PG 156, col. 1035
α’ὖτοῦ, οὐχὶ δὲ τῶνύίῶν είς τὸ :06 πατρός⁶ τοῦτο Α τζαν, καὶ ἄλλοι τὰ ἄλλα⁸ καλ⁵ ἐπαναστρέψσιθτες εἰς τὴν
ἀοίδιμος πατὴρ αὑτοῦ μετά τὸ ἐκείνου πρῶτον μνη-
μόσυνον ἐπιστρέψαντες πάντες ἡμεῖς οἱ ἐκείνου κελ-
λιῶται είς τὸ παλάτιν · ἔθος γὰρ ἔνι καὶ τοῦτο ὄτι
οἰ κελλιῶται αὑτοῦ δὴ :06 βασιλέως νά καταμένωσι
περὶ τὸν τάφον αὐτοῦ μέχρι καὶτοῦ πρώτου μνη-
μοσύνου · ἀπῆλθον καὶ είς τὸ ὁσπήτιον ὅπερ κατέ-
psus: 6 ῥηθεὶς ῖδεσπότης κὺρ Κωνσταντῖνος· καὶ
ἐκάθισα ἔξω ὡς οἱ πολλοί. Μαθὼν δὲ τοῦτο ἔστειλε
τδν θεῖόν ’μου καὶ ὦρισέ μοι, 6:: Οὐ μὲν ἐτήρησας
τὴν τάξιν καὶ οὐδὲν ἦλθες εἰς τὸ κελλίον μου ἐξ δρ-
θοῢ, ὠς ἐποίεις ζῶντος :06 αὑθεντός μου βασιλέως
:06 πατρός μου ⁸ ἀμὴ πάλιν ἡμεῖς διὰ :6 χρέος τῆς
εἰς ἐκεῖνον ἀγάπης σου καὶ δουλοσύνης καὶ τῆς εἰς
ἡμᾶς εὐεργετοῦμέν σοι, καὶ οὕτως ὡς ἂν είς τὴν
δουλοσύνην :06 βασιλέως τοῦ ἀδελφοῦ μου νά ἔρχε-
ται [127] ἐξ ὀρθοῦ εἰς τὸ κελλίν μου, ὡς κοιλ¹ πρό-
τερον. Ἀπὸ τούτων οὖν τῶν αἰτιῶν ὡς ὡρίσθη πα ρὰ
τοῦ βασιλέως καὶ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δτι νά ἀκολουθήσῃ
αὐτῷ ἀπερχομένῳ είς τὸν Μορέαν δι’ ἣν αίτίαν προε-
δηλώσαμεν, ὥρισέ μοι ἰδίως τὸ δὴ μέλλει γενέσθαι ο
καὶ ἀγαπῶ νά ὴμπορῇ νά σε εἶχον μετ’ ἐμοῦ ο καὶ
ἀνέφερον αὑτῷ καὶ ἐγὼ τοῦτο πολλῷ πλέον, σωζο-
μένου μόνον ὅτι νά ἐνι μετά ἀποδοχῆς καὶ ὁρισμοῦ
τοῦ αὐθεντδς :06 βασιλέως τοῦ ἀδελφοῦ σου ⁸ ἐζήτη-
σεν οὖν τοῦτο τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ δι’ ἑαυτοῦ μετά
λόγων παρακλητικῶν καὶ αἰτίων ἀναγκαίων ὀποῦ
τὸν ἠνάγκαζον ἵνα ἔχῃ τὸ ἐμόν χρείαν. Ἐκεῖνος δὲ ο ἡμέρας ὀλίγας, τῷίύκτωδρίφ μηνὶ τοῦ (λ’) ἔτους
ἀπελογήσατο, ὡς ζητοῦντα ἀδύνατόν τι Q6 6:’ ἄλλο
τι ἀλλ’ ἣ διὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καὶ
τὴν πρὶς ἐκεῖνον ἐμὴν διὰ στόματος παράδοσιν. ’0
δὲ πάλιν ἐζήτησε τοῦτο 6:3: τῆς ἀγίας δεσποίνης καὶ
μητρός αὐτῶν. καὶ ἔτι μετά τῶν μεσεῑζόντων αὑτοῦ ⁶
καὶ μόλις ποτέ ὥρισε τοῦτο, ὅτι 'A; ἐλοῃ μεθ’ ἡμῶν
6 Φραντζῆς’ καὶ εί μὲν ἀπομείνῃ 6 ἀδελφός μου
ἐκεῖ, νά τὸν ἀφήσω νά ἔχῃ αὐτόν · ἐπεὶ καὶ η κυρά
μου ὴ δέσποινα ὥρισέ μοι περὶ τούτου καὶ συγχω‹
ρεῖ τό· εἰδὲ ἐπαναστρέψῃ ἐδὼ ό ἀδελφός μου μετ’
ἐμοῦ, οὐδὲν τυχένει εί μὴ vi ἔνι εἰς ἐμὲ καθὼς
ὥρισεν 6 αὐθέντης μου 6 βασιλεὺς 6 πατὴρ μου νᾶ
ἔχωμεν δίκαιον νά ποιήσωμεν εἰς αὐτόν. Ἰηῖρχόμενοι
ξε είς τὸν Μορέαν τοῦ μὲν ὑπῆρχον τελείως ὑποχεί-
pm; ὼς προεῖπον, πρὸς δέ τὸν ἀγάπῃ καὶ ἐλπίδι Βστράτωρ, 1155] Ἀνδροῠσαν λέγω καὶ Καλομμάταν,
προσαπέὸλεπον ' ἀποσωθέντες οὖν είς τὸν Μορέαν καὶ
κατὰ :06 τόπου παντὸς οὗ· ἐντὸς τοῦ Μορέως ἐκρά-
τει δεσπότης 6 Κάρουλλος, ἀπελθόντες πάντες οἱ αὐ·-
θεντες καὶ ἀδελφοὶ, τέλος ἐπεὶ [128] οὔτε 06:0: ἦσαν
τεθαρρηκότες 6:: θέλουν δουλώσειν εἰς’ ἑαυτοὺς ὅλον
τῦν τόπον ὃν ἦρχεν 6 Κάρουλλος, οὔτε πάλιν ἐκεῖνος
ὃτι vi δυνηθῇ νά φυλάξῃ τὸν ἐπίλοιπον τόπον ὀποῦ
ἀπέμεινεν αὐτῷ’ἀπῆραν γὰρ οίαὺθέντες ήμῶντινά τῇ ἰτοᾖ Παντοκράτορος μονῇνὲν καὶ κατέμενε ο
τῶν αὐτοῦ ’ ἐφάνη καλὸν ίνα ό δεσπότης κὺρ Κων-
σταντῖνος ἐπάρῃ τὴν ἀνεψιὰν αὐτοῦ δὴ τοῦ K1906).-
λου δεσπότου εἰς νόμιμον γυναῖκα καὶ τὰ κάστρα,
ὅσα δὴ καὶ εἶχεν είς τὸν Μορέαν, λάϐῃ εἰς προῖκαν
αὐτῆς ⁶ 06 δὴ γενομένου τελείου τῇ πρώτῃ Μαΐου
που 16:06 ἔτους, σταλεὶς ἐγὼ παρέλαὸον τὴν Γλαρέν-
Pyrum. tT-n. CLVI.
ἀοίδιμος πατὴρ αὑτοῦ μετά τὸ ἐκείνου πρῶτον μνη-
μόσυνον ἐπιστρέψαντες πάντες ἡμεῖς οἱ ἐκείνου κελ-
λιῶται είς τὸ παλάτιν · ἔθος γὰρ ἔνι καὶ τοῦτο ὄτι
οἰ κελλιῶται αὑτοῦ δὴ :06 βασιλέως νά καταμένωσι
περὶ τὸν τάφον αὐτοῦ μέχρι καὶτοῦ πρώτου μνη-
μοσύνου · ἀπῆλθον καὶ είς τὸ ὁσπήτιον ὅπερ κατέ-
psus: 6 ῥηθεὶς ῖδεσπότης κὺρ Κωνσταντῖνος· καὶ
ἐκάθισα ἔξω ὡς οἱ πολλοί. Μαθὼν δὲ τοῦτο ἔστειλε
τδν θεῖόν ’μου καὶ ὦρισέ μοι, 6:: Οὐ μὲν ἐτήρησας
τὴν τάξιν καὶ οὐδὲν ἦλθες εἰς τὸ κελλίον μου ἐξ δρ-
θοῢ, ὠς ἐποίεις ζῶντος :06 αὑθεντός μου βασιλέως
:06 πατρός μου ⁸ ἀμὴ πάλιν ἡμεῖς διὰ :6 χρέος τῆς
εἰς ἐκεῖνον ἀγάπης σου καὶ δουλοσύνης καὶ τῆς εἰς
ἡμᾶς εὐεργετοῦμέν σοι, καὶ οὕτως ὡς ἂν είς τὴν
δουλοσύνην :06 βασιλέως τοῦ ἀδελφοῦ μου νά ἔρχε-
ται [127] ἐξ ὀρθοῦ εἰς τὸ κελλίν μου, ὡς κοιλ¹ πρό-
τερον. Ἀπὸ τούτων οὖν τῶν αἰτιῶν ὡς ὡρίσθη πα ρὰ
τοῦ βασιλέως καὶ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δτι νά ἀκολουθήσῃ
αὐτῷ ἀπερχομένῳ είς τὸν Μορέαν δι’ ἣν αίτίαν προε-
δηλώσαμεν, ὥρισέ μοι ἰδίως τὸ δὴ μέλλει γενέσθαι ο
καὶ ἀγαπῶ νά ὴμπορῇ νά σε εἶχον μετ’ ἐμοῦ ο καὶ
ἀνέφερον αὑτῷ καὶ ἐγὼ τοῦτο πολλῷ πλέον, σωζο-
μένου μόνον ὅτι νά ἐνι μετά ἀποδοχῆς καὶ ὁρισμοῦ
τοῦ αὐθεντδς :06 βασιλέως τοῦ ἀδελφοῦ σου ⁸ ἐζήτη-
σεν οὖν τοῦτο τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ δι’ ἑαυτοῦ μετά
λόγων παρακλητικῶν καὶ αἰτίων ἀναγκαίων ὀποῦ
τὸν ἠνάγκαζον ἵνα ἔχῃ τὸ ἐμόν χρείαν. Ἐκεῖνος δὲ ο ἡμέρας ὀλίγας, τῷίύκτωδρίφ μηνὶ τοῦ (λ’) ἔτους
ἀπελογήσατο, ὡς ζητοῦντα ἀδύνατόν τι Q6 6:’ ἄλλο
τι ἀλλ’ ἣ διὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καὶ
τὴν πρὶς ἐκεῖνον ἐμὴν διὰ στόματος παράδοσιν. ’0
δὲ πάλιν ἐζήτησε τοῦτο 6:3: τῆς ἀγίας δεσποίνης καὶ
μητρός αὐτῶν. καὶ ἔτι μετά τῶν μεσεῑζόντων αὑτοῦ ⁶
καὶ μόλις ποτέ ὥρισε τοῦτο, ὅτι 'A; ἐλοῃ μεθ’ ἡμῶν
6 Φραντζῆς’ καὶ εί μὲν ἀπομείνῃ 6 ἀδελφός μου
ἐκεῖ, νά τὸν ἀφήσω νά ἔχῃ αὐτόν · ἐπεὶ καὶ η κυρά
μου ὴ δέσποινα ὥρισέ μοι περὶ τούτου καὶ συγχω‹
ρεῖ τό· εἰδὲ ἐπαναστρέψῃ ἐδὼ ό ἀδελφός μου μετ’
ἐμοῦ, οὐδὲν τυχένει εί μὴ vi ἔνι εἰς ἐμὲ καθὼς
ὥρισεν 6 αὐθέντης μου 6 βασιλεὺς 6 πατὴρ μου νᾶ
ἔχωμεν δίκαιον νά ποιήσωμεν εἰς αὐτόν. Ἰηῖρχόμενοι
ξε είς τὸν Μορέαν τοῦ μὲν ὑπῆρχον τελείως ὑποχεί-
pm; ὼς προεῖπον, πρὸς δέ τὸν ἀγάπῃ καὶ ἐλπίδι Βστράτωρ, 1155] Ἀνδροῠσαν λέγω καὶ Καλομμάταν,
προσαπέὸλεπον ' ἀποσωθέντες οὖν είς τὸν Μορέαν καὶ
κατὰ :06 τόπου παντὸς οὗ· ἐντὸς τοῦ Μορέως ἐκρά-
τει δεσπότης 6 Κάρουλλος, ἀπελθόντες πάντες οἱ αὐ·-
θεντες καὶ ἀδελφοὶ, τέλος ἐπεὶ [128] οὔτε 06:0: ἦσαν
τεθαρρηκότες 6:: θέλουν δουλώσειν εἰς’ ἑαυτοὺς ὅλον
τῦν τόπον ὃν ἦρχεν 6 Κάρουλλος, οὔτε πάλιν ἐκεῖνος
ὃτι vi δυνηθῇ νά φυλάξῃ τὸν ἐπίλοιπον τόπον ὀποῦ
ἀπέμεινεν αὐτῷ’ἀπῆραν γὰρ οίαὺθέντες ήμῶντινά τῇ ἰτοᾖ Παντοκράτορος μονῇνὲν καὶ κατέμενε ο
τῶν αὐτοῦ ’ ἐφάνη καλὸν ίνα ό δεσπότης κὺρ Κων-
σταντῖνος ἐπάρῃ τὴν ἀνεψιὰν αὐτοῦ δὴ τοῦ K1906).-
λου δεσπότου εἰς νόμιμον γυναῖκα καὶ τὰ κάστρα,
ὅσα δὴ καὶ εἶχεν είς τὸν Μορέαν, λάϐῃ εἰς προῖκαν
αὐτῆς ⁶ 06 δὴ γενομένου τελείου τῇ πρώτῃ Μαΐου
που 16:06 ἔτους, σταλεὶς ἐγὼ παρέλαὸον τὴν Γλαρέν-
Pyrum. tT-n. CLVI.