PG 159, col. 1047
viri Occidentalium auctmitate doctorum, sed Orien-
talium probare hoc dogma ; ne, quod etiam evenit,
possetis contradicere. Tu vero cum ferre non pos-
St's veritatem, corruptos et depravatos vocabas do-
ctorum libros : quando etiam magno tuo dedecore
universa te synodus suggillavit ita dicentem, et pra:-
Sertim ulterioris Francia: prtcsules, ut audierunt
Orientalium doctorum libros vocari a te corruptos,
magna voce cxclarnarunt : [hereticus est iste rna-
’ Ι«·ιιι‹·ιιιε,ωιιιι“ιιιι feriatur excommunicatione, do-
etores enim reiicit : et si suis Orientis doctoribus
fidem non trihrrit, quid de nostris Occidentalibus
dixerit‘illinc commotione excitata consurgentes
nihil aliud egistis. Proxima vero sessione cum illi
ex‘magni Cyrilli verbis argumenta duxissent, tu
omnino sanctum Cyrillum negasti ita dicere. Cum
vero Joannes Epipharrinm eadem quae Cyrillus di-
centem protulisset, tu hmo ipsa etiam adulterata'
vocasti. Inde coactus profundae illa: ac sublimis
theologia: vir Basilium Magnum attulit in libro
contra Eunomium consimilia prioribus disserentem:
tu vero illa quoque depravata dixisti. [ta libros
omnes, qui producti sunt, corruptos vocando, stul-
tissimus ab omnibus habitus es. Quando misistis
etiarn Nicomediensis praesulis ministrum, ut affer-
ret codicem sancti Basilii, in quo dictum illudi-1
habetur : Cur enim necesse εει, etc. Ille vero sive
malitia sna permotus, sive etiam a vobis admonitus,
volrrit occulere \eritatern atque accepto codice
venit ad fenestram cogitans dictum illud abra-
dere, signatoqne folio. in quo sententia habe-
batur, cultellum quaerebat, quo illam eraderet.
At vero Spiritus veritatis non permisit id fieri.
ne veritas exstingueretnr; excitat ergo flair-
tcm auram,_ per quam factum est ut folio, in quo
dictum inerat, mutato, aliud se offerret: ille fe-
stinans aliud expunxit pro alio. Deinde celeri gres-
su reversus ad synodum audacter ibat ad convin-
rendos Latinos. Ut vero pater ejus librum aperuit,
etintegram sententiam vidit, torve in ministrum
intuens, rem comrnonstrabar, et ille tremebundus
clamavit ε Ita mihi. Domine, trra prosit benedictio ;,
derasi illam, quomodo autem rursus integra sit,
ignoro. Ita cum inventa essetscntentia, confusi re-
cessistis; et jam non te pudet dicere, Latinorum
dogma abs te demonstratum esse absurdum? Eru-
bescendum tibi erat haec proloqui. Neque enim scri-
bebns ad rudes, vel in regiones terra- desertas, nbi
non essent, qui rerum conscii in tuas litteras in—
ciderent. Srquidern Acta testantur veritatem, nihil
aliud a te clamitatum. quam : Prolatos liber apo-
cryphus est. P’rofercbant Cyrilli dictum, vocabas
eorrnpturn; citabant Basilii sententiam, dicebas :
Depravata est ;_ et in hoc sita erat responsionis tua:
talium probare hoc dogma ; ne, quod etiam evenit,
possetis contradicere. Tu vero cum ferre non pos-
St's veritatem, corruptos et depravatos vocabas do-
ctorum libros : quando etiam magno tuo dedecore
universa te synodus suggillavit ita dicentem, et pra:-
Sertim ulterioris Francia: prtcsules, ut audierunt
Orientalium doctorum libros vocari a te corruptos,
magna voce cxclarnarunt : [hereticus est iste rna-
’ Ι«·ιιι‹·ιιιε,ωιιιι“ιιιι feriatur excommunicatione, do-
etores enim reiicit : et si suis Orientis doctoribus
fidem non trihrrit, quid de nostris Occidentalibus
dixerit‘illinc commotione excitata consurgentes
nihil aliud egistis. Proxima vero sessione cum illi
ex‘magni Cyrilli verbis argumenta duxissent, tu
omnino sanctum Cyrillum negasti ita dicere. Cum
vero Joannes Epipharrinm eadem quae Cyrillus di-
centem protulisset, tu hmo ipsa etiam adulterata'
vocasti. Inde coactus profundae illa: ac sublimis
theologia: vir Basilium Magnum attulit in libro
contra Eunomium consimilia prioribus disserentem:
tu vero illa quoque depravata dixisti. [ta libros
omnes, qui producti sunt, corruptos vocando, stul-
tissimus ab omnibus habitus es. Quando misistis
etiarn Nicomediensis praesulis ministrum, ut affer-
ret codicem sancti Basilii, in quo dictum illudi-1
habetur : Cur enim necesse εει, etc. Ille vero sive
malitia sna permotus, sive etiam a vobis admonitus,
volrrit occulere \eritatern atque accepto codice
venit ad fenestram cogitans dictum illud abra-
dere, signatoqne folio. in quo sententia habe-
batur, cultellum quaerebat, quo illam eraderet.
At vero Spiritus veritatis non permisit id fieri.
ne veritas exstingueretnr; excitat ergo flair-
tcm auram,_ per quam factum est ut folio, in quo
dictum inerat, mutato, aliud se offerret: ille fe-
stinans aliud expunxit pro alio. Deinde celeri gres-
su reversus ad synodum audacter ibat ad convin-
rendos Latinos. Ut vero pater ejus librum aperuit,
etintegram sententiam vidit, torve in ministrum
intuens, rem comrnonstrabar, et ille tremebundus
clamavit ε Ita mihi. Domine, trra prosit benedictio ;,
derasi illam, quomodo autem rursus integra sit,
ignoro. Ita cum inventa essetscntentia, confusi re-
cessistis; et jam non te pudet dicere, Latinorum
dogma abs te demonstratum esse absurdum? Eru-
bescendum tibi erat haec proloqui. Neque enim scri-
bebns ad rudes, vel in regiones terra- desertas, nbi
non essent, qui rerum conscii in tuas litteras in—
ciderent. Srquidern Acta testantur veritatem, nihil
aliud a te clamitatum. quam : Prolatos liber apo-
cryphus est. P’rofercbant Cyrilli dictum, vocabas
eorrnpturn; citabant Basilii sententiam, dicebas :
Depravata est ;_ et in hoc sita erat responsionis tua: