PG 152, col. 770
omnibus innata, ac prima in nobis lex, et cum oni-
nibus colligata, nos ex iis quae cernuntur, ad Deum
adduxit. Ac rursus idem (a), Deus, inquit, inmte
tantum aduinbi-alur. et ea quidem valde obscure
et minute, non ex iis qua: in natura ejus sunt, sed
qua cum circumstant, alia ex alio cogitationis in-
formatione collecta in unam quamdam veritatis
imaginem. Iloc autem alii post Gregorium inter-
ctus Maximus in Tln'ologicis : l-Ix nulla, inquit, re,
quaecunque sit, percipi potest (5), lioc uno excepto,
quod per Iidem cngnoscitur, ithttc ex iis qua: ali
ipso ellecta sunt, cognoscitur. inquam, quod sit,
non quid sit. Ac rursus idem iu tertia centuria :
Quod proprie est, ex eo quod non est proprie, Co-
gnoscitur esse; cognoscitur, inquam , non habitu-
dine aliqua, qua ad illud quod non est proprie. re-
, l’eratttr, autcum eo comparetur. Quomodo enim
quod pr0prie est, et ut omnium causa supra omnia
est,et non c0guoscendo illudhsicut alia cognoscun-
tur, cognoscitur, cum iis quae non sunt propr c.
ullus unquam ulla ex parte conferet? cum alioqui
nou possimus nos id quod est supra substantiam
i'lll (ἶ aliter iudicare, quam si ex iis quae μιιιιι, Ιιοι· tau-
tum de eo exigue indicemus, videlicet quod est.
Et adliiic idem in secunda centuria de cliaritate
capite vicesimo septimo, Qui, inquit, de Deo pliilo.
soiiliaturus es, ne rationes de natura ejus (ἥδεθ-
rendi quatias; non enim humana mens invenire
erant; de imaginibus autem et similitudinibus idea-
rum id est, exemplarium, quod creata: sunt.
(‘2) In ablatione et sitperlalione, et causa. ΤΗΙ-ης
modis ascendimus ad cognoscendum Deum cx
ci'ealuris. uno modo auferendo ei negaiiter taiiqUam
non decentia quacunque creata eet-nuntur, quia ni-
liil eorum Deum es~e dicimus, seti omnia negamus,
aieiites : Non est Deus angi-lus , neque anima, nec
ullum animal, aut istud, aut tlud , quodcunque
sit; alio modo perfectiones creaturarum, tit vitam,
Sapietitiaiii, ct alia liiijttsmodi , reinoiendo a Deo,
quia sapientia Dei onmem sapientiam eri-aiam ex-
cellit, et vita Dei omnem Vitam, cl perli-ctio' es
reliquie reliquas omnes perlectiones creaturarum
soporant; tertio modo, qnaiteiius omnia sunt a lico
ciu-ala, quaecunque iii natura rerum et universitate
lllUll-1ll bUlll.
(5) Non negat, quin possit demonstrari ex crea-
turis Dei Deum esse, sed negat cognosci posse so-
cuotluiiiessentiaiii ex ell'eitis, meminit autem 5.
Maximus de cttgttiliutte llei ex liiliz, quod sit , et
tioii tle cognitione naturali per ιΙυιιιιιιιδιτειιιιιιιιιιιι cx
ell‘ectis, quia cognoscere lioc per ltili-iii multo ex-
cellcutius est et valentius quam Cognoscere νυν ra-
tionein naturalem quanto ιτιιτιείΙνιιιιυι· est gratia
quam natura; lides enim ex gratia Dei est.
nibus colligata, nos ex iis quae cernuntur, ad Deum
adduxit. Ac rursus idem (a), Deus, inquit, inmte
tantum aduinbi-alur. et ea quidem valde obscure
et minute, non ex iis qua: in natura ejus sunt, sed
qua cum circumstant, alia ex alio cogitationis in-
formatione collecta in unam quamdam veritatis
imaginem. Iloc autem alii post Gregorium inter-
ctus Maximus in Tln'ologicis : l-Ix nulla, inquit, re,
quaecunque sit, percipi potest (5), lioc uno excepto,
quod per Iidem cngnoscitur, ithttc ex iis qua: ali
ipso ellecta sunt, cognoscitur. inquam, quod sit,
non quid sit. Ac rursus idem iu tertia centuria :
Quod proprie est, ex eo quod non est proprie, Co-
gnoscitur esse; cognoscitur, inquam , non habitu-
dine aliqua, qua ad illud quod non est proprie. re-
, l’eratttr, autcum eo comparetur. Quomodo enim
quod pr0prie est, et ut omnium causa supra omnia
est,et non c0guoscendo illudhsicut alia cognoscun-
tur, cognoscitur, cum iis quae non sunt propr c.
ullus unquam ulla ex parte conferet? cum alioqui
nou possimus nos id quod est supra substantiam
i'lll (ἶ aliter iudicare, quam si ex iis quae μιιιιι, Ιιοι· tau-
tum de eo exigue indicemus, videlicet quod est.
Et adliiic idem in secunda centuria de cliaritate
capite vicesimo septimo, Qui, inquit, de Deo pliilo.
soiiliaturus es, ne rationes de natura ejus (ἥδεθ-
rendi quatias; non enim humana mens invenire
erant; de imaginibus autem et similitudinibus idea-
rum id est, exemplarium, quod creata: sunt.
(‘2) In ablatione et sitperlalione, et causa. ΤΗΙ-ης
modis ascendimus ad cognoscendum Deum cx
ci'ealuris. uno modo auferendo ei negaiiter taiiqUam
non decentia quacunque creata eet-nuntur, quia ni-
liil eorum Deum es~e dicimus, seti omnia negamus,
aieiites : Non est Deus angi-lus , neque anima, nec
ullum animal, aut istud, aut tlud , quodcunque
sit; alio modo perfectiones creaturarum, tit vitam,
Sapietitiaiii, ct alia liiijttsmodi , reinoiendo a Deo,
quia sapientia Dei onmem sapientiam eri-aiam ex-
cellit, et vita Dei omnem Vitam, cl perli-ctio' es
reliquie reliquas omnes perlectiones creaturarum
soporant; tertio modo, qnaiteiius omnia sunt a lico
ciu-ala, quaecunque iii natura rerum et universitate
lllUll-1ll bUlll.
(5) Non negat, quin possit demonstrari ex crea-
turis Dei Deum esse, sed negat cognosci posse so-
cuotluiiiessentiaiii ex ell'eitis, meminit autem 5.
Maximus de cttgttiliutte llei ex liiliz, quod sit , et
tioii tle cognitione naturali per ιΙυιιιιιιιδιτειιιιιιιιιιιι cx
ell‘ectis, quia cognoscere lioc per ltili-iii multo ex-
cellcutius est et valentius quam Cognoscere νυν ra-
tionein naturalem quanto ιτιιτιείΙνιιιιυι· est gratia
quam natura; lides enim ex gratia Dei est.