PG 156, col. 1041
καὶ καϐαλτκεύσαντες μετὰ πλείστης ὅτι χαρᾶς καὶ Α γισμὸς ἕως οὗ πολλὰ κοπιάσας καὶ μεθύσκς (πολ-
κατεστρωμένης πάντων ἀνθέων καὶ εὐκοσμίας καὶ
ἀπὸ τὰ ἐκ δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν ὁσπήτια πάντων
ρεομένων διὰ ροδοσταμμάτων καὶ ῥόδων καὶ τρια-
κονταφύλλων · [150] ἀπὸ δ’ ἄνωθεν τοῦ Κουλᾶ διὰ
σκευῶν καὶ τζαγγρῶν κακῶς δεξιουμένων ήμάς, εί
καὶ οὐδέν τι ἔϐλαψαν · οί γὰρ τοῦ μητροπολίτου κραο
στήσαντες τὸν Κουλᾶν, ἐτι δὲκαὶ τὰ αύθεντικά πλησίον
αὐτοῦ ὁσπήτια καὶ σιταρχήσαντες καὶ ἀφιερώσαντες ’
κατέσχον, ἐλπίζοντες ὅτι ἐλθόντος τοῦ μητροπολί-
του, διάοτούτου ἕξειν πάλιν ἅπερ καὶ πρότερον εἴ·
χον ⁸ ἡμῶν δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθέντων ἐν τῷ τοῦ
ἁγίου Νικολάου ναῷ καὶ παντὸς τοῦ τῆς χώρας λαοῦ
δεδώκασιν ὅρκον ὅτι νά ὦσι πιστοὶ δοῦλοι τοῦ αὐθεν-
τδς ήμῶν τοῦ δεσπότου ⁸ καὶ ἐμὲ είς κεφαλὴν αὐτῶν
ἐζήτησαν · ἥκουσαν δέ, ὅτι καὶ δύο καὶ πλέον τού-
των τὸν χρεωστοῦμεν, καὶ διὰ τήν ὑμῶν αἴτησιν
θέλω ἦσθεν αὐτὸς είς κεφαλὴν ὑμῶν. Καὶ τῇ η’ τοῦ
Ἰουνίου μηνὸς περάσαντός μου είς τὸν Ναύπακτον,
ἵνα ek.th βασιλέα πρῶτον ἀπέλθω, ἶνα κάκεῖνος
τὰ είς τὴν Πάτραν παρακολουθήσαντα μάθῃ · εἴτ’
ἀπ’ ἐκεῖσε μετά καὶ ἄρχοντος αὐτοῦ είς τὸν ἀμη-
ρᾶν ο καὶ γὰρ κατά τήν δ’ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς, ἐν
φθάσαντες ἐμείναμεν ἐν τῷ τοῦ ἁγίου Ἀνδρέου
ναῷ, ίδού καὶ ἀπὸ τὸν Ναύπακτον ἐπέρασαν δύο
Τοῦρκοι, ό μὲν τοῦ ἀμηρᾶ, ό δὲ τοῦ Τουραχάνη,
λέγοντες ὁρισμὸν ὅτι Πάτραν ἵνα μὴ έτέάρέυμέν C τοῦ Κεντηρίωνος · δὴ μηνὶ κάγὼ πάλιν ἐπανέῐ
αὐτήν ο οἳ δὴ πάλιν ὑπέστρεψαν μετ’ ἐμοῦ ἀπολοο
’τίαν λαϐόντες, ὅτι, ἐπεὶ ό παρὼν ἀρχων ἐμοῦ ὑπά-
γει είς τόν ἀδελφόν μου τὸν μέγαν ἁμηρᾶν, [151]
ὡς ἂν ὁρίσῃ, θέλομεν ποιήσειν. Ὠς οῦν περάσαν-
τες ἐν τῷ Ναυπάκτῳ ἐμείναμεν, πρωῒ σκοτίας οὐ·
σης, ἰδοὺ ἐκεῖσε καὶ, ό παλαιῶν Πατρῶν μητροπο-
λίτης, Παντοῦλφος Μαλατέστας, μετά κατέργου
Καταλανικοῦ ἦλθεν ⁸ διερχόμενος γά ρ ὡς ἔμαθε περὶ
τὰ νησύδρια τὰ μέσον τῆς ὁδοῦ, ὄτι ἐδόθη τὺ κά-
στρον πρὸς τὸν δεσπότην, ἐπίασε τήν λιϐέραν τοῦ
μέρους τοῦ Ναυπάκτου, ἵνα πρῶτον τοῦτο καλῶς
μάθῃ ὡς ἐγένετο ’ἐδέησεν οὖν ἐπιμεῖναι κάμοὶ ἐκεῖσε
καὶ τὴν αὐριον, ἵνα πρῶτον μηνύσω τοῦτο τῷ αὐ-
θέντῃ μου, ὅπερ καὶ γέγονε ⁶ καὶ παρ’ ἐμοῦ τοῦτο
πρῶτον ἔμαθεν-⁸ καὶ δεύτερον ἵνα καὶ, τίς ὁ ἐπί- D ἀπερχομένου μου εἰς τό δεσποτάτον ὠς ἀποκρινα·
’σκοπος αὐτοῦ δὴ τοῦ μητροπολίτου, τὸ δυνατὸν
μάθωο μέσον δὲ γενομένου καὶ τοῦ Μπερνάρδου
Μαρτζέλλου ἐκείνου καπετάνου Ναυπάκτου, είδομεν
καὶ ἀλλήλους ο ὃν ίδὼν ἐθαύμασα ὅτι διέφερε πάν·
των ἀνθρώπων είς τὸ δυσειδής εἶναι ⁸ ἐξετάζων οὖν
ἐκεῖνος τί βούλομαι ποιῆσαι εἰς τὸν ἀμηρᾶν, κάγὼ
ἐκεῖνον, τί κατά τῆς Πάτρας, ἀπῆρα ἐγὼ παρ’ ἐκεί-
νου, τὸ δὴ λεγόμενον, κουκουζέλα, ἐκεῖνος δὲ παρ’
ἐμοῦ βρύα. Ὅμως δεδωκὼς ὁ μητροπολίτης τοῖς
σκλάεοις χαρτία πρός τε τὸν ἀμηρᾶν καὶ τὸν Tou-
ραχάνην πολὺν λογισμὸν ἐνέϐαλεν είς ἐμὲ, μή ποτε
ὑπισχνεῖται δοῦναι καστέλλιά τινα τῆς Πάτρας,
[152] είπερ αὐτὸν βοηθήσῃ, ἵνα ἐπάρῃ αὐτὴν, ἢ
πολλὰ τινα χρήματα ⁸ καὶ οὐκ ἔπαυσεν ό ἐμὸς λο-
κατεστρωμένης πάντων ἀνθέων καὶ εὐκοσμίας καὶ
ἀπὸ τὰ ἐκ δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν ὁσπήτια πάντων
ρεομένων διὰ ροδοσταμμάτων καὶ ῥόδων καὶ τρια-
κονταφύλλων · [150] ἀπὸ δ’ ἄνωθεν τοῦ Κουλᾶ διὰ
σκευῶν καὶ τζαγγρῶν κακῶς δεξιουμένων ήμάς, εί
καὶ οὐδέν τι ἔϐλαψαν · οί γὰρ τοῦ μητροπολίτου κραο
στήσαντες τὸν Κουλᾶν, ἐτι δὲκαὶ τὰ αύθεντικά πλησίον
αὐτοῦ ὁσπήτια καὶ σιταρχήσαντες καὶ ἀφιερώσαντες ’
κατέσχον, ἐλπίζοντες ὅτι ἐλθόντος τοῦ μητροπολί-
του, διάοτούτου ἕξειν πάλιν ἅπερ καὶ πρότερον εἴ·
χον ⁸ ἡμῶν δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθέντων ἐν τῷ τοῦ
ἁγίου Νικολάου ναῷ καὶ παντὸς τοῦ τῆς χώρας λαοῦ
δεδώκασιν ὅρκον ὅτι νά ὦσι πιστοὶ δοῦλοι τοῦ αὐθεν-
τδς ήμῶν τοῦ δεσπότου ⁸ καὶ ἐμὲ είς κεφαλὴν αὐτῶν
ἐζήτησαν · ἥκουσαν δέ, ὅτι καὶ δύο καὶ πλέον τού-
των τὸν χρεωστοῦμεν, καὶ διὰ τήν ὑμῶν αἴτησιν
θέλω ἦσθεν αὐτὸς είς κεφαλὴν ὑμῶν. Καὶ τῇ η’ τοῦ
Ἰουνίου μηνὸς περάσαντός μου είς τὸν Ναύπακτον,
ἵνα ek.th βασιλέα πρῶτον ἀπέλθω, ἶνα κάκεῖνος
τὰ είς τὴν Πάτραν παρακολουθήσαντα μάθῃ · εἴτ’
ἀπ’ ἐκεῖσε μετά καὶ ἄρχοντος αὐτοῦ είς τὸν ἀμη-
ρᾶν ο καὶ γὰρ κατά τήν δ’ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς, ἐν
φθάσαντες ἐμείναμεν ἐν τῷ τοῦ ἁγίου Ἀνδρέου
ναῷ, ίδού καὶ ἀπὸ τὸν Ναύπακτον ἐπέρασαν δύο
Τοῦρκοι, ό μὲν τοῦ ἀμηρᾶ, ό δὲ τοῦ Τουραχάνη,
λέγοντες ὁρισμὸν ὅτι Πάτραν ἵνα μὴ έτέάρέυμέν C τοῦ Κεντηρίωνος · δὴ μηνὶ κάγὼ πάλιν ἐπανέῐ
αὐτήν ο οἳ δὴ πάλιν ὑπέστρεψαν μετ’ ἐμοῦ ἀπολοο
’τίαν λαϐόντες, ὅτι, ἐπεὶ ό παρὼν ἀρχων ἐμοῦ ὑπά-
γει είς τόν ἀδελφόν μου τὸν μέγαν ἁμηρᾶν, [151]
ὡς ἂν ὁρίσῃ, θέλομεν ποιήσειν. Ὠς οῦν περάσαν-
τες ἐν τῷ Ναυπάκτῳ ἐμείναμεν, πρωῒ σκοτίας οὐ·
σης, ἰδοὺ ἐκεῖσε καὶ, ό παλαιῶν Πατρῶν μητροπο-
λίτης, Παντοῦλφος Μαλατέστας, μετά κατέργου
Καταλανικοῦ ἦλθεν ⁸ διερχόμενος γά ρ ὡς ἔμαθε περὶ
τὰ νησύδρια τὰ μέσον τῆς ὁδοῦ, ὄτι ἐδόθη τὺ κά-
στρον πρὸς τὸν δεσπότην, ἐπίασε τήν λιϐέραν τοῦ
μέρους τοῦ Ναυπάκτου, ἵνα πρῶτον τοῦτο καλῶς
μάθῃ ὡς ἐγένετο ’ἐδέησεν οὖν ἐπιμεῖναι κάμοὶ ἐκεῖσε
καὶ τὴν αὐριον, ἵνα πρῶτον μηνύσω τοῦτο τῷ αὐ-
θέντῃ μου, ὅπερ καὶ γέγονε ⁶ καὶ παρ’ ἐμοῦ τοῦτο
πρῶτον ἔμαθεν-⁸ καὶ δεύτερον ἵνα καὶ, τίς ὁ ἐπί- D ἀπερχομένου μου εἰς τό δεσποτάτον ὠς ἀποκρινα·
’σκοπος αὐτοῦ δὴ τοῦ μητροπολίτου, τὸ δυνατὸν
μάθωο μέσον δὲ γενομένου καὶ τοῦ Μπερνάρδου
Μαρτζέλλου ἐκείνου καπετάνου Ναυπάκτου, είδομεν
καὶ ἀλλήλους ο ὃν ίδὼν ἐθαύμασα ὅτι διέφερε πάν·
των ἀνθρώπων είς τὸ δυσειδής εἶναι ⁸ ἐξετάζων οὖν
ἐκεῖνος τί βούλομαι ποιῆσαι εἰς τὸν ἀμηρᾶν, κάγὼ
ἐκεῖνον, τί κατά τῆς Πάτρας, ἀπῆρα ἐγὼ παρ’ ἐκεί-
νου, τὸ δὴ λεγόμενον, κουκουζέλα, ἐκεῖνος δὲ παρ’
ἐμοῦ βρύα. Ὅμως δεδωκὼς ὁ μητροπολίτης τοῖς
σκλάεοις χαρτία πρός τε τὸν ἀμηρᾶν καὶ τὸν Tou-
ραχάνην πολὺν λογισμὸν ἐνέϐαλεν είς ἐμὲ, μή ποτε
ὑπισχνεῖται δοῦναι καστέλλιά τινα τῆς Πάτρας,
[152] είπερ αὐτὸν βοηθήσῃ, ἵνα ἐπάρῃ αὐτὴν, ἢ
πολλὰ τινα χρήματα ⁸ καὶ οὐκ ἔπαυσεν ό ἐμὸς λο-