deus sensus et sensilia, qui non est substantia, sed
supra substantiam; neque simplex, sed supra quam
simplex; neque intellectus, sed supra intellccuun;
ιιυίί unitas, sed supra unitatem; nec ullo termino
(a) (lenturia ι cap. l.
(ὁ) Crutut'ia l, cap. '5.